News Update :
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Ενισχύστε μας με ένα απλό κλικ ΕΔΩ
powered by στοιχημα

Οι 11άδες του Dortmund Real

Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017



Dortmund: Roman Bürki, Łukasz Piszczek, Sokratis Papastathopoulos, Ömer Toprak, Jeremy Toljan, Nuri Şahin, Gonzalo Castro, Maximilian Philipp, Andriy Yarmolenko, Mario Götzeκαι Pierre-Emerick Aubameyang.



Πάγκος:



Real: Keylor, Carvajal, Varane, Ramos, Nacho, Isco, Casemiro, Kroos, Modric, Bale και Cristiano.



Πάγκος: Casilla; Achraf, Llorente, Ceballos, Lucas Vázquez, Asensio και Mayoral.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Ο Zidane ψάχνει να γκρεμίσει έναν ακόμα τοίχο

Του David G. Medina

Το Ντόρτμουντ είναι μία απ’τις λίγες πόλεις του Champions που δεν μπόρεσε να κατακτήσει
 
Έδρες στις οποίες δεν έχει κερδίσει ποτέ η Ρεάλ Μαδρίτης στο Champions Leauge/Κύπελλο Πρωταθλητριών
Το σπίτι της Ντόρτμουντ, το Iduna Park Arena, είναι ένα απ’τα λίγα γήπεδα στα οποία η Μαδρίτη δεν έχει κερδίσει ακόμη (τρεις ισοπαλίες και τρεις ήττες). Είναι μια ακόμη πρόκληση για τον Zinedine Zidane, συνηθισμένος να γκρεμίζει φράγματα. Ήδη πέρυσι κατάφερε να κερδίσει στο Μόναχο, κατέκτησε και πάλι τον τίτλο του Champions League, έκανε το πρώτο double (Liga and Champions League) στην ιστορία του συλλόγου απ’το 1958.

Αν έχει κάνει κάτι ο Γάλλος προπονητής από τότε που έφτασε στον πάγκο της Μαδρίτης, είναι να γκρεμίζει τείχη. Κάποια του μεγέθους του να’ναι ο πρώτος που κατακτά διαδοχικά το Champions League ή να ολοκληρώνει το double σχεδόν έξι δεκαετίες μετά το τελευταίο, της εποχής του μύθου Ντι Στέφανο. Αυτά, που φέρνουν τους τίτλους, δημιουργούν επιτυχίες, αναγνώριση και λαοθάλασσες με τις επισκέψεις στη θεά Cibeles. Αλλά υπάρχει πληθώρα μικρών κατορθωμάτων (ρεκόρ αήττητων παιχνιδιών, αναμετρήσεων σκοράροντας διαδοχικά, νικών σε έδρες όπου πριν ήταν αδύνατο να κερδίσει) που διακρίνουν την καριέρα του ως λευκός τεχνικός.


Ένα άλλο βουνό

Και σήμερα, στην επίσκεψή του στο Ντόρτμουντ, έχει να σκαρφαλώσει ένα άλλο μεγάλο βουνό. Στην περίπτωση αυτή η κορυφή, ειδικής κατηγορίας, έχει κίτρινο χρώμα. Αυτό το πετάλου του Signal Iduna Park, το οποίο έχει μετατραπεί σ’ένα απ’τα πιο θορυβώδη, διαβόητα και ζωντανά στάδια του κόσμου του ποδοσφαίρου. Σ’ένα απ’τα πιο δύσκολα να νικήσεις στάδια λόγω μιας ατμόσφαιρας στην οποία, ας μην ξεχνάμε, μπαίνουν 67000 οπαδοί.

Εδώ λοιπόν, σ’αυτό το περιβάλλον, η Μαδρίτη δεν μπόρεσε να κερδίσει στις έξι επισκέψεις της. Τρεις ισοπαλίες (η τελευταία με 2-2 το προηγούμενο έτος) και τρεις ήττες (κάποια οδυνηρή όπως τη μέρα της παράστασης του Lewandowski).

Στο άλλο χαράκωμα, θα’ναι ο πρωτοπόρος της Bundesliga, αλλά ο Zizou ξέρει ότι μια νίκη θα εξάλειφε τις αμφιβολίες που έχει προκαλέσει το άσχημο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα στο Μπερναμπέου (έχουν χάσει επτά βαθμούς απ’τους πιθανούς εννέα) και θα εξαπέλυε μια ομάδα που, να μην ξεχνάμε, είναι η σημερινή πρωταθλήτρια της Liga, του Champions League, των δύο Super Cup και του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων. Με λίγα λόγια, όλων των πιθανών τουρνουά εκτός του Copa del Rey.

Ο θρίαμβος, επιπλέον με το να σπάσει το κακό σερί στο Ντόρτμουντ, θα’δινε ένα σχεδόν οριστικό χτύπημα στον μεγάλο αντίπαλο του ομίλου. Η ομάδα του Bosz θα’μενε έξι βαθμούς πίσω απ’τους λευκούς έχοντας παίξει μόνο δύο αγωνιστικές κι έχοντας ακόμα να επισκεφτεί το Santiago Bernabeu. Πάρα πολλά κίνητρα για να μην έχει σημειώσει ο Zizou με κόκκινο χρώμα αυτή την αναμέτρηση, για να μην παρατάξει την καλύτερη ομάδα του.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Bale-Bartra: η επανένωση του Mestalla

Του Santiago Siguero

Αναμετρώνται και πάλι μετά την κούρσα του Ουαλού στον τελικό του Κυπέλλου του 2014

Το αποψινό παιχνίδι στο Signal Iduna Park έχει πολλά κίνητρα. Η Μαδρίτη δεν έχει κερδίσει ποτέ στο Ντόρτμουντ, και οι δύο ομάδες έχουν αναπτύξει στα τελευταία χρόνια μια αυξανόμενη αντιπαλότητα και στο διακύβευμα βρίσκονται πάντα τρεις σημαντικοί βαθμοί. Αλλά, επιπλέον, θα’ναι το ματς επανένωσης ανάμεσα σε δύο παίκτες που κάποτε οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν ξανά: Gareth Bale και Marc Bartra.

