Του Gonzalo Cabeza
Το λευκό αναρρωτήριο έχει αδειάσει
Όλοι οι παίκτες προπονούνται κανονικά, αλλά αυτό, το οποίο
είναι πάντα καλοδεχούμενο απ’τους προπονητές, αναγκάζει τον προπονητή της Ρεάλ
Μαδρίτης να πάρει επώδυνες αποφάσεις.
Το εγχειρίδιο κάθε καλού προπονητή φαίνεται όταν δεν υπάρχουν
πιθανά παράπονα αν είναι διαθέσιμοι όλοι οι παίκτες. Δεν είναι υπάρχει τεχνικός
στην ιστορία που να κλαίει γιατί δεν υπάρχουν τραυματισμοί, κι ο Ζιντάν δεν
αποτελεί εξαίρεση: "Αυτό είναι πάντα κάτι θετικό". Το αξίωμα είναι λογικό,
είναι καλύτερα να’χεις την ικανότητα της επιλογής και της ανάπτυξης του έργου
με όλα τα εργαλεία.
Το πρόβλημα έρχεται όταν η θεωρία συναντά την
πραγματικότητα, διότι αν κι όλοι οι τεχνικοί επαναλαμβάνουν το ίδιο ρεφρέν, δεν
είναι πάντα αλήθεια ότι το περισσότερο είναι το καλύτερο. Αν το θέσουμε στη
βάση της απόλυτης ελευθερίας, είναι έτσι, αλλά σχεδόν πάντα είναι δέσμιοι των
περιστάσεων. Οι ομάδες έχουν ιεραρχίες, υποθήκες, πιέσεις, εγωισμούς, η
ατμόσφαιρα στ’αποδυτήρια, οι προσδοκίες, οι διαφορές των μισθών ... πάρα πολλές
μεταβλητές που δεν αφήνουν πάντα την 11άδα να’ναι ένα απλό προϊόν που φαίνεται
στις προπονήσεις.
Ο Zidane, για παράδειγμα, αυτοεπέβαλε κατά την άφιξη του μια
προϋπόθεση για την 11άδα: Cristiano, Bale και Μπενζεμά θα παίζουν πάντα αν
είναι διαθέσιμοι. Ούτε του ήρθε από πάνω, ούτε ήταν μια απάντηση στις κερκίδες
ή στον Τύπο, αλλά μια προσωπική πεποίθηση εκφρασμένη και, ως εκ τούτου,
καταχωρημένη βολικά. Αν θέλει να’ναι πιστευτός ο λόγος του θα πρέπει να παρατάξει
τα τρία αστέρια ότι κι αν συμβεί. Κι αυτό αφαιρεί ήδη τρεις θέσεις απ’την 11άδα,
όπως εξίσου και το ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει άλλους στην περίπτωση που
είναι καλύτεροι ή ταιριάζουν περισσότερο για μια συγκεκριμένη κατάσταση.
Τακτική υποχρέωση
Αυτό, επίσης, απαιτεί ένα συγκεκριμένο σχέδιο στο οποίο έχουν
θέση τρεις επιθετικοί. Αυτοί που ζητούν ένα 4-4-2 για να ενισχυθεί η μεσαία
γραμμή πρέπει να περιμένουν να τραυματιστεί ή να τιμωρηθεί ένα απ’τους τρεις.
Αυτό οδηγεί τον Ζιντάν στην ακόλουθη αδικία, που είναι το πώς παρατάσσει τους
παίκτες στη μεσαία γραμμή. Το πρόβλημα στην περίπτωση αυτή είναι η υπεραφθονία
των επιλογών και τα ζητήματα που προκύπτουν απ’αυτήν. Ο Casemiro, για
παράδειγμα, έχει γίνει ξανά σημαντικός στην ομάδα. Η γενική παραδοχή είναι ότι η
παρουσία ισορροπεί και δίνει κορμό στο σύνολο. Στο παιχνίδι όχι, αλλά έχει
σωματικά αποθέματα κι ενοχλεί τους αντιπάλους.
Είναι το μόνο μέλος του ρόστερ γι’αυτό το χώρο, αλλά το
προφίλ του δεν ταιριάζει πολύ με την ιδέα του παιχνιδιού που έχει η προεδρία κι
ένα μεγάλο μέρος των οπαδών. Αυτό δεν είναι απαραιτήτως ένα πρόβλημα, ο
προπονητής είναι κυρίαρχος και μόνο αυτός αποφασίζει ποιοι θα μπουν στην 11άδα,
αλλά εξακολουθεί να υπάρχει το δύσκολο πράγμα ότι ο τεχνικός γνωρίζει ότι
υπάρχει ένα μέρος δικών του που κατά πάσα πιθανότητα δεν συμμερίζεται τα σχέδιά
του.
