Πριν ξεκινήσει η συζήτηση σχετικά με την απομάκρυνση του
Ζιντάν, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδιζε 2-0. Σε ιλιγγιώδεις χρόνους και καταβροχθίζοντας,
οι πιο υπομονετικοί ανέμεναν μια ομάδα με νέο προπονητή να μοιάζει μετά την
πρώτη μισή ώρα στη Μίλαν του Sacchi, στο 60ο λεπτό στη Βραζιλία του Πελέ
και στο 90ο υπήρχε
εκνευρισμός που δεν είδαν ένα μίγμα της μηχανής των Οράνιε της δεκαετίας του 70
και της Barça του Guardiola. Σε αντάλλαγμα, ο madridismo, που προσποιούνταν
πιρουέτες στην Castellana, πήγε στο σπίτι με ένα 5-0 που είχε γεύση όπως το spa.
Ο Ζιντάν είναι κάτι περισσότερο από ένας προπονητής. Ο Florentino,
μάγος της ψευδαίσθησης, αναζητούσε σ’αυτόν έναν αναισθησιολόγο. Αποστολή
εξετελέσθη. Οι κερκίδες ξέχασαν τα επίσημα. Οι δημοσκόποι έχουν ρεπό τις μέρες των
αγώνων. Ο speaker απάγγειλε και πάλι τα ονόματα όπως επιτάσσει η δεοντολογία. Οι
τιμωρημένοι δεν μπαίνουν στη δράση και οι αναπληρωματικοί δεν κορόιδευαν στον
πάγκο, όταν η ομάδα έχανε ένα γκολ.
Στη Μαδρίτη άλλαξε ιδιαίτερα το πρόσωπο των εργαζομένων.
Είναι σαν κάποιος να χτυπάει τη μπάλα και να κοιτάει λοξά στον πάγκο για να
πάρει την έγκριση απ’το μύθο. Τώρα στο πλάι βλέπουν ένα θρύλο. Πριν, άντεχαν
έναν άνδρα εκτός σχήματος που δεν τους επιβάλλονταν. Η γλώσσα του σώματος είναι
σημαντική σε μια τράπεζα, σε μια εφημερίδα, σ’ένα πυροσβεστικό σταθμό, σ’ένα
αρτοποιείο και σε μια ποδοσφαιρική ομάδα.
Την πρώτη γραμμή της επανάστασης την έγραψε ο Keylor Navas,
σωτήρας σ’ένα τετ α τετ με τον Lucas Perez, σύμβολο μιας Depor τακτοποιημένης κι
αξιοπρεπής απ’τα χέρια του Victor. Ο μύθος και η πραγματικότητα αναφέρουν ότι ήρθε
στην Μαδρίτη σπουδαίος όταν ο Capello είδε ένα Castilla-Αλμερία στο οποίο αντιλήφθηκε
ότι ο μέσος, που έτρεχε για δέκα, ήταν ο μόνος madridista ο οποίος δεν αποτελούσε
πεταμένα λεφτά. Ο Ιταλός ρώτησε το όνομά του και τον πήρε για την προετοιμασία.
Η Depor διαλύθηκε μετά το πρώτο γκολ του Benzema μ’ένα τακουνάκι
με γερακίσιο μάτι. Οι παίκτες του Victor έπεσαν στην παγίδα του αγώνα από
περιοχή σε περιοχή και σ’αυτόν τον τομέα η Μαδρίτη έπρηξε τα ζυγωματικά του αντιπάλου.
Σ’εκείνες τις στιγμές ο Victor λαχταρούσε τον Mauro Silva, τον Βραζιλιάνο που έλεγχε
το πρωτάθλημα μ’ένα χτύπημα με το γοφό.
Ο νικητής του αγώνα δεν ήταν ο Μπέιλ, καταπληκτικός μέσα κι
έξω απ’την περιοχή. Ούτε καν ο Carvajal, ο οποίος έκανε μεζέ τον Danilo όταν άντεχαν
οι μύες. Όχι, ο νικητής της επιχείρησης ήταν ο Florentino Perez, ο οποίος κούνησε
το καπέλο κι έριξε μια αφίσα με την οποία μετρίασε την ατμόσφαιρα. Σ’αυτό είναι
δάσκαλος.


