Ο Florentino Pérez δεν πίστεψε ποτέ στον Xabi Alonso (γιατί δεν έχει πιστέψει ποτέ στους προπονητές)

Του Kike Marín

Η κατάσταση του προπονητή ήταν αφόρητη

Μόλις έγινε γνωστή η είδηση, οι οπαδοί έκαναν την ίδια ερώτηση: είναι η Μαδρίτη που διώχνει τον Τσάμπι ή είναι ο Τσάμπι που φεύγει απ’τη Μαδρίτη; Λοιπόν, είναι λίγο κι απ’τα δύο.

Ενδεχομένως, και χωρίς να αποτελεί προηγούμενο, το ότι η Ρεάλ Μαδρίτης αναφερόταν στην ανακοίνωσή της σε μια «αμοιβαία συμφωνία μεταξύ του συλλόγου και του Τσάμπι Αλόνσο» για «τερματισμό της θητείας του ως προπονητής της πρώτης ομάδας» αντικατοπτρίζει το τι συνέβη. Όχι τυχαία, στην επιθυμία του Φλορεντίνο Πέρεθ να τον απολύσει, τροφοδοτούμενη, όπως λένε, απ’τον επίτιμο πρόεδρο Χοσέ Μαρτίνεθ Πίρι, προστέθηκε η ίδια η κόπωση του Τσάμπι, ο οποίος δεν ένιωσε ποτέ υποστήριξη απ’τον σύλλογο στην προσπάθειά του να βάλει τάξη σε ένα τοξικό και άτακτο αποδυτήριο.

Αρκεί να θυμηθείτε τι συνέβη με τον Βινίσιους μετά την αντικατάστασή του στο Clásico της Liga και την επακόλουθη διαμάχη, με τη σιωπή του συλλόγου και την ανακοίνωση του Βραζιλιάνου, ή την αντιαθλητική χειρονομία του Μπαπέ στην Τζέντα, αψηφώντας την εντολή του να κάνουν pasillo στη Μπαρτσελόνα. Δεν ήταν αυτή η διάσημη κι αξιοθαύμαστη αρχοντιά της Ρεάλ Μαδρίτης;

Ωστόσο, και παρόλο που αυτό είναι απίθανο να επιβεβαιωθεί, η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της υπομονής του εφήμερου λευκού προπονητή φαίνεται να’ταν ότι είδε πώς, ακόμη και μετά την ανακοίνωση της αρχικής ενδεκάδας για τον τελικό του Super Cup, στην οποία ήταν βασικός ο Αρντά Γκιουλέρ, του επέβαλλαν να βάλει τον Γκονζάλο. Το μόνο που είναι σαφές είναι ότι δεν ήταν ένα λάθος του τμήματος επικοινωνίας.

Αυτό θα εξηγούσε τον παράξενο ρόλο που έπαιξε ο canterano κυνηγώντας τον Ντε Γιονγκ, καθώς και την σταθερή απόφαση του Αλόνσο να επανεξετάσει το μέλλον του, κάτι που επισπεύστηκε μετά από μια ήττα στην οποία, περιέργως, οι περισσότερες αναλύσεις συμφώνησαν ότι η Ρεάλ Μαδρίτης είχε καταφέρει να ανακόψει το παιχνίδι της Μπαρτσελόνα. Και, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, είχε βρεθεί κοντά ακόμη και στο να μπορέσει να πάρει τον τελικό. Ωστόσο, όπως συμβαίνει σ’αυτές τις περιπτώσεις, το τελικό αποτέλεσμα άλλαξε τα πάντα.

