News Update :

powered by Agones.gr - livescore
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Ενισχύστε μας με ένα απλό κλικ ΕΔΩ

100 ημέρες του Lopetegui: απ’αυτό που μπορούσε να’ταν μια καταστροφή στη Μαδρίτη που παίζει καλύτερα

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

Του Ruben Jiménez

Ο τεχνικός έχει ξεπεράσει αρκετές περίπλοκες καταστάσεις στο πόστο


Η ζωή του Julen Lopetegui άλλαξε πριν από 100 ημέρες. Απ’τη Ρωσία στο Valdebebas, απ’τα κόκκινα στα λευκά, ο προπονητής πήγε απ’το να’ναι δύο μέρες απ’το ντεμπούτο σ’ένα Παγκόσμιο Κύπελλο στο να βλέπει εαυτόν στα αποδυτήρια της Ρεάλ Μαδρίτης για να σχεδιάσει μια δύσκολη σεζόν, χωρίς Ζιντάν, με τον Κριστιάνο ν’απειλεί με μια έξοδο που τελικά συνέβη και με την πίεση του να δώσει συνέχεια σε μια άνευ προηγουμένου δυναστεία στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

100 ημέρες αργότερα, στον Lopetegui πέφτουν έπαινοι σαν ένας καταρράκτης από πέταλα για να επαινέσουν το παιχνίδι της Ρεάλ Μαδρίτης του. Αυτό που φάνηκε στον αγωνιστικό χώρο ενάντια στην Ρόμα είναι ο καρπός της δουλειάς του προπονητή, της ποδοσφαιρικής του ιδέας, αλλά επίσης και της ικανότητάς του για την κατάσβεση των πυρκαγιών, τόσο των εκδηλωμένων όσο κι εκείνων που δεν πήγαν πιο πέρα ​​από απλά κάρβουνα λόγω της γρήγορης δράση του και της πειστικής απόφασής του.

Στην παρουσίασή του βρήκε την αγάπη του συλλόγου σε μια δύσκολη στιγμή μετά την ξαφνική απόλυση του ως ομοσπονδιακός. Δύο ταραχώδεις ημέρες στις οποίες ο Julen περιβλήθηκε απ’το σύλλογο και στοχοποιήθηκε απ’τους άλλους. Αλλά ούτε καν και στις διακοπές δεν μπόρεσε να’ναι ήρεμος. Πριν κατευθύνει την πρώτη του προπόνηση, συνάντησε το αντίο του Κριστιάνο Ρονάλντο, τον οποίο δεν μπόρεσε ούτε να χαιρετήσει ούτε να προσπαθήσει να πείσει.

Δύο αποχωρήσεις, των Zizou και Ρονάλντο, που βάρυναν στο σακίδιό του, στην πρώτη ημέρα της δουλειάς τόσο όσο σχεδόν και τα βλέμματα όλων των οπαδών. Μετά από τρία διαδοχικά Champions League, απ’το να ζουν σε μια μόνιμη έκσταση, οι λευκοί οπαδοί έμοιαζαν καταθλιπτικοί στην αρχή της νέας σεζόν. Ακόμη περισσότερο όταν ήρθαν οι φήμες σχετικά με την πιθανή αποχώρηση του Modric, νικητής της Χρυσής Μπάλας του Mundial και νέα λευκή σημαία τόσο στο γήπεδο όσο και στα γκαλά των βραβείων.

Ο Lopetegui το αντιμετώπισε ήρεμα, όπως έχει υπάρξει ο τόνος του σε όλες τις αποφάσεις του. Δεν έσπευσε να τον βάλει στην εντεκάδα για να σιωπήσει τις φήμες. Συνέχισε το πρόγραμμα των προπονήσεών του, παρά τις φωνές που ανησυχούσαν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο για τις επαναλαμβανόμενες αντικαταστάσεις του Λούκα, και τον ενέταξε στην σύνθεση στην κατάλληλη στιγμή, όταν κατανόησε ότι η φόρμα του ήταν η ίδια με της υπόλοιπης ομάδας.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη αρετή του Lopetegui, η ηρεμία. Δεν την έχασε όταν ηττήθηκε στον πρώτο τελικό της σεζόν, στο Ευρωπαϊκό Super Cup ενάντια στην Atlético. Πρακτικά επανέλαβε στο επόμενο παιχνίδι, εναντίον της Χετάφε, την ίδια εντεκάδα που έχασε απ’τους παίκτες του Simeone. Μια άλλη στιγμή από εκείνες που μπορούν να’ναι καθοριστικές για έναν «πρωτάρη» προπονητή στη Ρεάλ Μαδρίτης και που έχει καταφέρει να θάψει στη λήθη.

Η ηρεμία. Αυτή που δείχνει με τον Vinicius, όσο κι αν στην ευγενή ζώνη δεν αρέσει η έλλειψη ευκαιριών του. Η ίδια στην οποία καταφεύγει για να επιλύσει μια σύγκρουση στο τέρμα που αυτός βλέπει ως ευλογία. Το rotation μεταξύ Courtois και Keylor παρουσιαζόταν ως ένα πρόβλημα κι ο Julen το επιλύει με φυσικότητα.

Ο ήρεμος άνθρωπος γίνεται «κατοστάρης» στον πιο σχιζοφρενικό πάγκο στον κόσμο. Έχει περάσει τα πάντα. Κι αυτό που συμβαίνει 100 ημέρες αργότερα είναι ότι η Ρεάλ Μαδρίτης παίζει όπως ποτέ άλλοτε.

