Του Jesús Sánchez
Η Ρεάλ Μαδρίτης έπαιξε το καλύτερο παιχνίδι της στη σεζόν
στη Ντόρτμουντ, αφιλόξενο έδαφος, αλλά δεν ήταν αρκετό για να τερματίσει την
κατάρα που την συνοδεύει στις επισκέψεις της στο Signal Iduna Park. Συνέχισε
χωρίς νίκη εκεί μετά από έξι προσπάθειες. Έβαλε ακόμα ένα τούβλο στον τοίχο
στον οποίο έχει συντρίβει όλα αυτά τα χρόνια, αλλά παραδόξως ανάρρωσε. Έπαιξε
καλά, αν και δεν καθάρισε ένα παιχνίδι που έλεγχε, όπως έκανε και πριν από
λίγες ημέρες στη Laliga, και πήρε ακόμα μια ισοπαλία, κάτι μικρό για όσα άξιζε.
Πολλές μέρες έχει περισσότερα γκολ παρά παιχνίδι. Τώρα έχει λιγότερα
αποτελέσματα απ’ότι ποδόσφαιρο.
Ο Schürrle, στο 87ο λεπτό, έκανε την ισοφάριση
για τη Μπορούσια (2-2), η οποία άρχισε και τελείωσε καλά. Περιέργως με το τι
ειπώθηκε μετά την κλήρωση σχετικά με την λευκή τύχη, αλλά μετά την καλή απόδοση
της ομάδας της Sporting στο Μπερναμπέου, η Μπορούσια ήταν ένας μεγάλος
αντίπαλος, ένας αντίπαλος ευρωπαϊκού επιπέδου για τη Μαδρίτη, η οποία έλεγξε το
παιχνίδι σ’όλο το δεύτερο ημίχρονο, συμπίπτοντας με τη φυσική πτώση της
Ντόρτμουντ, αλλά της έλλειψε να τελειώσει τη δουλειά. Για άλλη μια φορά
απέτυχε να διαχειριστεί ένα αποτέλεσμα υπέρ της, κάτι που μπορεί να την
βασανίσει. Αν θέλει να’ναι ευτυχής πρέπει να κρατηθεί απ’την αίσθηση που έδωσε
σε μια απ’τις πιο δύσκολες έδρες της ηπείρου. Ο Varane έλαμψε, ο Keylor επέστρεψε,
υπέροχος εκτός απ’την ενέργεια του πρώτου γερμανικού γκολ, κι επίσης ο Cristiano,
ο οποίος σ’αυτήν την περίπτωση ήταν ο Cristiano. Σκόραρε και πάλι κι έδωσε την
πάσα για ένα ακόμα γκολ. Αδύνατο να τον αντικαταστήσεις έτσι.
Ο Ζιντάν αμάρτησε που τόλμησε, αν είναι ότι χρειάζεται να
εξιλεωθεί για τα λάθη του να παρατάξει τους James, Κριστιάνο, Μπενζεμά και Bale
για ένα φίζικαλ παιχνίδι, γερμανικό, όπου ήταν απαραίτητα τα πήγαινε έλα, η δουλειά,
η τοποθέτηση του μαχαιριού ανάμεσα στα δόντια και το ξύλινο πόδι για να απαλλαγεί
από χιλιάδες μικρές συγκρούσεις. Το νεκροταφείο είναι γεμάτο από γενναίους,
λένε, και η Ισπανία από Ιεροεξεταστές καλού γούστου, που ίσως ν’απαιτούσαν περισσότερο
ταλέντο, αν η Μαδρίτη είχε παρατάξει μια άλλη εντεκάδα, περισσότερο φίζικαλ και
μυϊκή. Δεν είναι γνωστό τι κατέληξε περισσότερο πόσιμο, επειδή τα πάντα είναι
υπό το φως του αποτελέσματος. Η ισοπαλία ικανοποίησε ή αναστάτωσε τους
ουρανίσκους. Κρατούν ό, τι θέλουν.
Ο Zizou πόνταρε επίσης στον Keylor Navas για το τέρμα. Ο τερματοφύλακας δεν
είχε παίξει απ’τις 28 Μαΐου, τον τελικό του Μιλάνου, και βρέθηκε στην αποστολή
για τον αγώνα ενάντια στην Las Palmas. Αν ο Γάλλος ήταν πεπεισμένος ότι ήταν
έτοιμος να επιστρέψει όντας τραυματίας για περισσότερο από τρεις μήνες, ο
αγώνας της Γκραν Κανάρια θα’ταν πιο κατάλληλος. Δεν είναι μια ωραία κίνηση να
γυρίσει σε μια κόλαση.
