Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Όταν πριν από βδομάδες τραυματίστηκε και πάλι ο Sergio Ramos επειδή έδωσε προτεραιότητα στα προσωπικά του ρεκόρ με την εθνική αντί για την ομάδα του χωρίς να’χει ανακάμψει καλά κι ο Varane κόλλησε κοροναϊό, ένα κύμα απαισιοδοξίας πλημμύρισε την ψυχολογία πολλών madridistas. Έφτανε μια διπλή αναμέτρηση εναντίον της Λίβερπουλ, το Clásico εναντίον μιας ξεχυμένης Μπαρτσελόνα κι αυτό φαινόταν πάρα πολύ δύσκολο έργο για τον Nacho, αλλά πάνω απ 'όλα για έναν Militao σχεδόν άφαντο μέχρι τότε. Λάθος. Πέρασε την εξέταση και με βαθμό.
Αν το πρώτο σκέλος ήταν η μεγάλη βραδιά του Vinícius, η αξία για αυτό που συνέβη σήμερα πήγε σε αυτούς. Επίσης στον Courtois, φυσικά, αλλά ο Βέλγος είναι παγκόσμια ελίτ, ενώ ο canterano κι ο Βραζιλιάνος είναι ο τρίτος κι ο τέταρτος στόπερ του ρόστερ. Έχοντας αντέξει στα πρώτα δέκα λεπτά της άγριας προσέγγισης της Λίβερπουλ, οι δύο τους άρχισαν να αναπτύσσονται μπροστά στις επιθέσεις των Salah και Mané και κατέληξαν να είναι καθοριστικοί στην πρόκριση στον ένατο ημιτελικό στα 11 τελευταία Champions League. Ο Nacho έδειξε για άλλη μια φορά την αξιοπιστία και την τέχνη που δείχνει εδώ και χρόνια, πάντα όταν ο σύλλογος της ζωής του απαιτεί τις αποτελεσματικές υπηρεσίες του, ενώ ο Militao επιβεβαίωσε ότι οι οιωνοί που έρχονταν απ’την Πόρτο όταν η Μαδρίτη τον υπέγραψε πριν από δύο χρόνια είχαν μια σταθερή βάση: εδώ υπάρχει στόπερ κι απ’τους καλούς. Η διαφορά είναι ότι τώρα θεωρεί τον εαυτό του στο ύψος τέτοιων απαιτήσεων. Η ματσάρα και των δύο τονίζεται περισσότερο απ’το γεγονός ότι στο κέντρο, ούτε ο Modric, ούτε ο Kroos ήταν ικανοί να επιβάλουν το νόμο τους όπως κάνουν συνήθως. Ανταποκρίθηκε μόνο ο Casemiro. Αλλά αυτή τη φορά εκείνοι που επέβαλαν την ιεραρχία τους ήταν ο Nacho κι ο Militao, δύο πραγματικά αφεντικά.
