News Update :

powered by Agones.gr - livescore
English French German Spain Italian Dutch Russian Portuguese Japanese Korean Arabic Chinese Simplified

Ενισχύστε μας με ένα απλό κλικ ΕΔΩ

Ομοφωνία στο Bernabéu, παίκτες και οπαδοί: "Cristiano, μείνε!!!"

Δευτέρα, 28 Μαΐου 2018


Του Pablo Polo

Ο Ρονάλντο έδειξε πιο χαμογελαστός και χαρούμενος


Ο Cristiano Ronaldo, τυλιγμένος με τη σημαία της Πορτογαλίας, προσέφερε ένα πρόσωπο πολύ διαφορετικό απ’το χθεσινό. Χαρούμενος, αστειευόμενος και φιλικός. Έτσι παρουσιάστηκε το '7' ώρες μετά την απελευθέρωση της βόμβας για το μέλλον του.

Ένα, δύο, τρία τέσσερα και πέντε. Ο Cristiano βγήκε στο γήπεδο, έδειξε, ένα προς ένα, τα δάχτυλα του χεριού του σε ένδειξη των Champions League που έχει στο ενεργητικό του κι αμέσως έκανε τη χειρονομία που προκάλεσε το παραλήρημα. Ο Πορτογάλος έδειξε το έμβλημα, το φίλησε και προκάλεσε το «Cristiano, Cristiano, Cristiano...».

Ο Κριστιάνο πήρε το μικρόφωνο κι άρχισε να μιλάει: "Τι μπορώ να πω για αυτούς τους οπαδούς, μας δώσατε αγάπη σε κάθε παιχνίδι και είμαστε υπερήφανοι που παίζουμε στο μεγαλύτερο club του κόσμου". Αλλά ο Lucas Vázquez μπήκε στο προσκήνιο με το μικρόφωνο και είπε: " Cristiano μείνε, Cristiano μείνε". Μια κραυγή που είχε την ανταπόκριση ολόκληρου του Μπερναμπέου. Η κραυγή της νύχτας ήταν "Cristiano, μείνε!", ομόφωνα απ’τους οπαδούς κι απ’τους παίκτες, που περιβάλαν τον Ronaldo για να του ζητήσουν να μείνει. Ο madridismo αποφάνθηκε. Το μήνυμα του Πορτογάλου στο Κίεβο, υπονοώντας ότι θα μπορούσε να αποχωρήσει απ’το σύλλογο, είχε μόνο μια απάντηση στους οπαδούς. Σε αγαπούν στη Μαδρίτη και τίποτα άλλο.

"Σας ευχαριστώ, είναι πολύ σημαντικό, αισθάνομαι πολύ άνετα για το πάθος σας, αυτό των παικτών και των τεχνικών. Αυτό που μου αρέσει περισσότερο κερδίζω και είμαι έτσι. Μ’αυτούς τους παίκτες είναι αδύνατο να μην κερδίσεις", κατέληξε ο Πορτογάλος.





Η σελίδα της στήλης στο facebook:




Η ρεβάνς της Λισαβόνας και του Μιλάνου, στο Tallin

Του José Félix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Ατλέτικο και Ρεάλ Μαδρίτης θα τεθούν αντιμέτωπες στις 15 Αυγούστου


Το δέκατο τρίτο Champions League για την Ρεάλ Μαδρίτης έρχεται μ’ένα δεύτερο βραβείο για το ισπανικό ποδόσφαιρο. Εκτός απ’το να βλέπουμε ένα σύνολο της LaLiga στην κορυφή του ηπειρωτικού ποδοσφαίρου, η Ισπανία έχει χαρές. Στο Ταλίν θα τεθούν αντιμέτωπες στις 15 Αυγούστου Ρεάλ Μαδρίτης και Ατλέτικο Μαδρίτης για να διεκδικήσουν το ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ στο γήπεδο LilleKule Arena της πρωτεύουσας της Εσθονίας.

Με τους τελικούς του Champions League που έγιναν στη Λισαβόνα και το Μιλάνο στον αμφιβληστροειδή, όπου το colchonero σύνολο είδε να του ξεφεύγουν δύο ξεχωριστοί τίτλοι, οι παίκτες του Cholo Simeone θα’χουν την ευκαιρία να πάρουν την ιδιαίτερη εκδίκησή τους.

Οι rojiblancos πήραν την πρόκριση για την διεκδίκηση ενός νέου ευρωπαϊκού τίτλου μετά την κατάκτηση του Europa League στην Λυών κερδίζοντας τη Μαρσέιγ, ενώ οι madridistas το κάνουν με ένα νέο Ευρωπαϊκό Κύπελλο υπό μάλης. Η Λίβερπουλ ήταν το θύμα τους.

Οι παίκτες του Ζινεντίν Ζιντάν δεν θα φτάσουν στο Ταλίν μόνο ως πρωταθλητές Ευρώπης θα το κάνουν επίσης κι ως supercampeones της ηπείρου. Η Manchester United ήταν ο αντίπαλος των λευκών στα Σκόπια πέρυσι και οι παίκτες του Ζοζέ Μουρίνιο είδαν πως ο τίτλος ταξίδευε στη Μαδρίτη.

Τόσο οι colchoneros όσο και οι madridistas θα ταξιδέψουν για πρώτη φορά μέχρι την Εσθονία για να παίξουν στη Βαλτική χώρα ένα επίσημο ματς. Το τελευταίο Supercopa που έπαιξαν οι rojiblancos κατέληξε με θρίαμβο γι’αυτούς ενάντια στην Chelsea, κύπελλο που προστέθηκε σε εκείνο που επιτεύχθηκε δύο χρόνια νωρίτερα ενάντια στην Inter. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει τέσσερα τουρνουά στο μουσείο της στο Μπερναμπέου.

