Του Amalio Moratalla
Χωρίς αυτό, χωρίς εκείνο, με αμφισβητούμενες προσεγγίσεις,
με απουσίες, με αυτοσχεδιασμούς και με ό, τι θέλετε, αλλά ο Ζιντάν συνεχίζει
εκεί. Οι «ζιντανολόγοι» διαβεβαιώνουν ότι ήταν παρακεί παρά εδώ σε κάποιο
σημείο της σεζόν, αλλά τώρα δεν τον βλέπω ούτε εκεί ούτε εδώ, τον βλέπω να βγάζει
τις υποχρεώσεις με κάτι περισσότερο από τύχη. Ή «άστρο», αυτή η χοντράδα που προστίθεται
συνήθως στις επιτυχίες του για να αφαιρέσει αξία από έναν ολόκληρο τρόπο να καθοδηγεί
αποδυτήρια απ’τα οποία πολλοί καλοί έπρεπε να φύγουν χωρίς πόνο ή δόξα.
Ακούγεται οπορτουνιστικό ότι, μετά τη νίκη στο Champions
League και εναντίον της Barça, βγαίνω με αυτό, έτσι; Λοιπόν, συγχωρέστε με,
αγαπητέ αναγνώστη, αλλά αν ρίξετε μια ματιά στην καριέρα μου και τη γνώμη μου
για τον Γάλλο προπονητή, έλεγα πάντα το ίδιο. Ακόμα και στο pregame (υπάρχει η
στήλη στην εφημερίδα MARCA). Πάντα έγραφα ότι είναι ο καλύτερος για τη Ρεάλ
Μαδρίτης. Δεν μου άρεσε το πώς έφυγε εκείνη την εποχή, αλλά αυτά είναι προνόμια
που μπορούν να παραχωρηθούν σε μεγαλοφυίες όπως αυτός. Το έκανε ως παίκτης, το
έκανε ως προπονητής και... κατά καιρούς, αυτός είναι άκαμπτος σ’αυτά τα
πράγματα.
Και με αυτό δεν θέλω να πω ότι έχει ήδη το νταμπλ στην τσέπη
του, καμία σχέση. Ας δούμε αν η Μαδρίτη κερδίσει έναν τίτλο φέτος! Αλλά το
κριτήριό μου για την καταλληλότητα της ηγεσίας του, της επιρροής του και της
γνώσης του για το παιχνίδι θα παραμείνει το ίδιο. ο δείκτης μου πτερύγιο
δείχνει πάντα προς μία κατεύθυνση όταν μιλάω για τον Ζιντάν. Εκείνους που βλέπω
να στρέφονται είναι εκείνων που εκμεταλλεύονται τα αποτελέσματα, χρησιμοποιούν
το επιχείρημα του «άστρου», της εμπειρίας ή οτιδήποτε άλλο, τα πάντα για να μην
παραδεχτούν ότι είναι καλός ένας προπονητής γι’αυτά τ’αποδυτήρια.
Αυτό που έχει κάνει μέχρι τώρα θα’ταν ήδη για να παραγγείλεις
το άγαλμα· αυτό που του μένει θα φανεί. Αλλά αν υπήρχε λίγος περισσότερος
σεβασμός προς την καθημερινή του προσπάθεια, την γαλήνη του ακόμη και στις πιο
τεταμένες στιγμές, την πάντα σεβαστή έκφρασή του, την υπομονή του κι ακόμη και προς
την προσωπικότητά του όταν εστιάζει σε ζητήματα βάθους, θα’ταν ευπρόσδεκτος.
Μεταξύ άλλων, γιατί θα’ταν δίκαιο. Θα μας λείψει, όταν φύγει θα λείψει απ’το
ισπανικό ποδόσφαιρο. Πέρα απ’το κενό που θα αφήσει στη Μαδρίτη, τύποι όπως αυτός
μεγεθύνουν σπορ όπως το ποδόσφαιρο. Το Champions League και τη Liga, δεν θα τα’χει
εύκολα, αλλά δεν με νοιάζει. Είμαι σε άλλη σελίδα. Και πιστεύω ότι γίνομαι
απόλυτα κατανοητός. Το ποδόσφαιρο είναι πάθος, φυσικά ναι, αλλά ούτε και
μπορούμε στο όνομά του να υποβαθμίζουμε μόνιμα τη δουλειά των επαγγελματιών ενός
επαγγέλματος για το οποίο όλοι γνωρίζουμε πολλά, αλλά το οποίο δίνει μόνο 20
θέσεις εργασίας στην Primera División. Κάτι θα’χουν για να’ναι εκεί. Και πλέον
τους βάζω όλους... Και μερικοί μου αρέσουν πολύ και άλλοι λίγο λιγότερο, αλλά
δίνω αξία σε όλους.
