Του Miguel Ángel Lara
Μόνο στην Ισπανία δεν έχει κατακτήσει το πρωταθλήμα και μόνο ο συμπατριώτης του, Nereo Rocco, επέστρεψε σ’ένα club (Μίλαν) και κατέκτησε ξανά το Ευρωπαϊκό Κύπελλο
Το Σάββατο, στη Βιτόρια, ο Κάρλο Αντσελότι επιστρέφει στην ισπανική
Λίγκα. Για τον προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης είναι ένας εκκρεμής λογαριασμός.
Έχει προπονήσει στα πέντε μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα και το ισπανικό
πρωτάθλημα είναι το μόνο πρωτάθλημα που του λείπει από ένα πληθωρικό παλμαρέ
στο οποίο εμφανίζεται μόνο ένας Champions League λιγότερο από τα πρωταθλήματα:
τρία έναντι τεσσάρων.
Η συνέπεια δεν είναι η ειδικότητα της καριέρας του Carletto
και τα δεδομένα το καθιστούν σαφές. Αλλά στην Ιταλία (Μίλαν), την Αγγλία
(Τσέλσι), τη Γερμανία (Μπάγερν) και τη Γαλλία (PSG) κατάφερε να γίνει
πρωταθλητής, κάτι που του αρνήθηκε στο πρώτο του στάδιο στο Μπερναμπέου. Δεν
είχε σημασία ότι η ομάδα του είχε την καλύτερη επίθεση και στις δύο περιπτώσεις,
γιατί ο τίτλος κατέληξε στις βιτρίνες των Ατλέτικο Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα.
Τώρα, με το γκολ ως έλλειμμα της ομάδας του, ο Αντσελότι επιδιώκει να είναι ο πρώτος προπονητής που θα κερδίσει τα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα. Σ’αυτήν την κούρσα δεν του κουνιέται κανείς, γιατί ο Μουρίνιο ή ο Γκουαρδιόλα έχουν κερδίσει τρία απ’τα καλύτερα. Τον περνάνε άλλοι προπονητές, αλλά με τίτλους σε μικρότερα πρωταθλήματα. Ο Tomislav Ivic, πρώην της Ατλέτικο, το κέρδισε σε έξι χώρες: Γιουγκοσλαβία, Ολλανδία, Βέλγιο, Ελλάδα, Πορτογαλία και Γαλλία.
Mister Champions League
Αν η Λίγκα είναι ένας λαβύρινθος για τον Αντσελότι, το Champions
League είναι ένας κήπος. Ο προπονητής απ’το Reggio Emilia σχηματίζει τη χρυσό τριανδρία
των πρωταθλητών προπονητών της μεγάλης ευρωπαϊκής κορώνας. Με τρεις τίτλους
(δύο με τη Μίλαν και το Décima με τη Μαδρίτη), κάθεται στο ίδιο τραπέζι με τον
Μπομπ Πέισλι (Λίβερπουλ) και τα τρία του Ζιντάν για το λευκό μουσείο.
Τώρα αντιμετωπίζει κάτι που έχει πετύχει μόνο ένας Ιταλός:
επιστρέφει σε μια ομάδα που έκανε πρωταθλήτρια Ευρώπης για να επαναλάβει το
κατόρθωμα. Επτά τεχνικοί αντιμετώπισαν αυτήν την πρόκληση και το κατάφερε μόνο
ένας: ο Nereo Rocco (1912-1979). Υπό τη διοίκηση του Ιταλού προπονητή ο οποίος
είχε έναν ακροβατικό χορευτή γεννημένο στην Pala de Mallorca κι από Βιεννέζο
πατέρα, η rossonero ομάδα κέρδισε το πρώτο απ’τα επτά της κύπελλα Ευρώπης το
1963, νικώντας την Μπενφίκα στο Wembley. Μετά από αυτόν τον τίτλο πήγε στο
Τορίνο και το 1967 επέστρεψε στο Μιλάνο. Εκείνη τη σεζόν κέρδισε το Scudetto
και το Recopa και την επόμενη κέρδισε το δεύτερο Ευρωπαϊκό Κύπελλο και το Διηπειρωτικό.
Γι’αυτό στην είσοδο του Milanello υπάρχει ένα άγαλμά του.
Η ευρωπαϊκή δουλειά που αντιμετωπίζει τώρα ο Αντσελότι
αρνήθηκε σε γίγαντες στον ευρωπαϊκό πάγκο. Ο Bela Guttmann, δύο φορές
πρωταθλητής Ευρώπης με την Μπενφίκα και ο συγγραφέας της περίφημης φράσης της
κατάρας όταν τον απέλυσαν στη Λισαβόνα ("Δεν θα κερδίσει ξανά στην Ευρώπη
σε 100 χρόνια") δεν μπόρεσε να το πετύχει όταν επέστρεψε στο Ντα Λουζ το
1965. Ένα 1-5 της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη Λισαβόνα στο δεύτερο σκέλος των προημιτελικών
τον βύθισε στη δική του κατάρα.
Ο τελευταίος που έφτασε κοντά ήταν ο Ζιντάν. Αφού αποκλείστηκε
στους 16 στο Etihad στην επιστροφή του στο Champions League πριν από ένα χρόνο,
ο ZZ εμφανίστηκε ενάντια σε όλες τις πιθανότητες στον ημιτελικό της τελευταίας
έκδοσης. Αλλά η Τσέλσι ήταν πολύ σκληρό καρύδι για τον Ζιντάν και τους παίκτες
του.
Ο προτελευταίος ήταν ο Χάινκες. Ανακτημένος επειγόντως απ’τη
Μπάγερν μετά την απόλυση του Αντσελότι, ο άνθρωπος που οδήγησε τη Μαδρίτη να
κερδίσει το Έβδομο και τους Βαυαρούς να γίνουν πρωταθλητές το 2013, έμεινε
στους ημιτελικούς το 2018. Η Μπάγερν του είχε τη Μαδρίτη στα σχοινιά στο
Μπερναμπέου παρά την ήττα με 1-2 στο πρώτο παιχνίδι στο Μόναχο. Αλλά η ομάδα
του Ζιντάν κατέφυγε στον Κέιλορ μπροστά στην τελική παρενόχληση των Γερμανών
για να βρεθεί στον τελικό του Κιέβου.
Η Μίλαν κατέφυγε στον μύθο και τη νοσταλγία του Σάκι το
χειμώνα του 1996 μετά την πανωλεθρία με τη Ρόζενμποργκ στο Champions League και
την απόλυση του Tabárez. Ήταν μια καταστροφή που τέλειωσε με τη Μίλαν ενδέκατη
στη Serie A και την ομάδα εκτός Ευρώπης.
Το Mendizorroza θα είναι η αφετηρία αυτής της διπλής
πρόκλησης για τον άνθρωπο που επανάφερε το Ευρωπαϊκό Κύπελλο στο Μπερναμπέου
μετά από 12 χρόνια ξηρασίας. Ο Αντσελότι κοιτάζει τη Λίγκα με επιθυμία, για να
πετύχει κάτι μοναδικό στην ιστορία του ποδοσφαίρου του κορυφαίου επιπέδου.
Γνωρίζει όμως και τη γοητεία που υπάρχει ανάμεσα στη Μαδρίτη και το Champions League.
Γιατί την έχει επίσης κι αυτός.