Επιπλέον, το λευκό σύνολο θα παίξει μεταξύ 12 και 22 Δεκεμβρίου το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων που θα διεξαχθεί στα ΗΑΕ. Οι παίκτες του Zidane θα υπερασπιστούν επίσης τον τίτλο που πήραν εναντίον της Gremio.





Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Florentino V: ένα Ευρωπαϊκό Κύπελλο πίσω απ’τον Santiago Bernabéu

Κυριακή, 27 Μαΐου 2018


Του José Félix Díaz, αρχισυντάκτη της Marca

Τις επόμενες ημέρες θα τοποθετήσει το 13ο στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου


Πλέον είναι πέντε Ευρωπαϊκά Κύπελλα που εμφανίζονται στο βιογραφικό του Florentino Pérez ως πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, μόνο ένα πίσω απ’τα έξι του Σαντιάγο Μπερναμπέου, αριθμός που έμοιαζε ανέφικτος, αλλά που λόγω των τριών συνεχόμενων κατακτήσεων απ’το λευκό σύλλογο στους τελευταίους τρεις τελικούς, τοποθετεί τον πρόεδρο ένα σκαλοπάτι κάτω απ’το να ισοφαρίσει τον θρυλικό λευκό πρόεδρο.

Ο Florentino Pérez έφτασε στη madridista προεδρική καρέκλα το καλοκαίρι του 2000, με το δεύτερο Ευρωπαϊκό Κύπελλο ακόμα ζεστό. Το πρώτο της νέας εποχής ήρθε δύο χρόνια αργότερα, μιας και η Μπάγερν έκοψε τη δυνατότητα στα ημιτελικά. Το πρώτο ήρθε απ’το γκολ του Zidane, ο υπεύθυνος για τις τρεις τελευταίες επιτυχίες, οι ίδιες που έχουν βάλει αυτή την ομάδα στο ύψος των μεγάλων θρύλων του αθλήματος.

Η σύγκριση με το Bernabéu είναι αναπόφευκτη. Αυτήν τη στιγμή η Ρεάλ Μαδρίτης ζει μια στιγμή χωρίς σύγκριση στο ποδόσφαιρο αυτού του αιώνα. Η κυριαρχία στην καλύτερη διοργάνωση στον κόσμο δεν επιδέχεται καμία συζήτηση. Κάτι παρόμοιο μ’αυτό που έκανε το λευκό club στην ιστορική αρχή της διοργάνωσης μ’αυτούς τους πέντε διαδοχικούς τίτλους. Στη σύγχρονη εποχή μόνο ο Άγιαξ και η Μπάγερν, με μια πολύ διαφορετική μορφή, έχουν καταφέρει να επιτύχουν τρεις συνεχόμενους τίτλους.

Στο χρέος του Bernabeu, όχι πια στου Florentino Pérez, υπάρχει το γεγονός άνευ προηγουμένου της κατάκτησης της κορυφαίας διοργάνωσης στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ, κάτι που πέτυχε φέτος η Ρεάλ Μαδρίτης και κανείς δεν είχε καταφέρει να το κάνει μέχρι τώρα.

Είναι αλήθεια ότι ο πρώην πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης εξακολουθεί να προηγείται στον αριθμό των τίτλων. Ο Bernabeu κέρδισε 16 Πρωτάθλημα, 6 Κύπελλα, 1 Διηπειρωτικό και 2 Λάτιν Καπ, έναντι των 4 Πρωταθλημάτων, 2 Κυπέλλων, 4 Σούπερ Καπ Ισπανίας, άλλων τόσων Ευρώπης, 3 Παγκοσμίων Κυπέλλων και 1 Διηπειρωτικό του Florentino.

Στο μπάσκετ, ο σημερινός πρόεδρος έχει 2 Ευρωλίγκες, 4 Πρωταθλήματα, 5 Copa del Rey, 3 Σούπερ Καπ Ισπανίας κι ένα Διηπειρωτικό. Ο Μπερναμπέου έμεινε στα 19 πρωταθλήματα, 18 Κύπελλα, 6 Ευρωπαϊκά Κύπελλα και 3 Παγκόσμια Κύπελλα.

Ο Florentino Pérez, εκτός απ’το να δώσει λάμψη στην αίθουσα των τροπαίων, έχει καταφέρει να μονοπωλήσει τα βραβεία και τις ατομικές διακρίσεις με παίκτες όπως οι Φίγκο, Ζιντάν, Ρονάλντο και Κριστιάνο Ρονάλντο, εκτός απ’την τοποθέτηση του συλλόγου σε μια προνομιακή κοινωνική και οικονομική θέση.





Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Ιστορικός Zidane: εννέα τίτλοι, τρία Champions League, σε δυόμισι χρόνια!

Του J. L. Calderón

Η θέση του στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης συνεχίζει να αυξάνεται


Di Stéfano, Gento, Miguel Muñoz, Cristiano... και Zidane. Από σήμερα, ο προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης γίνεται ο πέμπτος μεγάλος της Ρεάλ Μαδρίτης σε όλη της την ιστορία. Η καριέρα του ως παίκτης και, πάνω απ 'όλα, ως προπονητής τον ανεβάζει χωρίς συζήτηση στο ίδιο ύψος με τους τέσσερις επιφανείς ανθρώπους που έχουν σημάδεψαν την ιστορία του λευκού συλλόγου.

Αυτή η τελευταία ηπειρωτική κατάκτηση τον μετατρέπει σ’έναν λευκό μύθο. Ο πάγκος τον έχει κάνει πολύ μεγαλύτερο από ό, τι ήταν, μέχρι το σημείο να βρίσκεται στο ύψος των λευκών θεών λόγω της τεράστιας επίδρασης που είχε στην ιστορία του συλλόγου, όντας ο αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής της δεύτερης πιο επιτυχημένης εποχής της Μαδρίτης στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο. Κέρδισε το Ένατο, συμμετείχε ως βοηθός του Αντσελότι στο Δέκατο και τώρα ως επικεφαλής του λευκού πάγκου έχει αυξήσει τον λογαριασμό απ’το Ενδέκατο στο Δέκατο Τρίτο.