Mestalla. 16 Απριλίου του 2014. Ρεάλ Μαδρίτης και Barcelona γράφουν ακόμα ένα κεφάλαιο μιας αιώνιας αντιπαλότητας στον τελικό του Copa del Rey. Ο αγώνας είναι στο 1-1. 85ο λεπτό. Η Barça πιέζει. Ο Fabio Coentrao παίρνει μια μπάλα στην αριστερή πλευρά και ξεκινάει την κόντρα. Η μπάλα ψάχνει τον Bale. Ο Bartra βγαίνει μπροστά του, αλλά ο Μπέιλ τον αποφεύγει τρέχοντας πέρα ​​απ’τη γραμμή του πλάγιου άουτ. Φτάνει να υπάρχει επαφή. Φαίνεται ότι ο azulgrana ψάχνει το φάουλ, να γκρεμίσει τον Bale, αλλά ο Ουαλός δεν πέφτει. Επιβάλλει τη σωματική του κατάσταση. Στο μυαλό του είναι μόνο η μπάλα, κι ο ορίζοντας του Pinto. Μπροστά σ’αυτόν βγαίνει ο Bale μετά από μια θαυμάσια κούρσα. Στο τέλος, όταν φαίνεται ότι είναι έτοιμος να του κολλήσει το κοντρόλ, ευστοχεί στέλνοντας τη μπάλα να γλιστρήσει ανάμεσα στα πόδια του culé τερματοφύλακα. Ήταν το 2-1. Τίτλος για τη Μαδρίτη.

Εκείνη ήταν, χωρίς αμφιβολία, η καλύτερη ατομική ενέργεια του Bale από τότε που έφτασε στη Μαδρίτη στις αρχές εκείνης της ίδιας σεζόν. Με τη θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων, μετατρέπονταν σ’ένα όνειδος στην καριέρα του Bartra, μέχρι τότε ένας υποδειγματικός canterano. Λίγο του χρησίμευσε το να’χε σκοράρει σ’εκείνον τον ίδιο τελικό για να εξουδετερώσει το αρχικό γκολ του Di Maria. Παρόλο που ποτέ δεν έφτασε να επιβληθεί ως βασικός στη Barcelona (30 παιχνίδια σ’εκείνη τη σεζόν, η κορυφαία του ως azulgrana παίκτης), η φάση με τον Bale σημάδεψε την καριέρα του. Δύο χρόνια αργότερα, το 2016, μάζεψε τα πράγματά του και μετακόμισε στο Ντόρτμουντ, όπου τον περίμενε μια νέα πρόκληση.

Μια πρόκληση που περιλαμβάνει το να ξανασυναντηθεί με τον Gareth Bale. Στην σεζόν 2016-17 δεν συνυπήρξαν. Ο Marc δεν έπαιξε στη Γερμανία κι ο Bale έχασε την αναμέτρηση της Μαδρίτης. Σήμερα, εκτός από μεγάλη έκπληξη, και οι δύο θα ξεκινήσουν απ’την αρχή στην αστρική μονομαχία της μέρας στο Champions League. Στόπερ ενάντια σε εξτρέμ. Οι δρόμοι τους θα ξανασυναντηθούν. Απ’το Mestalla στο Signal Iduna Park. Με την ανάμνηση εκείνης της φάσης, πλέον περισσότερα από τρία χρόνια πριν, να προεδρεύει κάθε μονομαχίας τους. Περισσότερο πικάντικο για ένα πάντα ζεστό Μπορούσια-Μαδρίτη.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:


O Isco, ενάντια στο κακό του Molière

Του Ruben Jimenez

Αποκλείστηκε στο Ντόρτμουντ με τη Μάλαγα και πέρσι δεν έπαιξε

Ήταν ο θάνατος του Μολιέρου, στους πίνακες, που φορούσε κίτρινα, ο οποίος ξεκίνησε την δεισιδαιμονία στο προαναφερθέν χρώμα. Από εκείνη την νοσηρή αναπαράσταση του Κατά Φαντασία Ασθενή, οι καλλιτέχνες τρέχουν μακριά απ’αυτό, σα να τους στοιχειώνει η κατάρα φορώντας τη φανέλα της Borussia Dortmund. Ή τουλάχιστον έτσι πρέπει να το βλέπει ο μάγος Isco, ο οποίος κρατά μια θανατηφόρα ανάμνηση απ’τις νύχτες του στη Βεστφαλία, αλλά ο οποίος επιστρέφει για ν’αντιμετωπίσει τους φόβους του σ’ένα σκηνικό στημένο πάνω σε χόρτο.

Ο Isco έπρεπε να ζήσει πάνω στο πράσινο την πιο μαύρη νύχτα της Μάλαγας του, εκείνες τις καταραμένες καθυστερήσεις στις οποίες η Μπορούσια κι ένας Σκωτσέζος διαιτητής με επώνυμο Thomson, τον απέκλεισαν απ’τους ημιτελικούς του Champions League όταν είχε φτιάξει την βαλίτσα για να ταξιδέψει στο όνειρό του. Ήταν ένας απ’τους τελευταίους αγώνες του malagueño στο σύλλογο της Costa del Sol πριν πάρει τον Α-4 και κατευθυνθεί προς την πρωτεύουσα.

Στην πρώτη του χρονιά στη Μαδρίτη οι δρόμοι του ξανασυναντήθηκαν με των Γερμανών και, αν και κατέληξε νικητής και στο τέλος σήκωσε το πρώτο του Champions League, ήταν έτοιμος να γίνει πρωταγωνιστής σε μια άλλη απ’τις νύχτες που παραμένουν αποθηκευμένες στη μνήμη, αυτή που παγώνει κι αναδύεται περισσότερο με τον φόβο παρά με την ευφορία. Η επιστροφή των προημιτελικών εκείνου του κυπέλλου Ευρώπης ήταν η πιο πραγματική ταινία τρόμου που έχει δει ο madridismo τους τελευταίους χρόνους.

Ο Ancelotti έβαλε τον Isco στο ημίχρονο κι άφησε τον Illarra στ’αποδυτήρια για να βρει τα νεύρα του και να τα βάλει σε τάξη. Εκείνο το 2-0 που άφησε τη Μαδρίτη στα πρόθυρα της τραγωδίας, ακριβώς πριν απ’το μπάνιο δόξας του Allianz ενάντια στον Guardiola, δεν βοήθησε επίσης για ν’αφαιρέσει ο παίκτης απ’τη Benalmadena την πικρή γεύση του τι έζησε στα ίδια τετραγωνικά μέτρα πριν από ένα χρόνο.

Κι ακόμη λιγότερο στην τελευταία λευκή επίσκεψη στο Ντόρτμουντ, όπου πέρασε 90 λεπτά καθισμένος στον πάγκο, συνήθης τόνος μιας φάσης ομίλων στην οποία έκανε «ντεμπούτο» στην πέμπτη αγωνιστική. 364 ημέρες, αρκετές παραστάσεις και μια ανανέωση αργότερα, ο Isco αντιμετωπίζει και πάλι την κίτρινη κόλαση, στην αναμέτρηση μιας δεισιδαιμονίας που επηρεάζει, επίσης, τη Μαδρίτη, η οποία δεν έχει κερδίσει ποτέ στο έδαφος της Μπορούσια.

