1. Keylor Navas, και πάλι ο καλύτερος
Όπως συνέβη στο βραχυπρόθεσμο στάδιο του Rafa Benitez στον
πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης, ο Keylor Navas έχει μετατραπεί και πάλι στον καλύτερο
παίκτη της ομάδας του. Ο Κοσταρικανός τερματοφύλακας, ένας καθόλα εμπειρογνώμονας
στο τετ α τετ, σώζει και πάλι βαθμούς για την ομάδα του με αποφασιστικές επεμβάσεις.
Το γεγονός ότι ο τερματοφύλακας είναι ο πρωταγωνιστής, σ’αυτή την περίπτωση λόγω
των φορών που πρέπει να επέμβει, λέει πολύ λίγα για μια ομάδα σχεδιασμένη, όχι
μόνο για να κερδίζει τα παιχνίδια λόγω της δύναμής της στην αντίπαλη περιοχή,
αλλά για να κυριαρχεί, αντί για να αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα στην δική της
περιοχή.
2. Ο Casemiro κόβει, δεν κλέβει
Είναι περίεργο πώς ο Casemiro επαινείται για την υποτιθέμενη
«βρώμικη δουλειά» του, αν κι αποδεικνύεται ότι η υποτιθέμενη δουλειά του είναι
να φέρει ισορροπία στη μεσαία γραμμή, και στην Ρεάλ Μαδρίτης δημιουργούν τόσες
ή περισσότερες ευκαιρίες, μ’αυτόν μπροστά απ’τους αμυντικούς. Κι αυτό γιατί ένα
πράγμα είναι να κόβει το παιχνίδι του αντιπάλου, κάτι που είναι αλήθεια ότι ο
Βραζιλιάνος ξέρει να κάνει, κι εντελώς άλλο να κλέβει τη μπάλα και να παίζει με
σύνεση. Στην πραγματικότητα, πολλά απ’τα φάουλ που κάνει ο Casemiro αντί για
την ανάκτηση της μπάλας, ωφελούν τον αντίπαλο, καθώς του δίνουν πλεονέκτημα σε καταστάσεις
στις οποίες δεν έχει επίσης άλλη διέξοδο απ’το σταμάτημα του παιχνιδιού.
3. Λιγότερη κατοχή απ’την Λας Πάλμας
Αν και η κατοχή από μόνη της δεν είναι ένας στόχος, αλλά ο
καλύτερος τρόπος για να επιτεθείς και να αμυνθείς καλύτερα, η αλήθεια είναι ότι
η Ρεάλ Μαδρίτης είχε λιγότερο τη μπάλα απ’τη UD Las Palmas. Κι αυτό δεδομένου
ότι στην ομάδα του Quique Setién κοστίζει να κλέβει, κάτι το οποίο καθιστά
ακόμη πιο ανεξήγητο το ότι η ομάδα του Ζιντάν δεν ήταν σε θέση να επιβληθεί
στον έλεγχο του αγώνα ενάντια σε μια νεοφώτιστη. Το πρόβλημα είναι ότι η Ρεάλ
Μαδρίτης στερείται ένα σχέδιο συλλογικού παιχνιδιού, εξ ου και το ότι τρέφεται από
ατομικές ενέργειες, προσπαθώντας να εμπλακεί με καθαρό αυτοσχεδιασμό.
4. Ο Ζιντάν κοιτά, αλλά δεν βλέπει
Εξυπηρετεί το παράδειγμα του οδηγού που ακούει ένα περίεργο
θόρυβο στον κινητήρα, αλλά πρέπει να πάει στον μηχανικό για να του πει τι πρόβλημα
έχει το αυτοκίνητό του. Ο Ζιντάν είπε ότι η ομάδα του είχε χάσει πολλές μπάλες
εναντίον της Λας Πάλμας, αλλά δεν εξήγησε το γιατί. Δηλαδή, κοιτά, αλλά στην
πραγματικότητα δεν βλέπει. Οι απώλειες συμβαίνουν επειδή οι συμπαίκτες του
ποδοσφαιριστή που παίρνει τη μπάλα δεν διευκολύνουν τη συνέχιση της φάσης. Δεν
υπάρχουν αρκετά στηρίγματα ούτε και καλά οργανωμένα. Σκέφτονται αφού έρθει η
μπάλα στα πόδια τους, όχι πριν, εξ ου και το πόσο τους κοστίζει ν’απλώσουν το
παιχνίδι.