Η τέχνη της νίκης

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca

Η Ρεάλ Μαδρίτης επέστρεψε στη διοργάνωση φετίχ της, το Champions League, και κέρδισε μ’ένα ρεσιτάλ παιχνιδιού που άξιζε περισσότερα γκολ. Ο Cristiano δεν έλειψε από κανέναν, αν κι αυτό έχει μόλις αρχίσει.


«Το Champions League δεν είναι απλώς μια τακτική διοργάνωση, είναι μια διοργάνωση γενεών. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει μια γενιά που ξέρει πώς να κερδίζει τα παιχνίδια, πώς να αντιστέκεται σ’αυτή την πίεση. Την περασμένη σεζόν σχεδόν είχε αποκλειστεί στα προημιτελικά, σχεδόν είχε αποκλειστεί στα ημιτελικά και τελικά κέρδισε και πάλι. Ξανά και ξανά, ξέρουν ότι στο τέλος κερδίζουν αυτά τα παιχνίδια. Πέρυσι εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν τα κατάφερε η πεποίθηση της Μαδρίτης. Αν στο πρώτο παιχνίδι αξίζεις να κερδίσεις, είσαι κοντά και στο τέλος δέχεσαι τρία γκολ... Στη συνέχεια, στο δεύτερο σκέλος νιώθεις ότι η PSG δεν ήταν απόλυτα πεπεισμένη ότι ήταν σε θέση να το κάνει, σε αντίθεση με τους λευκούς παίκτες». Ο Thomas Tuchel, ο Γερμανός προπονητής της Παρί Σεν Ζερμέν, τόνιζε πριν μέρες στην L'Equipe την πτυχή πάνω στην οποία, κατά τη γνώμη του, έχει χτίσει την ηγεμονία της στο ηπειρωτικό ποδόσφαιρο η Ρεάλ Μαδρίτης τα τελευταία πέντε χρόνια. Τη νικηφόρα νοοτροπία της.

Οι δέκα παίκτες που παραμένουν από εκείνη την 24η Μαΐου του 2014 στη Λισαβόνα όταν ο Σέρχιο Ράμος άλλαξε την ιστορία με μια αγωνιώδη κεφαλιά που ξεκίνησε τη δεύτερη χρυσή λευκή εποχή έχουν βρει μια νέα πρόκληση. Θέλουν να αποδείξουν ότι η συμβολή τους σ’αυτά τα τέσσερα Champions League σε πέντε χρόνια ήταν μεγαλύτερη από ό, τι υποδηλώνουν τα στατιστικά, τα χρονικά και οι τελετές απονομής των βραβείων. Τους παρακινεί να αξιώνουν εκείνο τον πρωταγωνιστικό ρόλο που μονοπωλούσε καταναγκαστικά ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Η πρόκληση τώρα είναι να επεκτείνουν τη δυναστεία και να συνεχίσουν να κυριαρχούν στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο παρά το ότι δεν έχουν πλέον το μεγαλύτερο ανταγωνιστή αυτού του αθλήματος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια καθιέρωσε στο Τσάμπιονς Λινγκ το ιδιωτικό του έδαφος κυνηγιού: 60 γκολ σε 50 παιχνίδια που έπαιξε με Μαδρίτη για να κερδίσει αυτούς τους τέσσερις τίτλους, μοιρασμένα σε 31 γκολ σε 23 ματς στην φάση των ομίλων και 29 σε 27 στα νοκ άουτ.

ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ, ΟΧΙ

Γι’αυτό ένα απ’τα αξιοθέατα αυτού του Champions League θα’ναι να διαπιστώσουμε αν εξακολουθεί να ισχύει η θεωρία του Tuchel και η γενιά που έχει ωριμάσει μαθαίνοντας την τέχνη της νίκης κάτω απ’την ομπρέλα του Cristiano διατηρεί τη βασιλείας της ή, αντίθετα, η απουσία του Πορτογάλου καταλήξει να΄χει το τίμημά της σε μια ομάδα γεμάτη μορφές της κλάσης των Modric, Bale, Ramos, Asensio, Isco, Kroos, Marcelo ή Benzema.

Σε κάθε περίπτωση, τραβά την προσοχή ότι αυτή η αξιοπιστία με την οποία έχει συνηθίσει το λευκό σύνολο να παίρνει τους ευρωπαϊκούς του αγώνες όσο περίπλοκος κι αν ήταν ο αντίπαλος, δεν έχει αντιστοίχιση στο ισπανικό πρωτάθλημα. Επειδή εκεί είναι η Barcelona αυτή που φαίνεται να’χει αποκρυπτογραφήσει τα μυστήρια για να κατακτήσει πρωταθλήματα με μια συντριπτική αποτελεσματικότητα (7 στα 10) καθοδηγούμενη απ’τον Messi. Κι όμως, αυτή η συμπαγής Barça της Liga, κυρίαρχη κι εξουσιαστική, εξασθενεί στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια με ανεξήγητο τρόπο. Όπως είπε ο Coutinho αυτή τη βδομάδα, «είναι δύσκολο να εξηγήσεις γιατί έχοντας τον Messi η Barca έχει κερδίσει μόνο ένα απ’τα τέσσερα τελευταία Champions League». Τόσο περίεργο ότι η Ρεάλ Μαδρίτης έχει κερδίσει μόνο δύο απ’τα εννέα πρωταθλήματα που έχει παίξει έχοντας τον Cristiano.

Ίσως είναι ότι, όπως υποστηρίζει ο προπονητής της PSG, η γενιά της Μαδρίτης ξέρει πώς να κερδίζει τα μεγάλα παιχνίδια, αλλά δεν ξέρει πώς να παρακινήσει τον εαυτό της ενάντια στα μικρά. Σ’αυτό δουλεύει ο Lopetegui.


