Το χειρότερο στίγμα του Zidane

Του Manu de Juan

Ο αποκλεισμός της Μαδρίτης στο Λονδίνο στοχοποιεί τον προπονητή, απ’την επιλογή του για τους έντεκα βασικούς παίκτες μέχρι το σχέδιο που επέλεξε.

Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την ανατροπή στο Λονδίνο με την Τσέλσι, στο δεύτερο σκέλος των ημιτελικών του Champions League. Έπεσε ξεκάθαρα (2-0) και μπορεί να είναι ευγνώμων που ήταν ζωντανή στην αναμέτρηση έως ότου ο Mount έβαλε το δεύτερο για τους «blues» στο 85'· η Τσέλσι είχε αρκετές ευκαιρίες και μόνο ο Courtois απέτρεψε το να φύγει η Μαδρίτη απ’την Αγγλία, εκτός από αποκλεισμένη, και διασυρμένη. Ο Βέλγος τερματοφύλακας είναι ξεκάθαρα το μέλος της madridista αποστολής που βγαίνει από αυτό το Champions League με την καλύτερη βαθμολογία· ανάμεσα σ’ εκείνους που συνορεύουν τη βαθμολογία κάτω απ’τη βάση ή που βρίσκονται σ’αυτή συχνά, υπάρχουν διάφοροι παίκτες και, επίσης, ο Zidane. Ο λευκός προπονητής, τον οποίο τις τελευταίες βδομάδες εξύψωσαν ως καλό διαχειριστή του γκρουπ (ήταν ήδη γνωστό) κι ως έναν επιδέξιο χρήστη της τακτικής, φεύγει απ’το Stamford Bridge έχοντας αποκτήσει το χειρότερο στίγμα της καριέρας του.

Οι βδομάδες που προηγήθηκαν της αναμέτρησης εναντίον της Τσέλσι γέμισαν τον Ζιζού με άξιους επαίνους. Απέκλεισε την Αταλάντα με το σύστημά του με τρεις στόπερ και δύο μπακ χαφ, με το οποίο αντιμετώπισε την επιθετική δύναμη της Dea κι ακόμη κι έτσι εκμεταλλεύτηκε τις αμυντικές της αδυναμίες· επιβλήθηκε της Μπαρτσελόνα στο Valdebebas με τον Valverde ως μοχλό για τις επιθέσεις στην αντεπίθεση, κινούμενος ανάμεσα στο κέντρο και την επίθεση· και καθάρισε τη Λίβερπουλ στο πρώτο σκέλος του προημιτελικού, εκμεταλλευόμενος τους χώρους πίσω απ’τις πλάτες των «reds» και αξιοποιώντας όσο το δυνατόν καλύτερα τον Vinícius. Αλλά στο Λονδίνο κόλλησε χωρίς λύση, όπως συνέβη ήδη εν μέρει στο πρώτο σκέλος.

Στο Valdebebas, είχε ένα σχέδιο με τρεις στόπερ και δύο μπακ χαφ εξαναγκασμένος απ’τις απουσίες, αλλά στο πρώτο ημίχρονο δοκίμασε μια υψηλή πίεση, απομακρύνοντας τον Casemiro απ’τη θέση, το οποίο αποσυναρμολόγησε το εσωτερικό παιχνίδι της Μαδρίτης. Χωρίς βάθος ή ικανότητα για να κλέβει στο μισό της Τσέλσι, οι άντρες του Tuchel μπήκαν στη madridista περιοχή αρκετές φορές στο πρώτο ημίχρονο και η Μαδρίτη θα μπορούσε να πει ευχαριστώ που εκείνη τη μέρα σκόραρε μόνο ο Pulisic. Ο Μπενζεμά ισοφάρισε με μια ιδιοφυία και στο δεύτερο ημίχρονο ο Ζιντάν διόρθωσε, ενσωματώνοντας το Κασεμίρο μπροστά απ’τους στόπερ και η Μαδρίτη μόλις που επιτέθηκε, αλλά προστάτευσε τον εαυτό της υπέροχα και εναπόθεσε τα πάντα στον επαναληπτικό. Ωστόσο, στο Λονδίνο η καταστροφή ήταν μεγαλύτερη.