Ο Keylor, ο οποίος βρέθηκε στο ύψος της μεγάλης πρόκλησης, το
έκανε συνδυάζοντας ενέργειες πολλής αξίας με άλλες όπου έδειξε κάποια
αβεβαιότητα, κάποια ανησυχία. Σε μια απ’αυτές κόστισε η ισοφάριση στη Μαδρίτη
μετά από ένα αλυσιδωτό λάθος που ξεκίνησε με την γκάφα του Sergio Ramos με μια παράλογη
απώλεια της μπάλας. Το επακόλουθο φάουλ στον Götze, του Ράμος, κατέληξε στις γροθιές
του Keylor, ο οποίος έδιωξε άσχημα, ακριβώς στο στήθος του Varane. Η μπάλα
κατέληξε στο τέρμα του Navas μετά την παρέμβαση και του Aubameyang. Θα μπορούσαν
να αποφευχθούν όλα τέλεια, αν κι επίσης θα μπορούσε να γίνει κατανοητό ως κακή
τύχη, όπως το γκολ του Araujo στην Λας Πάλμας.
Η Μαδρίτη είχε δουλέψει το πλεονέκτημα μέχρι το διάλειμμα με
τα καλύτερα λεπτά της στη σεζόν στην πιο δύσκολη αναμέτρηση. Ξεκίνησε με
ένταση, ήξερε να υποφέρει όταν η Μπορούσια, που παίζει πολύ καλά, έβαλε το
παιχνίδι στο λοφίο του Aubameyang και στις επελάσεις του Dembele απ’την πλευρά,
ίσως ο πιο επικίνδυνος της ομάδας του όλη τη νύχτα. Kroos, Modric και James
εργάστηκαν, ειδικά ο Κολομβιανός, είτε στην προετοιμασία, αλλά και στο γήπεδο,
γιατί πέρασε πολλή ώρα όντας στη σκιά του Weigl. Στο δεύτερο ημίχρονο δεν θα
μπορούσε περισσότερο.
Η μπάλα ήταν κίτρινη, αλλά η ομάδα του Ζιντάν απόλαυσε τις σύντομες
κατοχές, τον ίλιγγο μιας αντεπίθεσης που καλά εκτελεσμένη είναι ένα θαύμα του
ποδόσφαιρου. Όπως πολλά απ’τα ωραία πράγματα που συμβαίνουν στη Μαδρίτη, το
γκολ της ξεκίνησε απ’το εξωτερικό του δεξιού ποδιού του Modric. Η έναρξη ήταν
ένα θαύμα, γιατί η μπάλα πέρασε απ’τον ιδιοφυή Κροάτη, απ’τους Μπενζεμά, Kroos,
James, Μπέιλ, ο οποίος έδωσε την ασίστ με τακουνάκι στον Cristiano, ο οποίος
την κάρφωσε χωρίς δισταγμό. Είναι τόσο καλοί παίκτες που είναι δύσκολο να
κατανοήσουμε πώς δεν συνεργάζονται περισσότερες φορές για να κάνουν τέτοια
θαύματα κάθε εργάσιμη ημέρα.
Ο Ρονάλντο, στο καλύτερο επίπεδο, έτρεξε να αγκαλιάσει τους Πορτογάλους
φίλους του, Pepe και Coentrao, κι έδωσε το χέρι στον Ζιντάν. Πριν είχε δώσει
μισό γκολ στον Μπενζεμά, αλλά ο Γάλλος, ο οποίος βρίσκεται ακόμα στην
προετοιμασία, έπεσε, με όλα υπέρ του.
Στο δεύτερο ημίχρονο, η Μπορούσια εμφανίστηκε ορμητική, αλλά
το θηρίο εξημερώθηκε σταδιακά απ’τη Μαδρίτη. Πλέον δεν πρέσαρε το ίδιο, ούτε ξεδιπλώνονταν
σα να πετά, όπως στο πρώτο ημίχρονο. Modric και Kroos έλεγχαν την κατάσταση,
αλλά όπως είναι γνωστό η ομάδα του Ζιντάν δεν είναι τόσο αποτελεσματική στο
στατικό παιχνίδι. Ο Cristiano είχε κάποιες ευκαιρίες. Ο Varane έβαλε και πάλι μπροστά
την ομάδα του, αλλά μετά έλειψε η ακρίβεια και ίσως κάποια φιλοδοξία. Φυσικά
μετράει επίσης ο αντίπαλος. Η Μπορούσια, τόσο γερμανική όσο για να κάνει αιώνιους
τους αγώνες της, κατέληξε να πιέζει τη Μαδρίτη στην περιοχή της. Κι ο Schürrle διασφάλισε
την κατάρα.
@suntagm_puskas