Ο Zinédine γίνεται ο πρώτος προπονητής που κερδίζει τρεις διαδοχικές εκδόσεις του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου, αφού ήταν ο πρώτος που οδήγησε μια ομάδα να στο να κάνει το ριπίτ στον τίτλο του Champions League. Αν το νταμπλ ήταν ιστορικό (ήταν η πέμπτη φορά στην οποία ο νυν πρωταθλητής επιστρέφει στο τελικό του Champions League και η πρώτη φορά που υπερασπιζόταν τον τίτλο του απ’τη Milan στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο το 89 και το 90), το τρεμπλ είναι στρατοσφαιρικό.

"Κανείς στα επόμενα 50 χρόνια δεν θα μπορέσει να το επαναλάβει", τόνιζε ο Μιγιάτοβιτς, ζαλισμένος την παραμονή του κατορθώματος που είχε σε απόσταση βολής η Ρεάλ Μαδρίτης. Και το’χει πετύχει. Ο Ζιντάν σηκώνει το παλμαρέ του στην κορυφαία ηπειρωτική διοργάνωση πάνω από επιφανείς του πάγκου, όπως οι Ferguson, Guardiola, Μουρίνιο, Del Bosque, Heynckes, Χίτσφελντ, Sacchi...

Τσάμπιονς Λιγκ, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, Liga, Τσάμπιονς Λιγκ, Ισπανικό Super Cup, Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ, Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, Τσάμπιονς Λιγκ... Είναι η απίστευτη πορεία της Μαδρίτης με τον Ζιντάν επικεφαλής των αποδυτηρίων. Ένας θριαμβευτικός κύκλος που κανείς δεν καταλήγει να κλείσει και που είναι όλο και μεγαλύτερος. Απ’τη Ρώμη, όπου ο Ζιντάν έκανε πρεμιέρα στην Ευρώπη ως επικεφαλής της Ρεάλ Μαδρίτης, το λευκό τρένο δεν έχει σταματήσει ποτέ σε καμία στάση και συνεχίζει στο δρόμο του προς τη δόξα. Δεν σταμάτησε ούτε και στο Κίεβο και το ταξίδι συνεχίζεται. 33 παιχνίδια... τρία Τσάμπιονς Λιγκ.




Η σελίδα της στήλης στο facebook:



Ο Zidane κερδίζει το Champions League και την κόντρα με τον Sánchez: θα’χει φωνή στις μεταγραφές

Του Fermín De La Calle

Ισοφαρίζει τον Πέισλι και τον Αντσελότι στην κορυφή

Ο Zinedine Zidane διεύρυνε την θέση του στην ιστορία του ποδοσφαίρου με την επίτευξη του τρίτου του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου ως προπονητής με την Ρεάλ Μαδρίτης. Είχε εντάσεις με τον Florentino για το ρόστερ


Αυτή η Ρεάλ Μαδρίτης, αυτή του Zinedine Zidane, είναι πια μια ομάδα μύθου. Τρία συνεχόμενα Τσάμπιονς Λιγκ την τοποθετούν στον ποδοσφαιρικό Όλυμπο με τη Bayern του Beckenbauer και τον Ajax του Cruyff. Και μόνο πίσω απ’την pentacampeón Μαδρίτη του Di Stefano. Ο Ζιντάν καθιερώνεται έτσι ως ένας προπονητής αναφορά με ένα κομψό στυλ διαχείρισης και χαμηλού προφίλ. Ένας προπονητής που συσστρατεύεται με τ’αποδυτήρια του και τα βάζει με τους ηγέτες του.

Κι εκεί ακριβώς είναι όπου ο Γάλλος έχει κάνει ένα βήμα μπροστά με την επίτευξη αυτού του τρίτου συνεχόμενου Champions League. Μέχρι σήμερα, η Ρεάλ Μαδρίτης είχε μια δικέφαλη δομή όσον αφορά τις μετάγραφες. Αν κι ο Florentino Pérez, πρόεδρος κι αθλητικός διευθυντής, έδινε την έγκριση σε όλες τις ενισχύσεις της ομάδας, ο Pérez αφοσιωνόταν αποκλειστικά στις επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, όπως η επιλογή των «Galacticos» μεταγραφών, αφήνοντας την επιλογή των ενισχύσεων της μεσαίας τάξης και του βάθους της ντουλάπα στον José Ángel Sánchez, αθλητικό διευθυντή, ο οποίος βασίζεται στον Juni Calafat, τον άνθρωπο στη σκιά στην αγορά.

Ceballos ή των 'pavones'

Ο Ζιντάν περιοριζόταν στο να υποδείκνυε τις προτιμήσεις του, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις δεν εισακούγονταν. Το περασμένο καλοκαίρι, για παράδειγμα, ο Sánchez κι ο τεχνικός πρωταγωνίστησαν σε κάποια ηχηρή ανταλλαγή απόψεων στα γραφεία του club λόγω της υπογραφής του Ceballos ή των «Pavones» με τους οποίους ο σύλλογος αποφάσισε να ενισχύσει το ρόστερ. Σήμερα, στο τέλος της σεζόν, έχει γίνει πάρα πολύ ξεκάθαρο ότι κανένας απ’τους παίκτες που έφτασαν το καλοκαίρι δεν ήταν αίτημα του Γάλλου ούτε κι ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις του. Theo, Vallejo, Llorente, Ceballos και Mayoral έχουν υπάρξει υπολειμματικοί παίκτες σ’αυτήν την πρωταθλήτρια Real Madrid.

