Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Ο αθλητικός σχεδιασμός της Ρεάλ Μαδρίτης μένει πολύ εκτεθειμένος.
Την Τρίτη, ο σύλλογος ανακοίνωσε την επέμβαση του Ρούντιγκερ. Την Τετάρτη,
ανακοίνωσε την επέμβαση των Μεντί και Αλάμπα. Προστίθενται στους Καρβαχάλ και
Μιλιτάο, οι οποίοι υποβλήθηκαν επίσης σε χειρουργική επέμβαση. Η λευκή άμυνα δυσκολεύεται
να αντιμετωπίσει τους τελευταίους 5 αγώνες πρωταθλήματος, αφότου έχει υποβληθεί
σε μια αφόρητη σωματική καταπόνηση.
Διαβάζοντας με μια ματιά, η λεπτομερής αναφορά που
δημοσίευσε ο Χοσέ Λουίς Καλντερόν στη MARCA την Τετάρτη ήταν εντυπωσιακή: «Τις
τελευταίες τρεις σεζόν, η αναφορά τραυματισμών που έχουν επηρεάσει τους
αμυντικούς της Ρεάλ Μαδρίτης είναι καταστροφική. Ο Αλάμπα έχει υποστεί 7
τραυματισμούς και έχει μείνει εκτός για 520 ημέρες. Ο Μιλιτάο, 6 και 444. Ο
Καρβαχάλ, 8 και 294. Ο Μεντί, 9 και 348. Ο Ρούντιγκερ, 6 και 122. Ο Λούκας
Βάθκεθ, 7 και 104. Ο Βαγέχο, 5 και 94. Ο Νάτσο, 3 και 33. Ο Φραν Γκαρσία, 1 και
9. Ο Οντριοθόλα, 3 και 43. Αυτή είναι η πλήρης λίστα με τις σωματικές αναποδιές
και τις ημέρες απουσίας για τους αμυντικούς που αποτελούν μέρος της ομάδας της
Ρεάλ Μαδρίτης από τη σεζόν 22/23, και 6 απ’αυτούς έχουν ξεπεράσει το όριο των
100 ημερών εκτός μάχης».
10 αμυντικοί, 55 τραυματισμοί, 2.005 ημέρες απουσίας σε 3
χρόνια. Καταστροφικό.
Ο Αντσελότι δεν έχει πετύχει αυτή τη σεζόν. Στον σύλλογο
πιστεύουν ότι η αξιοποίηση των ποδοσφαιρικών πόρων του ρόστερ μπορούσε να’ταν πολύ
καλύτερη και, μπροστά στο προφανές (που έχει εντοπιστεί απ’την αρχή της σεζόν)
ότι τ’αποδυτήρια δεν ανταποκρίνονταν σε αυτόν όπως πέρυσι, το κακό παιχνιδιού
και την έλλειψη τίτλων, θα φύγει απ’τον πάγκο στο τέλος της La Liga. Ας
ελπίσουμε ότι και οι δύο πλευρές θα είναι σε θέση να διασφαλίσουν ότι το
ενδιαφέρον της Βραζιλίας και η λύση του συμβολαίου του δεν θα επισκιάσουν την
αποχώρησή του με τις υψηλότερες τιμές που αξίζει ένας θρύλος όπως ο Κάρλο.
Αλλά πρέπει να μιλήσουμε για τον σύλλογο, επειδή δεν θα’ταν δίκαιο να πιστώσουμε στον Αντσελότι το ηχηρό φιάσκο στην άμυνα. Η διαχείριση που έχουν κάνει οι δύο ηγέτες, ο Florentino Pérez κι ο José Ángel Sánchez, πριν και κατά τη διάρκεια της μάστιγας των τραυματισμών, ήταν ανεπαρκής. Η δουλειά τους στον αθλητικό σχεδιασμό, τόσο επιτυχημένη τα προηγούμενα χρόνια, αυτή τη φορά έχει αποτύχει. Γνωρίζοντας ότι αντιμετώπιζαν την πιο απαιτητική σεζόν στην ιστορία του συλλόγου όσον αφορά τον φόρτο αγώνων, όπου οι madridistas διεθνείς πρόκειται να παίξουν 74 με 78 αγώνες, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων και των αγώνων με τις εθνικές, η πολιτική μηδενικής ενίσχυσης ήταν ένα εχέγγυο προς την αθλητική αποτυχία και, πάνω απ' όλα, στην τωρινή συσσώρευση των τραυματισμών. Χωρίς τον Νάτσο, χωρίς την υπογραφή του Γιόρο και χωρίς τον canterano Joan Martínez, το να ξεκινήσει η σεζόν με τόσο λίγους παίκτες ήταν αμφισβητήσιμο, αλλά το πείσμα τους να μην ενισχυθούν τον Ιανουάριο μετά τους σοβαρούς τραυματισμούς των Καρβαχάλ και Μιλιτάο και την υποτροπή του Αλάμπα είναι ακατανόητο. Η μόνη λογική εξήγηση δείχνει οικονομικά ζόρια λόγω του επιπλέον κόστους της ανακαίνισης του σταδίου και της απώλειας των αναμενόμενων εσόδων απ’τις συναυλίες. Όπως και να 'χει δεν μπορεί να αναβληθεί μια σημαντική επένδυση αυτό το καλοκαίρι για την ενίσχυση μιας περιοχής που έχει προβλήματα όλη τη σεζόν. Κι ο έλεγχος τόσο των ιατρικών υπηρεσιών όσο και των τμημάτων φυσικής κατάστασης, δύο τμημάτων που μεταβιβάζουν τις ευθύνες το ένα στο άλλο.
