Του Juan
Ignacio García Ochoa
Ο τερματοφύλακας της Μαδρίτης μίλησε αποκλειστικά στη MARCA
μετά την πιο ξεχωριστή σεζόν του
Μέσα στον Ιούνιο, ο Keylor Navas είναι πρακτικά ο μόνος
κάτοικος της Ciudad Deportiva de Valdebebas. Ο Κοσταρικανός τιμωρείται χωρίς
διακοπές για να αναρρώσει από έναν τραυματισμό που τον ανάγκασε να υποβληθεί σε
χειρουργική επέμβαση πριν από 15 ημέρες. Ακόμα με πατερίτσες, μιλά στη MARCA σε
μια συνέντευξή μιας ώρας κατά την οποία δείχνει συμπάθεια, μόρφωση, ταπεινότητα
και μια τεράστια θέληση να συνεχίσει να θριαμβεύει στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Πώς πάει η
εγχείρηση;
Καλά, δόξα τω Θεώ όλα πάνε καλά κι αναρρώνω καλά, το οποίο
είναι το πιο σημαντικό.
Πώς είναι η καθημερινή σου ανάρρωση;
Τα πάντα θα πρέπει να γίνουν με ηρεμία και με ευτυχία. Συχνά
κάποιος θα’θελε να’ναι σε μια άλλη κατάσταση, αλλά δεν έχω άλλη επιλογή. Πρέπει
να’ρθω εδώ, να’μαι με τον φυσιοθεραπευτή και να δουλεύω τέλεια για να’μαι στο εκατό
τοις εκατό το συντομότερο δυνατόν.
Πόσες ώρες την ημέρα εργάζεσαι;
Περίπου τρεισήμισι ώρες στο Valdebebas. Και στη συνέχεια το
απόγευμα συνεχίζω να εργάζομαι, να κάνω άλλες ασκήσεις με μηχανήματα που
μ’έχουν αφήσει να πάρω στο σπίτι γιατί μπορώ να τα χρησιμοποιήσω και είναι
επίσης βασικά για την ανάκαμψη.
Και πώς περνά κάποιος τις διακοπές στη Μαδρίτη ενώ μπορούσε
να’ταν στην Κόστα Ρίκα;
Ευτυχώς, η οικογένειά μου είναι εδώ μαζί μου και με στηρίζει
σ’όλα, αυτό κάνει τα πάντα ευκολότερα. Λογικά μου λείπει η Κόστα Ρίκα και η οικογένεια
που έχω εκεί, αλλά υπάρχουν φορές που πρέπει να πάρεις αυτές τις αποφάσεις. Θα
υπάρξει χρόνος για να γίνουν άλλα πράγματα.
Γιατί έκανες εγχείρηση; Ήσουν πραγματικά τόσο άσχημα;
Στο τέλος συνήθισα τον πόνο και φαίνονταν ότι δεν ήταν πολύς.
Τον έλεγχα, αν κι έπαιζα με πολύ πόνο. Κάνοντας τις εξετάσεις φάνηκε ότι έπρεπε
να λάβω αυτή την απόφαση, διότι ήταν το καλύτερο για την υγεία μου. Το έτος
ήταν περίπλοκο κι έχω συνηθίσει σ’αυτόν τον πόνο, αν και δεν ήταν το
καταλληλότερο. Μετά το τέλος της σεζόν, έπρεπε ν’αντιμετωπίσω το πρόβλημα στη
ρίζα του.
Πόσα παιχνίδια έπαιξες μ’ένεση;
Πολλές φορές έπρεπε να το κάνω, ναι. Είχα αγώνες με πολύ
πόνο, αλλά πιέστηκα πολύ και προχώρησα. Πάντα θέλεις να παίζεις, αν και επίσης λέω
ότι όταν δεν έπαιξα ήταν επειδή ήμουν ειλικρινής και είπε ότι δεν μπορούσα.
Υπήρχαν φορές, στις οποίες χρειαζόμουν ένα διάλειμμα για να βγω στο γήπεδο με
περισσότερες δυνάμεις στο επόμενο παιχνίδι.