Εάν μετά την περσινή κατάκτηση του δεύτερου συνεχόμενου Τσάμπιονς Λινγκ ο Florentino συμφώνησε με τον Ζιντάν την ανανέωσή του μέχρι το 2020 πριν ανέβει στο αεροπλάνο της επιστροφής απ’το Κάρντιφ, όπως ενημερώσαμε στην El Confidencial, αυτή τη φορά ο πρόεδρος του’χει υποσχεθεί ότι θα’χει φωνή και ψήφο στον σχεδιασμό των μεταγραφών.


Δημόσια κόντρα του Zidane αυτή τη σεζόν

Ο Zidane έχει αφήσει να πέσει κατά τη διάρκεια της σεζόν ότι δεν ήταν σίγουρος για τη παραμονή του στην ομάδα στο τέλος της σεζόν. Ο Γάλλος δεν έκρυψε ότι ο λόγος ήταν η φθορά που συνεπάγεται η διεύθυνση μιας ομάδας της οντότητας του λευκού συνόλου. Πίσω απ’τα λόγια κρυβόταν η ενόχλησή του απ’τις συνεχείς απορρίψεις της αθλητικής διοίκησης προς τη μορφή του προπονητή στον σχεδιασμό του ρόστερ. Ένα απ’τα μέτρα που πήρε μπροστά σ’αυτήν την κατάσταση ήταν να ξεκουράσει τους συνήθεις σε Liga και Champions League, τις δύο σημαντικές διοργανώσεις γι 'αυτόν, και να βάλει στη βιτρίνα τους επιλεγμένους απ’τον Sánchez για την ενίσχυση της ομάδας. Η φτωχή απόδοση της ομάδας στο Κύπελλο, η οποία ήταν σε θέση να φέρει μόνο ισοπαλία ενάντια σε Φουενλαμπράδα και Numancia στο Μπερναμπέου και ν’αποκλειστεί στο λευκό Κολοσσαίο απ’την Leganés στα προημιτελικά, δικαίωσε τον Γάλλο στην κόντρα του με την λευκή τεχνική γραμματεία.

Ο Ζιντάν έχει δυόμισι χρόνια στο σύλλογο κι απ’την πρώτη στιγμή προειδοποίησε ότι η ομάδα ήταν ανισόρροπη αμυντικά και χρειαζόταν έναν άλλο παίκτη με το προφίλ του Casemiro. Ο ίδιος κατέληξε να συμφωνήσει με τον Kanté και την πιθανή άφιξή του στην Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά απ’την αθλητική διεύθυνση η μεταγραφή δεν θεωρήθηκε κατάλληλη. Μετά σ’αυτό προστέθηκε η αποχώρηση του Pepe, στιγμή στην οποία ο τεχνικός ύψωσε τον τόνο κι απαίτησε την άφιξη ενός αποδεδειγμένου αμυντικού, γνωρίζοντας τους επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς του Varane και την ηλικία του Ράμος. Ο σύλλογος απάντησε ποντάροντας στον Vallejo...

Ο Ζιζού καταλαβαίνει ότι υπάρχουν διαρθρωτικές αποφάσεις όπως η υπογραφή του «galáctico», μια επένδυση που πάει πέρα απ’το αθλητικό. Σ’αυτόν τον τομέα περιορίζεται στο να συστήνει κάποιον παίκτη που του αρέσει, όπως έκανε κάποτε με τον Hazard (τότε ήταν ένας άγνωστος στη Λιλ). Αλλά δεν καταλαβαίνει ότι δεν εισακούγονται οι αξιολογήσεις του στις υπόλοιπες μεταγραφές. Ο τεχνικός έχει την υποστήριξη των αποδυτηρίων και την υποστήριξη των αποτελεσμάτων. Ακόμη περισσότερο μετά την κατάκτηση αυτού του τρίτου συνεχόμενου Τσάμπιονς Λιγκ. Κάτι που του έχει δώσει μια θέση δύναμης που του έχει επιτρέψει να ξεκινήσει κόντρες με τον Sánchez και τον Florentino, ακόμη και δημόσια, όπως συνέβη στην περίπτωση του Kepa, υπογραφή την οποία δυναμίτισε ο προπονητής στην αίθουσα Τύπου. Ή με το να τοποθετείται δημόσια υπέρ της βελτίωσης της σύμβασης του Cristiano σε μια στιγμή στην οποία ο σύλλογος κι ο παίκτης ζουν μια τεταμένη σχέση εξαιτίας αυτού.

Η επίτευξη αυτού του τρίτου Τσάμπιονς Λιγκ θα οδηγήσει σε μια αύξηση του ρόλου του Zidane στην επιλογή των μεταγραφών. Τουλάχιστον αυτό του’χει υποσχεθεί ο πρόεδρος. Είναι η μόνη περιοχή του club στην οποία ο προπονητής δεν έχει ακόμη φωνή και ψήφο. Αυτή η αλλαγή του σκηνικού θα’πρεπε να μεταφραστεί στην άφιξη ενός ειδικού αμυντικού και, πιθανότατα, στη παραμονή του Benzema στην ομάδα. Ο επιθετικός έχει την υποστήριξη του Zidane και του Cristiano, ο οποίος τον θεωρεί έναν αδιαπραγμάτευτο συνεργό. Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει κερδίσει το τρίτο συνεχόμενο Τσάμπιονς Λιγκ. Όλοι υποδεικνύουν τον Ζιζού ως αρχιτέκτονα κι αυτός αποδέχεται την πρόκληση να παλέψει για ένα τέταρτο συνεχόμενο Τσάμπιονς Λιγκ. Αλλά θέλει να’ναι αυτός που θα επιλέξει τους ανθρώπους με τους οποίους θα αντιμετωπίσει αυτή την τιτάνια πρόκληση. Ο Φλορεντίνο του’χει υποσχεθεί ότι έτσι θα γίνει. Θα δούμε τι λέει ο Σάντσεθ...





