Στη Ρεάλ Μαδρίτης, κανείς δεν τολμάει ακόμα να μιλήσει ανοιχτά για μια υπόθεση Καρβαχάλ, αλλά όπως ανέφερε ο Miguel Ángel Toribio στο Radio MARCA, το θέμα είναι πια ανοιχτό. Κι αυτό που υπάρχει μέσα εξηγεί πολλά πράγματα απ’τις τελευταίες ώρες του λευκού μπακ.
Ο Ντάνι Καρβαχάλ περνάει δύσκολες μέρες, ειδικά
συναισθηματικά. Ο παίκτης δυσκολεύτηκε πολύ να αποδεχτεί αυτό που συνέβη στο
Μεστάγια: όχι μόνο ότι βασικός ήταν ο David Jiménez , αλλά κι ότι αυτός δεν
έκανε καν ζέσταμα, βλέποντας επίσης πως ο αντικαταστάτης του canterano ήταν ο Τρεντ
Αλεξάντερ-Άρνολντ, ο οποίος επανεμφανιζόταν μετά από δύο μήνες και μια βδομάδα τραυματίας.
Ένα χτύπημα δύσκολο να χωνέψει ένας παίκτης που έχει ήδη
επιστρέψει στην αγωνιστική δράση. Ο Καρβαχάλ επανεμφανίστηκε μετά από
χειρουργική επέμβαση στο γόνατο —για το ελεύθερο σώμα που εμφανίστηκε αμέσως
μετά το Clásico της Liga τον Οκτώβριο— κι από τότε έχει αγωνιστεί μόνο για
λίγο: 15 λεπτά στην Αλμπαθέτε κι άλλα 15 εναντίον της Μονακό, με το παιχνίδι να’χει
ήδη κριθεί. Αυτή είναι η αθλητική πραγματικότητα... και επίσης η πηγή της
απογοήτευσής του.
Ο Καρβαχάλ καταλαβαίνει κάποια πράγματα, αλλά όχι τα πάντα.
Μπορεί να καταλάβει ότι ο Βαλβέρδε είναι μπροστά του, ακόμη κι ότι σ’έναν συγκεκριμένο
αγώνα η σωματική δύναμη του Νταβίντ David Jiménez μπορεί να του δώσει το
πλεονέκτημα. Αυτό που δυσκολεύεται να αποδεχτεί είναι το να μην λαμβάνεται
καθόλου υπόψη, το να μην καν ανάμεσα στις επιλογές για τον Αρμπελόα, ενώ ο
Άρνολντ, που ανάρρωσε πρόσφατα από έναν μακροχρόνιο τραυματισμό, να μπαίνει πιο
μπροστά στο rotation.
Επειδή ο Ντάνι Καρβαχάλ πιστεύει ότι είναι έτοιμος. Ο μπακ
θεωρεί ότι είναι σε κατάσταση να παίζει, να ανταγωνίζεται και να παλεύει για τη
θέση του επί ίσοις όροις, είτε με τον Βαλβέρδε, τον Ασένσιο, τον Τρεντ, είτε
ακόμα και με τον ίδιο τον David Jiménez. Από αυτή την άποψη, εκτιμά τα δημόσια
λόγια του Αρμπελόα στη συνέντευξη Τύπου, όπου τον περιέγραψε ως έναν εξαιρετικό
συμπαίκτη, αρχηγό και στυλοβάτη των αποδυτηρίων, αλλά υπάρχει μια βασική
διαφορά: ο Καρβαχάλ βλέπει τον εαυτό του έτοιμο να παίξει· ο Αρμπελόα πιστεύει
ότι μπορεί να’ναι επικίνδυνο, ειδικά ως βασικός, φοβούμενος μια υποτροπή σε
αγώνες υψηλής έντασης.
Σε όλα αυτά προστίθεται μια μεγαλύτερη ανησυχία: το
Παγκόσμιο Κύπελλο. Ο Καρβαχάλ γνωρίζει ότι μπορεί να’ναι το τελευταίο του
μεγάλο τουρνουά με την εθνική ομάδα της Ισπανίας και γνωρίζει ότι, χωρίς
συνεπή, ποιοτικό χρόνο παιχνιδιού, το να πείσει τον Λουίς ντε λα Φουέντε θα’ναι
πολύ δύσκολο. Ακόμα περισσότερο με την εξαιρετική φόρμα του Πέδρο Πόρο, την
εμπιστοσύνη του προπονητή στον Μάρκος Γιορέντε, την εξέλιξη του Έρικ Γκαρθία
και την εμφάνιση των Marc Pubill, Álex Jiménez, Fresneda... ο ανταγωνισμός
είναι σκληρός.
Και υπάρχει ένα τέταρτο στοιχείο που βαραίνει πολύ: το μέλλον του στη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Καρβαχάλ υποψιάζεται ότι δεν θα υπάρξει προσφορά ανανέωσης. Γνωρίζει τον σύλλογο, γνωρίζει τους ρυθμούς και έχει δει αυτή τη διαδικασία να επαναλαμβάνεται με λαμπρά ονόματα: Μπενζεμά, Κρος, Μόντριτς, Λούκας Βάθκεθ. Αφήνει τον χρόνο να περνάει, ελάχιστη επικοινωνία και, στο τέλος, μια σιωπηλή παράδοση. Ο Ντάνι υποθέτει ότι αυτή μπορεί να’ναι επίσης και η δική του πορεία.
Όλο αυτό το συναισθηματικό κοκτέιλ εξερράγη τελικά μετά το
Μεστάγια. Οι κάμερες απαθανάτισαν έναν εμφανώς αναστατωμένο Καρβαχάλ σε μια
συνομιλία με τον Αντόνιο Πίντους κατά τη διάρκεια της αντισταθμιστικής
προπόνησης μετά το 0-2. Μια σαφής αντανάκλαση της τρέχουσας κατάστασής του.
Η υπόθεση Καρβαχάλ είναι ανοιχτή. Δεν υπάρχει δημόσιος
θόρυβος, αλλά υπάρχουν πολλές εσωτερικές αμφιβολίες, ένα αυξανόμενο αίσθημα
παραίτησης και η βεβαιότητα ότι ο μπακ βιώνει μια απ’τις πιο δύσκολες στιγμές
της καριέρας του στη Ρεάλ Μαδρίτης.