Έτσι ελέγχει ο Lopetegui τ’αποδυτήρια της Ρεάλ Μαδρίτης: με συμμάχους (όχι Σπαρτιάτες)

Του Enrique Marín

Ο Lopetegui γνωρίζει απ’την εθνική εννέα παίκτες της Ρεάλ Μαδρίτης, τους οποίους έχει ως συμμάχους για να διαχειρίζεται το ρόστερ και να μεταδίδει μια ιδέα για το παιχνίδι πιο εύκολη να ταιριάξει χωρίς τον Κριστιάνο


«Μου αρέσει πολύ το πώς παίζει η Μπαρτσελόνα, αλλά βλέπω ότι στο κοινό του Bernabeu αρέσει ένα πιο άμεσο ποδόσφαιρο, να καταλήγει η φάση γρήγορα στην αντίπαλη εστία». Αυτές οι δηλώσεις του Manuel Pellegrini όταν προπονούσε τη Ρεάλ Μαδρίτης έγειραν κάποια διαμάχη, κυρίως επειδή ο τίτλος που έβγαλαν τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης ήταν: «Αν θα παίξουμε όπως η Μπάρτσα, το Μπερναμπέου θα μας αποδοκίμαζε». Σύμφωνα με τον Χιλιανό, "αν στη Μαδρίτη αρχίσουν να ψάχνουν λύσεις προς τα πίσω, το κοινό θα γινόταν ανυπόμονο επειδή του αρέσουν περισσότερο οι δυναμικές λύσεις". Ίσως ο Pellegrini να’χε δίκιο, αν και δεν είχε χρόνο να το διαπιστώσει.

Είναι γνωστό ποιος ήρθε σε αντικατάστασή του και η ριζική αλλαγή που συνέβη. Λίγες φορές, εκτός απ’τον απερίγραπτο Fabio Capello, είχε φανεί μια Ρεάλ Μαδρίτης τόσο κακόγουστη όσο αυτή του Μουρίνιο, είναι επίσης αλήθεια ότι επειδή ο Πορτογάλος ήρθε για να χορέψει με την πιο άσχημη ή, στην περίπτωση αυτή, να αντιμετωπίσει την πιο όμορφη ομάδα: τη Barça του Pep Guardiola. Ήταν τρεις τρελές σεζόν, με αποδυτήρια στα οποία νοιάζονταν περισσότερο για το κυνήγι μαγισσών, -ή παράλογων αρουραίων, όπως συνέβη με τον Ίκερ Κασίγιας- παρά για να σκεφτούν το πώς να παίξουν για να’ναι καλύτεροί απ’τη Barcelona και να μην περιορίζονται στο να προσπαθούν να κάνουν χειρότερους τους azulgranas και μ’οποιοδήποτε κόστος.

Περιέργως, με την άφιξη του Lopetegui στην Ρεάλ Μαδρίτης μετά την άτακτη φυγή του Ζιντάν και μιας και η Barça είναι όλο και περισσότερο Μέσι και λιγότερο Barca, αποδεικνύεται ότι στο Bernabeu αρχίζουν να απολαμβάνουν το παιχνίδι, όπως δεν γίνεται στο Καμπ Νόου, όπου, επιμένω, απολαμβάνουν μόνο τον Messi κι όχι εκείνη την ομοιογενή ομάδα για την οποία μπόρεσαν να καυχηθούν τόσο πολύ στην εποχή του Guardiola. Αν πετυχαίνει κάτι ο Julen είναι ότι, εκτός απ’το να παίζουν σαν ομάδα, η καλή ατμόσφαιρα βασιλεύει στο ρόστερ της Ρεάλ Μαδρίτης και οι παίκτες της την κάνουν επεκτάσιμη απ’το γήπεδο στις κερκίδες. Έχει κάποια σχέση μ’αυτό η απουσία του Cristiano Ronaldo; Μην αμφιβάλλετε.

Το μεγάλο πλεονέκτημα του guipuzcoano τεχνικού είναι ότι πριν έρθει, ή επιστρέψει, ανάλογα πως το βλέπεις, γνώριζε ήδη πολλούς παίκτες απ’το πέρασμά του απ’τα κατώτερα κλιμάκια της εθνικής ομάδας, καθώς κι απ’την ανδρών. Carvajal, Nacho, Sergio Ramos, Odriozola, Vallejo, Ceballos, Isco, Marco Asensio και Lucas Vázquez έχουν συνυπάρξει μαζί του και σχεδόν μ’όλους είχε επίσης μια συζήτηση πριν την πρώτη αποστολή του ως ομοσπονδιακός, ως εκ τούτου, αυτοί είναι οι καλύτεροι σύμμαχοί του, κι όχι γελοίοι Σπαρτιάτες, στ’αποδυτήρια.

Στον Isco, για παράδειγμα, ο Lopetegui εξηγεί αυτό που θέλει απ’αυτόν από τότε που ο malagueño έπαιζε στην Κ 21. Ο Julen δεν μιλάει πολύ, αλλά στέλνει συγκεκριμένα μηνύματα ή κλειδιά, όπως του αρέσει να λέει. Όλοι αυτοί οι παίκτες που τον γνωρίζουν εδώ και καιρό, τον σέβονται. Η απλή παρουσία του τους επιβάλει, το οποίο λειτουργεί υπέρ του Julen στη διαχείριση του ρόστερ, διότι είναι αυτοί που την κάνουν επεκτάσιμη στους υπόλοιπους, απ’τον Marcelo στον Μπενζεμά, περνώντας απ’τον Bale, τον Kroos ή τον Modric.