Και η περίπτωσή του είναι απλή, αν ο Ζιντάν θέλει να θέσει μια
τάπα δεν έχει άλλη επιλογή απ’τον Βραζιλιάνο. Στην περίπτωσή του, αν θα τον
βάλει ή όχι εξαρτάται απ’αυτό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι με το υπόλοιπο, καθώς
υπάρχουν κάρτες εναλλάξιμες και πάρα πολλές επιλογές για ελιγμούς. Ο Modric
φαίνεται να είναι η προφανής πρώτη επιλογή, διότι είναι ένας απ’τους παίκτες
που έχουν δείξει το καλύτερο επίπεδο κι απαραίτητο κομμάτι για να παίζει καλό κι
ωραίο ποδόσφαιρο η Μαδρίτη, το οποίο υποτίθεται ότι είναι ένας βασικός στόχος
για τον τεχνικό, σύμφωνα μ’ότι είπε απ’την πρώτη του μέρα. Από εκεί και πέρα υπάρχει
ένας χείμαρρος ονομάτων. Kroos, Isco, James ή Kovacic καταλαμβάνουν τέτοιες
θέσεις και στην περίπτωση των τριών πρώτων, αγοράστηκαν για βασικοί.
James και Isco
Υπάρχει η επιλογή του rotation, το οποίο είναι ένα απ’τα πράγματα που κατά πάσα
πιθανότητα θα κάνει ο Ζιντάν, αλλά θα’ρθει η στιγμή στην οποία θα πρέπει ν’αποφασίσει.
Ενάντια στη Μπαρτσελόνα ή στο Champions League είναι όταν θα φανεί ποιοι είναι πραγματικά
οι βασικοί, ποια είναι η ιδανική ομάδα του τεχνικού. Αυτές τις μέρες η εξήγηση
είναι πιο περίπλοκη, επειδή δεν υπάρχει ξεκούραση η οποία να την δικαιολογεί.
Και η κατάσταση δεν είναι απλή, επειδή οι υποθήκες που έχει ένας προπονητής
είναι ποικίλες και, μερικές φορές, έχουν να κάνουν με τη συνολική στρατηγική
του συλλόγου.
Η Μαδρίτη χρειάζεται να επιστρέψουν στην καλύτερη εκδοχή
τους οι James και Isco, είτε για να δικαιολογήσουν τα χρήματα που επενδύθηκαν σ’αυτούς
είτε για να αποκτήσουν αξία εν όψει μιας πιθανής πώλησης. Κανείς δεν αυξάνει την
τιμή με το να κάθεται στον πάγκο. Ο Kroos, ο πιο βασικός απ’τους τρεις, έχει ξεκουραστεί
για κανά δυο ματς. Κουβαλάει πολλά λεπτά, λέει ο Ζιντάν, και δεν παίζει επίσης και
στο καλύτερο επίπεδό του. Αλλά το ν’αφήσεις στον πάγκο ένα βασικό κομμάτι μιας
ομάδας πρωταθλήτριας κόσμου δεν είναι απαραίτητα εύκολο. Ο Kovacic είναι, για
πολλούς λόγους, ο ευκολότερος παίκτης να μείνει στον πάγκο κι ένας απ’τους μικρότερους
πονοκεφάλους του Ζιντάν.
Στη συνέχεια υπάρχει το ζήτημα της δικαιοσύνης, το οποίο
είναι ακόμα πιο περίπλοκο, επειδή στο ποδόσφαιρο τα αντικειμενικά στοιχεία
είναι λιγοστά κι όλα εξαρτώνται απ’τη γνώμη. Υπάρχει το παράδειγμα του Lucas
Vázquez, ο οποίος συχνά έχει αποδείξει ότι παίζει καλύτερα από άλλους συμπαίκτες
μεγαλύτερης φήμης. Με τις απουσίες λίγο πολύ ήταν εύκολο να βρει μια θέση, αν
και ήταν η πρώτη αλλαγή φρεσκαρίσματος, για να φέρει επανάσταση στους αγώνες,
αλλά αν η 11άδα είναι πλήρης και στον πάγκο υπάρχουν φιγούρες επιλογής, για τον
Ζιντάν είναι ακόμη πιο περίπλοκο. Και σε μια παρόμοια περίπτωση, αν κι έχοντας
παίξει χειρότερα, είναι ο Jesé, καταδικασμένος να βλέπει τους αγώνες με τις
φόρμες και με λίγες ευκαιρίες για να μπορέσει να εξιλεωθεί. Περιττό να πούμε
ότι ο Mayoral, που γέννησε ελπίδες σ’ένα μέρος του madridismo με ιδιαίτερη
αδυναμία στην ακαδημία, θα πρέπει να εγκατασταθεί στην Castilla.
Η Ρεάλ Μαδρίτης έχει εκτενές κι ανταγωνιστικό ρόστερ. Το να’χει
τον μεγαλύτερο προϋπολογισμό στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο της δίνει την επιλογή να
προσλάβει πολλούς καλούς παίκτες κι αυτό, σύμφωνα με τον ποδοσφαιρικό άτλαντα,
είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Για τον προπονητή, ωστόσο, μερικές φορές είναι μια
δηλητηριασμένη καραμέλα, καθώς αναγκάζεται ν’αφήνει εκτός γηπέδου παίκτες
πολλών καρατίων. Κι αυτό δεν είναι εύκολο.