Και πότε θα αναρρώσεις;
Αυτό το ξέρει μόνο ο γιατρός [γέλια]. Ο στόχος είναι να πάω
στην προετοιμασία με τους συμπαίκτες, αλλά πρέπει να περιμένουμε να περάσει ο
καιρός και να αναρρώσω στο εκατό τοις εκατό. Αυτό που έχουμε σαφές είναι ότι θα
επιστρέψω όταν θα’μαι στο εκατό τοις εκατό. Θα δουλέψω πάντα με ενθουσιασμό, ταπεινότητα
κι ελπίζω να’μαστε καλύτερα από πέρυσι. Είναι ο στόχος που έχω θέσει και ξέρω
ότι μπορεί να επιτευχθεί με δουλειά.
Ήταν αυτή η καλύτερη σεζόν της ζωής σου;
Είχα πολύ καλές σεζόν, αλλά είναι αλήθεια ότι το να’σαι στη
Ρεάλ Μαδρίτης σου δίνει την ευκαιρία να κερδίσεις τρόπαια κι αυτό το κάνει πιο
ιδιαίτερο. Δεν ήταν μια εύκολη χρονιά για μένα, γιατί τα μάτια ήταν πάνω μου,
αλλά πιστεύω πάντα στο Θεό, στη δουλειά μου, στις συνθήκες μου και είχα μια
καταπληκτική χρονιά.
Πες μου την αλήθεια. Πόσες φορές τη φετινή σεζόν έχεις
θυμηθεί αυτό που συνέβη στις 31 Αυγούστου;
Το θυμόσουν στην αρχή, γιατί όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν
είναι ωραίο. Αλλά δεν είμαι απ’τους ανθρώπους που κοιτάνε πολύ πίσω και δεν κρατάω
κακίες σε κανέναν. Τα είδα όλα σαν μια ευκαιρία που μου έδωσε ο Θεός για να
εκπληρώσω το όνειρό μου, που ήταν να παίξω ένα χρόνο στη Ρεάλ Μαδρίτης και να
κερδίσω τίτλους. Καθώς περνούσε ο καιρός άρχισα ν’απολαμβάνω όλα όσα ζούσα, τους
αγώνες στο πρωτάθλημα, το Champions League... Είμαι εξαιρετικά ευγνώμων σ’όλους όσους με βοήθησαν να’μαι
εδώ. Το βράδυ της 31ης Αυγούστου ήταν ένα πικρό χάπι που έζησα, αλλά το’χω ήδη βγάλει
απ’την καρδιά μου και μου μένουν όλα τα ωραία.
Εκείνο το βράδυ γράφτηκε ότι θα κερδίσεις το Τσάμπιονς Λιγκ;
Έχω πίστη στο Θεό και ξέρω ότι ποτέ δεν πρόκειται να μου
δώσει κάτι κακό που δεν μπορώ ν’αντέξω. Πολλές φορές έρχονται δοκιμασίες στη
ζωή που δεν είναι κατανοητές αρχικά, αλλά τελικά καταλήγουν κατανοητές. Κι αυτές
οι στιγμές που έπρεπε να ζήσω μ’έκαναν πιο δυνατό πνευματικά, την καρδιά μου επίσης
... Όλα μου έδωσαν περισσότερη θέληση να πιέσω τον εαυτό μου και να κάνω τα
πράγματα σωστά. Τα πάντα συμβαίνουν για κάποιο λόγο και ήξερα ότι επρόκειτο να μου
συμβεί κάτι καλό. Το ένιωθα στην καρδιά μου.
Εκτός απ’το Champions League, κέρδισες την αγάπη του Bernabeu και των συμπαικτών σου...
Είναι καταπληκτικό το τι συνέβη σε μένα αυτό το έτος. Για
μένα, να βγαίνω στο γήπεδο, το να παίζω, οι άνθρωποι να τραγουδούν το όνομά μου
... Βλέποντας την αγάπη που μου δείχνουν οι συμπαίκτες μου, την εμπιστοσύνη που
μου έδειξαν οι τεχνικοί που είχα ... Όλα αυτά τα καλά πράγματα ήταν μια
ανταμοιβή για την προσπάθεια που έκανα, γιατί ξέρω ότι κανείς δεν μου χάρισε
τίποτα για να βρίσκομαι εδώ, έχω αγωνιστεί κάθε μέρα, έχω δουλέψει με ψυχή. Και
στο τέλος ο Θεός μου έδωσε την ευκαιρία να απολαύσω όλα αυτά τα πράγματα που
μου έχουν δώσει μεγάλη ικανοποίηση.