Η διαχείριση ξεκινά απ’το τέρμα, όπου ο προπονητής απ’το Asteasu πρέπει να κάνει πραγματικές ταχυδακτυλουργίες με το καθεστώς βασικού και την επακόλουθη αντικατάσταση του Keylor Navas και/ή του Courtois. Αυτός ξέρει καλύτερα από οποιονδήποτε πόσο περίπλοκο είναι να αντικαταστήσεις έναν τερματοφύλακα, κι όχι τόσο όταν τα πράγματα του πάνε καλά, αλλά σε περίπτωση που σ’ένα παιχνίδι του πάνε άσχημα. «Είναι ξεκάθαρο ότι δεν είναι εύκολο να το κατανοήσεις, αλλά να το εξηγήσεις: Έχω δύο μεγάλους τερματοφύλακες, τρεις με τον Kiko Casilla, και δεν είναι προβλήματα, αλλά λύσεις», εξηγεί ο Lopetegui. Προς το παρόν, ο tico έχει παίξει 390 λεπτά κι ο Βέλγος, 180, ενώ οι προαναφερθέντας Casilla κι ο Luca Zidane καθόλου. "Όλα είναι πολύ πιο φυσικά απ’όσο λέτε. Τα πράγματα λέγονται με φυσικότητα και ειλικρίνεια. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα", διαβεβαιώνει ο Julen.

Ο Odriozola παραμένει στο μηδέν

Στην άμυνα, Carvajal, Sergio Ramos και Marcelo έχουν παίξει τα έξι παιχνίδια που έχει δώσει η Μαδρίτη μέχρι στιγμής, αν κι ο Βραζιλιάνος έχει 30 λεπτά λιγότερα, αυτά στα οποία ο Lopetegui τον έστειλε στον πάγκο στην έδρα της Girona. "Δεν καταλαβαίνω την αλλαγή γιατί δεν την είχαμε συζητήσει, αλλά την σέβομαι", είπε ο Marcelo. "Μ’έχει εκπλήξει η αλλαγή γιατί είμαι στο 100%", πρόσθεσε. Εν τω μεταξύ, ο Varane έχει χάσει μόνο ένα παιχνίδι κι έχει 420 λεπτά. Ο Nacho, ο οποίος εξακολουθεί να’ναι ένας μπαλαντέρ όπως ήταν ήδη στην εθνική ομάδα με τον Lopetegui κι επίσης και τώρα με τον Luis Enrique, έχει παίξει δύο. Απ’την άλλη πλευρά, ο Álvaro Odriozola, που αποκτήθηκε αυτό το καλοκαίρι για 30 εκατομμύρια, ο Vallejo κι ο canterano Reguilón δεν έχουν κάνει ακόμη ντεμπούτο.


Στην μεσαία γραμμή, αυτός που έχει τα περισσότερα λεπτά είναι ο Kroos (552), ο οποίος έχει παίξει σε κάθε παιχνίδι, όπως κι ο Casemiro (423), ο Isco (365) κι ο Modric (303). Ο Ceballos, με 177 λεπτά σε 5 παιχνίδια, είναι ο επόμενος πιο χρησιμοποιημένος μέσος, ενώ ο Marcos Llorente κι ο Ουρουγουανός Federico Valverde δεν είχαν ούτε ένα. «Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει πολλούς καλούς παίκτες. Σε κάθε παιχνίδι παίζουν 14. Ο προπονητής πρέπει να σκέφτεται επίσης κι αυτό, γιατί αυτός που έρχεται απ’τον πάγκο μπορεί να’ναι εκείνος που κρίνει το παιχνίδι. Ο Asensio έχει κάνει ένα πολύ καλό παιχνίδι προερχόμενος απ’τον πάγκο. Μια άλλη μέρα θα είναι σειρά άλλου συμπαίκτη να μείνει έξω απ’την εντεκάδα, αυτό είναι σίγουρο». Τάδε έφη Julen.

Στην επίθεση, ο επιθετικός που έχει χρησιμοποιήσει περισσότερο ο Lopetegui είναι ο Benzema (542). Ο Γάλλος, ο οποίος είναι επίσης κι ο πρώτος σκόρερ με 5 γκολ, έχει παίξει και στα έξι παιχνίδια, όπως ο Gareth Bale (517 λεπτά, με 4 γκολ και 3 ασίστ) κι ο Marco Asensio (433 και 3 ασίστ). Αν υπάρχουν τρεις παίκτες που έχουν ευνοηθεί απ’την αποχώρηση του Cristiano, είναι αυτοί. Επιπλέον, ο Lucas Vázquez έχει συμμετάσχει σε 5 παιχνίδια, αν και με μόλις 73 λεπτά, ενώ ο Mariano έκανε το ντεμπούτο του εναντίον της Ρόμα και στα 17 λεπτά που έπαιξε σκόραρε ένα γκολ. Τέλος, είναι γνωστό ότι ο Vinicius παίζει στη θυγατρική, καθώς ο Lopetegui θεωρεί ότι δεν είναι ακόμα έτοιμος για την πρώτη ομάδα.

