Δεν δέχτηκε και πάλι την κριτική των οπαδών
Όπως φάνηκε στο γήπεδο, ήταν μια ιδανική ημέρα για να σφραγίσει
καθολική ειρήνη, τόσο με τις κερκίδες όσο και με τους συμπαίκτες, αλλά η
χειρονομία του Πορτογάλου στους οπαδούς την αμαύρωσε
Ο Cristiano μερικές φορές είναι ένα δαιμονοποιημένο πρόσωπο.
Κατά το Μεσαίωνα, αν ένα άτομο ισχυρών θρησκευτικών πεποιθήσεων, σχετιζόμενο με
την Ιερά Εξέταση ή που απλά είχε μια κακή σχέση μαζί της, θα μπορούσε να καταγγελθεί
και κατά πάσα πιθανότητα θα είχε καταλήξει στην πυρά, όπως και τόσες χιλιάδες
αθώων. Ο δαίμονας, προδότης και αναληθής, εμφανίζεται με χίλιες και μία μορφές
για να συγχύσει. Μερικές φορές, στον Cristiano εκδηλώνεται ως αδηφάγος σκόρερ.
Εκείνες τις στιγμές, μέσα απ’αυτόν αναδύεται ένα κακό για την αντίπαλη ομάδα, επί
της οποίας θέλει να σκοράρει όλα τα πιθανά γκολ, όσο πιο πολύ αίμα χύνει, τόσο
πιο ευτυχισμένος γίνεται. Επειδή ο διάβολος έχει πάντα την καλή πλευρά του, σε
κάνει καλύτερο απ’τον καθένα, σε μεταμορφώνει σε ένα ον ανώτερο απ’τα άλλα. Κι
ως εκ τούτου, ο Cristiano είναι, μεταξύ άλλων πραγμάτων, ο παίκτης με τα περισσότερα
χρυσά παπούτσια στην ιστορία.
Αυτή η εσωτερική δύναμη του έχει δώσει μια υπεράνθρωπη
ικανότητα να’ναι ένας δυσανάλογος παραγωγός, ακόμα κι όταν αντιμετωπίζει τα
τελευταία χρόνια της αθλητικής πληρότητάς του. Στη σεζόν στην οποία αντιμετωπίζει
μεγάλες δυσκολίες σωματικές και τεχνικές για να’ναι ο καθοριστικός «σούπερ-παίκτης»
που υπήρξε απ’το 2009, οι διαβολιές του, του επέτρεψαν να περάσει για πρώτη
φορά φέτος πρώτος στην κατάταξη των σκόρερ στην Ευρώπη και να κυριαρχεί επαρκώς
στην ίδια λίστα στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αυτός, αυτός ο οποίος είναι τόσο κακός, καταλήγει,
περισσότερο επικεντρωμένος στα μικρά ταξίδια του και σ’άλλα, έχοντας 39 γκολ σε
35 παιχνίδια. Αν αυτό δεν είναι υπερφυσικό, να’ρθει ο Torquemada (Ισπανός Ιεροεξεταστής
του 15ου αιώνα) να τον κρίνει.
Φυσικά η διαβολική προσφορά στην ύπαρξη του Cristiano δεν θα
μπορούσε να’ναι αποκλειστικά και μόνο θετική, γιατί ο πονηρός δεν μπορεί να το
επιτρέψει. Τη μέρα στην οποία ο madridismo βυθίστηκε και πάλι, σε μια ακόμα σεζόν
μιας ανεξήγητης σκληρότητας για το μεγαλείο του συλλόγου, ο Cristiano βγήκε να
μιλήσει, κάτι που τον τελευταίο καιρό δεν φοβάται πλέον να κάνει, για να πει
ότι αν ο καθένας ήταν στο επίπεδό του, η Μαδρίτη θα ήταν πρώτη. Εκείνο έχει ήδη
προκαλέσει μια μεγαλύτερη πυρκαγιά απ’αυτήν που υπήρχε, η πυρκαγιά εξαπλώθηκε
πέρα απ’τον κύριο στόχο, τα επίσημα, κι άρχισε να καίει τον ίδιο τον Πορτογάλο,
στον οποίο ο πόνος του καψίματος άφησε το στίγμα του.
Αυτή η δυσφορία τον καταδίωξε για αρκετές μέρες, πολλές μακρές
ώρες στις οποίες σκέπτονταν πώς να αντιδράσει μπροστά σ’αυτό που τον έριξε, λόγω
του ότι είπε αυτό που σκέφτονταν, και στη συνέχεια προσπαθήστε να το διορθώσει
μ’αυτόν τον τρόπο, έτσι ώστε οι φλόγες να μην φθάσουν στις κουρτίνες κι ενεργοποιήσουν
ακόμα και τους πυροσβεστήρες. Ο δαίμονας τον συμβούλεψε να μην ακούει τι
έλεγαν, ότι εξακολουθούσε να’χει δίκιο και να συνεχίσει τη δουλειά του, ότι οι
υπόλοιποι θα μπορούσαν να πιστεύουν γι’αυτόν το οτιδήποτε. Αυτός ξέρει να
σκοράρει γκολ, είναι ο καλύτερος σ’αυτό, οπότε να πάει γι’αυτό, και δεδομένου
ότι θα’χει την ευκαιρία να δείξει τον θυμό του.
Χρειάστηκε λίγο χρόνο για να το κάνει, αλλά όταν το έκανε, ξέσπασε
η επιδημία. Την χειρονομία την έκανε μόνο μία φορά, αλλά η υπόλοιπη σειρά των γκολ
(μέχρι κι ένα απευθείας φάουλ, γρήγορα, κάντε μια ευχή!), σερβιρίστηκε ως μέρος
του μηνύματος. «Δεν είμαι καθόλου τελειωμένος, είμαι εδώ, σκοράρω, όπως πάντα»,
φάνηκε να λέει με κάθε γκολ. Δεν χρειάστηκε να βάλει το χέρι στο αυτί σ’όλα για
να υπενθυμίσει στην κερκίδα αυτές τις αποδοκιμασίες που του αφιέρωσαν κάποια
φορά, ακόμη και στο ίδιο απόγευμα στο οποίο έβαλε ξανά τέσσερα. Αυτό που δεν
είπε το μήνυμά του, είναι ότι το πρωτάθλημά του θα’ναι άλλο από τώρα και στο
εξής.
Δεν υπάρχει τίτλος για να τον πάρει, όχι τουλάχιστον ένας συλλογικός,
απ’αυτούς που απονέμει ο Villar και σηκώνουν όλοι οι παίκτες στον ουρανό. Το
τρόπαιο που μπορεί να κερδίσει είναι αυτό που έχει κερδίσει τις περισσότερες
φορές, και στο οποίο βάζει μόνο το όνομά του, κι όχι των συμπαικτών του. Έχει
ξεκινήσει τη μάχη για το πέμπτο χρυσό παπούτσι του. Για τον Cristiano, υπάρχει
πάντα κάτι να κερδίσει. Θα υπάρχει ακόμη κι όταν φύγει απ’τη Μαδρίτη, το οποίο
θα συμβεί μια μέρα, και λόγω όλων τα σημάτων που μεταδίδονται, όλα δείχνουν ότι
θα’ναι νωρίτερα παρά αργότερα.