Η σελίδα της στήλης στο facebook:

"Έχω πέντε από αυτά": ο Florentino Pérez και η λογική του ομοιότητα με τον Santiago Bernabéu

Του Dario Ojeda

Πέντε Champions League μ’αυτόν ως πρόεδρο

Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει κερδίσει πέντε Champions League με πρόεδρο τον Florentino Pérez. Απέχει μόνο ένα λιγότερο απ’όσα κέρδισε η ομάδα με πρόεδρο τον Santiago Bernabéu, το μοντέλο που ακολουθεί


Καμία διοργάνωση δεν έχει δώσει τόσες απογοητεύσεις στον Florentino Pérez όσο το Champions League, αλλά ούτε και τον έχει κάνει τόσο χαρούμενο. Στο Τσάμπιονς Λινγκ πέθαναν πολλά απ’τα πρότζεκτ του, αλλά επίσης έχουν θριαμβεύσει κι άλλα, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης των Galacticos που ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια το 2002 στη Γλασκώβη και η τωρινή, που έχει επιτύχει κάτι χωρίς προηγούμενο απ’το 1976 νικώντας με 3-1 την Λίβερπουλ στο Κίεβο: το να κερδίσει τρεις συνεχόμενες φορές το Ευρωπαϊκό Κύπελλο.

Η προηγούμενη ομάδα που το κατάφερε ήταν η Μπάγερν Μονάχου, πρωταθλήτρια το 1974, το 1975 και το 1976. Πριν απ’την γερμανική κυριαρχία, το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο είχε ζήσει κάτω από την τυραννία του Άγιαξ, πρωταθλητής το 1971, το 1972 και το 1973. Εκτός απ’αυτές τις δύο ομάδες, μόνο άλλη μία είχε κερδίσει τουλάχιστον τρεις διαδοχικές φορές το πιο σημαντικό τρόπαιο στο Ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο: η Ρεάλ Μαδρίτης των πέντε Ευρωπαϊκών Κύπελων (1956, 1957, 1958, 1959 και 1960).

Εκείνη η ομάδα ήταν το έργο του Σαντιάγο Μπερναμπέου, του καθρέφτη στον οποίο κοιτιέται πάντα ο Φλορεντίνο Πέρεθ, εμμονικός με την εξίσωση του ανθρώπου που μεταμόρφωσε τη Ρεάλ Μαδρίτης. «Ο Μπερναμπέου αποτελεί το σημείο αναφοράς μας και θέλουμε να συνεχίσουμε τον δρόμο του. Η FIFA μας έδωσε το 2000 τον τίτλο της καλύτερης ομάδας στον εικοστό αιώνα. Δουλεύουμε για να πάρουμε το ίδιο βραβείο στον ΧΧΙ αιώνα», δήλωσε ο Florentino Pérez, τον Απρίλιο στη «La Gazzetta dello Sport». Το δέκατο τρίτο είναι το πέμπτο Champions League/Ευρωπαϊκό Κύπελλο της Μαδρίτης μ’αυτόν ως πρόεδρο. "Έχω πέντε απ’αυτά", απάντησε στο BeIN SPORTS όταν τον ρώτησαν για το μετάλλιο που του έδωσαν μετά τη νίκη επί της Λίβερπουλ. Έχει πέντε μετάλλια και πέντε Ευρωπαϊκά Κύπελλα, ένα λιγότερο απ’όσα κέρδισε ο σύλλογος με τον Σαντιάγκο Μπερναμπέου ως πρόεδρο (τα πέντε διαδοχικά κι αυτό του 1966).

Μια Μαδρίτη χωρίς αθλητικό διευθυντή

Του κόστισε περισσότερο από μια δεκαετία, αλλά ο Florentino έχει πια την ιστορική ομάδα την οποία ονειρευόταν. Μία που έχει επίσης τη σφραγίδα του, καθώς η Ρεάλ Μαδρίτης στερείται της αθλητικής ιεραρχίας που έχουν οι περισσότεροι σύλλογοι. Δεν υπάρχει αθλητική διοίκηση ούτε τεχνική γραμματεία ή καμία άλλη θέση που να μοιάζει μ’αυτή. Τις αποφάσεις τις παίρνει ο πρόεδρος υποστηριζόμενος απ’τον εκτελεστικό διευθυντή του club, José Ángel Sánchez. Ούτε καν ο προπονητής δεν είχε να κάνει με την κατασκευή του ρόστερ: οι 16 πιο χρησιμοποιημένοι παίκτες απ’τον Zinedine Zidane αυτή την σεζόν ήταν ήδη στην ομάδα πριν αντικαταστήσει τον Rafa Benitez πριν από δυόμισι χρόνια.

Για πολλούς, αυτή η Ρεάλ Μαδρίτης είναι ανεξήγητη. Λένε ότι δεν έχει καθορισμένο στυλ παιχνιδιού, αλλά είναι ασταμάτητη όταν βάζει το έμβλημα του Champions League στην φανέλα της. Και η δομή της έρχεται σε αντίθεση μ’αυτήν των υπόλοιπων ομάδων, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μεταγραφές που θα’θελαν πολλοί απ’τους αντιπάλους της (κι όχι χρησιμοποιώντας το καρνέ των επιταγών: σ’αυτήν την εποχή της κυριαρχίας δεν έχουν υπάρξει galácticos μεταγραφές). Κι όλα με τον Φλορεντίνο ως πρόεδρο. Τι μερίδιο του αντιστοιχεί απ’όλη αυτήν την επιτυχία; Αδύνατο να το ξέρεις. Ίσως όλα να’ναι μια τεράστια σύμπτωση, ποιος ξέρει. Αν και η τύχη είναι συνήθως το επιχείρημα εκείνων που δεν έχουν επιχειρήματα.

