Μια Liverpool με ρωγμές αλλά που παραμένει όρθια

Του Miguel Ángel García

Η Μαδρίτη θα αντιμετωπίσει μια λιγότερο τρομακτική ομάδα απ’τις δύο τελευταίες σεζόν, αλλά που εξακολουθεί να έχει τη δυναμική ώστε να τη σέβεται

Η Ρεάλ Μαδρίτης αρχίζει να παίζει τη σεζόν της στις επόμενες 9 μέρες, με τον αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Barcelona και με τη διπλή μονομαχία εναντίον της Λίβερπουλ στο Champions League. Το λευκό σύνολο θα αντιμετωπίσει μια ομάδα που το’χει άχτι μετά τον χαμένο τελικό του 2018, αλλά την οποία δεν πρέπει να φοβηθεί -αλλά να σεβαστεί- καθώς δεν κάνει μια καλή σεζόν κι ούτε είναι στην καλύτερη στιγμή της.

Η ομάδα του Klopp προέρχεται από μια κακή έναρξη στο 2021 που την έχει κανει να αποχαιρετήσει την ιδέα της επανακατάκτησης της Premier αλλά που, απ’την άλλη πλευρά, έχει καταστήσει το Champions League το μέρος όπου συγκεντρώνονται όλες οι προσπάθειες. Ξεκινώντας απ’αυτό το πλαίσιο, αναλύουμε τη Λίβερπουλ από όλες τις πλευρές, προσπαθώντας να αναλύσουμε πού είναι αδύναμη και τι πρέπει να προσέξει η Μαδρίτη.

Ο Klopp δεν βρήκε το κλειδί στην άμυνα

Η Λίβερπουλ συνεχίζει να είναι μια ομάδα υψηλής αμυντικής έντασης. Διατηρεί ένα ΕΠΑΕ (επιτρεπόμενες πάσες για κάθε αμυντική ενέργεια) γύρω στο 10 (10,66 φέτος σε σύγκριση με τις 10,28 πέρυσι), όντας μετά τις Leeds και Chelsea η πιο έντονη στην Premier. Είναι ιδιαίτερα έντονη στη ζώνη εξόδου της μπάλας του αντιπάλου, της οποίας η πίεση είναι συνήθως αποτελεσματική. Είναι στο top 10 των ευρωπαϊκών ομάδων σε αυτό το θέμα. Επιπλέον, είναι μία απ’τις ομάδες στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα που ανακτά και αναχαιτίζει τις περισσότερες μπάλες. Το στυλ της δεν έχει αλλάξει απ’αυτή την άποψη.

Ωστόσο, οι τραυματισμοί επιβαρύνουν πολύ την ομάδα, ειδικά πίσω. Το μεγαλύτερο αδύναμο σημείο της Λίβερπουλ αυτή τη σεζόν είναι ακριβώς εκεί. Η μακροχρόνια απώλεια του Joe Gómez, αλλά πάνω απ’όλα του Virgil Van Dijk, έχει ματώσει την ομάδα. Ο Klopp δεν καταλήγει να βρει το ιδανικό ζεύγος στόπερ. Φέτος ο Γερμανός έχει δοκιμάσει 19 διαφορετικά ντουέτα μετρώντας όλες τις διοργανώσεις.

Το πιο χρησιμοποιημένο είναι αυτό των Fabinho και Matip, που έχουν παίξει μαζί επτά παιχνίδια. Ο Βραζιλιάνος είναι αυτός που εμφανίζεται ανάμεσα στα πέντε πιο χρησιμοποιημένα ζευγάρια εκτός από ένα, το οποίο περιέργως είναι αυτό των δύο μεγάλων απόντων και που εξακολουθεί να είναι το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο. Ο Gómez κι ο Van Dijk έπαιξαν μαζί σε τέσσερα παιχνίδια πριν τραυματιστούν.

