Του Santiago Segurola
Ο υπέροχος αγώνας της Ντόρτμουντ, πολύ ανώτερος απ’τους
συνηθισμένους στον πρώτο γύρο του Champions League, έδειξε τη δυναμική της Μπορούσια,
μια ομάδα με πολλά απ’τα πιο ελπιδοφόρα αγόρια της Ευρώπης, και την αστάθεια
της Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία τώρα είναι ένα ποδοσφαιρικό πρίσμα. Περνάει απ’τη
μία πλευρά στην άλλη χωρίς προειδοποίηση.
Με νεαρούς όπως οι Weigl, Dembélé και Pulisic, η Μπορούσια αντιμετώπισε
την Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς κανέναν σεβασμό, σπάνιο πράγμα στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο,
όπου σχεδόν όλοι οι αντίπαλοι της έχουν δέος. Η ελκυστική πρόταση της
γερμανικής ομάδας, εξηγεί το κύρος του Tuchel, του διαδόχου του Jürgen Klopp.
Δεν ήταν ένα εύκολο έργο. Ο Klopp είχε αποκτήσει ένα μυθικό μέγεθος στη Μπορούσια,
του οποίου η άνοδος συνοδεύτηκε από ένα ενεργητικό και κάθετο στυλ. Κάτι απ’αυτό
διατηρεί η τρέχουσα έκδοση, αλλά με μικρότερη κλίση προς την αντεπίθεση και περισσότερη
προς την κατοχή. Σ’αυτή την ενότητα ξεπέρασε ξεκάθαρα τη Μαδρίτη: 59% έναντι
41%.
Σε έναν ιδανικό κόσμο, η Μπορούσια θα’ταν μια πιθανή
πρωταθλήτρια σε τρία ή τέσσερα χρόνια, κατά τη στιγμή που θα φουσκώσει το
μείγμα απ’τους πιο ελπιδοφόρους παίκτες της με τα νυν αστέρια: Aubameyang, Reus
και σία. Δύσκολο να σκεφτείς τον Mario Götze ως μέρος μιας μεγάλης επόμενης
Μπορούσια. Σπάνια βγάζει στο γήπεδο αυτό που σκέφτεται. Είναι ένας παίκτης
χαλαρών ποδιών.
Η Μπορούσια θα’χει πολλές δυσκολίες για να κρατήσει τους Aubameyang,
Dembélé, Pulisic και Weigl. Είναι η θλιβερή μοίρα ενός συλλόγου που έχει
πουλήσει σχεδόν όλα τα αστέρια του τα τελευταία χρόνια, απ’τον Lewandowski στον
Gündoğan, περνώντας απ’τους Kagawa και Götze. Τα δύο τελευταία ονόματα προτρέπουν
τη σκέψη ενός γενναιόδωρου ιδρύματος, με υπερηφάνεια, αλλά χωρίς αλαζονεία.
Τόσο ο Kagawa όσο κι ο Götze έχουν επιστρέψει.
Όποιο κι αν είναι το μέλλον της γερμανικής ομάδας και του Tuchel,
το παιχνίδι έδειξε ότι ήταν έτοιμοι να αναμετρηθούν με τη Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία
αισθάνθηκε πολλή περισσότερη απαίτηση απ’τη συνηθισμένη. Ο Ζιντάν επέλεξε μια 11άδα
πολιτικά ορθή, με όλους τους δημοφιλείς παίκτες και μόνο με τον Carvajal ως
εκπρόσωπο της cantera. Έμειναν εκτός οι Casilla, Lucas Vázquez και Morata,
τρεις παίκτες που έχουν κρατήσει ή σώσει τη Μαδρίτη σε διάφορες χρονικές
στιγμές απ’την έναρξη της σεζόν.
Η Μαδρίτη πέρασε από όλα τα στάδια κι άφησε ανάμικτα
συναισθήματα. Δεν είναι τίποτα νέο. Της έχει συμβεί στα περισσότερα παιχνίδια.
Είδε να την ξεπερνούν οι Θέλτα και Βιγιαρεάλ στο πρώτο ημίχρονο, η Σπόρτινγκ μέχρι
το 70ο λεπτό και δεν κατέληξε να συνειδητοποιήσει την υπεροχή της ενάντια
στην UD Las Palmas. Στο μαγευτικό γήπεδο της Μπορούσια, η Ρεάλ Μαδρίτης πρόσφερε
μερικές απ’τις καλύτερες στιγμές της, ιδιαίτερα κατά το δεύτερο ημίχρονο, αφού
έφραξε τα νερά προηγουμένως.
Θα πρέπει να δώσουμε τα εύσημα στη Μπορούσια για την ισχυρή
πεποίθησή της, αλλά προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η Μαδρίτη έχασε δύο φορές το
προβάδισμά της, όχι μόνο στο αποτέλεσμα, αλλά και στο παιχνίδι. Στερείται, ή
αρχιτεκτονικής, και κάτι απ’αυτό συμβαίνει, ή αδυνατεί να κρατήσει το παιχνίδι
της. Για σχεδόν 30 λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο, η Μαδρίτη έπαιξε με τόση συνοχή
που έσβησε τη Μπορούσια απ’το γήπεδο. Στηλίτευσε την τολμηρή της αντίπαλο, αλλά
μακριά απ’το να εκμεταλλευτεί την προφανή εξουσία της, επέστρεψε στο
προηγούμενο παιχνίδι, της ταλαιπωρίας. Ήταν μια Μαδρίτη υπερβολών: πρόσφερε το
καλύτερο και το χειρότερο αυτής της σεζόν. Είναι μια ομάδα που δεν έχει ακόμα
βρει το κλειδί της σταθερότητας.
@suntagm_puskas