«Δουλεύουμε τρεις μήνες και η ομάδα συνεχίζει να εξελίσσεται και να βελτιώνεται, αλλά απομένουν ακόμη πολλά», είπε ο Julen μετά τη νίκη με αξιοπιστία και καλό παιχνίδι στο ντεμπούτο του με τη Μαδρίτη στο Champions League, τη διοργάνωση όπου ίσως οι λευκοί θα μπορούσαν να στερηθούν περισσότερο τον Κριστιάνο, αν και μέχρι στιγμής δεν το’χει κάνει ούτε και η Γιουβέντους... Παρεμπιπτόντως, ερωτηθείς ο Pellegrini σε κάποια στιγμή για την απουσία του Πορτογάλου, ο Χιλιανός είπε: «Περάσαμε δύο μήνες χωρίς αυτόν και μείναμε πρώτοι». Πάμε, η συζήτηση δεν είναι καινούργια, αν και είναι σαφές ότι τώρα η Ρεάλ Μαδρίτης είναι περισσότερο ομάδα απ’ότι με τον CR7 κι ότι ο Lopetegui φαίνεται να’ναι σε καλό δρόμο, αν και είναι γνωστό ότι τα πράγματα δεν είναι όπως ξεκινούν, αλλά όπως τελειώνουν.

Κι αυτό ενώ, σε αντίθεση με ό, τι συνέβη στην περιπέτειά του με την εθνική ομάδα, για την οποία πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι τον έδιωξαν όντας αήττητο, ο Julen έκανε το ντεμπούτο του με τη λευκή ομάδα με μια οδυνηρή ήττα απ’την Ατλέτικο στο Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ. Ποιος ξέρει αν είναι μια ήττα που μακροπρόθεσμα μπορεί να του’ρθει καλά για να κερδίσει τους πραγματικά σημαντικούς τίτλους. Προς το παρόν, και σύμφωνα με ορισμένα δεδομένα που δημοσιεύει η εφημερίδα «As», η Μαδρίτη του έχει μέσο όρο 737 πάσες ανά παιχνίδι, έναντι των 600 της περασμένης σεζόν, κι ένα 66,7% κατοχής, έναντι του 60% με τον Ζιντάν, με 14,6 σουτ στο στόχο φέτος έναντι 13,8 πέρυσι. Είχε δίκιο ο Pellegrini; Λοιπόν φαίνεται προφανές ότι όχι.







Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Γιατί ο Varane δεν αξίζει τη χρυσή μπάλα

Του Antonio Sanz

Ο Raphael Varane έχει χρόνια στη Μαδρίτη που αποδεικνύει ότι είναι ένας απ’τους καλύτερους στον κόσμο, αυτή τη σεζόν έχει κερδίσει τα πάντα, αλλά συνεχίζει να μην εμφανίζεται στα προγνωστικά των μεγάλων βραβείων


Ίσως αν ο Μουρίνιο είχε πείσει τον Raphael Varane ή εάν είχε καταφέρει να κάνει την Ρεάλ Μαδρίτης να καταλάβει ότι έπρεπε να απαλλαγεί απ’τον παίκτη, θα εξετάζαμε την πιθανότητα ως κάτι πραγματικό και όχι χιμαιρικό. Κι είναι ότι το αόρατο προφίλ που δείχνει ο Γάλλος στην επιχείρηση των τα αστέρων αυτού του αιώνα, χτίζει ένα φράγμα που τον απομακρύνει απ’το μάρκετινγκ που οδηγεί σε ευθεία γραμμή επίτευξης των βραβείων που δίνονται σε κάθε σεζόν. Σε μια σεζόν όπου ο αμυντικός της Ρεάλ Μαδρίτης έχει παρουσιάσει το ίδιο αθλητικό βιογραφικό που έδειξαν κάποτε οι Φραντς Μπεκενμπάουερ και Ρομπέρτο ​​Κάρλος, και οι δύο τους σήκωσαν όπως κι ο Varane, το διπλό τρόπαιο του παγκόσμιου πρωταθλητή με την εθνική τους και της Ευρώπης με τον σύλλογό τους, δεν ευνοεί να τοποθετεί κάποιος τον Γάλλο ανάμεσα στους υποψήφιους για να είναι ο καλύτερος.

Όλο το προσωπικό που εκφέρει άποψη το συνοψίζει σε μια φράση: "Είναι πολύ καλός, αλλά...". Αλλά φυσικά, δεν βάζει γκολ, τα εμποδίζει· δεν είναι ένας συνήθης στο να εμφανίζεται στα αθλητικά περιοδικά, το κατανέμει· δεν βγάζει μεγάλους τίτλους στις εμφανίσεις του στον Τύπο, τους απορρίπτει· και δεν γνωρίζουμε καν κάτι για την ιδιωτική ζωή του, εάν μοιράζεται τον ελεύθερο χρόνο του μ’ένα μοντέλο ή με μια παρουσιάστρια της τηλεόρασης, απλώς και μόνο επειδή το κρύβει. Είναι απλά ο Βαράν, ένας βασιλιάς χωρίς στέμμα στην Ρεάλ Μαδρίτης και στον τομέα του Ποδοσφαίρου.

Η αλλαγή της φανέλας του Κριστιάνο Ρονάλντο έχει προκαλέσει μια εκκένωση της αίσθησης στον madridismo. Απ’το να υποστηρίζουν απρόσκοπτα τη μορφή του στην αιώνια μάχη με τον Μέσι, τώρα έχουν εξαλείψει απ’τις προτιμήσεις τους τον Πορτογάλο για να επικεντρωθούν στον Modric και να τον μετατρέψουν στον καλύτερο διεκδικητή του θρόνου της Χρυσής Μπάλας. Περίεργο που η λευκή κοινή γνώμη επιλέγει έναν δευτεραθλητή όταν έχει έναν πρωταθλητή στο ρόστερ της. Αλλά το κύμα έρχεται απ’την Κροατία και οι αμυντικοί, ξέρετε ήδη, φαίνονται μόνο αν τους περιβάλλει κάποια γκλαμουριά.