5. Αποσύνδεση του
Cristiano
Ο αγώνας του Γκραν Κανάρια Stadium ήταν ένας στον οποίο ο Κριστιάνο
Ρονάλντο άγγιξε λιγότερες φορές τη μπάλα. Ο Πορτογάλος ήταν απομονωμένος απ’το
παιχνίδι, αν κι αυτό θα πρέπει να οργανωθεί από πίσω, ακριβώς αυτό που λείπει
περισσότερο στη Ρεάλ Μαδρίτης απ’την αποχώρηση του Xabi Alonso. Όπως συνηθίζει
να λέει ο Ινιέστα, «όταν πάρεις τη μπάλα, δεν πρέπει να την παίζεις πάντα με τη
μία, αλλά να’χεις κάποια παύση, καθώς απ’το να’χεις τρεις επιλογές για πάσα
περνάς στις πέντε ή έξι». Ως κύρια επιθετική αναφορά της ομάδας του, ο Cristiano
χρειάζεται να πάρει μπάλες, αν και μπορεί να’ναι ένα πλεονέκτημα, το πού και το
πότε μπορεί να εκμεταλλευτεί τις κύριες αρετές του και να παρουσιάσει το
καλύτερο όπλο του: την πυγμή.
6. Lucas, ο θρίαμβος της απλότητας
Ο Lucas Vázquez έχει κερδίσει θέση βασικού στη δεξιά πλευρά,
όπου η ταχύτητά του με τη μπάλα όχι μόνο δίνει βάθος αλλά επίσης και χρόνο στους
συμπαίκτες του για να ενταχθούν και να πάρουν το πλεονέκτημα σε καταστάσεις της
επίθεσης. Το ότι είναι μια μεταγραφή του Rafa Benitez είναι εναντίον του, αλλά οι
απώλειες του έχουν δώσει τη δυνατότητα να βρει μια θέση στην 11άδα του Ζιντάν.
Το πρόβλημά του είναι ότι όταν επιστρέψει ο Benzema, ο Γάλλος θα παίξει στο 9, ο
Κριστιάνο θα επιστρέψει στ’αριστερά κι ο Bale στα δεξιά, με το οποίο η μοίρα
του θα είναι ο πάγκος.
7. Ο Bale παίζει τα παιχνίδια του
Δεν δίνει ποτέ μια βοήθεια σ’ένα συμπαίκτη για να πάρει το
πλεονέκτημα, δηλαδή, για να δημιουργηθούν χώροι στους οποίους θα εκμεταλλευτεί
την ταχύτητά του. Δεν κινείται χωρίς τη μπάλα, δεν κάνει κινήσεις που διευκολύνουν
το έργο των συμπαικτών του κι απομονώνεται απ’το παιχνίδι. Ο Gareth Bale περιμένει
μόνο να πάρει τη μπάλα, να τρέξει και να σουτάρει. Για τον Ουαλό ο αγώνας
ξεκινά όταν παίρνει τη μπάλα και τελειώνει όταν δεν την έχει. Ούτε πριν ούτε
μετά. Κι έτσι σ’όλα τα 90 λεπτά. Οι τεράστιες φυσικές ικανότητές του, απ’την ταχύτητα
στο σουτ, δεν συνοδεύονται από τακτικές ικανότητες, κάτι το οποίο οδηγεί στο να’χει
παιχνίδια στα οποία, όπως συνέβη ενάντια στην Λας Πάλμας, περνά εντελώς
απαρατήρητος.
