Του Alfredo Relaño, διευθυντή της As
Η Μαδρίτη ήταν στο πρώτο Ευρωπαϊκό Κύπελλό της «μετά τον Μπερναμπέου».
Ο λευκός πατριάρχης είχε πεθάνει στις 2 Ιουνίου και τον διαδέχθηκε ο Luis de
Carlos, ένας καλός και ήσυχος άνθρωπος. Η εμμονή του ήταν να ανακτήσει το
Ευρωπαϊκό Κύπελλο για τη Μαδρίτη. Η πιθανότητα αυτής της επιτυχίας εξαρτώταν
σε μεγάλο βαθμό απ’τον πιο απρόβλεπτο παίκτη του, τον Juanito. Εξελιγμένος στην
Ατλέτικο, ένας τραυματισμός έκανε το Μαδριλένικο club να τον δανείσει στη
Μπούργκος. Αφού πήγε εκεί, τον άφησε ελεύθερο μετά από ένα δεύτερο έτος κατά το
οποίο είχε πολλές αποβολές. Ο Juanito αντέδρασε λόγω αυτού, έπαιξε πολύ καλά
δύο χρόνια και, αφού εξετάστηκε απ’τη Barcelona, υπέγραψε στη Μαδρίτη, λόγω της προτίμησης που είχε για το λευκό club ο πρόεδρος της Μπούργκος, Martínez Laredo.
Ο Bernabeu έψαχνε τότε "έναν παίκτη να σηκώσει το κοινό απ’τα καθίσματα"
για ν’αντικαταστήσει την απώλεια του Amancio. Ο Γάλλος Lucien Muller, πρώην
παίκτης της Μαδρίτης που τον είχε προπονήσει στη Burgos, τον πρότεινε. Ο Bernabéu
τον υπέγραψε απρόθυμα λόγω του χαρακτήρα του, και του έδινε συχνές ομιλίες για
το τι σήμαινε η Μαδρίτη και για την ανάγκη διατήρησης της καλής συμπεριφοράς.
Στην πρώτη σεζόν του Juanito η Μαδρίτη κέρδισε το
πρωτάθλημα, έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου, και υπόσχονταν χαρές. Είχε μια
καλή ομάδα. Το πρώτο βήμα στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο ήταν απλό: η Progrès
Λουξεμβούργου, την οποία κέρδισε με συνολικό σκορ στα δύο ματς, 12-0. Ο Juanito
έβαλε τρία απ’αυτά τα δώδεκα γκολ. Στον δεύτερο γύρο θα αντιμετώπιζε την
ελβετική Grasshopper, την οποία προπονούσε τότε ο Netzer, πρώην παίκτης του
λευκού club. Δεν φαίνονταν ένας μεγάλος αντίπαλος. Στο πρώτο ματς στο
Μπερναμπέου, η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε 3-1. Το πρώτο γκολ ήταν έργο του Juanito. Ήταν
ένα διφορούμενο αποτέλεσμα, που φαίνονταν καλό, αλλά δεν ήταν τόσο. Ήδη τα γκολ
εκτός έδρας μετρούσαν περισσότερο σε περίπτωση ισοπαλίας του συνολικού σκορ,
έτσι ώστε μ’ένα 2-0 οι Ελβετοί θα απέκλειαν τη Μαδρίτη.
Ο επαναληπτικός στη Ζυρίχη περιπλέχτηκε σύντομα, διότι στο 8ο
λεπτό ο Sulser, ο ίδιος παίκτης που έβαλε το γκολ στο Μπερναμπέου, έκανε το 1-0.
Ένα ακόμα γκολ θα άφηνε εκτός τη Μαδρίτη, εκτός κι αν κατάφερνε να σκοράρει
τουλάχιστον ένα γκολ. Η Μαδρίτη έπαιζε νευρικά, δίνοντας την αίσθηση ότι ήταν η
Grasshopper αυτή που έλεγχε την κατάσταση. Μερικές φορές φαίνονταν ότι η Μαδρίτη
δεν αποφάσιζε αν θα αμύνονταν ή αν θα επιτίθονταν. Ο διαιτητής, ο Ανατολικογερμανός
Adolf Prokop, παρασύρθηκε απ’την έδρα,
όπως συνέβαινε συχνά στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο. Απένεμαν μόνο τρία λεπτά, όταν ο Sulser,
και πάλι αυτός, έκανε το 2-0, στο οποίο η Μαδρίτη διαμαρτυρήθηκε για οφσάιντ. Ο
Juanito ήταν αυτός που ξεχώρισε περισσότερο στις διαμαρτυρίες, και κατά
διαστήματα φαίνονταν ότι θα’τρωγε τον επόπτη. Έμεινε μόνο η αμφιβολία για το αν
του έριξε μια κουτουλιά. Αλλά ο Prokov δεν υποχώρησε. Ο αγώνας ξεκίνησε και
πάλι και η Μαδρίτη επιτέθηκε σφοδρά στον λίγο χρόνο που απέμενε, αλλά δεν κατάφερε
να κάνει τίποτα. Τέλειωσε το παιχνίδι κι αποκλείστηκε. Ο Juanito έφυγε αναστατωμένος,
ζητώντας εξηγήσεις απ’τον διαιτητή, ακολουθούμενος απ’τις κάμερες. Φτάνοντας στο
τούνελ τον ταρακούνησε. Ο Prokov το κατέγραψε στα πρακτικά, κι επίσης το πώς είχε
συμπεριφερθεί ο Juanito στον επόπτη. Η Μαδρίτη φοβήθηκε μια μεγάλη ποινή, η
οποία έγινε πραγματικότητα: στις 9 του μήνα η UEFA τιμώρησε με διετή αποκλεισμό
απ’τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις τον Juanito. Όταν η Μαδρίτη ετοίμαζε την
προσφυγή, ο Juanito δεν την διευκόλυνε καθόλου: "Είναι άδικο κι αθέμιτο. Δεν
τον χτύπησα, τον αποκάλεσα μόνο πουτάνας γιο, κι αυτό είναι σύνηθες στην
Ισπανία, το λέμε όλοι στους διαιτητές".
@suntagm_puskas