Αλλά επιστρέφει με γαλόνια, ως θεματοφύλακας του καλού παιχνιδιού, αυτού που τόσο κατονόμασε ο Zidane στη συνέντευξη Τύπου του. Με μια εξασφαλισμένη θέση στην εντεκάδα και με επαρκή επιχειρήματα για να σπάσει, με ένα χτύπημα, δύο κατάρες σε μία νύχτα. Ο Isco επιστρέφει στο Waterloo για ν’αλλάξει την ιστορία και να το μετατρέψει σ’ένα άλλο Austerlitz.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Borussia vs Real Madrid: Η Dortmund μετρά την υγεία του πρωταθλητή

Του Jesus Sanchez

Η Μαδρίτη επιδιώκει να κερδίσει όπου δεν το έκανε ποτέ και να απομακρυνθεί απ’τον εχθρό της στον όγδοο όμιλο 

Η διστακτική και ζορισμένη Μαδρίτη της Liga επιστρέφει στην αγαπημένη της διοργάνωση σ’ένα υπέροχο περιβάλλον, στο Signal Iduna Park, κι εναντίον ενός αντιπάλου σικ, της Ντόρτμουντ, πρώτη στη Bundesliga. Η δεύτερη αγωνιστική του Champions League μας προσκαλεί να σκεφτούμε έναν μεγάλο αγώνα από πολλές απόψεις. Η πρόκληση για τους λευκούς, που δεν κέρδισαν ποτέ τη Μπορούσια στην έδρα της, είναι μνημειώδης. Και το βραβείο δεν είναι συγκεκριμένα μικρό: η δυνατότητα ν’αφήσει ένα μεγάλο αντίπαλο σχεδόν στο χαντάκι επειδή η ομάδα του Bosz έχασε στην πρεμιέρα της διοργάνωσης στο Λονδίνο.

Δεν υπάρχει προηγούμενο ενός λευκού θριάμβου στο μεγαλύτερο και πιο καυτό γερμανικό στάδιο. Το γεγονός, ασυνήθιστο σύμφωνα με την λευκή πορεία στη διοργάνωση που έχει κερδίσει 12 φορές, μιλάει για το μέγεθος του αγώνα για την ομάδα του Ζιντάν, πολύ πιο άνετη μακριά απ’το Bernabeu, αν και το Ντόρτμουντ, για προφανείς λόγους, δεν είναι μια απ’τις αγαπημένες της επισκέψεις. Ούτε και για κανέναν.

Οι απουσίες θα σηματοδοτήσουν τη λευκή εντεκάδα κι επίσης και τον πάγκο, όπου δεν υπάρχουν υπερβολικά νέα σχετικά με τους επιλεγμένους στη Vitoria. Ούτε και μπορούν να υπάρξουν. Ο Nacho θα ξαναπαίξει στην αριστερή πλευρά. Ο Zidane ανέπνευσε με την επάνοδο του Kroos γιατί θα σχηματίσει το αγαπημένο του κέντρο. Bale και Cristiano θα παίξουν στην επίθεση.

Τρομερός αντίπαλος

Είναι ένας τελικός για τη Μπορούσια που, παρά το ηχηρό κάζο ενάντια στην Τότεναμ, υπογράφει ένα υπέροχο ξεκίνημα στην σεζόν. Κέρδισε 6-1 στην τελευταία αγωνιστική της Bundesliga. Έχει δεχτεί μόνο ένα γκολ στο εγχώριο τουρνουά. Δεν έχει χάσει την επιθετική της δύναμη, αλλά με τον Bosz είναι μια πιο τακτική και πιεστική ομάδα. Η πρότασή της θα μετρήσει την υγεία της πρωταθλήτριας.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Η Ρεάλ Μαδρίτης και μια ένεση καφεΐνης

Του Jesus Garrido

Ντόρτμουντ, έδαφος comanche (21:45)

Ναι, το Ντόρτμουντ δεν είναι το καλύτερο μέρος ούτε η καλύτερη στιγμή για να παίξεις σε μια έδρα όπου δεν έχεις κερδίσει ποτέ, αλλά φυσικά, το να κερδίσεις εκεί όπου δεν το’χεις κάνει ποτέ πριν, πιθανότατα να’ναι το καλύτερο αναζωογονητικό

Το δεύτερο δοκάρι του Pedraza όταν το ματς ήταν αγωνιώδες ακούστηκε δυνατά στα τύμπανα του Zinédine Zidane. Όταν η μπάλα χτύπησε στη βάση του δοκαριού μόλις ένα τέταρτο της ώρας πριν το τέλος, η Μαδρίτη έτρεμε, ο φόβος την κυρίευε. Κι αν ξαφνικά η Barça πάει στους 9 βαθμούς; Δεν θα’ταν τρελό να το σκεφτεί. Η Μαδρίτη δεν έπαιξε καλά στην Βιτόρια. Κέρδισε, που στο τέλος είναι αυτό που προσθέτει στην βαθμολογία, φυσικά, αλλά η μακροπρόθεσμη συνέπεια αυτού που δείχνει στο γήπεδο πρόσφατα είναι ότι σ’άλλες μέρες, αυτό το πλασέ μπροστά σε μια κακή έξοδο του τερματοφύλακα μπορεί να καταλήξει μέσα αντί για έξω κι ο δισταγμός να μετατραπεί σε υστερία.

Ενόψει του τι συνέβη κατά της Betis, η ανησυχία της Ρεάλ Μαδρίτης ήταν, στην πραγματικότητα, ανύπαρκτη. Ναι, είχε δημιουργηθεί μια πάρα πολύ ευρεία απόσταση με τον πρωτοπόρο για τις λίγες αγωνιστικές που έχουν γίνει στο πρωτάθλημα, αλλά δεν υπήρχε ένας αναδυόμενος συναγερμός, καθώς η ομάδα είχε παίξει ένα αρκετά σοβαρό παιχνίδι, οι ευκαιρίες για γκολ διαδέχονταν η μια την άλλη και ναι, δεν μπήκαν, αλλά η αίσθηση που έμεινε στον ουρανίσκο δεν ήταν εντελώς πικρή, πολύ λιγότερο σάπια. Η Μαδρίτη ήταν ζωντανή και είχε ένα ατύχημα κυκλοφορίας που μόλις που σήμαινε υλικές ζημιές. Δεν υπήρχαν θύματα. Αντίθετα, στην Álava, η ομάδα αποσυντονίστηκε, σα να’χε ξεχάσει την παρτιτούρα που πριν έπαιζε από μνήμης και χωρίς προσπάθεια.