Τι σε ζάλισε περισσότερο; Το να παίξεις για πρώτη φορά στο
Μπερναμπέου, το να πάρεις το 1 του Κασίγιας ή το πρώτο παιχνίδι μετά τις 31
Αυγούστου;
Ποτέ δεν έχω κοιτάξει το ζήτημα των αριθμών. Προφανώς, το 1
είναι ένα πολύ ωραίο νούμερο για τους τερματοφύλακες, αλλά αν μου είχαν δώσει
το 2000, το 1000 ή το 98, για μένα θα’ταν και πάλι ο αριθμός μου. Ο Κασίγιας
υπήρξε ένας εξαιρετικός τερματοφύλακας και είχε μια απίστευτη καριέρα στη Ρεάλ
Μαδρίτης. Αξίζει σεβασμό και θαυμασμό, αλλά όταν ξεκίνησε η σεζόν ήμουν εγώ που
ήμουν εκεί, ήταν η ευκαιρία μου, η ώρα να γράψω την ιστορία μου. Θα προσπαθήσω
να γράψω μια ωραία ιστορία εδώ, ώστε οι άνθρωποι να με θυμούνται ως ένα μεγάλο
παίκτη κι ένα σπουδαίο άνθρωπο.
Πού βρίσκει ο Keylor αυτή την ταχύτητα και τ’αντανακλαστικά;
Είναι περίεργο, γιατί πιστεύω ότι την ταχύτητα την φέρνει
κάθε παίκτης. Είτε την έχεις είτε δεν την έχεις και νομίζω ότι έχω τη
δυνατότητα να’μαι γρήγορος, αλλά είχα προπονητές τερματοφυλάκων που με βοήθησαν
πολύ και ήταν σε θέση να αναπτύξουν έναν τρόπο προπόνησης έτσι ώστε να μπορώ
να’μαι καλά. Απ’τα 14 μου είχα προπονητές, σαν τον Conejo στην Κόστα Ρίκα. Τον Roger
Mora στην Saprissa ... Στην Αλμπαθέτε, τον Cano... και στην Λεβάντε βρήκα τον
Llopis, ο οποίος είναι εδώ τώρα. Όλοι κατανόησαν τον τρόπο μου να αποκρούω και
με βοήθησαν ν’αναπτυχθώ. Το να’χω τον Llopis εδώ για μένα είναι κλειδί, γιατί με
ξέρει πολύ καλά. Ξέρει πότε να δουλέψουμε σκληρά και να με στείλει για ύπνο όλο
το απόγευμα ή πότε πρέπει να’μαι πιο ήρεμος για να φτάσω καλά στον αγώνα.
Πόσες ώρες αφιερώνεις στη μελέτη των αντιπάλων με τον Llopis;
Πολλές. Εύκολα, ξοδεύουμε μια ώρα με το κάθε βίντεο. Κοιτάμε
μέχρι και κόρνερ και τους αμυντικούς που μπορούν να σκοράρουν και να μας δημιουργήσουν
κίνδυνο. Το ζει με μεγάλη ένταση και μας δίνει κάθε δυνατή πληροφορία. Στη
συνέχεια, στα παιχνίδια είναι πολύ χρήσιμο. Αντιμετωπίζεις ένα κόρνερ κι αν δεν
γίνει μια σέντρα, αυτό συμβαίνει επειδή θα κάνουν αυτή τη φάση. Ή μπορεί να γίνει
αυτό κι όχι εκείνο, επειδή πρόκειται να κάνουν εκείνο το άλλο. Γνωρίζουμε τα
πάντα.
Είναι φορτικός;
[Γέλια]. Στην αρχή δεν ήμουν συνηθισμένος, είναι αλήθεια.
Αλλά είμαι ήδη αρκετά χρόνια μαζί του και τώρα του είμαι ευγνώμων. Όταν ήμουν
στην Levante, πήγα στο Παγκόσμιο Κύπελλο με όλες τις αναφορές των αντιπάλων
μου, στη φάση των ομίλων. Μου έστειλε επίσης τις εκθέσεις όταν προκριθήκαμε.
