Ο κορυφαίος χειρουργός στον κόσμο σε τραυματισμούς όπως αυτός του Dani Carvajal: "Ένας χρόνο εκτός και μόνο 50% πιθανότητες να επιστρέψει στο υψηλότερο επίπεδο"

Του Nacho Labarga

Ο γιατρός Pablo Gelber εξηγεί στη MARCA τον πρόσφατο τραυματισμό του Dani Carvajal και την πραγματικότητα που συνεπάγεται μια πάθηση αυτού του τύπου. Σε τι πρέπει να προσέξει η Ρεάλ Μαδρίτης; Το αναλύουμε.

Ο Δρ Pablo Gelber είναι, χωρίς αμφιβολία, μια παγκόσμια αναφορά στη χειρουργική γόνατος. Αναγνωρισμένος για την ικανότητά του να επαναφέρει κορυφαίους αθλητές και ερασιτέχνες αθλητές μετά από τραυματισμούς που έμοιαζαν αξεπέραστοι, ο Δρ Pablo Gelber έχει αντιμετωπίσει περίπλοκες περιπτώσεις σε όλο τον κόσμο, θεωρούμενος νούμερο ένα στην ειδικότητά του. Με μια καριέρα που χαρακτηρίζεται από χειρουργική καινοτομία και την ικανότητά του να αντιμετωπίζει όσα δεν κατάφεραν άλλοι χειρουργοί, ο Gelber μιλάει στη MARCA για να αναλύσει τον σοβαρό τραυματισμό του Dani Carvajal.

Αν κάποιος μπορεί να αξιολογήσει τις πιθανότητες του Καρβαχάλ να επιστρέψει στο καλύτερό του επίπεδο μετά τη ρήξη του χιαστού, του έξω πλάγιου συνδέσμου και του ιγνυακού τένοντα, αυτός είναι ο Δρ Pablo Gelber. Επιπλέον, ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος της Επιτροπής Πλευρικών Κακώσεων Γόνατου στην Ευρωπαϊκή Εταιρεία Γόνατου. Σε αυτή τη συνέντευξη, ο ειδικός αποκαλύπτει τις προκλήσεις της ανάκαμψης, τον αντίκτυπο της συσσώρευσης αγώνων στους ποδοσφαιριστές και τι μπορεί να αναμένεται στο μέλλον του παίκτη.

Γιατρέ Gelber, όταν αντιμετωπίζετε έναν τόσο περίπλοκο τραυματισμό, όπως η ρήξη του χιαστού συνδέσμου, του έξω πλάγιου συνδέσμου και του ιγνυακού τένοντα, ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση κατά τον προγραμματισμό της χειρουργικής επέμβασης και τη διασφάλιση της μελλοντικής σταθερότητας του γόνατος;

Πρώτα απ 'όλα, το πλάγιο μέρος του γόνατος είναι γνωστό στους ειδικούς ως η σκοτεινή πλευρά του γόνατος, επειδή είναι το λιγότερο κατανοητό μέρος του. Όταν ήμουν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που ήταν αρμόδια για αυτούς τους τραυματισμούς, μέσω μιας παγκόσμιας έρευνας μεταξύ 1000 ειδικών, είδαμε ότι υπήρχε παντελής έλλειψη σύγκλισης και ότι η πλειοψηφία αντιμετώπιζε λιγότερους από 5 τέτοιους τραυματισμούς ετησίως. Όταν το αξιολογήσαμε οι 27 πιο έμπειροι χειρουργοί παγκοσμίως, η σύγκλιση ήταν πια μεγαλύτερη από 80%. Επομένως, είναι ένας τραυματισμός που πρέπει να εκτελεστεί από έναν ειδικό εξαιρετικά ικανό και εκπαιδευμένο σε αυτούς τους τραυματισμούς. Για να το διευκρινίσουμε λίγο, το μεσαίο ή εσωτερικό μέρος του γόνατος έχει μάλλον κωνικές δομές και αυτό επιτρέπει να υπάρχει πάντα επαφή μεταξύ των κομμένων τμημάτων του. Γι' αυτό η συντηρητική ή μη χειρουργική θεραπεία είναι γενικά επιτυχής. Αλλά στο πλευρικό ή εξωτερικό μέρος έχουν σχήμα σχοινιού. Κι αν κοπούν, τα άκρα τους δεν θα έρθουν σε επαφή, επομένως, δεν θα επουλωθούν από μόνα τους. Επιστρέφοντας στο ερώτημα, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να ξέρεις να ερμηνεύεις σωστά ποια στοιχεία είναι τραυματισμένα στην πραγματικότητα, γιατί είναι πολλά και με διαφορετική σημασία. Για να γίνει αυτό, είναι απαραίτητο να έχουμε εκτενή γνώση της ανατομίας αυτής της περιοχής. Θυμάμαι στο ξεκίνημά μου ως ανατόμος τις αμέτρητες ώρες που αφιερώσαμε μελετώντας αυτό το μέρος του γόνατος για να το καταλάβουμε.