Σ’αυτήν την Ρεάλ Μαδρίτης κουμάντο κάνει ο Florentino. Ακριβώς όπως έκανε κι όταν η ομάδα κολλούσε τον ένα χρόνο μετά τον άλλο επίσης όχι πριν πολύ καιρό. "Δεν ξέρω αν αυτό μπορεί να διαρκέσει περισσότερο", είπε στο Κίεβο. Το ότι κάποιος σαν αυτόν, σε μια τέτοια μεγάλη εκτίμηση στη Ρεάλ Μαδρίτης, αμφιβάλλει για το αν ο νικηφόρος κύκλος μπορεί να επιμηκυνθεί, δίνει μια ιδέα για το μέγεθος του τι καταφέρνει μια ομάδα που είναι πλέον ιστορία του ποδοσφαίρου.





Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Ο Benzema έπαψε να’ναι ένας «γάτος» για να γίνει ο κατεργάρης που δεν ήταν ποτέ

Του Gonzalo Cabeza

Είναι το τέταρτο Champions League του

Ο Karim Benzema έβαλε το πρώτο γκολ του τελικού του Champions League στο Κίεβο, εκμεταλλευόμενος το λάθος του τερματοφύλακα Karius. Κάποτε ο Μουρίνιο τον απεικόνισε σαν ένα κάπως κοιμισμένο επιθετικό


Ποιος να το’λεγε στον Benzema ότι θα περνούσε στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ ως ένας ξύπνιος παίκτης, σχεδόν σαν ένας αρουραίος περιοχής. Ακριβώς το αντίθετο απ’τον γάτο για τον οποίο μίλησε μια μέρα ο Μουρίνιο, ο οποίος ζητούσε περισσότερη αγριάδα απ’τον φορ του. Ήταν περισσότερο ένας παράξενος φορ, απ’αυτούς που είναι πιο χαρούμενοι δημιουργώντας ποδόσφαιρο παρά σκοράροντας, μερικές φορές κάπως κοιμισμένος, σα να μην ήταν ποτέ σε θέση να προβλέψει τα γεγονότα. Στο Κίεβο απέδειξε ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.

Αυτό το Champions League δεν είχε αυτό το σενάριο, επιπλέον, η ταινία έχει αλλάξει τόσο πολύ που μπόρεσε να σκοράρει δύο σημαντικά γκολ σα να’ταν ένα κάθαρμα της γειτονιάς, καταλαβαίνοντας ότι ο αντίπαλος μπορεί να αποτύχει και πρέπει να’ναι εκεί για να το βάλει. Ο Karius, μια καταστροφή στο τέρμα, δεν συνειδητοποίησε σε μια πάσα με το χέρι ότι ο Γάλλος επιθετικός τον γυρόφερνε. Νόμιζε ότι ήταν μόνος, αλλά δεν ήταν έτσι. Ο Benzema τέντωσε το πόδι, έβγαλε λίγο την άκρη κι έβαλε το πόδι με την επαρκή δύναμη ώστε η μπάλα να αναπηδήσει και να μπει στο τέρμα κλαίγοντας.

Ήταν το πρώτο γκολ ενός Γάλλου σε τελικό απ’το 2002. Ο πρόγονος σ’αυτή την καταγωγή δεν είναι κανένας άλλος απ’τον Zinedine Zidane. Από μόνος του, πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας. Ο Karim Benzema έπαιξε αυτόν τον τελικό του Champions League όπως και πολλά άλλα παιχνίδια αυτή τη σεζόν, εναντίον ενός καλού μέρους των λευκών οπαδών που δεν φτάνει να κατανοήσει πλήρως τον επιθετικό του και την διάρκειά του στην βασική εντεκάδα. Πολλοί αμφισβητούσαν, οι αριθμοί του δεν ήταν οι κατάλληλοι ούτε στο ελάχιστο, αλλά ο τεχνικός του δεν έχει πάψει να τον εμπιστεύεται.

Δεν είναι μόνο αυτό το γκολ του κατεργάρη στον τελικό, είναι κι ότι επίσης στα ημιτελικά βρέθηκε ο καλύτερος Benzema. Κι ο πιο κατεργάρης, επειδή και στον ημιτελικό επίσης εκμεταλλεύτηκε το καψόνι του τερματοφύλακα, του Ulreich. Εκείνη τη στιγμή ήταν ένα παράλογο άφημα της μπάλας την οποία ο τερματοφύλακας, ανεξήγητα, ήταν ανίκανος να πιάσει και που ο μόνος που είδε ότι αποτύγχανε ήταν ο ίδιος ο Benzema.




   Το τέταρτο Champions League του

Αυτά τα γκολ δικαιώνουν έναν παίκτη και τον προπονητή του, αλλά δεν αποτελούν την ουσία του παίκτη. Ο κύριος λόγος για τον οποίο ο Γάλλος επιθετικός παίζει πάντοτε δεν έχει να κάνει τόσο με την παραγωγή του στο σκοράρισμα, που είναι σημαντική, όσο με το παιχνίδι του και την ικανότητά του να βοηθάει τους συμπαίκτες του μέχρι να κάνουν τη Ρεάλ Μαδρίτης μία απ’τις καλύτερες επιθέσεις στον κόσμο. Τα τέσσερα Champions League σε πέντε χρόνια έχουν άλλα πιο εντυπωσιακά ονόματα όπως Κριστιάνο ή Ράμος, αλλά έχουν επίσης και την απαραίτητη, σχεδόν καθοριστική συμβολή του Καρίμ Μπενζεμά.

