Του Tomás Roncero
Είμαι απογοητευμένος με τον Odegaard. Ένας παίκτης που απ’τα
15 του έδειχνε στο άπειρο κι ακόμη παραπέρα, αλλά που τη στιγμή της αλήθειας
έχει αποδείξει ότι είναι εύθραυστος χαρακτήρας και διαπερατός στις κριτικές. Κουράστηκα
που η Μαδρίτη έχει βάλει ένα στοίχημα γι’αυτό το παιδί από τότε που ήταν μωρό κι
ότι απ’το στόμα του έχουν βγει έπαινοι μόνο για την Eredivisie (ήταν δανεικός
στην Heerenveen και τη Vitesse), τη Real Sociedad και την Premier. Η Μαδρίτη
είναι αυτή που του έχει πληρώσει έναν galáctico μισθό από παιδί (ποτέ λιγότερο
από δύο εκατομμύρια ευρώ), αλλά φαίνεται ότι το λευκό του περισσεύει. Ο
Αντσελότι τον περίμενε για να του δώσει γαλόνια, αλλά έχει δει ένα νοσταλγικό
αγόρι που σκέφτεται περισσότερο τον Αρτέτα και την Άρσεναλ. Αν σου αρέσουν τόσο
πολύ οι gunners, πιάσε τη βαλίτσα σου και φύγε. Δεν θα λείψεις από κανέναν με
αυτή τη στάση...
Τον Δεκέμβριο, ο Νορβηγός θα γίνει 23 ετών. Σ’αυτό το διάστημα
έχει παίξει μόνο 10 παιχνίδια για τη Μαδρίτη. Μηδέν γκολ, μηδέν ασίστ. Σ’αυτήν την
ηλικία, κάποιος Ραούλ είχε κερδίσει ήδη δύο Champions League, ένα Διηπειρωτικό
(με τον διάσημο Γκολ του Aguanís) και δύο Πρωταθλήματα. Η Μαδρίτη δεν είναι ένα
μπαλάκι του γκολφ, που σε περιμένει πριν από κάθε χτύπημα. Εδώ πρέπει να εκμεταλλεύεσαι
την ευκαιρία σου και να δαγκώνεις, να καταβροχθίζεις, να είσαι ένα κακό θηρίο
σε αναζήτηση της δόξας. Κόντρα στη Μίλαν έπαιξες μισή ώρα. Βλέπω ότι είσαι
ακόμα ξανθός. Απ’το ποδόσφαιρό σου θυμάμαι ελάχιστα. Μάρτιν, δεν έχεις
καταλάβει τι είναι η Μαδρίτη.