Είχαμε την Ελλάδα και μου έδωσε τα πάντα από μια εφαρμογή. Μου έστειλε βίντεο για
να βοηθήσω μέχρι και τους συμπαίκτες μου, πληροφορίες για τον αντίπαλο
τερματοφύλακα, αν πηγαίναμε στα πέναλτι...
Ήξερες λοιπόν τι θα συμβεί με το πέναλτι του Sergio Ramos ενάντια
στην Κροατία;
Όχι, αυτό όχι. Ο Sergio έχει μια πλευρά που συνηθίζει να
εκτελεί, αλλά όσο κι αν έχεις μελετήσει, κάποιος μπορεί πάντα ν’αλλάξει. Μπορείς
να δεις 20 πέναλτι ενός παίκτη και να δεις ότι το 98% των εκτελέσεων είναι στα
δεξιά, αλλά αν εκείνη τη μέρα αλλάξει ... Έτσι, τουλάχιστον στη δική μου
περίπτωση, εκτός απ’τις πληροφορίες επηρεάζουν επίσης σε μεγάλο βαθμό τα
συναισθήματα, αν και είναι καλό να’χεις μια ιδέα.
Ο Keylor
Navas πρωταθλητής του Champions League. Τι
αισθάνεσαι;
Απίστευτο, το’χω ζήσει με μια τεράστια ένταση. Το δέκατο το’χα
δει στην τηλεόραση κι όταν έφτασα στη Ρεάλ Μαδρίτης και είδα φωτογραφίες
απ’αυτό είπα: «θέλω να το ζήσω αυτό κάποια στιγμή!». Ήταν ένα όνειρο που είχα
και ευχαριστώ τον Θεό που ήμουν σε θέση να το εκπληρώσω. Βλέποντας με σ’αυτή τη
θέση του πρωταθλητή Ευρώπης προσπαθώ να το απολαύσω στο μέγιστο.
Πώς είναι η στιγμή του να βγαίνεις στο San Siro, ν’ακούς τον
ύμνο του Champions League...;
Πανέμορφη. Όταν βγαίνεις στο γήπεδο και ακούς τον ύμνο ...,
είναι καταπληκτικό. Μου θύμισε όταν έπαιζα στο Play με τα ξαδέρφια μου στην
Κόστα Ρίκα και κάναμε αναπαράσταση. Στο San Siro κοίταξα μέχρι ψηλά για να δω όλο
το γήπεδο και να απολαύσω τη στιγμή, επειδή είχαμε το προνόμιο να’μαστε εκεί.
Κατά τη διάρκεια του τελικού, υπέφερες ή το απόλαυσες;
Προσπαθώ να απολαμβάνω πολύ υπεύθυνα. Όντας εκεί είναι ένα
προνόμιο και προσπάθησα να’μαι ήρεμος. Πάντα έλεγα ότι είναι όπως όταν διαβάζει
κάποιος για εξετάσεις. Αν έχει μελετήσει, επιθυμεί να του κάνουν το τεστ, διότι
ξέρει όλες τις απαντήσεις. Κι εγώ πίστευα σ’όλη τη δουλειά που έκανα. Αν έχω προπονηθεί
καλά ξέρω ότι θα πάω καλά, αν και ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί, αλλά
είμαι έτοιμος να υπερασπιστώ με τον καλύτερο τρόπο.
Ήταν η διαδικασία των πέναλτι η μεγαλύτερη πίεση στην
καριέρα σου;
Είχα πολλή ένταση, αλλά εμπιστεύτηκα τους συμπαίκτες μου. Θα
προσπαθούσα να δώσω το καλύτερο μου και ζήτησα απ’τους συμπαίκτες μου να
σκοράρουν, ήξερα ότι εγώ κάποιο θα’πιανα ή θα πήγαινε έξω, όπως και συνέβη.
Μία απ’τις εικόνες του τελικού είναι η δική σου να προσεύχεσαι
στα γόνατα. Τι ζήτησες απ’τον Θεό εκείνη την στιγμή;
Ζήτησα απ’το Θεό, ότι κι αν συμβεί, να μου δώσει ηρεμία για
να αντιμετωπίσω ό, τι θα γίνονταν στην διαδικασία. Απ’τον Θεό ζητώ πάντα σοφία,
ειρήνη και ηρεμία. Σε περιόδους πίεσης και νευρικότητας, προσπαθώ να ξεφύγω
προσευχόμενος. Για τους συμπαίκτες μου ζήτησα επίσης ηρεμία, για ν’αντιμετωπίσουν
την στιγμή ήρεμα.