Από πριν ξεκινήσουν τα επίσημα ματς, ο Ζιντάν ερωτάτο για τη διάταξη που επρόκειτο να χρησιμοποιήσει φέτος κι αν είχε φτάσει η στιγμή να αποκηρύξει τους τρεις σταθερούς επιθετικούς μπροστά για ένα στιλ λίγο περισσότερο συνειρμικό, το οποίο έδινε τόσο φανταστικό αποτέλεσμα όταν απουσίαζαν σημαντικά κομμάτια κι αδιαφιλονίκητοι βασικοί. Αυτές οι στιγμές στις οποίες η προσωπικότητα της Μαδρίτης δεν άλλαζε όποιος κι αν έπαιζε έδωσαν στην ομάδα μια αξιοπιστία που λίγα κλαμπ στον κόσμο θα μπορούσαν να’χουν, τόσο με την πρώτη γραμμή όσο και μ’εκείνους που παίζουν λιγότερο. Την ημέρα που επέλεξε ο προπονητής να αναδιαρθρώσει τη σύνθεση, αυτή η μεγαλοπρεπή αρετή δεν βρέθηκε πουθενά.

Στο Mendizorroza, οι Bale και Modric ξεκουράστηκαν και οι Μαρσέλο, Kroos και Μπενζεμά ήταν τραυματίες, έτσι ώστε ποδοσφαιριστές θεωρητικά δευτερεύοντες είχαν τα λεπτά που πέρυσι απολάμβαναν, για παράδειγμα, οι James και Morata. Πάνω απ'όλους ξεχώρισε ο Dani Ceballos για τα δύο γκολ του κι ο ανέκαθεν, ο Isco Alarcón. Σε μια λίγο επιδεικτική κι αποτελεσματική στιγμή του Marco Asensio, η Μαδρίτη δεν αισθάνθηκε άνετα, σχεδόν σε καμία στιγμή ενάντια στην ουραγό, η οποία της έβαλε το πρώτο γκολ που έχει βάλει μέχρι στιγμής τη φετινή σεζόν και η οποία δεν πήρε τον πρώτο βαθμό της για λίγο. Εν τω μεταξύ, παίκτες όπως ο Carvajal μαζεύουν ήδη από τώρα λεπτά στον προσωπικό τους λογαριασμό λόγω της δυσπιστίας που αισθάνεται ο Μαρσεγέζος προπονητής για τον φυσικό αντικαταστάτη του, τον Achraf Hakimi, ο οποίος στα 18 του είναι ο νεότερος παίκτης της πρώτης ομάδας της πρωταθλήτριας Ευρώπης.

Ούτε καν μια επίδειξη φερεγγυότητας, όπως αυτή του Σαν Σεμπαστιάν, δεν έχει επιστρέψει τη Μαδρίτη στην πορεία της αυτοπεποίθησης, απ’την οποία την εξέτρεψε η Βαλένθια. Ακόμη κι εκείνη την ημέρα, αυτή της ισοπαλίας με 2-2 στο Bernabeu, η Μαδρίτη δεν έκανε έναν κακό αγώνα. Η απλότητα με την οποία η ομάδα έχει φανεί να αποσυντίθεται είναι ακόμη πιο παράξενη κι ενοχλητική απ’την ίδια την απουσία του παιχνιδιού και, τουλάχιστον στο σπίτι, των αποτελεσμάτων. Δεν υπάρχει κανένα προφανές στοιχείο να επισημανθεί ως υπεύθυνο για την αντιφατική εικόνα της ομάδας σ’αυτόν τον Σεπτέμβριο. Έχουν υπάρξει απουσίες, ναι, αλλά ακόμη και χωρίς απαραίτητους παίκτες οι λευκοί λειτουργούσαν σαν ένα ρολόι και δεν τους έλειπε κανείς. Και τα rotations έχουν συμβεί και θα συμβούν καθόλη τη διάρκεια του έτους, και τα ίδια ήταν βασικά για την σωστή ανάπτυξη της περασμένης σεζόν.

Ίσως να’ναι το λιγότερο συνιστάμενο αυτή τη στιγμή, αλλά πρέπει να επισκεφθεί το Signal Iduna Park, ή μ’άλλα λόγια, το Westfallenstadion, έδαφος comanche στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης. Τον τελευταίο καιρό, το να παίζει στη Γερμανία δεν ήταν μια merengue "σταυρική πορεία". Η νίκη στο Μόναχο, πριν ήταν τόσο εφικτή όσο το να δεις ένα γουρούνι να πετάει πάνω απ’το Bernabeu, όπως θα’λεγε κι ο John Benjamin Toshack, αλλά έχει πάρει το σημείο, την ηρεμία και τώρα στη βαυαρική πρωτεύουσα οι Madridistas αισθάνονται τόσο άνετοι όσο όταν βρίσκονται στην αυλή του σπιτιού τους. Εκεί, στο Μόναχο, η Μαδρίτη έχει κάνει τον γελοίο με σταθερότητα, σαν να ήταν αυτό που συμβαίνει εκεί, όπως συμβαίνει ακόμα στο Ντόρτμουντ. Η Borussia Dortmund είναι μία απ’τις πιο φορμαρισμένες ομάδες του πλανήτη. Η Μαδρίτη είναι η καλύτερη ομάδα στον πλανήτη. Και δύο πολύ διαφορετικές στιγμές κι απ’τις δύο. Ναι, δεν είναι το καλύτερο μέρος ούτε και η καλύτερη στιγμή για να παίξει σε μια έδρα όπου δεν έχει κερδίσει ποτέ, αλλά φυσικά, το να κερδίσει εκεί όπου δεν το έχει κάνει ποτέ πριν, πιθανότατα να’ναι το καλύτερο δυνατό αναζωογονητικό, κάτι σαν μια ενδοφλέβια ένεση υπερβολικής δόσης καφεΐνης.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Εμμονή με το σημάδι: εξάσκηση στο σουτ στο χόρτο του Signal Iduna Park

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Του David G. Medina

Ο Zidane σχεδίασε μια προπόνηση επικεντρωμένη στο γκολ


Ο Ζινεντίν Ζιντάν δεν σταματά να λέει ότι δεν τον ανησυχεί η έλλειψη ευστοχίας στο γκολ, ότι το σημαντικό, μάλιστα, είναι να δημιουργεί η ομάδα εκείνες τις ευκαιρίες που θα καταλήξουν να μπουν. Φυσικά, σήμερα έχει παραδεχτεί ότι "μακάρι" το αυριανό να’ναι το παιχνίδι στο οποίο θα ανακτήσουν το γκολ οι επιθετικοί.

Για να το ξεπεράσει, τίποτα καλύτερο απ’το να το δουλέψει, κατανοεί ο Γάλλος προπονητής, ο οποίος κατά τη διάρκεια της προπόνησης που μόλις τελείωσε στο γκαζόν του Signal Iduna Park, πέρα ​​απ’τους τυπικούς κύκλους προθέρμανσης, έχει επικεντρωθεί στις φάσεις που τελειώνουν απ’τους επιθετικούς του παίκτες. Σέντρες κι απ’τις δύο πλευρές, έτσι ώστε οι Cristiano, Bale, Asensio και σία να τελειοποιήσουν ένα κάπως αποκλίνον σημάδι σ’αυτό το ξεκίνημα της σεζόν, τουλάχιστον στους αγώνες του Bernabéu.


