Του Javier Sillés
Μέχρι εδώ έφτασε και σίγουρα είναι πολύ. Η Μαδρίτη, η οποία
έχει κερδίσει πολλές φορές κερδίζοντας, αυτή τη φορά δεν μπόρεσε ούτε καν να
προσφέρει μια πειστική εκδοχή εναντίον μιας Τσέλσι που ήταν πολύ περισσότερο σε
όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης. Πρέπει να υποκλιθούμε στην τρομερή δουλειά του
Tuchel, ο οποίος έχει αλλάξει εντελώς το πρόσωπο μιας ομάδας που βάδιζε προς το
πουθενά για να το μετατρέψει σε μια λαδωμένη μηχανή που κυριαρχεί σε όλα τα
μέτωπα. Δεν υπήρξε πτυχή του παιχνιδιού στην οποία η Τσέλσι ήταν κατώτερη απ’τη
Μαδρίτη. Στη φάση κατοχής έφυγε και έτρεξε όπως ήθελε· όταν η μπάλα ήταν λευκή πίεσε
ή αμύνθηκε σε μεσαίο μπλοκ σαν βράχος. Ο Ζιντάν δεν βρήκε λύσεις μέσα απ’την
τακτική όπως και σε προηγούμενες ευρωπαϊκές μονομαχίες κι αυτή τη φορά έκανε
λάθος στην προσέγγιση. Δεν βοήθησε καθόλου τους παίκτες του. Βάλθηκε να
τοποθετήσει τον Vinícius και τον Mendy ως μπακ χαφ, σκιαγραφημένους άσχημα, οι
οποίοι υποδέχονταν τη μπάλα πάντα με πλάτη. Μετά το έκανε με τον Valverde και
τον Asensio. Οι τόσο ανοιχτοί ρόλοι των Militão και Nacho σκοτείνιασαν
περαιτέρω το πανόραμα.
Μπροστά σ’αυτήν την βαβούρα, η ομοιογενής και σφιχτή πίεση της Τσέλσι, η οποία περιλαμβάνει όλους τους παίκτες καλύπτοντας θέσεις που αφήνουν οι συμπαίκτες τους, μαστίγωσε το λευκό παιχνίδι. Απ’έξω δεν είχε ποτέ βάθος, από μέσα προκάλεσε μόνο κάποια ενόχληση στο μπλοκ του Tuchel όταν ο Hazard, ο Modric ή ο Kroos τραβήχτηκαν πίσω απ’τον Kanté και τον Jorginho στην πρώτη μισή ώρα της σύγκρουσης. Ήταν μια δειλή ομάδα, δεμένη απ’τα αντίπαλα πόδια, η οποία απαρνήθηκε ακόμη και το πλεονέκτημά της, που δεν ήταν άλλο απ’την εμπειρία. Χωρίς να πιστεύει στη μάχη, δεμένη χειροπόδαρα επίσης απ’την ακινησία του Ζιντάν, η Μαδρίτη δεν αμφισβήτησε την ποδοσφαιρική ηγεμονία ενός αντιπάλου που ξεκίνησε την υπεροχή του στην τόλμη των στόπερ του και που έπαιξε με διαφορετικό ρυθμό. Αγκάλιασε τις μεταβιβάσεις και έβαλε στον χάρτη τον Χάβερτς, τον Βέρνερ και το Mount με εκπληκτική ευκολία. Το μάθημα ήταν μερικές φορές τέτοιου διαμετρήματος που μόνο η χρόνια αδυναμία της Τσέλσι να ολοκληρώσει ό, τι δημιουργεί απέτρεψε ένα ηχηρό αποτέλεσμα. Μπόρεσε να σκοράρει μόνο όταν ο Courtois δεν ήταν στο τέρμα. Η Μαδρίτη δεν ηττήθηκε εντελώς απ’το κίνητρο του σκορ, αλλά δεν της έφτανε για τίποτα περισσότερο. Έχει φτάσει στο Champions League μέχρι εκεί που την κράτησαν οι Modric και Kroos, εξαντλημένοι σε αυτό το σημείο της σεζόν. Τελείωσε. Δεν είχες από πού να το πιάσεις.
Το χάσμα
Ο Καντέ, ο άνθρωπος της αναμέτρησης, εμβαθύνει τη θέση του
πίσω απ’την πλάτη του Κρος. Η Μαδρίτη αποδιοργανώνεται σε αυτήν την προσομοίωση
της πίεσης που ασκεί και η πλευρά του Casemiro απελευθερώνεται. Φρικτή
τοποθέτηση.