Για να πάρουμε μια ιδέα για το ποιο ζευγάρι θα μπορούσε να βάλει ο Klopp εναντίον της Μαδρίτης, παραπέμπουμε στα έξι τελευταία παιχνίδια κι αυτό είναι το δίδυμο Phillips-Kabak. Έχουν παίξει μαζί σε τέσσερα από αυτά και οι "Reds" κέρδισαν σε όλα. Στις άλλες δύο αναμετρήσεις, διατηρήθηκε ένας απ’τους δύο κι ο άλλος ξεκουράστηκε. Ο Φίλιπς έπαιξε μαζί με τον Ουίλιαμς εναντίον της Φούλαμ κι ο Καμπάκ μαζί με τον Fabinho εναντίον της Τσέλσι. Και στα δύο, η «Pool» έχασε.

Δίδυμα στόπερ που έχε χρησιμοποιήσει ο Klopp

1. Fabinho-Matip: 7
2. Gómez-Van Dijk: 4
3. Kabak-Phillips: 4
4. Fabinho-R. Williams: 4
5. Fabinho-Gómez: 4
6. Fabinho-Henderson: 4
7. Henderson-Kabak: 3
8. Van Dijk-R. Williams: 2
9. Fabinho-Phillips: 2
10. Henderson-Phillips: 2

Όλα αυτά τα προβλήματα έχουν οδηγήσει την ομάδα σε μια σημαντική πτώση στο αμυντικό επίπεδο, αν τη συγκρίνουμε με τις δύο τελευταίες σεζόν. Αυτή τη σεζόν έχει δεχθεί περισσότερα γκολ, περισσότερες σουτ στο τέρμα, περισσότερες ξεκάθαρες ευκαιρίες και περισσότερα αναμενόμενα γκολ κατά ανά παιχνίδι. Στην περίπτωση των γκολ, έχει διπλασιάσει τα νούμερά της σε σχέση με πριν από δύο χρόνια, δεχόμενη από 0,6 κάθε 90 λεπτά σε 1,2 τώρα. Είναι επίσης μία απ’τις ομάδες που κερδίζει τις λιγότερες μονομαχίες στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα και η δεύτερη χειρότερη στην Premier σε αυτό το σημείο.

Ο Άλισον υποφέρει

Ως αποτέλεσμα αυτού του χορού στα στόπερ και του ότι δεν έχει κυρίως τον Van Dijk, ο Alisson δείχνει πιο ανασφαλής, το οποίο τον έχει οδηγήσει να κάνει πιο σοβαρά λάθη, μερικά απ’τα οποία κατέληξαν σε γκολ. Η Λίβερπουλ είναι η ομάδα της Ευρώπης -μαζί με τη Μονακό και τη Νις- που έχει κάνει τα περισσότερα λάθη που έχουν οδηγήσει σε γκολ του αντιπάλου, με εννέα, πτυχή στην οποία έχει συμβάλει ο Βραζιλιάνος τερματοφύλακας.

Παρ 'όλα αυτά, έχει αποφύγει 2,8 περισσότερα γκολ απ’όσα θα’πρεπε με βάση την ποιότητα των 78 σουτ που δέχτηκε, που είναι πια σχεδόν τόσα όσα δέχτηκε όλη την περασμένη σεζόν (79). Πάμε, έχει περισσότερη δουλειά, αν και, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ομάδες του Big-5, δεν είναι ακριβώς μία απ’αυτούς που της κάνουν τα περισσότερα σουτ. Σε κάθε περίπτωση, η Λίβερπουλ είναι άλλη στο Champions League. Έχει δεχθεί μόνο τρία γκολ κι ο Alisson έχει κρατήσει ανέπαφη την εστία του σε τέσσερα απ’τα πέντε παιχνίδια που έχει παίξει.

Μια επίθεση πιο αδύναμη... αλλά πάντα επικίνδυνη

Τα επιθετικά στοιχεία της Λίβερπουλ έχουν επίσης μειωθεί σε σύγκριση με τις δύο τελευταίες σεζόν, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι άσχημα. Αντίθετα, σημαίνει ότι στις προηγούμενες σεζόν είχε ένα πολύ υψηλό επίπεδο.