Ο Ζιζού, μεθοδικός όπως είναι, δεν σταμάτησε να δίνει οδηγίες σ’όλους τους παίκτες κατά την τοποθέτηση για μια εκτέλεση ελπίζοντας αυτό το «μακάρι» της αίθουσας Τύπου να μετατραπεί σε πραγματικότητα. Ότι η Μαδρίτη του, εν συντομία, ν’ανακτήσει την πυγμή που την έχει οδηγήσει να κερδίσει τα δύο τελευταία Champions League. Και να το κάνει, επιπλέον, σε ένα στάδιο όπου δεν έχει κερδίσει ποτέ.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Zidane: "Σ’αυτό το γήπεδο αναπνέει το Champions League και είναι μια πρόκληση να κερδίσεις εδώ"

«Πιστεύω στους παίκτες που έχω κι αυτό είναι ένα ωραίο μέρος για να κερδίσουμε»

"Ερχόμαστε από μια νίκη και είμαστε προετοιμασμένοι γι’αυτό το σημαντικό παιχνίδι", πρόσθεσε ο προπονητής στην αίθουσα Τύπου του Signal Iduna Park.


Ο Zinedine Zidane εμφανίστηκε στην αίθουσα Τύπου του Signal Iduna Park την παραμονή του παιχνιδιού ενάντια στη Borussia Dortmund. Ο madridista προπονητής ανέλυσε την εκτός έδρας αναμέτρηση των πρωταθλητών Ευρώπης σε αυτή την έκδοση του Champions League: "Είμαστε καλά. Βγαίνουμε από μια νίκη και είμαι ικανοποιημένος που μπορώ να παίζω και πάλι στο Champions League σε μια όμορφη έδρα. Είναι η τελευταία προπόνηση και είμαι έτοιμος για το αυριανό παιχνίδι. Εδώ αναπνέει το Champions League και είναι μια πρόκληση να κερδίσεις σε αυτό το γήπεδο".

"Είναι δύσκολο να παίξεις σε όλες τις έδρες. Δεν κερδίσαμε ποτέ εδώ και είναι μια πρόκληση για εμάς γιατί βγαίνουμε πάντα και προσπαθούμε να κερδίσουμε. Θέλουμε να παίξουμε καλό ποδόσφαιρο και θέλω να δω ένα καλό παιχνίδι. Κάθε τρεις μέρες πρέπει να δείχνεις τι αξίζεις".

Φαβορί

"Ζούμε με αυτή την πίεση, αλλά δεν σημαίνει τίποτα, γιατί σε κάθε παιχνίδι πρέπει να αποδεικνύουμε τι είμαστε. Θέλουμε να προσπαθήσουμε να φτάσουμε όσο το δυνατόν πιο μακριά. Βρισκόμαστε στην φάση των ομίλων κι όταν προκριθούμε θα δούμε πλέον τι θα συμβεί. Αύριο είναι ένα σημαντικό παιχνίδι και θέλουμε να κερδίσουμε".

Έπαινοι στον Casemiro

"Είναι ένας σημαντικός παίκτης και δίνει ισορροπία μεταξύ άμυνας κι επίθεσης. Κόβει πολλές μπάλες και κάνει μια δουλειά όπως έκανε στο παρελθόν ο Makelele μ’αυτή την ομάδα ή ο Deschamps με τη Γαλλία. Αυτό που κάνει δεν εκπλήσσει κανέναν. Έχει αυτοπεποίθηση και βελτιώνεται καθημερινά. Δίνει πάντα το μέγιστο στο γήπεδο".

Κρος

"Είναι εδώ μαζί μας κι αυτό σημαίνει ότι είναι καλά. Γνωρίζουμε τη σημασία του στην ομάδα μας. Σήμερα έχουμε την τελευταία προπόνηση και θα δούμε".

Ματς για να ξαναβρείτε το γκολ

"Το πιο σημαντικό είναι να’χουμε ευκαιρίες και τις έχουμε, αλλά το να βάλαμε μόνο δύο γκολ στη Βιτόρια μετά από τόσες ευκαιρίες δεν είναι για να’μαστε ικανοποιημένοι. Πιστεύω στους παίκτες που έχω κι αύριο έχουμε την ευκαιρία να το αλλάξουμε αυτό. Πρέπει να δείχνουμε κάθε τρεις μέρες ότι μας αρέσει να βάζουμε γκολ και μερικές φορές δεν πάει όπως θέλεις, αλλά θα συνεχίσουμε με τη δουλειά μας και με την όρεξη που έχουμε. Αύριο είναι ένα καλό μέρος για να κερδίσουμε".

Έλλειψη αυτοπεποίθησης;

«Δεν πιστεύω, επειδή πιστεύουμε σ’αυτό που κάνουμε. Είναι αλήθεια ότι πάντα μπορούν να υπάρχουν αμφιβολίες αν κοιτάς απ’έξω, ο αγώνας προχθές έγινε δύσκολος για μας, αλλά αυτό θα μας τυχαίνει κάθε τρεις μέρες. Θα σου λέω πάντα το ίδιο. Αυτή είναι η δυσκολία. Κάθε χρόνο και κάθε παιχνίδι θα’ναι πιο δύσκολο κι αν δεν είμαστε λαμπροί το πράγμα μπορεί να περιπλεχθεί».

Τα λεπτά του Carvajal

"Δεν ανησυχώ κι έχουμε τον Achraf ή τον Nacho ως αλλαγές. Είναι η αρχή της σεζόν κι ο Dani είναι ένας παίκτης που επανέρχεται γρήγορα. Το να διάγεις έναν υγιή βίο είναι σημαντικό γνωρίζοντας ότι παίζεις κάθε τρεις μέρες. Επιπλέον είναι νέος".

Πολλές ευκαιρίες εναντίον

«Δεν με ανησυχεί γιατί ο αντίπαλος είναι εκεί για να δημιουργεί προβλήματα. Αυτό που μας ανησυχεί είναι να προσπαθούμε να παίζουμε καλά και να παίζουμε ένα καλό ποδόσφαιρο. Εάν παίζεις ένα καλό ποδόσφαιρο, δημιουργείς ευκαιρίες για γκολ, αλλά ο αντίπαλος είναι εκεί για να σε βάλει σε δυσκολίες. Πρέπει να προσπαθήσουμε να το αντιμετωπίσουμε. Η ισπανική Liga είναι η πιο δύσκολη και μερικές φορές η δυσκολία είναι να διατηρήσεις το υψηλό επίπεδο κατά τη διάρκεια της σεζόν».