Το πέναλτι του Juanfran... Αν δεν πήγαινε στο δοκάρι, θα
το’χες πιάσει, έτσι δεν είναι;
Νομίζω πως ναι, αλλά αυτό δεν θα το μάθουμε ποτέ. Το
προσέγγισα αρκετά και χτύπησε στο δοκάρι. Όταν το είδα να πηγαίνει έξω τι χαρά
πήρα, αλλά είναι αλήθεια ότι αν πήγαινε περισσότερο προς τα μέσα, πιστεύω ότι
θα μπορούσα να το φτάσω και να το αποκρούσω.
Και ήσουν έτοιμος να εκτελέσεις;
Για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω πού θα εκτελούσα. Νομίζω ότι
θα’χα επιλέξει μια πλευρά και θα’χα σουτάρει εκεί με σιγουριά. Αλλά πήγαινα
πέναλτι με το πέναλτι, πεπεισμένος ότι στο τέλος θα’πιανα κάποιο.
Πώς είναι η σχέση σου με τον Kiko Casilla και τον Ruben
Yanez;
Πολύ καλή, μαζί τους τα πάω εξαιρετικά. Μπορώ να πω ότι έχω
δύο σπουδαίους συμπαίκτες, του ευχαριστώ για πολλά, γιατί ξέρω ότι το να’σαι στην
θέση που είναι αυτοί δεν είναι εύκολο, το’χω ζήσει αυτό. Αλλά έχουν εργαστεί εκπληκτικά,
με στήριξαν ανά πάσα στιγμή από καρδιάς, χωρίς υποκρισία. Δεν ξέρω αν κάνω
λάθος, αλλά νομίζω ότι είναι οι καλύτεροι συμπαίκτες που είχα ποτέ. Άλλα χρόνια
είχα πολύ καλούς συμπαίκτες και θα τους αναφέρω, διότι δεν θέλω να παρεξηγηθούν.
Ο Pacheco, για παράδειγμα, ήταν ένας εξαιρετικός συμπαίκτης και με βοήθησε
πολύ. Οι δύο μας προπονούμασταν πολύ σκληρά και είχαμε πολύ κίνητρο. Μπορεί να
είχαμε εξαντληθεί και λέγαμε. «Δεν είμαστε κουρασμένοι, θα δώσουμε τα πάντα,
καθώς αυτό θα μας βγει σε καλό στο μέλλον. Έχουμε το απόγευμα για να
ξεκουραστούμε». Ήμασταν σίγουροι ότι θα μας έβγαινε σε καλό στο μέλλον και δες,
ο Pacheco έχει ανέβει και έχει τώρα μια μεγάλη ευκαιρία στην Primera. Εκείνη η
δουλειά μας ήρθε πολύ καλά γι’αυτό το έτος.
Δεν μου έχεις αναφέρει καθόλου τον Ίκερ.
Με τον Ίκερ τα πήγαινα πολύ καλά, αλλά ήταν μια εντελώς
διαφορετική σχέση. Πολύ σεβασμού κι εγκάρδια, δεν έχω τίποτα κακό να πω γι'αυτόν.
Αλλά η σχέση ήταν διαφορετική απ’αυτήν που έχω τώρα με τον Kiko και τον Ruben.
Δεν λέω ότι ήταν άσχημη, αλλά μ’αυτούς ήταν πολύ καλύτερη.
Κι εσύ, απ’τη θέση σου του βασικού, πώς μπορείς να βοηθήσεις
τους συμπαίκτες σου στο τέρμα;
Έχω προσπαθήσει πάντα να’μαι το ίδιο πρόσωπο, είτε παίζω είτε
όχι. Ένας απ’τους τρόπους για να βοηθήσω τους συμπαίκτες μου είναι να’μαι πιστός
στην εργασία. Ακόμη κι αν παίζω, αν συνεχίζω να δουλεύω σκληρά και να δίνω το
εκατό τοις εκατό, ένας στην άλλη πλευρά μπορεί να’ναι ήσυχος και να πει, «μου
αρέσει να παίζω, αλλά ο άλλος πιέζεται επίσης». Προσπαθώ να’μαι ένας καλός συμπαίκτης
μέσα κι έξω απ’το γήπεδο, επειδή πίσω από έναν ποδοσφαιριστή, υπάρχει πάντα ένα
άτομο. Έξω μου αρέσει να’μαι καλός συμπαίκτης και καλός φίλος. Προσπαθώ να
είμαι πιστός σ’αυτά.
