Του José Félix Díaz, διευθυντή σύνταξης της As
Το ρήγμα στα λευκά αποδυτήρια είναι εμφανές μετά τα πρόσφατα γεγονότα. Ο Αρμπελόα είναι ξεπερασμένος από την κατάσταση και ο σύλλογος θα λάβει μέτρα.
Τα αποδυτήρια της Ρεάλ Μαδρίτης έχουν τιναχτεί στον αέρα τις
τελευταίες μέρες, αλλά η παρακμή είναι κάτι που αναγγελλόταν από την περασμένη
σεζόν. Η παρουσία του Κάρλο Αντσελότι χρησίμευσε ως φρένο κι ως σημείο ώστε να
βαδίζουν όλοι οι παίκτες στην ίδια κατεύθυνση παρά τις υπάρχουσες διαφορές οι
οποίες έχουν οδηγήσει σε μια ανύπαρκτη συνύπαρξη. Επιπλέον, ο Ιταλός και το
επιτελείο του ηρέμησαν πολύ τεταμένες καταστάσεις ανάμεσα σε δύο παίκτες μεγάλης
βαρύτητας μετά την ήττα στο Champions League από τη Μίλαν. Ο Αντσελότι επιβαλλόταν,
αυτό που ακολούθησε, όχι.
Η αλήθεια είναι ότι, από την αρχή της φετινής σεζόν, όλοι ασχολούνται
με τη πάρτη τους. Πολλοί δεν μιλούν καν μεταξύ τους, και άλλοι έχουν εκφράσει
δημόσια τις διαφορές τους χωρίς την παραμικρή ντροπή. Η ομάδα στο σύνολό της
έχει μείνει σε δεύτερη μοίρα, παρά κάποιες χειρονομίες τους τελευταίους μήνες
που έγιναν για το θεαθήναι, αλλά χωρίς καμία πραγματική επίδραση στο μέλλον της
ομάδας. Οι ηγέτες γνώριζαν την επιδείνωση των αποδυτηρίων, αλλά πίστευαν πάντα
ότι η ατομική ποιότητα των παικτών θα μπορούσε να είναι αρκετή για να
επαναφέρει την ομάδα σε καλό δρόμο. Η πραγματικότητα ήταν αρκετά διαφορετική,
και η ομάδα έχει παίξει και αγωνιστεί μόνο όταν το έχει θελήσει, περιφρονώντας
τη La Liga και αποτυγχάνοντας να φτάσει στα ημιτελικά του Champions League.
Οι ηγέτες γνώριζαν από τον Ιανουάριο ότι το καλοκαίρι του
2026 η κατάσταση έπρεπε να αλλάξει, και ο Arbeloa δεν μπόρεσε να το κάνει. Η
κατάσταση τον έχει ξεπεράσει. Αυτό που δεν περίμεναν, ούτε κατά διάνοια, είναι
το πώς έχουν μετατραπεί σε αποδυτήρια χωρίς έλεγχο, με τους παίκτες με
περιβάλλοντα και άλλους να ενεργούν ως ρουφιάνοι όλων όσων συνέβαιναν πίσω από
κλειστές πόρτες και τα οποία δεν ήταν λίγα. Ο σεβασμός χάθηκε, όπως απέδειξαν οι Valverde και Tchouameni.
Στο Valdebebas, δεν μπορούν να πιστέψουν την έλλειψη
αφοσίωσης που επιδεικνύουν. Κατά καιρούς, σκέφτηκαν να στήσουν παγίδες σε μια
προσπάθεια να σταματήσουν τις ιδιοτελείς διαρροές κι απ’τις δύο πλευρές. Έχουν
καταγραφεί διάλογοι, σπρωξίματα, προσβολές, ένα σαφές σημάδι ότι η ομάδα ήταν
σε πλήρη αποσύνθεση. Η ομάδα δείχνει προς μία κατεύθυνση στην αναζήτηση του ρουφιάνου,
αλλά αυτός που δεν είναι, όσο κι αν νομίζει έτσι ο Βαλβέρδε, είναι ο Τσουαμενί.
Ο ρουφιάνος αναζητείται.
Με τους πάντες να έχουν ξεπεράσει τα όρια, κάποιοι
εξαπολύοντας την απογοήτευσή τους με τη μορφή βίας και άλλοι αποτυγχάνοντας να
διαχειριστούν την ένταση των παικτών, η απόσταση μεταξύ του συλλόγου και της
ομάδας είναι πλήρης. Η λήψη μέτρων θα’ναι δραστική και εξετάζουν το ενδεχόμενο
να καταφύγουν σε τακτικές που είχαν παραβλεφθεί σε προηγούμενες σεζόν, ώστε να
ανοίξουν διάπλατα την πόρτα της εξόδου, ξεκινώντας από τους δύο πρωταγωνιστές
των δύο πιο θλιβερών ημερών της Ρεάλ Μαδρίτης εδώ και δεκαετίες.
Ο στόχος δεν είναι άλλος από το να διασφαλιστεί ότι κάθε παίκτης που φοράει αυτή τη φανέλα τη νιώθει δική του. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Επιδιώκουν να θωρακίσουν αυτά τα αποδυτήρια, κάτι που, παρεμπιπτόντως, προσπάθησε να κάνει ο Τσάμπι Αλόνσο. Στο Valdebebas, αναγνωρίζουν λάθη όπως έχει υπάρξει η ανανέωση των συμβολαίων παικτών που ήταν υπό παρακολούθηση λόγω της απόδοσής τους και οι οποίοι, μπροστά στην έλλειψη αγωνιστικού χρόνου, έχουν ωθήσει την κατάστασή τους στα άκρα σε διάφορες στιγμές, ή η βιασύνη του να θέσουν ως υπεύθυνο για τα πάντα τον Αρμπελόα, αλλά η αναγκαιότητα πίεσε υπό αυτή την άποψη μετά την άρνηση του Ζιντάν να επιστρέψει. Δεν οφείλεται στην έλλειψη ικανότητάς του αλλά μάλλον στην ανάγκη να πάρει τα ηνία αποδυτηρίων πλήρως διαλυμένων.
