Η παρακμιακή μέθοδος του Mourinho στην οποία δεν ποντάρει πια ούτε ο Florentino

Του Antonio Sanz

Ο José Mourinho έχει φύγει απ’την United στο τρίτο του έτος, όπως του συνέβη στην Chelsea, αποδεικνύοντας ότι όλο και περισσότερο έχει προβλήματα στο να κρατήσει ενωμένες τις ομάδες του και να πάρει αποτελέσματα

Του το είπε face to face ο Ed Woodward, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στο Carrington, έδρα της αθλητικής πόλης του συλλόγου. Πρωί πρωί. Ήταν το ανακοινωμένο αντίο του José Mourinho ως προπονητής των «κόκκινων διαβόλων». Σχεδόν τρία χρόνια μετά, την απόλυσή του απ’την Τσέλσι, και, από δυόμισι χρόνια διέλευσης ως επικεφαλής της θρυλικής οντότητας της βόρειας Αγγλίας. Και πάλι θύμα των αποδυτηρίων. Αν πριν από καιρό ανέλαβε τη σταυροφορία εναντίον του Casillas, αργότερα ενάντια στον Hazard, αυτή τη φορά ο δηλωμένος εχθρός έχει υπάρξει ο Pogba. Και τόση οπισθοδρόμηση με τα αστέρια τσούζει στ’αποδυτήρια κι υπονομεύει το μέλλον. Υπήρξαν πολλές εικασίες με την επιστροφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης. Ωστόσο, η παρακμιακή μέθοδος του Πορτογάλου κάνει, τη σήμερον ημέρα, να μην ποντάρει σ’αυτόν ούτε κι ο Florentino Pérez.

Έφυγε χωρίς θυμό, αλλά τιμωρούμενος βαθιά απ’τα αποτελέσματα. "Έχει τελειώσει. Η United έχει ένα μέλλον χωρίς εμένα κι εγώ έχω ένα μέλλον χωρίς την United", υπέδειξε ο απερχόμενος προπονητής στη βρετανική τηλεόραση Sky Sports μετά από ένα αντίο πολύ παρόμοιο με αυτό που βίωσε πριν τρία χρόνια στο Λονδίνο. Η επακόλουθη αναβίωση της ομάδας απ’το χέρι του νέου προπονητή (τέσσερις διαδοχικές νίκες) δεν είναι παρά ο καθρέφτης της διαφωνίας των αποδυτηρίων με το αφεντικό τους. Η απόσταση απ’την κορυφή της κατάταξης (19 βαθμοί) ντρόπιαζε τους οπαδούς που πανηγύρισαν τρεις τίτλους με τον Πορτογάλο: ένα Λιγκ Καπ, ένα Σούπερ Καπ κι ένα Europa League, διοργάνωση που δεν ενθουσιάζει στα νησιά. Η ηγεσία ολοκλήρωσε την εξίσωση μετά την ήττα απ’τον αντίπαλο που πονάει περισσότερο: τη Λίβερπουλ. Κι ο Μου, στο δρόμο.

Το χειρότερο ίσως έτος του Μουρίνιο έληξε. Αν στο αθλητικό η Manchester United αποφάσισε να απαλλαγεί απ’τις υπηρεσίες του παρά το ότι είχε συμβόλαιο μέχρι τον Ιούνιο του 2020, ο έντυπος Τύπος στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει επικεντρώσει στον Πορτογάλο το κέντρο αναψυχής του σε ένα κυνήγι πιο χαρακτηριστικό για έναν ηθοποιό παρά για έναν προπονητή. Υποτιθέμενο χάος γεμίζει τα εξώφυλλα με τις υποθετικές απιστίες του γάμου. Αλλά τα προβλήματά του δεν τελειώνουν εδώ. Στην Ισπανία, σύμφωνα με δημοσίευμα της «El Mundo», συμφώνησε με την φορολογική υπηρεσία μια καταδίκη για δύο φορολογικά εγκλήματα για φοροδιαφυγή στα έσοδά του για τα δικαιώματα εικόνας. Ο Σεπτέμβριος του 2018 αποδείχτηκε ένας μοιραίος μήνας για τον τεχνικό.

Αλλά τι συμβαίνει στον Μουρίνιο; Γιατί έχει χάσει αυτό το άρωμα του άθικτου και αήττητου προπονητή; Τι απομένει από εκείνον που διατηρούσε μια κόντρα με τον Guardiola σε μια από τις πιο ιστορικές διαμάχες του σύγχρονου ποδοσφαίρου; Η σκληρότητα των αριθμών εξηγεί ότι σ’αυτή τη δεκαετία έχει κερδίσει μόνο τρεις τίτλους απ’τους θεωρούμενους μεγάλους. Συγκεκριμένα, μια Liga με την Ρεάλ Μαδρίτης, μια Premier League με την Τσέλσι κι ένα Europa League με την United. Οι άλλοι πέντε κατεκτημένοι τίτλοι περιορίζονται σ’ένα Κύπελλο κι ένα Super Cup Ισπανίας και δύο Λιγκ Καπ κι ένα Super Cup Αγγλίας. Για οποιονδήποτε άλλον προπονητή, θα σήμαινε μια βιτρίνα τροπαίων περισσότερο από σημαντική, αν και για τον «The Special One» είναι ξεκάθαρα ανεπαρκής. Το πρόβλημα είναι από πού προέρχεται: το πέρασμά του από Πόρτο, Τσέλσι (πρώτη θητεία) και Ίντερ τον εξύψωσαν στο καθεστώς του πραγματικού βασιλιά Μίδα της επιτυχίας.