Είναι καλύτεροι οι Ευρωπαίοι διαιτητές;

"Είναι όλοι τα ίδιο τόσο στην Ισπανία, όσο και στην Ευρώπη. Προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους και δεν είμαι εδώ για να μιλήσω για τους διαιτητές. Είναι μια δύσκολη δουλειά και σκέφτομαι μόνο την ομάδα μου και το αυριανό παιχνίδι".

Σας εκπλήσσουν οι ερωτήσεις;

«Όχι, επειδή κάνετε τις ερωτήσεις όπως θα έπρεπε. Το ποδόσφαιρο είναι έτσι, προσπαθούμε να τα πηγαίνουμε κάθε μέρα και καλύτερα, αλλά υπάρχουν αντίπαλοι που είναι κάθε μέρα και καλύτεροι. Τους βλέπεις στην Ευρώπη, στην Ισπανία ... Για μένα η ισπανική Liga είναι η πιο δύσκολη, στην Ευρώπη δεν βλέπω όλους τους αγώνες δύσκολους όπως στην Ισπανία, και μερικές φορές η δυσκολία είναι να διατηρήσεις το υψηλό επίπεδο κατά τη διάρκεια της σεζόν».

Η σελίδα της στήλης στο facebook:



Carvajal: ο κίνδυνος των χιλίων λεπτών

Του José Luis Calderón

Έχει παίξει τα πάντα και κινδυνεύει να τραυματιστεί απ’την υπερφόρτωση αγώνων


Ο Carvajal θα’ναι και πάλι βασικός αύριο στο Ντόρτμουντ και θα αγγίξει ήδη το όριο των χιλίων διαδοχικών λεπτών με τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ένα νούμερο πάρα πολύ υψηλό για το σημείο του ανταγωνισμού στο οποίο βρισκόμαστε και που τοποθετεί τον λευκό μπακ σε μια κατάσταση κινδύνου ενόψει ενός πιθανού τραυματισμού. Επιπλέον, εκτός απ’τον τραυματισμό, η κούραση επηρεάζει επίσης την απόδοσή του, η οποία έχει πέσει στις τελευταίες αναμετρήσεις.

Απ’τα χίλια συνεχόμενα λεπτά και μετά, οι πιθανότητες να υποστεί έναν μυϊκό τραυματισμό αυξάνονται μεταξύ 18 και 20%. Ο Carvajal αγγίζει ήδη αυτό το όριο κινδύνου και δεν τον βοηθά επίσης η συνθήκη του, του παίκτη πλευράς, με τη σωματική απαίτηση που συνεπάγεται.

Ο λευκός μπακ έχει παίξει κάθε λεπτό των 10 επίσημων αγώνων της Ρεάλ Μαδρίτης, το οποίο σημαίνει ότι συγκεντρώνει ήδη 900 λεπτά (πέρυσι στην ίδια διαδοχή αγώνων είχε ξεκουραστεί σε δύο απ’αυτούς).

Ένα ανησυχητικό νούμερο γιατί το ιδανικό θα’χε υπάρξει να τον είχε σταματήσει ήδη, όπως έχει κάνει ο Zidane με άλλους παίκτες. Ωστόσο, οι τραυματισμοί στην άμυνα έχουν περιπλέξει το σχέδιο των rotations του τεχνικού στο πίσω μέρος, και ειδικά στη δεξιά πλευρά με τον Carvajal. Η αποχώρηση του Danilo και το στοίχημα με τον Achraf έχουν αναγκάσει επίσης τον Zizou να τον στύψει για να μην εκθέσει πάρα πολύ τον canterano.

Ο Zidane σταυρώνει τώρα τα δάχτυλά του έτσι ώστε ο Carvajal ν’αντέξει το τέντωμα μέχρι να μπορέσει να του δώσει μια ανάσα. Αλλά, προς το παρόν, αύριο θα’ναι αναγκασμένος να τον χρησιμοποιήσει ξανά ενάντια στη Μπορούσια.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Αυτό που πονάει τη Μαδρίτη απ’τη διαιτητική μεταχείριση

Του José Félix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Το λευκό club, δυσαρεστημένο απ’την δουλειά των διαιτητών σ’αυτή την αρχή της σεζόν


Η Μαδρίτη δεν είναι άνετα με την Ισπανική Βασιλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Μεταξύ άλλων, με την διαιτητική αντιμετώπιση που υπέστη κατά τη διάρκεια της σεζόν. Συνολικά, οκτώ αγώνες, δύο του Supercopa Ισπανίας κι έξι της LaLiga. Τα λάθη που υπογραμμίζουν δεν αναφέρονται μόνο στα ματς του μαδριλένικου club, αλλά επίσης και σε κάποια λάθη υπέρ του μεγάλου αντιπάλου του, της FC Barcelona.

Barcelona-Ρεάλ Μαδρίτης (πρώτο σκέλος του ισπανικού Super Cup)

Ο De Burgos Bengoechea ήταν ο διαιτητής του αγώνα. Ως αποτέλεσμα της απόδοσής του έμεινε κανά δυο αγωνιστικές χωρίς να σφυρίξει. Υποδείχτηκε, πρώτον, για ένα πέναλτι που σφύριξε σε μια βουτιά του Luis Suárez.

Και στη συνέχεια, για την αποβολή του Cristiano Ronaldo για θέατρο σ’ένα πέναλτι. Η φάση κατέληξε με τον Πορτογάλο να αποβάλλεται για σπρώξιμο στον διαιτητή και με μια ποινή πέντε αγώνων.

Καταγγελίες που, μεταξύ του πρώτου σκέλους και του επαναληπτικού της εν λόγω διοργάνωσης, εξηγήθηκαν κατά πρόσωπο στον Juan Luis Larrea, τον πρόεδρο της Ομοσπονδίας, εκ μέρους του Florentino Pérez.

Deportivo-Ρεάλ Μαδρίτης (πρώτη αγωνιστική της Liga)

Στο λευκό club πόνεσε η αποβολή του Sergio Ramos με το ματς στις καθυστερήσεις. Μια κάρτα για μια σφαλιάρα στον Schar και μια για ένα άλμα με τον Andone στο τέλος της αναμέτρησης.

Ρεάλ Μαδρίτης-Βαλένθια (2η αγωνιστική της Liga)

Απ’το Bernabéu θυμούνται δύο πέναλτι που διαπράχθηκαν απ’τον Parejo στον Benzema και στον Marcelo, που δεν είχαν καμία συνέπεια. Μιλούν για μια διαιτησία του Fernández Borbalán ανίκανη να χειριστεί τον αγώνα.


Ωστόσο, σ’εκείνη την ίδια αγωνιστική διαπιστώνουν ότι η Μπάρτσα ανοίγει το παιχνίδι της εναντίον της Εσπανιόλ με ένα γκολ οφσάιντ απ’τον Μέσι.

