Του David G. Medina
Ο πρώην στόπερ θυμάται το Μαδρίτη-Νάπολι κεκλεισμένων των
θυρών το 87-88 για το Ευρωπαϊκό Κύπελλο
Συμβουλεύει τους παίκτες του Ζιντάν: «Να μην ανησυχούν»
«Μόλις σφυρίζει ο διαιτητής, απομονώνεσαι εντελώς στον εαυτό
σου και μετατρέπεται σ’ένα ακόμα παιχνίδι». Sanchis, πρώην παίκτης της Ρεάλ
Μαδρίτης
Ο Manolo Sanchis είναι ένας θεσμός μέσα στην Ρεάλ Μαδρίτης. Υπερασπίστηκε το
έμβλημά της για 18 σεζόν. Έφτασε να γίνει αρχηγός. Κέρδισε δύο Champions League μετά από πολλές
αποτυχημένες προσπάθειες, ειδικά στο μεγαλείο της Quinta del Buitre της οποίας
αποτέλεσε μέρος. Αλλά μεταξύ των εκατοντάδων αναμετρήσεων στις οποίες
υπερασπίστηκε τη λευκή φανέλα, υπάρχει μία που δεν θα ξεχάσει ποτέ. Ο στόπερ βρέθηκε
στην 11άδα με την οποία αντιμετώπισε η Μαδρίτη τη Νάπολι στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο του
87-88. Εκείνη τη μονομαχία στην οποία το Bernabeu έδειξε μια παράξενη πτυχή, με
άδειες κερκίδες. Όπως και σήμερα στον αγώνα ενάντια στην Λέγκια.
Ο Sanchis σχολιάζει στη MARCA πώς έζησε αυτό το παιχνίδι ενάντια
στην πρωταθλήτρια Ιταλίας. Ενάντια στη Napoli του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα,
τότε του καλύτερου ποδοσφαιριστή στον πλανήτη. «Έχω πολύ πρόσφατο το παιχνίδι.
Ήταν η μοναδική φορά στην καριέρα μου που έπαιξα χωρίς κόσμο. Είναι ένα μεγάλο
παιχνίδι (Ευρωπαϊκό Κύπελλο, οι ίδιοι αντίπαλοι), χωρίς κανέναν. Όταν βγαίνεις
απ’τα αποδυτήρια είναι συγκλονιστικό. Θυμάμαι ότι ένας φίλος δημοσιογράφος μου
φώναζε απ’την κερκίδα και τα άκουγα όλα».
Ο πρώην στόπερ έχει σαφές ότι η Μαδρίτη θα καταφέρει να συνηθίσει
γρήγορα στην κατάσταση: "Μόλις σφυρίζει ο διαιτητής, απομονώνεσαι εντελώς
στον εαυτό σου και μετατρέπεται σ’ένα ακόμα παιχνίδι. Η Μαδρίτη δεν χρειάζεται
να ανησυχεί. Να δώσουν προσοχή στη μοναδικότητα της αναμέτρησης με άδειες
κερκίδες, στη συνέχεια τίποτα".
Ο Sanchis δεν πιστεύει ότι ήταν το πιο περίεργο παιχνίδι της
καριέρας του: «Απ’τη στιγμή που σφυρίζει ο διαιτητής, ξεχνάς τις κερκίδες. Είναι
όπως όταν έχει κόσμο. Εκτός απ’τα χειροκροτήματα ή τις αποδοκιμασίες που είναι μεγαλύτερες,
είσαι το ίδιο συγκεντρωμένος τόσο με 90.000 στις κερκίδες όσο και 50 οπαδούς».
Θυμάται επίσης ότι εκείνη η Νάπολι, του Μαραντόνα ήταν μια ομαδάρα
στο επίπεδο της σημερινής Γιουβέντους. Γι'αυτό η αναμέτρηση ήταν σκληρή, αν και
δεν συμμερίζεται την θεωρία που ανέφερε χθες ο Ζιντάν για το ότι δεν υπάρχουν
πλεονεκτήματα παίζοντας χωρίς κόσμο: "Δεν σκέφτομαι το ίδιο. Μας συνέβη
στο σπίτι, στο Μπερναμπέου, αλλά αυτοί παίζουν έξω και δεν θα μπορέσουν να
παρατηρήσουν την ανάσα των οπαδών τους, που δίνουν πάντα ένα συν".
@suntagm_puskas
