Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Μερικές φορές το ποδόσφαιρο είναι ανεξιχνίαστο. Αφού έπαιξε
το ντέρμπι ως βασικός και το ίδιο και τα προηγούμενα δέκα παιχνίδια, ο Marco
Asensio ξεκίνησε ως αναπληρωματικός (και δεν έπαιξε) ενάντια στην Elche, ενάντια
στην Atalanta κι ενάντια στην Celta. Σ’αυτά τα δύο τελευταία παιχνίδια έπαιξε
μόνο 8 και 19 λεπτά, αλλά σε καθένα από αυτά έβαλε ένα γκολ. Ακριβώς αυτό που
του αρνιόταν όλη η σεζόν, καθώς είχε μόνο δύο στα προηγούμενα 31 παιχνίδια.
Ενάντια στην Eibar σκόραρε το τρίτο συνεχόμενο, οπότε με τα στατιστικά στο χέρι
μπορεί να ειπωθεί ότι περνά την καλύτερη στιγμή της σεζόν στην οποία, αφού
βγήκε από έναν σοβαρό τραυματισμό, με το ποδόσφαιρό του έχει δείξει
περισσότερες σκιές παρά φώτα.
Όμως τα γκολ είναι το λιγότερο, κι αυτό ενώ ούτε καν
περισσεύουν σ’αυτήν τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το πραγματικά σημαντικό είναι ότι υπήρξαν
επιτέλους πολλά νέα απ’τον Marco, και ήταν όλα καλά. Ένα μαστίγιο στο οριζόντιο
δοκάρι, ένα μεγάλο τακουνάκι που του το ακύρωσαν ως οφσάιντ, ένα υπέροχο γκολ
μετά από ένα εξαιρετικό προσανατολισμένο κοντρόλ, ένα άλλο καλό σουτ που απέκρουσε
ο Dimitrovic... Το ότι ο Asensio εμφανίζεται συνεχώς στο παιχνίδι επίθεσης
σχετίζεται στενά με το μεγάλο πρώτο μέρος της Μαδρίτης, η οποία βρήκε πολύ
μεγαλύτερη σαφήνεια προς το τέρμα απ’τη συνηθισμένη.
Επιτέλους φάνηκε να ενεργεί με αυτοπεποίθηση, θέλοντας να
συμμετάσχει πάντα, τολμώντας, κάτι στο οποίο βοηθάει σίγουρα το σερί στο σκοράρισμα.
Τόσο ο Ζιντάν όσο κι ο Φλορεντίνο δεν έχουν χάσει ποτέ την πίστη τους σ’αυτόν γιατί
γνωρίζουν καλά τις τεράστιες δυνατότητές του κι ο madridismo επιθυμούσε να πανηγυρίσει
τις επιτυχίες ενός απ’τους πιο ταλαντούχους παίκτες του. Στα 25 του, μακάρι
αυτή να’ναι η αρχή της οριστικής έκρηξης του Μάρκο Ασένσιο.