Οι γκέλες του τρίτου έτους

Στην ανάλυση, ξεχωρίζει με απογοήτευση για το βιογραφικό του ότι όχι μόνο έχει μειωθεί ο αριθμός των τίτλων, αλλά επίσης έχει πέσει και το συσσωρευμένο ποσοστό των νικών. Εάν στο πιο λαμπερό στάδιο του άγγιζε περίπου το 70% των θριάμβων (συμπεριλαμβανομένης της παραμονής στην Ρεάλ Μαδρίτης, όπου αντιμετώπισε την καλύτερη Barça της ιστορίας), στα τελευταία έξι χρόνια δεν φθάνει στο 60% της επιτυχίας. Και τόσο στο Stamford Bridge όσο και στο Old Trafford έχει σκοντάψει κατά τη διάρκεια του τρίτου έτους, το οποίο έσωσε απ’τα μαλλιά, παρεμπιπτόντως, στη Μαδρίτη. Επιπλέον, οι διαφορές με κάποιους βαρέων βαρών των αποδυτηρίων τον έχουν σύρει σε ένα δυστυχισμένο τέλος και σε μια φθορά που έχει καταλήξει να τον βασανίζει.

Στη Μαδρίτη θυμόμαστε ακόμα την αντικατάσταση και την απόσταση που τον χώρισε απ’τον Κασίγιας ή τον εφιάλτη που υπέφερε με τον Κριστιάνο Ρονάλντο επειδή του αξίωσε μεγαλύτερη δέσμευση κι ότι τελείωσε με την έξοδό του απ’το club, παρά την θαυμάσια σχέση του με την εξουσία. Κάτι παρόμοιο συνέβη με τον Hazard στην Chelsea και χρόνια αργότερα με τον Pogba στη Μάντσεστερ. Αυτός ο τρόπος να γοητεύει τον πλησίον, για τον οποίο περηφανευόταν ο Πορτογάλος προπονητής, έχει ξεθωριάσει με τον καιρό. Σήμερα, ο χαρακτήρας του Mou είναι περισσότερο ένα πρόβλημα παρά ένα πλεονέκτημα. Ούτε και το ένστικτό του στις μεταγραφές δεν τον βοηθά και εξιστορούνται ως λαμπρές αποτυχίες μερικά απ’τα πιο ακριβά στοιχήματα/αγορές του ρόστερ που συνέστησε αυτός. Μέχρι κι ο Rui Faria, το δεξί του χέρι κι ο πιο διακεκριμένος βοηθός του, αποφάσισε να τον αφήσει επίσης σ’αυτό το μοιραίο 2018 για τον Πορτογάλο.

Πριν, ο Μουρίνιο ήταν «ο γαμημένος άρχοντας». Έτσι τον καθόρισε ο Guardiola σε μία από τις επισκέψεις του στο Σαντιάγκο Μπερναμπέου, όταν η διαμάχη μεταξύ τους πήγαινε επίσης και πέρα απ’το χόρτο. Αλλά τώρα έχει χάσει ισχύ. Ίσως γι 'αυτό μέχρι κι ο Φλορεντίνο έχει πάψει να πιστεύει. Πολλοί έχουν υπάρξει αυτοί που έχουν συμβουλεύσει τον πρόεδρο της Ρεάλ Μαδρίτης ν’ανακτήσει τον προπονητή απ’την Σετούμπαλ. Με την αποχώρηση του Lopetegui, μερικοί βαρέων βαρών της Δημοσιογραφίας, κοντινοί στον λευκό ηγέτη, διαβεβαίωναν σχεδόν την αποβίβαση του Πορτογάλου. Ωστόσο, επρόκειτο μόνο για ένα ελιγμό βολιδοσκόπησης του madridismo.

Ο Pérez δεν αρνιόταν, η μπλόφα μεγάλωνε και το αφεντικό συνειδητοποιούσε ότι η επιστροφή του Μου μπορούσε να διχάσει περισσότερο απ’το να ενώσει. Με αυτόν τον τρόπο, η άσκηση της κοινής γνώμης έχει καταλήξει να ενισχύσει τον Σολάρι. Γι 'αυτό, τη σήμερον ημέρα μπορεί να γραφτεί ότι η επιστροφή του τεχνικού που διατήρησε την κόντρα με το culé βασίλειο είναι λίγο βιώσιμη. Φυσικά, η μέθοδος του τεχνικού πρέπει να υποστεί μια μεταμόρφωση αλλαγής για να κερδίσει πόντους. Ο Mourinho πρέπει να ανακυκλωθεί ή το μέλλον θα του επιφυλάσσει αγορές που είναι εξίσου λαμπερές οικονομικά, αλλά με μια αναμφισβήτητη αθλητική παρακμή. Φυσικά, κανένας απ’το τεχνικό επιτελείο της Concha Espina δεν ζει ήσυχος καθώς τα πλοκάμια του Πορτογάλου είναι μακριά. Ο José είναι ελεύθερος.