Δεν αρκεί να φοράει το περιβραχιόνιο του αρχηγού κατά τη διάρκεια ενός αγώνα του παγκόσμιου πρωταθλητή, ούτε κι ότι η σταθερότητα συνοδεύει την καριέρα ενός παιδιού 25 ετών. Ο Raphael Varane έχει κοπεί στο δρόμο για το «The Best» του 2018, το βραβείο που χορηγεί η Fifa και του οποίου η τελική λίστα έχει ερεθίσει τόσο τη Γαλλία λόγω της έλλειψης των δικών της μεταξύ των τριών φιναλίστ. Αλλά συμπτωματικά, η απόδοσή του προκάλεσε να γλιστρήσει ανάμεσα σε δύο συμπατριώτες -Mbappé και Griezmann- ως ο μόνος αμυντικός μεταξύ των δέκα υποψηφίων απ’τους οποίους θα βγει ο νικητής στο γκαλά που θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα στο Λονδίνο.


Ένα ηχηρό παλμαρέ

Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς εκείνη τη συζήτηση την άνοιξη του 2011, όταν ο Ζιντάν τηλεφώνησε στον Βαράν για να τον φλερτάρει με το έμβλημα της Ρεάλ Μαδρίτης. Είναι ανεπίσημο, αλλά λέγεται ότι το αγόρι έκοψε τη σύνδεση κι απογοήτευσε τον προπονητή, τότε σύμβουλος του προέδρου. Αυτό που ήταν ακόμα πιο δύσκολο να ρισκάρεις είναι ότι η καριέρα του αμυντικού, επτά χρόνια αργότερα, μετρά 15 τίτλους: δύο πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο Ισπανίας, δύο Σούπερ Καπ Ισπανίας, τέσσερα Champions League, τρία Ευρωπαϊκά Σούπερ Καπ και τρία Παγκόσμια Κύπελλα Συλλόγων. Σήμερα, επιπλέον, λόγω παλαιότητας, είναι ο τέταρτος αρχηγός του ρόστερ. Ένας σιωπηλός εκπρόσωπος, αλλά με αναγνωρισμένη προσωπικότητα, όπως λέει: "δεν γίνεται να κάνεις την καριέρα που έχω κάνει εγώ στην Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς χαρακτήρα". Γι'αυτό, όταν πρέπει να μιλήσει, εμφανίζεται. Μην ψάχνετε έναν πολυλογά, θα βρείτε έναν ακέραιο τύπο.

Αναγνωρισμένος απ’όλα τ’αποδυτήρια, ο Varane έχει κερδίσει τον σεβασμό της ομάδας. Προσγειώθηκε στα 18 του και τα στάδια έχουν ξεπεραστεί με επιμονή κι ατομική προσπάθεια. Ο Raphael θυμάται εκείνη την εμπειρία με την υπομονή και την αυστηρότητα που φέρνει τώρα η γαλήνη. Είναι ένας ολόκληρος βετεράνος 25 ετών που έχει συσσωρεύσει δύο διαδοχικά καλοκαίρια όπου έχει δελεαστεί από εκατομμυριούχες προσφορές απ’την ίδια ομάδα της Premier League. Η πρώτη, το καλοκαίρι του 2017, σήμανε μια αναγνώριση του Florentino Perez κι επέτρεψε μια συμβατική αναθεώρηση, επεκτείνοντας την σύνδεση με την Ρεάλ Μαδρίτης μέχρι τον Ιούνιο του 2022. Αν και η ρήτρα δεν είναι δημόσια, διάφορες πηγές συμφωνούν στο ότι είναι 200 τα εκατομμύρια ευρώ που συμφώνησαν σύλλογος και παίκτης για να προστατευθούν απ’τις προθέσεις των τρίτων. Στη λευκή σοφίτα υποστηρίζουν ότι ο Γάλλος είναι ένα θεμελιώδες περιουσιακό στοιχείο και γι 'αυτό δεν υπέκυψαν στον πειρασμό της λίρας. Ένα ερέθισμα που επέστρεψε μόλις πριν κανά δυο μήνες, όταν και πάλι ο Jose Mourinho και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ χτύπησαν ξανά την πόρτα του Santiago Bernabeu μετά την ολοκλήρωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στη Ρωσία.

Η προσφορά των 100 εκατομμυρίων για τον Varane

Η εμμονή του Πορτογάλου προπονητή για τον Varane δεν είναι μυστικό, όπως ούτε κι ότι ο προπονητής των «κόκκινων διαβόλων» διατηρεί μια μόνιμη επιθυμία πως να αλιεύει παίκτες σ’αυτό που ήταν «σπίτι του». Τον Ιούλιο, ο Florentino Pérez έλαβε μια προσφορά για τον Varane που έφτανε τα 100 εκατομμύρια λίρες, όπως επισημάνθηκε απ’τη βρετανική εφημερίδα The Times. Ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης αρνήθηκε να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και οι Άγγλοι επέλεξαν να υποχωρήσουν μπροστά στη νέα απογοήτευση του Μουρίνιο που επαναλάμβανε μια δεύτερη διαδοχική σειρά.