Το ερώτημα που κάνουν όλοι οι οπαδοί

Είναι λογικό ότι, μόλις έγινε γνωστή η είδηση, το ερώτημα που έκαναν οι οπαδοί ήταν αν είχαν διώξει τον Τσάμπι Αλόνσο ή αν ήταν αυτός που είχε αποφασίσει να φύγει. Η αλήθεια είναι ότι, όπως αναφέραμε στην αρχή, ο ίδιος ο σύλλογος που στην ανακοίνωσή του αναφέρθηκε σε «αμοιβαία συμφωνία». Κάτι που σ’αυτήν την περίπτωση έχει κάθε νόημα, αφού ούτε ο Φλορεντίνο Πέρεθ άντεχε άλλο τον Τσάμπι Αλόνσο, και μάλιστα, αρκεί να δούμε ποιον έβαλε στη θέση του, κι ο πρώην πλέον λευκός προπονητής ήξερε ότι δεν μπορούσε πια να συνεχίσει κι ότι το πιο έξυπνο ήταν να διαπραγματευτεί.

Θέσαμε στον εαυτό μας αυτό το ερώτημα σ’αυτήν την εφημερίδα πριν από λίγο περισσότερο από δύο βδομάδες: «Ξέρουμε τι έκανε ο Φλορεντίνο στον Τσάμπι ως παίκτη: θα το επαναλάβει τώρα ως προπονητή;». Την απάντηση την ξέρετε ήδη. 11 χρόνια μετά την αποχώρησή του απ’τη Ρεάλ Μαδρίτης ως παίκτης απ’την πίσω πόρτα, και παρά το ότι είχε ακόμη 2 χρόνια στο συμβόλαιό του, ο Τσάμπι επέστρεψε στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου ως προπονητής. Εκεί απ’όπου, αυτή τη Δευτέρα έφυγε ξανά απ’την ίδια πόρτα και επίσης παρά το ότι είχε ακόμη 2 χρόνια στο συμβόλαιό του, τη λήξη του οποίου προφανώς θα έχει διαπραγματευτεί.

Ο Τσάμπι δέχτηκε την προσφορά του Χοσέ Άνχελ Σάντσεθ -όχι του Φλορεντίνο Πέρεθ- μετά από 3 χρόνια στη Μπάγερν Μονάχου του Γκουαρδιόλα. Μια χρονιά μετάβασης μεταξύ της ποδοσφαιρικής του καριέρας και της προπονητικής του καριέρας. Άλλη μια στο τιμόνι της Infantil A της Ρεάλ Μαδρίτης. 3 στο τιμόνι της Σάνσε, της δεύτερης ομάδας της Ρεάλ Σοσιεδάδ, με την οποία πέτυχε την άνοδο στη Segunda División. Και, στα οποία εδραιώθηκε η φήμη του, σχεδόν άλλα 3 στη Μπάγερ Λεβερκούζεν, στην οποία εντάχθηκε στα μέσα της σεζόν, οδηγώντας την σε σχεδόν κάθε τίτλο και μάλιστα έδωσαν το όνομά του σ’έναν δρόμο.

Αυτό που δεν μπόρεσε να διορθώσει ο Τσάμπι

Το κύριο πρόβλημα του Αλόνσο το προβλέψαμε επίσης σ’αυτήν την εφημερίδα τον Αύγουστο. «Εκτός κι αν υπογράψει έναν top μπαλαδόρο στη μεσαία γραμμή, ο Τσάμπι δεν μπορεί να κάνει τίποτα», ήταν το πιο επαναλαμβανόμενο σχόλιο -φυσικά ανώνυμα- μεταξύ των προπονητών όταν συζητούσαν για το πως έβλεπαν τη Ρεάλ Μαδρίτης που κληρονόμησε απ’τον Αντσελότι. Μια Ρεάλ Μαδρίτης που ο νέος προπονητής ανέλαβε ενώ η προηγούμενη σεζόν ήταν ακόμα σε εξέλιξη. Ως εκ τούτου, όχι μόνο έπρεπε να υπομείνει την ήττα με 4-0 απ’την Παρί Σεν Ζερμέν στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, αλλά είχε και μια πολύ σύντομη προετοιμασία, με μόλις ένα σοβαρό φιλικό.