Ramos, Hazard, Mendy...

Ξεκινώντας με την επιλογή των ηθοποιών. Αποφασισμένος να παίξει με τρεις στόπερ, έβαλε έναν Ράμος που έφτανε έχοντας παίξει μόνο τέσσερα παιχνίδια και 304 λεπτά στο 2021, αποτέλεσμα των επαναλαμβανόμενων τραυματισμών. Σε μια Μαδρίτη που δεν ήξερε πώς να συγκρατήσει τις γρήγορες συνδέσεις της Τσέλσι στη ζώνη της επίθεσης (μόνο η κακή ευστοχία των Λονδρέζων εμπόδισε ένα αποτέλεσμα για τη μαύρη ιστορία του λευκού συλλόγου), ο sevillano κεντρικός αμυντικός ήταν ο πιο αποπροσανατολισμένος απ’τους τρεις. Επίσης έπαιξε στην επίθεση με τον Hazard να συνοδεύει τον Benzema κι έβαλε τον Vinícius δεξιό μπακ χαφ· ο Βέλγος χρειάζεται λεπτά για να γίνει ξανά τουλάχιστον ένα μέρος από αυτό που ήταν, δεν χωράει αμφιβολία, αλλά αυτή η ευκαιρία σε μια σημαντική μέρα, όπως συνέβη ήδη πέρυσι στο Μάντσεστερ, έμοιαζε περισσότερο σαν έπαθλο που δεν είχε αποκτήσει με την αξία του, παρά με οτιδήποτε άλλο. Κι ο Hazard, για άλλη μια φορά, βούλιαξε, στο οποίο πρόσθεσε αργότερα τα γέλια του με τον Zouma μετά τον αποκλεισμό, το οποίο έχει ανάψει τους madridistas οπαδούς.

Η επιμονή του Zidane στο 5-3-2 δεν έμοιαζε κατάλληλη για μια ομάδα που χρειαζόταν να κερδίσει ή να πάρει ισοπαλία με δύο ή περισσότερα γκολ για να περάσει το νοκ άουτ χωρίς να χρειάζεται παράταση. Έβαλε μια εντεκάδα με ικανότητα να παίξει με 4-3-3 που ήταν ένα σαφές προειδοποιητικό μήνυμα προς την Τσέλσι... αλλά την οπισθοχώρησε μέχρι το όριο, τοποθετώντας τον Vinícius δεξιό μπακ χαφ κι απομακρύνοντάς τον απ’την ζώνη της επιθετικής επιρροής, φθείροντάς τον σε καθήκοντα ακατάλληλα για τον Βραζιλιάνο και αποκηρύσσοντας τη φρεσκάδα του καλύτερου ντριμπλέρ που έχει στο λευκό ρόστερ ομάδα. Πίστεψε ότι ο Benzema κι ο Hazard θα’ταν αρκετοί για να απειλήσουν την άμυνα της Τσέλσι, την πιο έντονη στην Ευρώπη αυτές τις στιγμές, αλλά εμφανίστηκε μόνο ο Γάλλος με δύο καλές τελικές που απέκρουσε ο Mendy.

