Του José Félix Díaz, διευθυντή σύνταξης της As
Το μήνυμα απ’την κορυφή είναι σαφές. Οι ηγέτες έβλεπαν τον χρόνο να περνάει και τίποτα από όσα παρατήρησαν τον τελευταίο 1,5 μήνα δεν έδειχνε κάποια πρόοδο.
«Κάτι έπρεπε να γίνει και κάνοντας το ίδιο ήταν αδύνατο να
συμβεί», ακουγόταν χθες το πρωί στο Valdebebas, πλαισιώνοντας την απόφαση να απαλλαγούν
απ’τον Xabi Alonso και να καλωσορίσουν τον Álvaro Arbeloa ως νέο πρώτο προπονητή
της Ρεάλ Μαδρίτης. Με τον νέο προπονητή, ελπίζουν να συμβούν πράγματα, να ταρακουνηθεί
η ομάδα και να εμφανιστεί το ανταγωνιστικό και ποδοσφαιρικό γονίδιο που κάποιοι
παίκτες έχουν ξεχάσει.
Το μήνυμα είναι σαφές. Οι ηγέτες έβλεπαν τον χρόνο να
περνάει και τίποτα από όσα παρατήρησαν τον τελευταίο 1,5 μήνα δεν έδειχνε
κάποια πρόοδο. Δεν ήταν θέμα των αποτελεσμάτων, αλλά των αισθήσεων που άρχισαν
να γίνονται αντίθετες προς τον προπονητή μετά τα 5 γκολ στο Metropolitano, οι
οποίες συνεχίστηκαν στους επόμενους αγώνες και κορυφώθηκαν μετά τον αγώνα
εναντίον της Θέλτα, μια τεταμένη στιγμή και αγώνας, όσο λίγοι τον τελευταίο
καιρό στα επίσημα του Μπερναμπέου.
Η άφιξη του πρώην της Λεβερκούζεν ήρθε μετά από δημοσιογραφικό
αίτημα, λαϊκή αξίωση και πεποίθηση απ’το club ότι θα μπορούσε να’ναι η καλύτερη
επιλογή για να αφήσει πίσω την κληρονομιά του Κάρλο Αντσελότι, του πιο
επιτυχημένου προπονητή στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης, εγχείρημα δύσκολο για
οποιονδήποτε.
Αυτό που ήταν πιο επιζήμιο τους τελευταίους μήνες ήταν η
σχέση ανάμεσα στους παίκτες και τον Τσάμπι Αλόνσο, ο οποίος, παρεμπιπτόντως,
δεν ζήτησε ποτέ να κάνουν pasillo στη Μπαρτσελόνα στην Τζέντα, αλλά να
συγκεντρωνόταν η ομάδα μακριά απ’τις τηλεοπτικές κάμερες. Μάλιστα, η χειρονομία
του Μπαπέ απευθυνόταν προς το τηλεοπτικό συνεργείο κι όχι στον προπονητή.
Ομάδα εμπιστοσύνης
Η σχέση δεν ήταν ομαλή σε κανένα σημείο, αν κι αυτό δεν
σημαίνει ότι ήταν τόσο άσχημη όσο παρουσιάζεται συχνά. Αυτό που ζήτησαν απ’τον
προπονητή στο παρελθόν ήταν να ανοιχτεί, να μην απομονώνεται στην ομάδα
εργασίας του ως το μόνο μέσο για την επίτευξη των καθορισμένων στόχων, οι
οποίοι στη Ρεάλ Μαδρίτης περιλαμβάνουν τη νίκη και τη διασφάλιση ότι η ομάδα
αποπνέει μια αίσθηση δύναμης σε κάθε αγώνα.
Ο Τσάμπι Αλόνσο ήθελε να χτίσει με το επιτελείο του την ιδέα
που είχε για αυτό που μπορούσε να γίνει η Ρεάλ Μαδρίτης του. Αρνήθηκε να
εγκαταλείψει το να δουλέψει με τους έμπιστους ανθρώπους του. Απ’το club υπαινίχθηκαν
επανειλημμένα την ανάγκη να έχει τον Αντόνιο Πίντους, κάτι που δεν υλοποιήθηκε
ποτέ επειδή έτσι ήθελε ο προπονητής και που εξηγείται τέλεια με εκείνο το
«κάνοντας το ίδιο, ήταν αδύνατον να άλλαζε κάτι».