Το ζήτημα ήταν ότι, αφού δαπάνησε 180 εκατομμύρια ευρώ για τις μεταγραφές των Ντιν Χάουσεν (58 εκατομμύρια ευρώ), Αλεξάντερ-Άρνολντ (10 εκατομμύρια ευρώ), Φράνκο Μασταντουόνο (63 εκατομμύρια ευρώ) και Άλβαρο Καρέρας (50 εκατομμύρια ευρώ), η Ρεάλ Μαδρίτης δεν είχε ενισχύσει τη θέση που της ζητούσε περισσότερο ο Αλόνσο.

Έναν παίκτη παρόμοιο μ’αυτό που ήταν αυτός, για να ενορχηστρώνει το παιχνίδι στη μεσαία γραμμή. Απ’την αρχή, κι ακόμη περισσότερο αν προσθέσουμε σ’αυτό ότι ο Φλορεντίνο Πέρεθ αρνήθηκε να ανανεώσει το συμβόλαιο του Λούκα Μόντριτς, ο Τσάμπι προσπάθησε να βρει ένα κομμάτι που δεν είχε, ενώ ταυτόχρονα του ζητούσαν να παίξει όπως θα ήθελε αυτός, αλλά δεν μπορούσε.

Το κάρφωσε ο Φερνάντο Κάρο, Διευθύνων Σύμβουλος της Μπάγερ Λεβερκούζεν

Αν σ’αυτό προσθέσουμε το ότι, όπως το έθεσε τόσο εύστοχα ο αθλητικός διευθυντής της Μπάγερ Λεβερκούζεν αναφερόμενος στον Πέρεθ, «αν ο πρόεδρος λέει ότι ένας προπονητής είναι ένα απαραίτητο κακό, αν αφήνεται μόνος του και είναι πάντα αυτός που δέχεται την κριτική», είναι σαφές ότι ο guipuzcoano προπονητής πέρασε το’χε πολύ δύσκολο. «Η κατάσταση είναι αρκετά διαφορετική από αυτήν που βίωσε ο Τσάμπι στη Λεβερκούζεν, όπου όλοι κωπηλατήσαμε προς την ίδια κατεύθυνση και δεν αφήσαμε τον προπονητή μόνο του», πρόσθεσε ο Ισπανός Φερνάντο Κάρο.

Κι αυτό ήταν το κύριο πρόβλημα που αντιμετώπισε ο Τσάμπι στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπως συνέβη στο παρελθόν με τον Κάρλος Κεϊρόζ, τον Μανουέλ Πελεγκρίνι, τον Ράφα Μπενίτεθ ή τον συμπατριώτη του Χουλέν Λοπετέγι. Ο Φλορεντίνο Πέρεθ δεν πίστεψε ποτέ στον Αλόνσο επειδή δεν έχει πιστέψει ποτέ στους προπονητές. Η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα ήταν ο Πορτογάλος Ζοζέ Μουρίνιο, για τον οποίο δεν μπορεί να ειπωθεί ότι θριάμβευσε στον πάγκο του Μπερναμπέου, αν κι ο Φλορεντίνο τον σεβάστηκε πάντα.

Είναι αυτό που επιδιώκει ο Πέρεθ με τον Άλβαρο Αρμπελόα, στενό φίλο του Τσάμπι Αλόνσο, παρεμπιπτόντως; Ο χρόνος θα δείξει, αν και τα πράγματα δεν φαίνονται καλά κι ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης έχει μείνει χωρίς τον μπαλαντέρ του κοινού. Δηλαδή, τον προπονητή. Αν και πρέπει να θυμηθούμε ότι το Μπερναμπέου δεν αποδοκίμασε ποτέ τον Αλόνσο, αλλά τους παίκτες. Αυτούς που κακομαθαίνει τόσο συχνά ο Φλορεντίνο Πέρεθ, κάτι που στο παρελθόν του κόστισε ήδη την παραίτηση.