Η απόδειξη είναι σε ολόκληρο το παιχνίδι, απ’το πρώτο λεπτό, ένα απ’τα καλύτερα του Γάλλου στη σεζόν. Όταν η Λίβερπουλ κυριαρχούσε, πριν απ’τον τραυματισμό του Salah, ο Benzema ήταν απ’τους λίγους που δεν φοβούνταν, που έπαιρνε τη μπάλα και την έπαιρνε με κριτήριο, δίνοντας λίγο οξυγόνο σε μια ομάδα κάπως εγκλωβισμένη. Σ’όλο το παιχνίδι επέδειξε κριτήριο και ηρεμία, την εμπειρία του να γνωρίζει πώς να παίζει αυτού του τύπου τους αγώνες. Αυτό το’χει πέτυχει ντυμένος στα λευκά, καθώς εδώ κι αρκετό καιρό ξέρει ότι δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να κάνει για να επιστρέψει στην εθνική Γαλλίας.

Ο Benzema έχει μισό χαμόγελο στο στόμα, δεν ήταν ποτέ ο πιο κοντινός ούτε κι ο πιο εκφραστικός, αλλά οι προπονητές αργά ή γρήγορα καταλήγουν να τον εμπιστευτούν. Ο Ζιντάν έχει τσαλακώσει τα μούτρα του για τον παίκτη του, τον έχει βάλει πάντα βασικό και ποτέ δεν αμφέβαλε για την αξία ενός παίκτη πάντα κάπως ψυχρού. Αυτός, σ’αυτή την τελική ευθεία του Champions League, τον έχει πληρώσει αξιοσημείωτα. Το πρώτο του γκολ, ως κατεργάρης, είναι επίσης πολύ Benzema.




Η σελίδα της στήλης στο facebook:

Η Ρεάλ Μαδρίτης βαφτίζει το Δέκατο Τρίτο της Champions League ως το ψαλιδάκι του Bale

Του Ulices Sánchez-Flor

"Ίσως να συνεχίσω στη Μαδρίτη, ίσως όχι"

Από αναπληρωματικός σε ήρωα του τελικού του Champions League. Ο Bale έβαλε ένα θεαματικό γκολ με ψαλιδάκι όταν είχε μόλις τρία λεπτά που μπήκε στον αγώνα και μετά τον τέλος ανέφερε ότι "ίσως να συνεχίσω στη Μαδρίτη, ίσως όχι"


Το Δέκατο Τρίτο Ευρωπαϊκό Κύπελλο της Ρεάλ Μαδρίτης θα μείνει στην ιστορία λόγω του θεαματικού γκολ με ψαλιδάκι του Μπέιλ (3-1), όπως το Δέκατο φέρει τη σφραγίδα της κεφαλιάς του Sergio Ramos κι απ’το Έβδομο θυμόμαστε, είκοσι χρόνια αργότερα, τον Μιγιάτοβιτς ως τον ήρωα του τελικού. Το όνομά του Μπέιλ θα’ναι, για μια ζωή, σημαδεμένο από ένα υπέροχο golazo που έβαλε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Κιέβου, που του χρησιμεύει για να ανέβει στη σκάλα των καλών παικτών και να γίνει ένα είδωλο. Πριν απ’αυτήν την εκτέλεση σε μια σέντρα του Marcelo που πετούσε στον ουκρανικό ουρανό, το τηλέφωνο του αντιπρόσωπου του Ουαλού δεχόταν κλήσεις για να τον πείσει ότι δεν θα μπορούσε πια να συνεχίσει στη Μαδρίτη. Ο Ζιντάν τον είχε αφήσει στον πάγκο, σε μια άλλη αντικατάσταση που έφερε την σταθερή καταδίκη για έναν παίκτη που είχε κερδίσει το να’ναι ένας βασικός μετά από έναν τελευταίο μήνα, στον οποίο είχε αποδείξει ότι ήταν ο ποδοσφαιριστής με την καλύτερη φόρμα και είχε το γκολ. Ο Μπέιλ ολοκλήρωσε την ιδιαίτερη εξέγερση του μ’ένα δεύτερο γκολ μ’έναν πύραυλο που λύγισε τα χέρια του τερματοφύλακα Karius για να κάνει πιο λαμπρή την εμφάνισή του. Όταν τελείωσε η σύγκρουση, θέλησε να στείλει ένα άλλο βλήμα υπό μορφή απειλής του να φύγει αν δεν είχε πλέον διάρκεια: «Ίσως να μείνω στη Μαδρίτη, ίσως όχι».

Ο θλιμμένος, ψυχρός, απαθής, εσωστρεφής, ντροπαλός, συνεσταλμένος, μόνος και δυστυχισμένος άνθρωπος είχε την ευφυΐα να βγάλει απ’το καπέλο ένα ψαλιδάκι, όταν είχε μόλις τρία λεπτά στο γήπεδο με όλη την τόλμη που επιδεικνύουν οι παρεξηγημένοι κι επαναστατούν με τη μόνη δύναμη της αλήθειας για να γεμίσουν λόγους: το ταλέντο. Ο Μπέιλ δεν ήταν τόσο νεκρός και θα πρέπει να περιμένουμε πολύ καιρό για να τον εξορίσουμε απ’την Ρεάλ Μαδρίτης. Τώρα τις προσφορές, ο Φλορεντίνο Πέρεθ, ναι, θα τις εξετάσει, όταν δεν έχει καθόλου σίγουρη την υπογραφή του Neymar, θα πρέπει να περνάνε τα 100 εκατομμύρια ευρώ. Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν έχει κερδίσει μόνο ένα ακόμα Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά έχει επίσης ανατιμήσει ένα απ’τα καλύτερα περιουσιακά της στοιχεία.

Bale, "απογοητευμένος" ως αναπληρωματικός

Ο Ουαλός, μετά το παιχνίδι, είπε ότι ήταν «απογοητευμένος που δεν έχω παίξει βασικός απόψε. Χρειάζομαι διάρκεια και δεν την είχα. Ίσως μείνω στη Μαδρίτη, ίσως όχι. Θα μιλήσω με τον ατζέντη μου αυτό το καλοκαίρι». Το ισχυρό μήνυμα ήρθε λίγο μετά την άρση της κούπας με τα μεγάλα αυτιά...