Υπάρχουν συγκεκριμένες τεχνικές που εφαρμόζετε σε περιπτώσεις όπως αυτή, τις οποίες δεν έχουν εξετάσει άλλοι χειρουργοί; Ποιες τρέχουσες χειρουργικές εξελίξεις μας επιτρέπουν να βελτιστοποιήσουμε την ανάρρωση σε αυτόν τον τύπο πολλαπλών και πολύπλοκων τραυματισμών;

Έχουμε αναπτύξει τις λεγόμενες μίνι-επεμβατικές τεχνικές. Αυτό επιτρέπει την ανακατασκευή αυτών των στοιχείων με ελάχιστες τομές και την ταχύτερη ανάρρωση. Για να γίνει αυτό, χρειαστήκαμε πολλά χρόνια έρευνας, προκειμένου να γίνει αυτή η τεχνική ασφαλής, χωρίς τον κίνδυνο τραυματισμού άλλων δομών, έχοντας μια πολύ μικρότερη τομή από αυτή που γίνεται συνήθως. Υπάρχουν πολλές τεχνικές λεπτομέρειες που μάθαμε και βελτιώσαμε όλα αυτά τα χρόνια. Ενώ πριν από 15 χρόνια τα αποτελέσματα δεν ήταν βέλτιστα, τώρα βλέπουμε εκπληκτικά καλά αποτελέσματα με τόσο σοβαρούς τραυματισμούς. Μια άλλη από τις πιο σχετικές πτυχές είναι ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως αυτή που αφορά τον Dani Carvajal, η χειρουργική επέμβαση πρέπει να γίνει πολύ γρήγορα μετά από μερικές μέρες στις οποίες πρέπει να υποχωρήσει η φλεγμονή, ώστε να προσπαθήσουμε να επιδιορθώσουμε ότι γίνεται να επιδιορθωθεί, και να ανακατασκευάσουμε ή να φτιάξουμε εκ νέου ό,τι δεν γίνεται. Οι περισσότεροι χειρουργοί περιμένουν 3 ή 4 εβδομάδες για να προχωρήσουν κατευθείαν στην ολική αποκατάσταση, αλλά έχουμε δει ότι αυτό δεν είναι το καλύτερο για αυτούς τους τραυματισμούς.

Γίνεται πολύς λόγος για τον εκτιμώμενο χρόνο αποθεραπείας, 8 με 10 μήνες για τον Καρβαχάλ, αλλά ποιοι παράγοντες καθορίζουν αν ένας παίκτης μπορεί να επιστρέψει στο επίπεδο της ελίτ του μετά από έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό; Πώς παρεμβαίνει η ψυχολογική πτυχή στην αποκατάσταση;

Μεταξύ όλων των παραγόντων για την επιστροφή στον αθλητισμό, ο χρόνος από την επέμβαση είναι ίσως ο λιγότερο σημαντικός. Είναι απαραίτητος παράγοντας, αλλά σε καμία περίπτωση επαρκής. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα μιλούσα για λιγότερο από 12 μήνες ανάρρωσης. Κι ένα άλλο θέμα είναι η επιστροφή στο ίδιο αθλητικό επίπεδο, που μιλώντας με ψυχρά νούμερα, οι πιθανότητες δεν είναι περισσότερες από 50 ή 60%. Ένας αρνητικός παράγοντας είναι ότι οι ποδοσφαιριστές τείνουν να έχουν καμπυλωτά πόδια, όπως είχε για παράδειγμα πολύ έντονα ο Ριβάλντο. Το γεγονός αυτό είναι αρνητικός παράγοντας για την επιτυχή ανάρρωση αυτών των τραυματισμών, γιατί ασκεί μεγάλη πίεση στους συνδέσμους που ανακατασκευάζονται, τεντώνοντάς τους δυνητικά σε επίπεδα που προκαλούν την αποτυχία της επέμβασης. Σε φυσιολογικούς ανθρώπους, συχνά διορθώνουμε αυτή την απόκλιση του ποδιού για να αποφύγουμε αυτή την πιθανή αποτυχία, ειδικά σε περιπτώσεις που συνεχίζονται για αρκετό καιρό από τον τραυματισμό. Αλλά σε έναν επαγγελματία ποδοσφαιριστή αυτή η διόρθωση του σχήματος των ποδιών αντενδείκνυται εντελώς, γιατί θα σήμαινε το τέλος της καριέρας ενός ποδοσφαιριστή. Από την άλλη πλευρά, η ψυχολογική κατάσταση σε τόσο σοβαρούς τραυματισμούς είναι ζωτικής σημασίας, γιατί η απογοήτευση, οι φόβοι και οι αρνητικές σκέψεις μπορούν να απειλήσουν τη βέλτιστη ανάρρωση.