Τόσο σε γκολ, όσο και σε σουτ, σε σουτ στο στόχο, σε ποσοστό υλοποίησης, σε αναμενόμενα γκολ και αναμενόμενα γκολ ανά σουτ, η φετινή Λίβερπουλ έχει χαμηλότερη απόδοση απ’τις προηγούμενες δύο σεζόν. Έχει πάει απ’το να σκοράρει 2,3 γκολ ανά παιχνίδι στην Premier στο 1,7. Είναι επίσης περίεργο ότι δεν έχει βάλει ούτε ένα γκολ έξω απ’την περιοχή στο Champions League και μόνο τρία στην Premier.

Αυτή η πτώση, κυρίως στην ολοκλήρωση, έχει να κάνει με την απόδοση των μπροστινών. Και οι τρεις είναι ακόμα πολύ επικίνδυνοι. Αλλά είναι αλήθεια ότι μόνο ο Salah διατηρεί ένα υψηλό επίπεδο. Ο Αιγύπτιος δεν έχει ξεχάσει να σκοράρει: 18 στην Premier και 26 συνολικά, αποδίδοντας και στις δύο περιπτώσεις πάνω απ’το αναμενόμενο με βάση την ποιότητα των σουτ του.

Ο Mané κι ο Firmino δεν είναι τόσο καλοί όσο ο συμπαίκτης τους μπροστά στο τέρμα. Ο Σενεγαλέζος, έχει μόλις 12 γκολ σ’όλες τις διοργανώσεις, επτά από αυτά στην Premier. Θα’πρεπε να’χε σχεδόν 14 συνολικά και 11 στο αγγλικό πρωτάθλημα.

Το πράγμα του Firmino είναι πιο αιματηρό, επειδή κανένα από τα λιγοστά έξι γκολ του δεν ήταν στο Champions League. Σε κάθε περίπτωση, ο Βραζιλιάνος, παρά το ότι ήταν βασικός εναντίον της Άρσεναλ, επανεμφανίστηκε μετά από τραυματισμό και είναι πολύ πιθανό να είναι αναπληρωματικός, αφήνοντας τη θέση του σ’έναν Diogo Jota που έχει ανακτήσει, επίσης μετά από έναν τραυματισμό στο γόνατο, το goleador ένστικτο για το οποίο ξεχώρισε στην αρχή της σεζόν, όπως απέδειξε με τη ντομπλέτα του εναντίον της Άρσεναλ.

Ο Πορτογάλος έχει ευκολία στο να βρίσκει μια κατάσταση για σουτ που πάει ανάμεσα στα τρία δοκάρια. Όχι τυχαία, είναι ο δεύτερος παίκτης της Premier με τουλάχιστον 700 λεπτά παιχνιδιού, με σχεδόν δύο σουτ (1,97). Τον περνάει μόνο ο El Gazhi, της Aston Villa. Και είναι όγδοος μετρώντας τα μεγάλα πρωταθλήματα, παλεύοντας με ανθρώπους όπως ο Μέσι, ο Κριστιάνο, ο Lewandowski ή ο Ιμπραΐμοβιτς. Το πράγμα γίνεται πιο έντονο αν το περιορίσουμε σε γκολ. Σκοράρει σχεδόν ένα ανά παιχνίδι (0,99), το έκτο καλύτερο νούμερο στην Ευρώπη και το καλύτερο στο αγγλικό πρωτάθλημα. Οι πέντε που έχει μπροστά του είναι οι Muriel, Lewandowski, Ibrahimovic, Cristiano και Haaland. Ψιλοπράματα.

Όπως κι ο Salah, αποδίδει πάνω απ’το αναμενόμενο με βάση την ποιότητα των ευκαιριών του. Έχει σημειώσει οκτώ γκολ, σχεδόν πέντε περισσότερα απ’τα αναμενόμενα στο αγγλικό πρωτάθλημα (έχει 12 σ’όλες τις διοργανώσεις).