Ο Zidane πιστοποίησε μια μέρα για λήθη με τις αλλαγές, οι οποίες μακριά απ’το να συμβάλουν, αφαίρεσαν βάρος απ’την ομάδα· το δεύτερο ημίχρονο ήταν πολύ χειρότερο απ’το πρώτο για τα συμφέροντα της Μαδρίτης. Η πρώτη του παρέμβαση στη μονομαχία ήταν να βγάλει τον Mendy (έναν άλλο χωρίς ρυθμό, αν και η εναλλακτική ήταν ένας Μαρσέλο που υποφέρει εναντίον ομάδων απ’τη μέση της βαθμολογίας στην Ισπανία) και τον Vinícius για να βάλει τον Valverde και τον Asensio· αλλαγές προσώπων και στις δύο περιπτώσεις, άλλαξε δύο μπακ χαφ για να βάλει δύο μπακ χαφ, με την προσθήκη ότι στην περίπτωση αυτή τοποθετούσε έναν μέσο κι έναν εξτρέμ. Έψαχνε για ενέργεια, ακόμη και με τον charrúa φρέσκο ​​απ’το COVID-19, αλλά σε αντάλλαγμα αποκήρυξε το βάθος.

Η La Liga, μια σανίδα σωτηρίας

Στη συνέχεια, έβαλε τον Rodrygo, ο οποίος ενάντια στην Osasuna έδειξε αρκετή έμπνευση ώστε να’χε απολαύσει περισσότερα από 15 λεπτά, αλλά έβγαλε τον Casemiro, διαλύοντας εντελώς το κέντρο. Η Τσέλσι άρχισε να περνά χωρίς αντίθεση απ’το madridista κέντρο, ο Κάντε πολλαπλασιάστηκε και τελικά κατέληξε να’ρθει το 2-0, μετά από κλέψιμο απ’τον Γάλλο. Ο Modric και ο Kroos, ακόμα εξαντλημένοι παρά την ξεκούραση εναντίον της Osasuna την τελευταία αγωνιστική της Liga, θάφτηκαν απ’τις ενέργειες του μικρόσωμου Γάλλου. Φάνηκε μέχρι και άσχημο να βάλει τον Mariano στο 89', με το σκορ 2-0 και τον αποκλεισμό ένα γεγονός, για να παίξει λίγα λεπτά που δεν θα πρόσφεραν τίποτα ούτε στη Μαδρίτη ούτε στον Ισπανο-Δομινικανό επιθετικό.

Ωστόσο, ο Zidane έχει ακόμα την ευκαιρία να κλείσει τη σεζόν αξιοσημείωτα. Έχει οδηγήσει τη Μαδρίτη στους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ όταν κανείς δεν πίστευε ότι η λευκή ομάδα ήταν ικανή να βρεθεί ανάμεσα στις τέσσερις καλύτερες της Ευρώπης· μέχρι το 85' του δεύτερου αγώνα, η Μαδρίτη ήταν ένα γκολ μακριά απ’το να στείλει το ματς στην παράταση και, ποιος ξέρει, στο τέλος της στα πέναλτι. Και της απομένει το πρωτάθλημα, ένας τίτλος που έχει ήδη κερδίσει πέρυσι και στον οποίο οι λευκές πιθανότητες είναι άθικτες: είναι δεύτερη, δύο βαθμούς πίσω απ’την Atleti, η οποία παίζει το Σάββατο στο Camp Nou εναντίον της Barça, τρίτη με τους ίδιους βαθμούς με τη Μαδρίτη (74). Μια ισοπαλία ή ένας culé θρίαμβος θα μπορούσε να οδηγήσει τη Μαδρίτη στην πρωτιά, αν και για αυτό πρέπει να επικρατήσει την Κυριακή επί της Σεβίλλης, τέταρτη στη βαθμολογία. Η Μαδρίτη έχει το goal-average έναντι της Ατλέτι και της Μπαρτσελόνα, και νίκησε τη Σεβίλλη με 0-1 στο πρώτο σκέλος. Εάν κερδίσει στις τέσσερις αγωνιστικές που απομένουν, είναι εφικτό να την φανταστούμε ως πρωταθλήτρια, το οποίο θα αποκαθιστούσε σε μεγάλο βαθμό την εικόνα ενός Zidane που έφυγε απ’το Λονδίνο πολύ εκτεθειμένος.