Έχετε δουλέψει με πολλούς αθλητές που έχουν υποστεί σύνθετους τραυματισμούς στο γόνατο. Από την εμπειρία σας, τι διαφοροποιεί τους παίκτες που καταφέρνουν να επιστρέψουν στο μέγιστο επίπεδο από αυτούς που δεν το κάνουν μετά από έναν τόσο σοβαρό τραυματισμό;

Μεταξύ των μεγαλύτερων περιορισμών είναι το να ξέρεις ποιον ακριβώς τραυματισμό έχει ο αθλητής. Διότι μεταξύ των τραυματισμών των πλευρικών συνδέσμων, υπάρχουν αμέτρητες παραλλαγές σε πολυπλοκότητα και σοβαρότητα. Επίσης το σχήμα των ποδιών όπως μόλις αναφέραμε, και φυσικά η εμπειρία του χειρουργού τόσο ως προς το πότε θα γίνει η επέμβαση, όσο και στις εξαιρετικά σύνθετες τεχνικές πτυχές αυτής της επέμβασης.

Γιατρέ, είστε γνωστός για την επίλυση προβλημάτων στα γόνατα που άλλοι δεν κατάφεραν. Μάλιστα, άλλοι γνωστοί αθλητικοί τραυματολόγοι έρχονται σε εσάς για πολύπλοκες περιπτώσεις. Σε μια περίπτωση όπως αυτή του Καρβαχάλ, πώς προσεγγίζετε την πιθανότητα να αποτρέψετε μελλοντικές υποτροπές και να διασφαλίσετε ότι ο παίκτης όχι μόνο θα επιστρέψει, αλλά θα το κάνει με εμπιστοσύνη στο γόνατό του;

Είναι αλήθεια ότι πολλοί συνάδελφοι μας στέλνουν τους ασθενείς τους μετά από αρκετές αποτυχημένες χειρουργικές επεμβάσεις ή αμφιβολίες για το πώς να τους αντιμετωπίσουν. Χωρίς αμφιβολία, το πιο σημαντικό είναι το είδος της επέμβασης που γίνεται. Υπάρχουν πολλοί τρόποι και το πιο σημαντικό είναι να εξατομικεύεις κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Είναι σύνηθες οι ειδικοί να κάνουν την ίδια τεχνική για όλους τους τραυματισμούς των πλευρικών συνδέσμων. Πιστεύουμε ότι πρέπει να προσαρμοζόμαστε στον τραυματισμό του ασθενούς κι όχι το αντίστροφο. Γι' αυτό χρησιμοποιούμε τουλάχιστον έξι διαφορετικές τεχνικές ανάλογα με την κάθε περίπτωση.

Οι πολλαπλοί τραυματισμοί όπως αυτός έχουν συχνά έναν αντίκτυπο στην καριέρα ενός ποδοσφαιριστή. Πιστεύετε ότι ο Καρβαχάλ θα μπορούσε να ανακτήσει το 100% της προηγούμενης απόδοσής του ή θα υπάρχει πάντα κάποιος βαθμός περιορισμού;

Η πιθανότητα να επιστρέψει στον αθλητισμό είναι αρκετά υψηλή, αλλά το αν θα επιστρέψει στο ίδιο προηγούμενο επίπεδο θα εξαρτηθεί από την επέμβαση που θα γίνει και τις αισθήσεις μετά από αυτήν. Υπάρχουν, δηλαδή, περιπτώσεις που ξεκινάει κανείς το χειρουργείο και βλέπει τα πάντα κατεστραμμένα, περισσότερο από ό,τι υποπτευόταν προηγουμένως. Δυστυχώς ως άνθρωποι δεν μπορούμε να επιδιορθώσουμε τα πάντα. Επομένως, εάν η τρέχουσα τεχνική ικανότητα δεν επαρκεί για να καλύψει όλους τους τραυματισμούς που προκύπτουν, τα αποτελέσματα δεν θα είναι βέλτιστα. Χωρίς να μπω στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα έλεγα ότι υπάρχει μια πιθανότητα 50-60% να επιστρέψει ένας παίκτης μετά από αυτόν τον τραυματισμό ακριβώς στο προηγούμενό του επίπεδο.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει μια σημαντική αύξηση στον αριθμό των αγώνων που παίζουν οι ποδοσφαιριστές λόγω του φορτωμένου προγράμματος. Πιστεύετε ότι αυτή η συσσώρευση αγώνων, με λιγότερο χρόνο για ξεκούραση και αποκατάσταση, μπορεί να είναι καθοριστικός παράγοντας για την εμφάνιση σοβαρών τραυματισμών όπως αυτοί που υπέστη ο Καρβαχάλ;

Σε αυτό είμαι λιγότερο ακραίος. Είναι λογικό να υπάρχουν περισσότεροι τραυματισμοί όταν παίζουν περισσότερο. Είναι ξεκάθαρα μαθηματικό θέμα. Όμως ο συγκεκριμένος τραυματισμός οφείλεται σ’έναν άμεσο μηχανισμό, δηλαδή σ΄ένα χτύπημα στο γόνατο που μπορεί να συμβεί σ’οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια του αγώνα ή της σεζόν.