Πως τα πας με τον Ζιντάν;
Πολύ καλά, απ’την πρώτη μέρα. Για όλα αυτά που ήταν ως
παίκτης κι ό,τι έχει κάνει τώρα ως προπονητής, του αξίζει ο μέγιστος σεβασμός.
Ήμουν πάντα πρόθυμος να μάθω απ’αυτόν. Χειρίστηκε πολύ καλά την ομάδα.
Ο Ζιντάν έχει πει ότι είσαι άθικτος.
Με δίδαξαν να’μαι ευγνώμων και τον ευχαριστώ για την
ευκαιρία που μου έχει δώσει. Θα προσπαθήσω να ανταποκριθώ στην εμπιστοσύνη με
τον καλύτερο τρόπο, να’μαι ένας επαγγελματίας.
Φέτος δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το μέλλον σου, σωστά; Την
επόμενη σεζόν θα συνεχίσεις σίγουρα στην Ρεάλ Μαδρίτης, έτσι δεν είναι;
Ο μόνος που μπορεί να το αλλάξει αυτό είναι ο Θεός, όπως
κάνει τα θαύματά του. Έχω συμβόλαιο κι έχω κάθε νοοτροπία να παραμείνω στην
ομάδα. Είμαι πολύ χαρούμενος εδώ, δεν θέλω να φύγω και θα δώσω πάντα το
καλύτερό μου.
Γιατί αποφάσισες να γίνεις τερματοφύλακας κι όχι επιθετικός;
Για μια εικόνα που σημάδεψε τη ζωή μου. Πήγα με τον πατέρα
μου σ’ένα παιχνίδι που έπαιζε αυτός και πριν, γίνονταν ένας αγώνας παιδιών. Και
είδα έναν τερματοφύλακα ο οποίος πήδηξε κι έπιασε μια μπάλα. Κι από τότε το’χα
ξεκάθαρο. Μου έβαλαν μια σφραγίδα ότι θα’μουν τερματοφύλακας και μέχρι στιγμής.
Αυτή την εικόνα την θυμάμαι σαν να’ταν χθες, και τότε ήμουν πέντε χρονών.
Και τι συνέβη στη συνέχεια;
Ζήτησα απ’τους γονείς μου να με βάλουν σ’ένα σχολείο, στο Perez
Celedón, στην πόλη μου. Επίσημα, στο σχολείο, έπαιζα τερματοφύλακας. Κι ανεπίσημα,
με τους φίλους μου, έπαιζα επιθετικός, για να περάσει η ώρα. Αλλά ήθελα να γίνω
τερματοφύλακας και να περάσω απ’όλες τις καταστάσεις. Υπήρχαν γήπεδα όλων των
ειδών, χωμάτινα, του πιο όμορφου γκαζόν ... Ξέρω τι σημαίνει να παίζεις χωρίς
γάντια, έπαιζα με γάντια όταν μου τα δάνειζαν... Θυμάμαι ότι όταν μου τα έδιναν,
τα μύριζα και η μυρωδιά του γαντιού μου έλεγε: τι ωραία, σήμερα μπορείς να αποκρούσεις
με γάντια! Ήξερα πως ήταν να παίζεις με χαλασμένα ποδοσφαιρικά και με όμορφα
ποδοσφαιρικά που μου δάνειζαν. Στη ζωή μου έχω περάσει τα πάντα κι έτσι εκτιμώ
ό, τι έχω, γιατί έχω περάσει δύσκολες στιγμές.