Ρεάλ Μαδρίτης-Λεβάντε (3η αγωνιστική της Liga)

Στην τρίτη αγωνιστική κάνουν αναφορά, μέσω των καναλιών τους και σε συνομιλία με τους ηγέτες τους, για ένα πέναλτι πάνω στον Theo που έγινε απ’τον Chema, το οποίο δεν υποδείχθηκε απ’τον Hernández Hernández.


Στο περιεχόμενο δεν πρέπει να ξεχνάμε την προέλευση του λευκού γκολ κι ένα πιθανό φάουλ του Ramos στον Campaña στο φάουλ που προηγήθηκε της κεφαλιάς του Lucas Vázquez.

Χετάφε-Μπάρτσα (4η αγωνιστική του πρωταθλήματος)

Υποδεικνύουν τη Barcelona κι ένα πιθανό φάουλ του Paulinho στον Djené στο γκολ της azulgrana νίκης.

Ρεάλ Μαδρίτης-Μπέτις / Barcelona-Eibar (5η αγωνιστική του πρωταθλήματος)

Η πέμπτη αγωνιστική ήταν αυτή που προκάλεσε τα περισσότερα παράπονα του madridismo. Η ήττα απ’τη Μπέτις ήρθε στα τελευταία λεπτά, αλλά πριν έμειναν στο δρόμο ένα υποτιθέμενο πέναλτι του Javi Garcia για χέρι, ένα ακόμα για γκρέμισμα του Marcelo έμεινε στο δρόμο, τελειώνοντας με μια αγκαλιά στον Ramos που δεν θεωρήθηκε ως φάουλ απ’τον Mateu Lahoz.


Σ’αυτή την ίδια αγωνιστική, η Barcelona ξεκινάει τον διασυρμό εναντίον της Eibar μ’ένα πέναλτι του Semedo στον Gálvez, που χαρακτηρίστηκε ως πεναλτάκι απ’τον Mendilibar.

Alavés-Ρεάλ Μαδρίτης (6η αγωνιστική της Liga)

Την φανταστική λίστα, που δεν είναι όπως εκείνη που έβγαλε κάποτε ο Μουρίνιο, την κλείνει η μη αποβολή του Manu Γκαρσία για αγκωνιά στον Lucas Vázquez, το ακυρωμένο γκολ του Ramos για υποτιθέμενο φάουλ του Κριστιάνο Ρονάλντο, ένα τράβηγμα του Alexis στον Ramos κι ένα υποτιθέμενο πέναλτι στον Isco στις τελευταίες στιγμές του αγώνα.


Κι όλα αυτά τα καρυκευμένα με τα σχεδόν 90 παιχνίδια με μόνο ένα πέναλτι ενάντια στη Barcelona και χωρίς καμία αποβολή.


Ψηφίστε εδώ για τις αμφισβητούμενες φάσεις.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Υπάρχουν παιχνίδια που προκαλούν βαρεμάρα στη Μαδρίτη

Του Roberto Palomar, αρχισυντάκτη της Marca

Η Μαδρίτη παίζει ένα παιχνίδι πρωταθλήματος εναντίον της Αλαβές σ’ένα όμορφο φθινοπωρινό απόγευμα και κερδίζει. Χωρίς περαιτέρω. Μέχρι που μπορεί ακόμα και να φέρει ισοπαλία. Η ίδια Ρεάλ Μαδρίτης παίζει ενάντια στην ίδια Αλαβές μια σκληρή χειμωνιάτικη νύχτα στον τελικό του Champions League, μ’εναν παίκτη λιγότερο, τρεις απουσίες και χάνοντας μ΄ένα γκολ ελλείψει 10 λεπτών και η Αλαβές μπορεί να θεωρείται νεκρή. Το ίδιο παράδειγμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το παιχνίδι που χάθηκε απ’τη Betis.

Υπάρχουν αναμετρήσεις, ειδικά στη Liga, που προκαλούν βαρεμάρα στη Μαδρίτη. Και δεν οφείλεται στην υπερηφάνεια, ούτε στο ελάχιστο. Δεν μπορεί να ειπωθεί ότι η Μαδρίτη είναι μια ομάδα μπουχτισμένων και διαπιστευμένων που χαρίζουν τη ζωή. Αντίθετα. Βρισκόμαστε ενώπιον μιας άκρως ανταγωνιστικής ομάδας σε ένα κλίμα μέγιστης απαίτησης: πρέπει να κερδίζει ακόμη και στα φιλικά. Απλά, η Μαδρίτη χρειάζεται τον ίλιγγο για να λειτουργήσει. Χρειάζεται τη δόση αδρεναλίνης της. Η ομάδα είναι ένα τζάνκι υψηλής δυσκολίας. Κάτι που βρίσκει μόνο στα μεγάλα σενάρια, εναντίων γιγαντιαίων αντιπάλων ή σε μικρά κουταλάκια όπως μια ανατροπή ή την εγγύτητα του 90ου λεπτού, με το παιχνίδι ισόπαλο και το σπίτι ασκούπιστο.

Κόλπα για κίνητρο

Οι τέσσερις μεγάλες παραστάσεις της Ρεάλ Μαδρίτης τη φετινή σεζόν ήταν εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ -τελικός του Supercopa Ευρώπης- η διπλή αναμέτρηση με τη Μπαρτσελόνα -τελικός του Supercopa Ισπανίας- κι ενάντια στη Ρεάλ Σοσιεδάδ, - στην πιο σημαντική αναμέτρηση απ’τις 59 που έχουν γίνει στο πρωταθλήματα μέχρι στιγμής. Όλα τα ματς είχαν το άρωμα του τελικού σπριντ, της τελευταίας στροφής που η Μαδρίτη δεν βρίσκει σ’άλλα ραντεβού του εγχώριου προγράμματος. Ο ίδιος ο Ζιντάν επέμεινε πριν λίγες μέρες για τη σημασία της κατάκτησης της Liga, τοποθετώντας την σχεδόν πάνω απ’το Τσάμπιονς Λιγκ. Πρέπει ν’αναζητήσει κόλπα για να παρακινήσει τα αγόρια του, να τα ξεγελάσει. Να τους πει ότι το κουτάλι είναι ένα αεροπλάνο για ν’ανοίξουν το στόμα τους και να καταπιούν ένα παιχνίδι της Liga με την ίδια λαιμαργία που καταπίνουν ένα του Champions League.

