Του Jesús Garrido
Ο Κριστιάνο του πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο με γκολ
Μετά από μια πολύ δύσκολη εκκίνηση στη σεζόν μεταξύ
τραυματισμών κι άσχημων παιχνιδιών, ο Γάλλος επιθετικός έδειξε και πάλι το
επίπεδο του παιχνιδιού που τον έκανε έναν παίκτη κλειδί για τον Ζιντάν
Υπήρξε μια μέρα, εδώ και πολύ καιρό, τόσο που φαίνεται μιας
άλλης εποχής, στην οποία έβαλαν στον Μπενζεμά ένα σταυρό που ούτε ακόμη και το
πέρασμα του χρόνου δεν έχει μπορέσει ν’αρχίσει. Αυτό συνέβη σε μια εποχή που ο Karim
είχε την υποχρέωση να κερδίσει κάθε λεπτό που ήταν στο γήπεδο σα να’ταν σε κάθε
παιχνίδι ο νεοσύλλεκτος, το νεοφερμένο αγόρι που πρέπει να αποδεικνύει συνεχώς
ότι μπορεί να περάσει τη δοκιμαστική περίοδο. Τότε, αυτός που ασκούσε καθήκοντα
υπευθύνου για τους ανθρώπινους πόρους σε αυτή την κατάσταση ήταν ο Ζοζέ
Μουρίνιο. Ως ένα καλό μέλος τους εν λόγω τμήματος, ήταν υπερβολικός όταν αναφέρονταν
στον εργαζόμενό του. Επιπλέον με το να το κάνει δημόσια, το οποίο προσθέτει ένα
σημείο της σκληρότητας στο θέμα. "Αν δεν έχεις σκυλί για να πας για κυνήγι,
εάν έχεις μια γάτα, πας με την γάτα".
Εκείνα τα λόγια του Μουρίνιο μετά τον τραυματισμό του
Gonzalo Higuaín, ο οποίος έμεινε εκτός για αρκετούς μήνες λόγω μιας δισκοκήλης,
άφησαν σημαδεμένο τον Karim. Μπορεί ούτε καν να μην ταυτίζονται ο ένας σαν ένας
σκύλος κι ο άλλος σαν μια γάτα, αλλά στον Μπενζεμά έμεινε το παρατσούκλι από
εκείνη τη στιγμή. Η Μαδρίτη έπρεπε να πάει για κυνήγι με μια γάτα, αντί για ένα
έμπειρο κυνηγόσκυλο. Ο Αργεντινός δεν ήταν ποτέ ο αγαπητός των κερκίδων, αλλά
θεωρούνταν πιο καθαρός φορ απ’τον Μπενζεμά, ήταν ένας σκόρερ, ενώ ο Γάλλος
κανείς δεν ήξερε τι ακριβώς ήταν. Όταν έκανε φανταχτερά πράγματα, ήταν μοναδικός,
αλλά δεν σκόραρε και πάρα πολύ. Αυτό θα μπορούσε να εφαρμοστεί σ’αυτή τη σεζόν,
ή σ’οποιοδήποτε απ’τις οκτώ σεζόν του Μπενζεμά στα λευκά.
Σ’αυτήν την τελευταία έχουμε επιστρέψει στο ανέκαθεν ίδιο
μέρος. Φαίνεται ότι ο Μπενζεμά δεν έκανε την περασμένη σεζόν την καλύτερη
χρονιά του, από τότε που φοράει τα λευκά. Αρχίζει εκ νέου απ’το μηδέν, ζητώντας του το ίδιο όπως πάντα: να αξιωθεί με βάση τα γκολ, την επιθετική παραγωγή γενικά,την αμυντική συνεργασία, τη δημιουργικότητα στο παιχνίδι. Ακόμα δεν κατανοούμε τον Μπενζεμά. Μερικές φορές, ξεχνιούνται οι ποιότητες και ελαττώματά του, αυτά
τα τελευταία πάντα πιο αναδεικνυόμενα απ’τις πρώτες, και δεν κατανοούνται οι σωματικές
προϋποθέσεις του, που αυτό το καλοκαίρι τον έκαναν να περάσει από μια φάση
αβεβαιότητας και δυσπιστίας που έχει σημαδέψει την έναρξη της σεζόν του.
