Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Δεν θα το’χει εύκολο η Ρεάλ Μαδρίτης την επόμενη βδομάδα να πάρει το εισιτήριο για τον τελικό της Κωνσταντινούπολης. Αλλά αν βγήκε ζωντανή απ’το τεράστιο μάθημα που της έδωσε η Τσέλσι κατά τη διάρκεια των πρώτων 25 λεπτών στο Valdebebas, μπορεί να κοιτάζει αισιόδοξα το ραντεβού του Stamford Bridge. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν έχει χάσει για 18 παιχνίδια. Στα καλά και στα κακά, οι λευκοί δεν χάνουν ποτέ το πρόσωπο των αγώνων, ελπίζοντας ότι θα έρθει η στιγμή τους.
Και η στιγμή τους ήρθε όταν ο Benzema, ποιος άλλος;, έκανε ένα βολέ μισής στροφής για να ισοφαρίσει σε μια μονομαχία που απειλούσε με τραγωδία απ’τις μεγάλες. Επειδή από την αρχή η Τσέλσι ήταν ασταμάτητη, ακατανίκητη, ανεξιχνίαστη και αφόρητη για τους λευκούς. Με μια σχεδόν αυτοκτονική πίεση σε ολόκληρο το γήπεδο, έως και επτά μπλε παίκτες έκλειναν σε κάθε ζώνη την προσπάθεια εξόδου της Μαδρίτης, με τους Modric και Casemiro πλήρως ξεπερασμένους. Μόνο οι Courtois, Militao, Kroos και ειδικά ο Benzema κράτησαν όρθια την ομάδα εναντίον ενός αντιπάλου που δεν κατάφερε να τελειώσει και σπατάλησε αρκετές επιθέσεις με αριθμητική υπεροχή. Με τον Kanté πανταχού παρόντα και τον Jorginho να συνδέονται με τεράστια ευκολία με τους τρεις μπροστινούς, ο ρυθμός του «μπλε» παιχνιδιού χτύπησε μια Μαδρίτη στην οποία ο Marcelo έμεινε πολύ εκτεθειμένος.
Αλλά το Champions League έχει να κάνει με το να εκμεταλλεύεσαι τη στιγμή σου κι αυτό οι παίκτες του Zidane τον κάνουν όπως κανείς. Πρώτα άντεξαν τη βροχή και στο δεύτερο μέρος μείωσαν τις στροφές στο ρελαντί που τους ταιριάζει τόσο πολύ. Έτσι κατάφεραν να επιβιώσουν σε ένα ματς στο οποίο δεν μπόρεσαν ποτέ να επιβάλουν το παιχνίδι τους στο κέντρο του γηπέδου. Αν και στο Λονδίνο οι Courtois και Benzema θα χρειαστούν περισσότερη παρέα.