Μπήκες σ’αυτό το σχολείο ... και πώς ήρθες στην Ισπανία;
Έφτασα στην Saprissa στην ηλικία των 15. Ήρθα εδώ γιατί σ’ένα
τουρνουά, με την ομάδα μου, η οποία ήταν η Pedregoso, φτάσαμε στα ημιτελικά
ενάντια στην Saprissa κι ο προπονητής με είδε να αποκρούω. Ο προπονητής μίλησε
με τους γονείς μου και με ρώτησαν αν ήθελα να πάω να ζήσω μόνος στο San José
της Κόστα Ρίκα, για να παίξω ποδόσφαιρο. Ήμουν ακόμα μικρός, αλλά είχα ξεκάθαρο
αυτό που ήθελα. Ξεκίνησα να παίζω στην Primera και ξαφνικά, μια μέρα, προέκυψε
η Αλμπαθέτε. Υπήρχαν περισσότερες ομάδες, αλλά η Αλμπαθέτε ήταν αυτή που υπήρχε
πραγματικά εκεί. Δεν ήξερα την πόλη, αλλά πήρα τον υπολογιστή κι άρχισα να ψάχνω
πράγματα για την Albacete, ένα πρόγραμμα για να βλέπω από ψηλά μέσω δορυφόρου
... Μπήκα με τη γυναίκα μου στο Internet, έψαξα την πόλη, το γήπεδο ... κι εκεί
πήγαμε. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος ερχόμενος στην Ισπανία, κι εκεί ξεκίνησαν όλα.
Και τώρα παίζεις για τη Ρεάλ Μαδρίτης και είσαι ο ήρωας μιας
ολόκληρης χώρας.
Θέλω να πάω το όνομα της χώρας μου όσο πιο ψηλά γίνεται. Είμαι
περήφανος που είμαι Κοσταρικανός, προσπαθώ πάντα οι άνθρωποι να θυμούνται ότι
υπήρξε ένας Κοσταρικανός παίκτης που πέρασε από μια τέτοια θέση και πήγε ψηλά
το όνομα της χώρας. Όταν είμαι εκεί προσπαθώ πάντα να απολαύσω την οικογένειά
μου, να’μαι ένα φυσιολογικό άτομο, να ζω όπως έκανα στην παιδική ηλικία μου ...
Και πώς ήταν αυτή η παιδική ηλικία του Keylor Navas στην
Κόστα Ρίκα;
Τα παιδικά μου χρόνια ήταν καλά, μου άρεσαν πολύ τα ζώα.
Έπαιζα με σβούρες, με βόλους, ποδόσφαιρο, επίσης έκανα ιππασία περιστασιακά... Πιστεύω
ότι έπαιξα όλα όσα μπορεί να παίξει ένα παιδί, ήμουν ανήσυχος. Στη παιδική μου
ηλικία απόλαυσα τα πάντα και ήθελα να κερδίζω παντού, ακόμα και στους βόλους.
Τέλος, ποιες προκλήσεις έχεις για την επόμενη σεζόν;
Να συνεχίσω καλά, να παίζω καλά, να προσπαθήσω να βελτιώσω
την περασμένη σεζόν και να κερδίσω τίτλους. Θέλω να κερδίσω πολλούς τίτλους με
τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Μερικές πιο προσωπικές ερωτήσεις
Ο πάνθηρας
"Έτσι με βγάλατε εσείς μετά το Μαδρίτη-Σεβίλλη. Έχει
ένα σταθερό βλέμμα στο θήραμα, είναι ένα πολύ χαριτωμένο ζώο".
Ο Florentino
Ο Keylor χαμόγελα στην εικόνα του Florentino. "Ο
πρόεδρος του συλλόγου μου, τον οποίο σεβόμαστε και θαυμάζουμε".
Παέγια
«Μια παέγια! Χθες μαγείρεψα μία, νομίζω το ότι έζησα τρία
χρόνια στη Βαλένθια, μου άφησε κάτι».
Η σύζυγός του
"Αυτή και η κόρη μου Daniela, είναι ο ακρογωνιαίος
λίθος της καριέρας μου, ήταν πάντα εκεί ανά πάσα στιγμή, τις αγαπώ με όλη μου
τη ζωή".
Οι γιατροί
"Ξέρω ότι έκαναν πολύ καλή δουλειά, δεν έχω καμία
αμφιβολία. Σαν σπουδαίοι επαγγελματίες μου φέρθηκαν πολύ καλά".
Η Cibeles
«Περνώντας πάντα από’κει έλεγα στη σύζυγό μου: αγάπη, εδώ πρέπει
να’ρθούμε, θα’ρθούμε! Και τώρα είναι μια πραγματικότητα!».