Και πάλι, στο Champions League το πράγμα αλλάζει λίγο, καθώς η ομάδα έχει αποτελεσματικότητα 19,7% στο γκολ, η ένατη καλύτερη ομάδα στην διοργάνωση (η Μπάγερν κυριαρχεί με 27,3%), όντας ακόμη και μπροστά απ’τη Μαδρίτη. Και έχει 55% ακρίβεια όταν τα σουτ της πάνε ανάμεσα στα δοκάρια (48 στα 89), μια μονάδα πάνω απ’τους λευκούς κι ως η ενδέκατη καλύτερη ομάδα του τουρνουά.

Προσοχή στους μπακ

Ένας άλλος απ’τους μεγάλους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσει η Μαδρίτη είναι οι δύο μπακ της Λίβερπουλ. Τόσο ο Ρόμπερτσον όσο κι ο Αλεξάντερ-Άρνολντ επιδίδονται πολύ στην επίθεση με έναν σαφή στόχο: να βάλουν τη μπάλα στην περιοχή. Η επιτυχία τους δεν είναι πολύ υψηλή, αλλά ο συνεχής βομβαρδισμός είναι πολύ απαιτητικός για τους αντιπάλους. Η Λίβερπουλ κάνει περισσότερες από 14 πάσες στην περιοχή ανά παιχνίδι, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, και πολύ «ενοχή» γι’αυτό έχουν οι δύο μπακ της.

Ωστόσο, είναι δύο διαφορετικοί μπακ, ο ένας συμπληρώνει τον άλλο. Ο Άρνολντ κουβαλάει περισσότερο τη μπάλα με διεισδύσεις προς το κέντρο, από όπου συχνά προσπαθεί να αποφασίσει αν θα σουτάρει ή αν θα πασάρει, αν και στο Champions League είναι ο «Κόκκινος» παίκτης που έχει κάνει τις περισσότερες σέντρες, με 27.

Ο Ρόμπερτσον, απ’την άλλη πλευρά, έχει λιγότερη ικανότητα να ντριμπλάρει και, γι’αυτό, μόλις φτάνει στο ύψος του τελευταίου τρίτου του γηπέδου, ψάχνει τη σέντρα, έχοντας φέτος δύο ασίστ στην Premier. Επίσης σουτάρει όταν έχει την ευκαιρία, αλλά σχεδόν πάντα απ’την αριστερή πλευρά του εσωτερικού της περιοχής. Μιλάμε για τον παίκτη της Λίβερπουλ που κάνει τις περισσότερες πάσες τόσο συνολικά όσο και στο αντίπαλο μισό στο Champions League.

Ένα καθορισμένο κέντρο... εν αναμονή της άμυνας

Το πιο φυσιολογικό είναι οι τρεις του κέντρου να είναι οι Thiago, Wijnaldum και Fabinho. Η μόνη πιθανότητα να σπάσει αυτό το τρίο είναι να καταλήξει ο Βραζιλιάνος να παίξει στόπερ σε αυτόν τον χορό για τον οποίο μιλούσαμε νωρίτερα. Σε αυτήν την περίπτωση, ο Μίλνερ έχει περισσότερες πιθανότητες από οποιονδήποτε για να μπει στην εντεκάδα.

Ο Thiago έχει υπάρξει ο τελευταίος που ήρθε. Παρά το ότι έχει υπάρξει ένα απ’τα επίκεντρα των κριτικών, ο Klopp δεν έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στον Ισπανό διεθνή. Η ποιότητά του, αλλά πάνω απ’όλα η ευρεία περιοχή του κάλυψης, τον έχουν κάνει να καθιερωθεί. Ωστόσο, στη Λίβερπουλ η παρουσία του στην αντίπαλη περιοχή έχει μειωθεί σημαντικά.

Η Ρεάλ Μαδρίτης θα βρει μια Λίβερπουλ που θα της απαιτήσει σε σωματικό επίπεδο, που θα την πιέσει ψηλά και που θα είναι πολύ κάθετη. Αλλά η ομάδα του Klopp έχει τις ρωγμές της, ειδικά στην άμυνα. Η εύρεση αυτής της τρύπας απ’την οποία θα ρίξει το (αδύναμο) «Red» τείχος θα είναι καθοριστικής σημασίας για να μπορέσει να μπει στους ημιτελικούς του Champions League.