Έλλειψη εξουσίας

Αυτή η τεμπελιά ή νωθρότητα δεν μεταφράζεται σε παθητικότητα ή αλητεία, αλλά σε έλλειψη εξουσίας για να φέρει τα ματς στα εδάφη που ενδιαφέρουν τη Μαδρίτη. Πέρυσι, το υψηλό ποσοστό ευστοχίας κάλυψε ορισμένες ελλείψεις στο πρώτο μέρος της σεζόν. Χωρίς να παίζει καλά, η Μαδρίτη άφηνε τα ματς πολύ ανοικτά, εκτεθειμένα στο να συνέβαινε το οτιδήποτε. Κι αυτό που συνέβαινε κανονικά είναι ότι η Μαδρίτη κέρδιζε σε τέλη γρήγορου ρυθμού που ξεσήκωναν το Bernabeu και προίκιζαν την ομάδα με μια επική αύρα. Αυτή τη σεζόν, τα γκολ δεν έρχονται και δίνεται η εντύπωση ότι ενάντια στη Μαδρίτη μπορεί να πάρει βαθμό μέχρι κι ο Tato. Το φυσιολογικό είναι αύριο, στο Ντόρτμουντ, η ομάδα να τεντωθεί.

Η Atlético

Ο Simeone έλαβε ένα πακέτο αεροπορικής αποστολής και δεν μπορεί να το ανοίξει μέχρι τον Ιανουάριο. Η άφιξη του Ντιέγκο Κόστα είναι μεγάλη είδηση ​​για την ομάδα και για τους οπαδούς και μια κακή είδηση για τους αντιπάλους της. Λίγοι παίκτες αισθάνονται μια ομάδα σαν γάντι.

Το δίδυμο που σχηματίζουν Atlético και Costa είναι ένας απ’αυτούς τους μοναδικούς γάμους. Λόγω χαρακτήρα και τρόπου παιχνιδιού, και οι δύο έχουν βρει τη θέση τους στον κόσμο. Κανείς δεν ξέρει τι θα συμβαίνει με την Ατλέτικο τον Ιανουάριο. Η λογική λέει ότι θα’ναι ψηλά. Με τις ενισχύσεις που έρχονται, μπορεί να’ναι τρομακτική.

Η σελίδα της στήλης στο facebook:

O Zidane δεν θέλει μεταγραφές το χειμώνα

Του José Félix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Ο προπονητής δεν έχει αμφιβολίες για το ρόστερ του κι αναφέρεται στην ικανότητά του να δημιουργεί ευκαιρίες για γκολ

Ο Zinedine Zidane δεν θέλει περισσότερα. Ο Γάλλος προπονητής δεν εξετάζει να ενισχύσει την ομάδα στην αγορά του χειμώνα. Η εμπιστοσύνη στο τωρινό ρόστερ είναι πλήρης κι απόλυτη, κι εκτός από περίπτωση της σημαντικού τραυματισμού στους μήνες που έχουμε μπροστά μας, η Ρεάλ Μαδρίτης θα παρακάμψει και πάλι μια αγορά που δεν είναι της αρεσκείας του club με τον Florentino Pérez ως πρόεδρος από του madridista club.

Ο Γάλλος προπονητής κατέστησε και πάλι σαφές στους ηγέτες της Ρεάλ Μαδρίτης ότι δεν χρειάζεται τίποτα κι ότι είναι περισσότερο από ικανοποιημένος από το ρόστερ που έχει. Δεν υπάρχει αμφιβολία για την ικανότητα των παικτών του και η πεποίθησή του είναι ολική κι απόλυτη σχετικά με την ανταπόκριση των παικτών του από τώρα και στο εξής.

Ο Ζιντάν δεν έχει αλλάξει τη σκέψη του και δεν έχει εκφράσει σε κάποια στιγμή αμφιβολίες σχετικά μ’αυτό που έχει. Παραδέχεται ότι ο σύλλογος ενδιαφέρθηκε για την υπογραφή του Kylian Mbappé επειδή θεωρούσαν ότι μπορούσε να βελτιώσει αυτό που υπήρχε, αλλά τώρα δεν μελετά την άφιξη οποιουδήποτε άλλου παίκτη για τη θέση του φορ. Δεν θέλει να’ρθει κάποιος που μπορεί να αλλάξει την τάξη και την αρμονία των αποδυτηρίων. Πιστεύει ότι αυτή η προσπάθεια εκ μέρους του club πρέπει να’ρθει την επόμενη σεζόν, αλλά ποτέ στη χειμερινή αγορά του 2018.

Το κύριο επιχείρημα του Zidane προς τα έξω μιλά για στατιστικά και την ικανότητα της ομάδας του να δημιουργεί ευκαιρίες. Οι αριθμοί είναι ξεκάθαροι και τα στατιστικά που χειρίζεται το λευκό τεχνικό επιτελείο, μιλάνε για περισσότερες από 20 τελικές ανά παιχνίδι, φτάνοντας στα 27 ενάντια στη Betis ως το μέγιστο νούμερο. Περιέργως, στα δύο παιχνίδια με τις λιγότερες τελικές, ήταν τα δύο στα οποία έχει πετύχει τα περισσότερα γκολ, καθώς ενάντια στη Deportivo είχε 16 τελικές, και 18 στον αγώνα κατά της Ρεάλ, με τρία γκολ και στις δύο περιπτώσεις.

122 σουτ... και 11 γκολ

Είναι αλήθεια ότι δεν είναι φυσιολογικό η Ρεάλ Μαδρίτης να’χει βάλει μόλις 11 γκολ στα πρώτα έξι παιχνίδια του πρωταθλήματος και μετά από 122 τελικές. Λίγο σημάδι και μικρός δείκτης ευστοχίας, τα οποία είχαν ως συνέπεια την απροσδόκητη απώλεια βαθμών σ’αυτό το ξεκίνημα της σεζόν.

Ο Ζιντάν υποστηρίζει ότι είναι θέμα χρόνου και διατήρησης της ψυχραιμίας. Δεν υπάρχει περισσότερο μυστικό. Πιστεύει ότι με τους επιθετικούς που έχει υπάρχουν περισσότερα από αρκετά, ότι οι Benzema, Ronaldo, Bale και Borja Mayoral είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν την πρόκληση του γκολ. Όσον αφορά τον canterano, ο Zidane τον κράτησε στο ρόστερ τη στιγμή που έμαθε ότι ο Mbappé ήταν έτοιμος να υπογράψει για την PSG. Ξέρει ότι πρέπει να τον διαμορφώσει, αλλά πιστεύει ότι μπορεί να’ναι κάτι περισσότερο από χρήσιμος καθ 'όλη τη διάρκεια της σεζόν.

Ρονάλντο και Μπενζεμά είναι οι δύο παίκτες που καλούνται να’ναι η αναφορά για μια ακόμη σεζόν, με τον Πορτογάλο να παίζει μπροστά σ’αυτό το 4-4-2 που ταιριάζει καλύτερα στο τωρινό του ποδόσφαιρο και στη συσσώρευση του ταλέντου στην περιοχή της μεσαίας γραμμής. Μερικές φορές ο σύντροφός του θα’ναι ο Γάλλος, άλλες ο Bale και σε κάποια ο Asensio. Και είναι ότι αυτό που φαίνεται σαφές είναι ότι το BBC δεν είναι πλέον άθικτο.


Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Αρχείο

 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.