Ένα ακόμα καλοκαίρι που προσπαθούσε να υπογράψει τον Γάλλο με την ίδια επιτυχία: καμία. Ίσως, εάν η μεταγραφή είχε γίνει με τον επακόλουθο μιντιακό θόρυβο που θα'χε συνοδέψει την επιχείρηση, ο Varane θα'χε πάρει γαλόνια για να παλέψει ως ίσος προς ίσο με άλλους που έχουν τροφοδοτήσει μιντιακά το καλοκαίρι τους. Αλλά όχι, αυτός το είπε ήδη στην L'Equipe μετά την κατάκτηση του Mundial: «Με αγχώνει να μου ζητείται να είμαι σαν τον Ramos. Αυτού του ζητείται να είναι σαν άλλο παίκτη;» Φυσικά, τα νεύρα του 'Rapha' θα συνεχίσουν, αφού ακούσει τον αρχηγό του να δαγκώνει τον φίλο και συμπατριώτη του, Griezmann. Απ'αυτόν μην το επιδιώκετε ούτε και φιλοδοξώντας στο εύκολο χειροκρότημα στην αίθουσα Τύπου.






Η σελίδα της στήλης στο facebook:


Ο Florentino θα εξηγήσει στα μέλη το σχέδιό του... και το αντίο του Cristiano Ronaldo

Του José Felix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Την Κυριακή θα ασχοληθεί με όλα όσα σχετίζονται με το νέο στάδιο και την αποχώρηση του Πορτογάλου παίκτη


Ο Florentino Perez έχει την Κυριακή μια σημαντική συνάντηση με τους εκπροσώπους των μελών της Ρεάλ Μαδρίτης στην οποία θα υποβάλει προς έγκριση, ένα δάνειο ύψους 525 εκατομμυρίων ευρώ για την υλοποίηση της εξαγγελθείσας μεταρρύθμισης του γηπέδου. Με λίγους κάποιους χωρίς κάποιο κώλυμα και που μιλούν για κάποια έσοδα των 748,04 εκατομμυρίων ευρώ, κατά την τελευταία σεζόν, ποσό ρεκόρ της οντότητας.

Η μεταρρύθμιση του σταδίου θα ξεκινήσει πριν από το τέλος αυτής της σεζόν και θα διαρκέσει τρεισήμισι χρόνια, όπως ομολόγησε ο λευκός πρόεδρος στα μέλη που συγκεντρώθηκαν στο Bernabéu. Αρχικά, η μεταρρύθμιση επρόκειτο να γίνει απ’το ταμείο IPIC, το οποίο εγγυόταν 400 εκατομμύρια ευρώ με αντάλλαγμα την ονομασία του σταδίου. Η παραίτηση του ταμείου απ’την υπογεγραμμένη σύμβαση έχει βυθιστεί σε μια δίκη στο διαιτητικό δικαστήριο του Παρισιού.

Το αντίο του Κριστιάνο Ρονάλντο ήταν επίσης θέμα συζήτησης, στιγμή κατά την οποία ο πρόεδρος εξήγησε τις λεπτομέρειες της κατάστασης που οδήγησε τον Πορτογάλο να πουληθεί στη Γιουβέντους.

Lopetegui: "Τα πράγματα στο τέρμα είναι πιο απλά από αυτό που θέλετε να δείξετε"

Του Agustín Martín

Ο τεχνικός ανέλυσε το rotation ανάμεσα σε Keylor και Courtois


Ο Julen Lopetegui εμφανίστηκε στην συνέντευξη Τύπου πριν τον αγώνα κατά της Espanyol. Ο λευκός προπονητής μίλησε για τα πιθανά rotations μετά το ντεμπούτο με νίκη στο Champions League εναντίον της Roma.

5 αγώνες σε 15 ημέρες. Καθορίζει τη δουλειά σας αυτό; "Είναι φυσιολογικό το ημερολόγιο να’ναι έτσι. Μια ομάδα που παίζει στο Champions League, είναι κάτι φυσιολογικό και πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με φυσικότητα, γνωρίζοντας την ανάγκη για το βάθος της ντουλάπας και το ρόστερ θα χρησιμοποιηθεί".

Η αποβολή του Cristiano: "Δεν την έχω δει πολύ καλά, έχω δει κάποια εικόνα, αλλά όλοι μου έχουν πει ότι δεν ήταν αποβολή. Τα λάθη συμβαίνουν μερικές φορές. Το VAR βοηθά πάντα να υπάρχουν λιγότερα λάθη, επειδή οι εικόνες φαίνονται με περισσότερη ηρεμία, είναι ευκολότερο να κάνεις λιγότερα λάθη. Αν, όπως φαίνεται, δεν ήταν μια δίκαιη αποβολή, θα ληφθούν αποφάσεις... Δεν χρειάζεται να μιλήσω γι 'αυτό".

Rotations: "Ο μόνος τρόπος για να το αντιμετωπίσουμε αυτό είναι παιχνίδι με παιχνίδι, είναι το πώς θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε κάθε κατάσταση. Με βάση αυτό θα αναζητήσουμε τις καλύτερες αποφάσεις για να αντιμετωπίσουμε τον αντίπαλο και να προσπαθήσουμε να τον νικήσουμε λαμβάνοντας υπόψη τη φθορά του καθενός. Σε αυτή την περίπτωση, η χρήση του ρόστερ είναι πολύ σημαντική. Τώρα και πάντα. Αλλά όταν έχεις 7 παιχνίδια σε σύντομο χρονικό διάστημα, είναι λογικό. Αύριο θα δούμε την εντεκάδα μόλις έχουμε τις αισθήσεις αύριο. Αύριο θα λάβουμε τις αποφάσεις.

Carvajal: "Είχε ένα προβληματάκι, αύριο δεν θα παίξει και θα προσπαθήσουμε να τον ανακτήσουμε εναντίον της Σεβίλλης".