Ο Μπέιλ έφτασε στο Ολυμπιακό Στάδιο του Κιέβου κλείνοντας την ομάδα του ρόστερ, αποχωρισμένος, με μούτρα μέχρι το πάτωμα και συνοφρυωμένος. Η οργή του ήταν τόσο μεγάλη που δεν σηκώθηκε ούτε για ζέσταμα. Ο Ζιντάν πόνταρε και πάλι στην εντεκάδα που κέρδισε το Δωδέκατο επί της Γιουβέντους στο Κάρντιφ με τον Μπενζεμά στην επίθεση και τον Isco ως δεκάρι. Ο Γάλλος τεχνικός έβαλε μια ομάδα στα μέτρα του Κριστιάνο Ρονάλντο ως το καλύτερο πλάνο για να συνδυάσει την ισορροπία, να κερδίσει σε υπεροχή στη μεσαία γραμμή, να’χει περισσότερο έλεγχο της μπάλας και τον καλύτερο συνεργάτη του. Επέλεξε τον Γάλλο λόγω αυτής της αρετής που έχει να αναμειγνύει καλύτερα το συνεταιριστικό του παιχνίδι με τον Πορτογάλο. Ο Benzema έλαμψε και ήταν σκοτεινότερος ένας Cristiano που στο τέλος του παιχνιδιού υπαινίχθηκε ότι μπορεί να’ναι το τέλος του στη Μαδρίτη.

Το Δέκατο Τρίτο η Ρεάλ Μαδρίτης άρχισε να το κερδίζει με τον τραυματισμό του Salah (25ο λεπτό) σε μια τυχαία ενέργεια μεταξύ του Αιγύπτιου και του Sergio Ramos η οποία είχε μοιραίες συνέπειες για τον παίκτη της Λίβερπουλ. Χτύπησε τον ώμο και δεν μπόρεσε να συνεχίσει. Έφυγε μέσα σε δάκρυα. Μέχρι τότε, η Μαδρίτη ήταν άβολα κι ανακριβής στο παιχνίδι με μια Λίβερπουλ που την έβαλε σε πολλά προβλήματα με μια πίεση ψηλά. Δεν μπορούσε ούτε και ήξερε πώς να βγει η ομάδα του Zidane με τη μπάλα από πίσω. Έκανε λάθη στις πάσες, δεν περνούσε το κέντρο και Ramos, Varane και Keylor Navas έπρεπε να δράσουν πίσω. Ο Κοσταρικανός τερματοφύλακας έκανε μια αποκρουσάρα σ’ένα σουτ του Άρνολντ (22ο λεπτό). Η Μαδρίτη υπέφερε πολύ και πήρε οξυγόνο όταν έφυγε ο Σαλάχ.

Τα δάκρυα του τραυματία Carvajal

Στην απουσία του Αιγύπτιου προστέθηκε αυτή του Carvajal (34ο λεπτό) με τράβηγμα στο πόδι όταν, σε μια κούρσα, έκανε ένα τακουνάκι προς τα πίσω. Ο δεξιός μπακ έφυγε επίσης μέσα σε δάκρυα λόγω μιας ατυχίας που μπορεί να του κοστίσει την παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας. Πολύ κακή τύχη για ένα αγόρι που έχασε το τελευταίο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα εξαιτίας ενός τραυματισμού και τώρα η κακή τύχη τον χτυπάει και πάλι. Η Μαδρίτη έφτασε ζωντανή στο ημίχρονο και βγήκε με μια άλλη νοοτροπία και περισσότερο θάρρος στο δεύτερο μισό. Ο Ίσκο έστειλε μια μπάλα στο οριζόντιο δοκάρι κι αύξησε την αυτοπεποίθηση και την σιγουριά. Αυτή η γενναιότητα μεταδόθηκε ακόμη και σ’αυτόν που έχει τη φήμη του λιγότερο εργάτη. Ο Benzema έβαλε το πρώτο γκολ (50ο λεπτό) με μια κατεργαριά. Έβαλε το πόδι του σε μια πάσα με το χέρι του τερματοφύλακα Karius. Εντυπωσιακή η ζωντάνια του Γάλλου, ο οποίος έκανε ήδη κάτι παρόμοιο ενάντια στη Μπάγερν Μονάχου στο Bernabéu.

Η Λίβερπουλ δεν τα παράτησε και έδειξε ότι είναι η ζωντανή εικόνα του προπονητή της. Μια ομάδα με το νεύρο του Klopp που έχει ως τον καλύτερο εκπρόσωπό της τον Σενεγαλέζο Sadio Mané. Ισοφάρισε το παιχνίδι εκμεταλλευόμενος την παθητικότητα του Marcelo σ’ένα κόρνερ. Με την ισοφάριση, ο Ζιντάν κοίταξε πίσω στον πάγκο. Θα μπορούσε να’χε χρησιμοποιήσει το plan B (Lucas Vázquez και Marco Asensio). Αλλά ποιος ξέρει τι έμπνευση είχε για να ποντάρει στον Bale, το αγόρι με το ψυχρό πρόσωπο και το βυθισμένο απ’την αντικατάσταση, που πήρε την ευκαιρία ως κάτι προσωπικό. Ήρθε το ψαλιδάκι κι ένα ακόμα γκολ για να δώσει το τρίτο συνεχόμενο Champions League της Ρεάλ Μαδρίτης. Ιστορικό.

Αρχείο

 

© Copyright Opadoi Live 2010 -2011 | Design by Herdiansyah Hamzah | Published by Borneo Templates | Powered by Blogger.com.