Του Javier Sillés
Ξεπροβάλλει η καθοριστική στιγμή και η Μαδρίτη, τουλάχιστον,
φαίνεται καλή. Από εκεί που’ρχοταν δεν είναι λίγο. Ο ποδοσφαιρικός μετασχηματισμός
των πρόσφατων αγώνων βάζει τη σεζόν σε καλό δρόμο, αν και μένει να δούμε αν θα της
φτάσει ενάντια στη Liverpool και στο Clásico. Ενάντια σε με μια αγνώριστη και
διασκορπισμένη Eibar ήταν κάτι παραπάνω από αρκετό. Σε ένα άλλο τακτικό νεύμα
απ’τον Ζιντάν, πιθανώς ως προκαταρκτική πρόβα για το Τσάμπιονς Λιγκ, η Μαδρίτη
διαρθρώθηκε με τρεις στόπερ και δύο μπακ χαφ κι αυτή η δομή της ήρθε
φαινομενικά. Με τον Modric να παίζει τον ρόλο του Kroos, σε άλλη μια ολοκληρωμένη
παράσταση απ’τον Κροάτη, πήρε γρήγορα το παιχνίδι εναντίον ενός χαοτικού κατά στιγμές
αντιπάλου, που δεν έμοιαζε καθόλου μ’αυτό που είναι συνήθως. Δειλή στην πίεση η
Eibar έδωσε στη Μαδρίτη πάρα πολύ χώρο και χρόνο χωρίς να προσαρμόσει ποτέ τις
ρωγμές της μέσα και έξω. Δεν έλεγξε ποτέ τον Marcelo, δεν προστατεύθηκε ποτέ
καλά απ’τις εσωτερικές εμφανίσεις του Asensio. Η λευκή ομάδα εμφανίστηκε με
ζωτικότητα σε αυτό το πλαίσιο με τους τόσο καλά δουλεμένους μηχανισμούς που έχει
ο Zidane στην έξοδο της μπάλας, με κάθε παίκτη να αντισταθμίζει την κίνηση του
συμπαίκτη του. Αν ο Μαρσέλο πήγαινε προς το κέντρο, ο Isco ή ο Benzema ανοιγόταν
προς τα αριστερά. Στο άλλο προφίλ, ο Lucas έπαιρνε την πλευρά του από μόνος
του. Η Μαδρίτη ήταν απείρως καλύτερη απ’τον αντίπαλό της.
Η ευχάριστη madridista έκδοση πιστώθηκε σε ένα άλλο μεγάλο παιχνίδι απ’τον Casemiro. Χωρίς αντικαταστάτη στο ρόστερ, στον Ζιντάν δεν μένει άλλη επιλογή απ’το να προσεύχεται ώστε να μην σταματήσει τον Βραζιλιάνο καμία αναποδιά. Ο Κασεμίρο ισορρόπησε το κέντρο, μείωσε τις αποστάσεις και μπήκε στις ζώνες εκτέλεσης με την οργανωμένη επιθετικότητά του. Έχει πάει απ’το να είναι η καλύτερη αμυντική εγγύηση στο να γίνει ένας αξιοσημείωτος επιθετικός που καταλαβαίνει τι να κάνει σε κάθε περίπτωση. Η ανάγνωσή του στην πρόβλεψη της φάσης και στο κόψιμο (οκτώ ανακτήσεις) πλαισίωσε τη νίκη της Μαδρίτης στο γκολ του Asensio. Δεν του δίνεται μια ανάσα και σχεδόν μόνος του κατάφερε να αντιμετωπίσει τον Ντιοπ (φρικτός), τον Sergio Álvarez και τον Aleix. Με τον Casemiro όλα είναι ευκολότερα και καλύτερα. Είναι ένας πρώτης τάξεως στρατιώτης.
Στην επίθεση
Ο Asensio έρχεται να υποδεχτεί τη μπάλα στο κέντρο κι ο
Casemiro ξεχύνεται προς τα εμπρός για να καταλάβει αυτόν τον κενό χώρο. Αντισταθμίζει
πάντα τον Benzema και φορτώνει την περιοχή χωρίς δισταγμό. Είναι μια κίνηση που
έχει μελετηθεί πολύ.
