Του Rubén Jiménez
Η ιστορία είναι παλιά, την διατύπωσε ο φιλόσοφος Abraham
Kaplan. Ένας μεθυσμένος έχει χάσει τα κλειδιά του σπιτιού του και τα ψάχνει
κάτω απ’το φως μιας λάμπας του δρόμου. Μετά από πολύ ώρα αναζήτησης, κάποιος
τον ρωτά αν είναι σίγουρος ότι έχουν πέσει εκεί και απαντά ότι όχι, ότι τα’χει
χάσει στο πάρκο. "Και τότε γιατί τα ψάχνεις εδώ;", του λέει.
"Επειδή εδώ υπάρχει περισσότερο φως".
Ο madridismo ψάχνει τον Mbappé υπό το φως της λάμπας του
δρόμου. Περισσότερο απ’το να τον ψάχνει, τον περιμένει. Αλλά η δουλειά του Ancelotti
είναι να απομακρυνθεί απ’αυτήν την εστίαση, να διαγνώσει τα πραγματικά
προβλήματα της ομάδας και να εργαστεί στο σκοτάδι. Από τότε που αυτός και το
φρύδι του προσγειώθηκαν ξανά στο Valdebebas, ειπώθηκε ότι η ημερομηνία λήξης είναι
κοντά. Ειπώθηκε ότι είναι ο μόνος που θέλησε να δεχτεί, ότι είναι ένα βήμα προς
τα πίσω, ότι η εποχή του πέρασε πια. Ότι του’χει φύγει ο Ράμος και μπορεί να του
φύγει ο Βαράν... Ότι, τι μπορεί να απαιτηθεί απ’τον Καρλέτο;
Κι ο Ancelotti πρέπει να αντιμετωπίσει μια μεγαλύτερη
μεταρρύθμιση απ’αυτή που φαίνεται, πιο βαθιά από ό, τι μπορεί να καλύψει ένας
Mbappé. Το δίδυμο των στόπερ που έχει υποστηρίξει τη Μαδρίτη τα τελευταία πέντε
χρόνια έχει εξαφανιστεί μέσα σε λίγες μέρες. Το κέντρο που έχει μπει στο λεξικό
ως μία λέξη, Casemiro-Kroos-Modric, συνεχίζει να ρωτά στον ασύρματο αν μπορεί
να σταματήσει για ανεφοδιασμό χωρίς να παίρνει απάντηση απ’τους μηχανικούς. Κι
ο Benzema παραμένει απολύτως μόνος στο καθήκον του γκολ.
Ο προπονητής πρέπει να πραγματοποιήσει αυτές τις αλλαγές που
δεν έκανε ποτέ ο Ζιντάν. Δεσμευμένος απ’την αγάπη, ο Ζιζού φοβήθηκε ή του
απέτυχαν οι προσδοκίες που προέκυψαν απ’τις μεταγραφές που είχε για να πραγματοποιήσει
μεταρρυθμίσεις. Εάν ο Όντεγκααρντ κι ο Βαλβέρδε είναι η αντικατάσταση στο κέντρο,
πρέπει να παίξουν. Εάν η οικονομία του συλλόγου υποχρεώνει (ευλογημένη
υποχρέωση) να πιστέψει ξανά στην cantera, πρέπει να τους δώσει περισσότερες
ευκαιρίες απ’τις αναπόφευκτες, όταν η μισή ομάδα βρίσκεται στο ιατρείο. Που
αυτός είναι ένας άλλος απ’τους τομείς στους οποίους πρέπει να εργαστεί, αν και
η επιστροφή του Pintus απαλλάσσει τον προπονητή απ’την ευθύνη πιθανών
μελλοντικών καταστροφών.
Η κύρια δουλειά του αυτές τις πρώτες βδομάδες πρέπει να
είναι η ανίχνευση. Πρέπει να βάλει στο μικροσκόπιο τον Jovic, τον Isco, τον
Marcelo, τον Vinícius... Πρέπει να κάνει απογραφή και να δει σε ποιον μπορεί να
βασιστεί και σε ποιον όχι. Και να εργαστεί σαν ένας υπεύθυνος παραγωγής. Αυτή η
ντομάτα είναι τέλεια, περνά τον έλεγχο. Αυτή είναι σάπια, απορρίπτεται. Και
μόλις επιλεγεί η πρώτη ύλη, να επινοήσει ένα στυλ παιχνιδιού. Επειδή δεν είναι
το ίδιο να σχεδιάζεις ένα σύστημα γνωρίζοντας ότι έχεις έξι μέσους επιπέδου απ’ότι
να το κάνεις με τρεις. Αν βρίσκεις ένα σταθερό δίδυμο στόπερ ή όχι. Και δεν
είναι το ίδιο να κουβαλάς ένα βάρος απ 'ότι τέσσερα. Κι αυτά είναι τα
προβλήματα που δεν θα επίλυε, αν και θα μακίγιαρε, ο Μπαπέ.
Ο οπαδός, μεθυσμένος από επιθυμία, μπορεί να μείνει ψάχνοντας
μέχρι την τελευταία μέρα κάτω απ’το φως της λάμπας του δρόμου τον Mbappé. Αλλά
αν η αγορά τελειώσει, εάν η λάμπα σβήσει κι ο Kylian δεν έχει περάσει από’κεί,
η ομάδα πρέπει να επιβιώσει. Ο Ancelotti έχει περισσότερη δουλειά απ’όση
φαίνεται και δεν μπορεί να τυφλωθεί απ’τις υποσχέσεις. Η LaLiga ξεκινά στις 14
Αυγούστου στο Mendizorroza, με ή χωρίς Mbappé.