Εκατό μέρες στο πόστο: «Μου φανήκαν πολύ σύντομες. Όλα πάνε τόσο γρήγορα που επικεντρώνεσαι στην καθημερινότητα και δεν ήξερα ότι ήταν ήδη εκατό μέρες. Θα προσπαθήσουμε να’ναι πολλές περισσότερες και να συνεχίσει η ομάδα να εξελίσσεται και να’ναι έτοιμη για να κερδίζει. Βαθμολογία; Οι βαθμολογίες μπαίνουν στο τέλος, όπως σε οποιοδήποτε πανεπιστήμιο ή κολλέγιο. Το τέλος της σεζόν θα’ναι όταν έρθει η ώρα. Στην ομάδα βάζω 10, πάνω απ’όλα στην στάση και στην προθυμία να δουλέψουν και να θέλουν να’μαι μια ομάδα. Τα υπόλοιπα είναι για το τέλος της σεζόν».

Espanyol: "Θα’ναι ένα πολύ, πολύ απαιτητικό παιχνίδι. Η Εσπανιόλ είναι μια πολύ βελτιωμένη ομάδα, πολύ πλήρης κι επιπλέον έχει όλη την εβδομάδα για να προετοιμάσει το παιχνίδι. Έχει έναν σπουδαίο προπονητή και θα μας αναγκάσει να καταβάλουμε μια μεγάλη προσπάθεια για να την κερδίσουμε. Είναι ο πιο απαιτητικός αγώνας μέχρι στιγμής στο Bernabéu".

Ενάντια στη Roma σας φάνηκε η καλύτερη Μαδρίτη εδώ και χρόνια; Σας φάνηκε τόσο καλή; "Δεν ζούμε με την κριτική, είτε καλή είτε κακή, αλλά απ’τις δικές μας αναλύσεις. Η ομάδα έκανε έναν καλό αγώνα. Σε όλα βλέπεις πράγματα που πρέπει να διορθώσεις. Αυτό το παιχνίδι τελείωσε, είναι ιστορία κι ο πραγματικά σημαντικός αγώνας είναι της Espanyol".

Odriozola: "Τη σύνθεση θα τη δώσουμε αύριο. Είναι καλά, δουλεύει καλά, όπως και οι υπόλοιποι".

Θα’χαν αποβάλει τον Cristiano με τη φανέλα της Μαδρίτης; "Δεν έχω γνώμη. Σίγουρα είναι μια συζήτηση περισσότερο για εσάς παρά για μένα".

Με τα rotations αλλάζει η ομάδα τον τρόπο του παιχνιδιού της; «Το ποδόσφαιρο δεν είναι μια βασική εντεκάδα, αλλά σε κάθε παιχνίδι παίζουν 14 και σ’ένα ρόστερ που θέλει να κερδίσει τα πάντα, είναι όλοι σημαντικοί. Δεν υπάρχουν δύο ίδιοι παίκτες κι όλοι θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν αυτό που νιώθουμε».

Πώς ζουν Courtois και Keylor την κατάσταση; Είναι άνετοι; "Προπονούνται φαινομενικά, ανταγωνίζονται καλά. Υπάρχει μια φυσικότητα σε όλες τις καταστάσεις. Τα πράγματα είναι απλούστερα σε επαγγελματικό επίπεδο από αυτό που θέλετε να δείξετε. Είμαι ευχαριστημένος με αυτό που μας δίνουν οι τρεις".

Σε ποιον θα δίνατε το βραβείο The Best; Ως προπονητής, πρέπει να’στε πολιτικά ορθός; "Δεν πιστεύω πολύ στα ατομικά βραβεία γιατί αισθάνομαι το ποδόσφαιρο ως συλλογικό άθλημα. Θα ήθελα πολύ να’ναι για τον παίκτη μας, τον Modric, ο οποίος έχει κάνει ένα φανταστικό έτος. Αλλά το πιο σημαντικό για μένα είναι το παιχνίδι που θα κάνουμε συλλογικά αύριο".

Μπορεί να δούμε τον Vinicius στην αποστολή; "Θα δούμε αύριο. Τη σύνθεση θα τη δώσουμε αύριο και θα δούμε. Μπορείς να με ρωτήσεις για τον Vinicius και για άλλους συμπαίκτες. Θα παίρνουμε πάντοτε τις αποφάσεις με βάση αυτό που πιστεύουμε ότι είναι καλύτερο για την ομάδα".







Ο Carvajal δεν προπονείται: ελεύθερη οδός στο ντεμπούτο του Odriozola

Του Pablo Polo

Ο canterano Sergio López, στην προπόνηση


Ο Dani Carvajal ήταν η μόνη απουσία της Ρεάλ Μαδρίτης στην τελευταία προπόνηση πριν από τη μονομαχία της Liga ενάντια στην Espanyol. Ο Julen Lopetegui δεν μπόρεσε να υπολογίσει σε αυτόν, οπότε η παρουσία του στον αυριανό αγώνα στο Bernabéu φαίνεται απίθανη. Το ντεμπούτο του Odriozola ως παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζει πόντους.

Στην θέση του, ο λευκός προπονητής κάλεσε τον canterano Sergio Lopez, δεξιός μπακ όπως κι ο Carvajal, ο οποίος βρέθηκε στην προπόνηση της πρώτης ομάδας για να καλύψει την απουσία του Ισπανού διεθνή.

Όσο για τους υπόλοιπους, δεν έλειψε κανένας άλλος, συμπεριλαμβανομένου ενός Vinícius που περιμένει ακόμα την ευκαιρία να μπει σε μια αποστολή της πρώτης ομάδας. Οι λευκοί χωρίστηκαν σε δύο ομάδες για να προπονηθούν σε κύκλους προθέρμανσης στην αρχή της προπόνησης.








Αρχείο

 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.