Απ’το «9» της Μαδρίτης ζητούν γκολ, είναι το βάρος του
αριθμού της φανέλας. Οι αριθμοί στο ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο αυτό, απλά
σχήματα, αλλά αποκτούν επίσης μέσα απ’την ιστορία μια ιστορική σημασία, και το «9»
της Μαδρίτης έχει σκοράρει γκολ. Απ’τον Di Stefano μέχρι τον Ρονάλντο, ακόμη και
τους Zamorano και Μοριέντες. Υπήρξαν όλοι τους σκόρερ. Ο Μπενζεμά είναι άλλο
πράγμα. Και ίσως εξαιτίας αυτού, εξαιτίας του ότι είναι άλλο πράγμα που δεν σκοράρει
τόσο, ποτέ δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσουν στο σωστό βαθμό αυτό που έχει δώσει ο
Μπενζεμά στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Benzema του Mundial υπήρξε το αποκορύφωμα μιας διαδικασίας
αποκατάστασης, τόσο σωματικής όσο και ψυχολογικής, που τον έχει κάνει να δει την
απόδοσή του χαμηλότερη απ’τη συνηθισμένη, ιδίως σε σχέση μ’αυτήν πριν απ’το
τέλος της σεζόν 2015-16. Έχει φανεί αποκεντρωμένος και μακριά απ’τα καθήκοντα
της πίεσης του αντιπάλου, λίγο συμμετοχικός στο συλλογικό παιχνίδι χωρίς
επιτυχία γενικά. Αυτό ήταν μια πραγματικότητα, αλλά υποκινούμενη από κάτι. Χρειάζονταν
εμπιστοσύνη και χρόνο για να αισθανθεί και πάλι άνετα στο γήπεδο και να βρει
ξανά τον συγχρονισμό με τους συμπαίκτες του. Έμοιαζε, μάλιστα, ότι κατά κάποιο
τρόπο επικαλύπτονταν με την εξέλιξη του Cristiano προς την θέση του φορ κι ότι
είχαν πάψει να κατανοούνται. Τίποτα πιο μακριά απ’την πραγματικότητα. Το
Παγκόσμιο Κύπελλο ήταν η αξιόπιστη απόδειξη ότι αυτή η σχέση είναι πολύ
ζωντανή.
Μια σχέση που, στην πραγματικότητα, έχει επισκιάσει λίγο τον
επιθετικό της Λυών σ’αυτό το τουρνουά. Ο Benzema ήταν ο καλύτερος παίκτης της
Μαδρίτης στα δύο παιχνίδια, αλλά δεν έχει πάρει τους επαίνους που έχει κερδίσει
στο γήπεδο, ιδιαίτερα στον τελικό εναντίον της Kashima. Ήταν αυτός που κινήθηκε
περισσότερο στη λευκή επίθεση με τις πτώσεις του στις πλευρές, το παιχνίδι του
με τον Lucas Vázquez κι απελευθερώνοντας το χώρο έτσι ώστε ο Cristiano να τον
αφήσει σε πρώτη φάση να πάει χαμένος, και να τον εκμεταλλευτεί στην παράταση.
Πολλές απ’τις καλές φάσεις που είχαν ως επικεφαλής τον Μπενζεμά τις έκοψε ο Κριστιάνο
μ’ένα άσχημο κοντρόλ, μια κακή απόφαση, μια ντρίμπλα που δεν βγήκε, ένα σουτ
που δεν βοήθησε. Αλλά έβαλε τρία γκολ, ένα ορόσημο που δεν υπήρξε ποτέ σ’έναν
τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, κι ανάγκασε έτσι τη FIFA να τον ονομάσει νικητή της
Χρυσής Μπάλας του τουρνουά. Πώς να μην του την δώσει, αν έχει κρίνει τον τίτλο;
Ο Cristiano δεν ήταν ο καλύτερος παίκτης του τουρνουά, καθόλου.
Υπήρξε ο παίκτης που έχει κρίνει τον τελικό σε τρεις λάμψεις. Ήδη εκ μέρους της
πρωταθλήτριας, υπήρξαν τουλάχιστον τρεις παίκτες που ξεχώρισαν συνολικά
περισσότερο απ’τον νικητή του βραβείου. Τα κοινωνικά δίκτυα αξίωσαν
επανειλημμένα το τρόπαιο για τον Luka Modric, ένας απ’τους παίκτες που έχουν
κάνει διαφορές, άλλοι επεσήμαναν τον Μπενζεμά. Αλλά η λαιμαργία σκοραρίσματος
του Κριστιάνο Ρονάλντο επισκίασε τους πάντες. Η ποσότητα ξεπέρασε την ποιότητα.
Η σελίδα της στήλης στο facebook:
@suntagm_puskas
