Σ’αυτά τα πρώτα πέντε παιχνίδια με τον Ζινεντίν Ζιντάν ως
προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης έχουν εκτιμηθεί σημαντικές αλλαγές σε σχέση μ’ό,τι
θα μπορούσαμε να δούμε με τον Rafa Benitez. Τώρα η Μαδρίτη παίζει καλύτερα, σκοράρει
περισσότερο και δείχνει πιο σίγουρη αμυντικά... ειδικά όταν παίζει εντός έδρας.
Όταν φεύγει απ’το Μπερναμπέου, η ιστορία είναι πολύ διαφορετική. Η Μαδρίτη
είναι πολύ διαφορετική όταν παίζει εντός απ’όταν παίζει εκτός. Σε Villamarin
και Cármenes μείωσε σημαντικά το επίπεδο της κι ως εκ τούτου, στην El
Confidencial προσφέρουμε στους αναγνώστες μας την παρακάτω ανάλυση για τις
κύριες διαφορές μεταξύ των τριών αγώνων που έπαιξε εντός και τους δύο που
έπαιξε εκτός.
1. Η αποτελεσματικότητα σκοραρίσματος: εντός συνθλίβει, έξω
της κοστίζει
Αν υπάρχει κάτι που χαρακτηρίζει την Ρεάλ Μαδρίτης του
Ζιντάν στον πρώτο μήνα του στον πάγκο, είναι η τεράστια ικανότητα σκοραρίσματος
της ομάδας στους αγώνες της στο Santiago Bernabeu. Στις τρεις περιπτώσεις, ενάντια
σε Deportivo, Sporting κι Εσπανιόλ, η Ρεάλ είχε καθαρίσει τη νίκη πριν το ημίχρονο.
Σε τρία παιχνίδια έβαλε 16 γκολ, κάτι συγκλονιστικό.
Αλλά αντ 'αυτού, εναντίον αντιπάλων των χαμηλών θέσεων στην
βαθμολογία όπως η Ρεάλ Μπέτις και η Γρανάδα, ήταν σε θέση να σκοράρει μόνο τρία
γκολ, κάτι που της κόστισε δύο βαθμούς ενάντια στη Μπέτις και, για λίγο, δεν είχε
την ίδια τύχη ενάντια στους nazaríes.
2. Η ανησυχητική έλλειψη ευκαιριών για γκολ εκτός έδρας
Και το προηγούμενο σημείο προέρχεται ακριβώς απ’αυτό το
ίδιο. Στις παραστάσεις του Μπερναμπέου, η Ρεάλ Μαδρίτης βγήκε στο γήπεδο με
ανυπολόγιστη ένταση, μ’επιθυμία να κατακτήσει τον κόσμο και, μπόρεσε έτσι να καθαρίσει
τα παιχνίδια όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Απ’την στιγμή που ο διαιτητής σφύριξε
την έναρξη, η μπάλα ανήκε στους λευκούς, οι οποίοι κατέκλυσαν τον αντίπαλο, ο
οποίος κλείστηκε στην περιοχή του χωρίς να μπορεί να βγει.
Αντ 'αυτού, εναντίον των Μπέτις και Γρανάδα, αυτό δεν συνέβη
κι ως εκ τούτου, οι ευκαιρίες έρχονταν με πολύ μικρότερη συχνότητα, με πολύ κόπο.
Στο Villamarin, μόνο όταν εμφανίστηκε στη σκηνή ο Dani Carvajal απ’την πλευρά, έγινε
πραγματικά επικίνδυνη η Μαδρίτη. Στο Cármenes ήταν επίσης ο πιο επικίνδυνος
μπακ, αλλά οι συμπαίκτες του δεν είχαν την ίδια σταθερότητα.
3. Η διαχείριση του κέντρου
Απ’την πρώτη μέρα ενάντια στη Deportivo, η Ρεάλ Μαδρίτης
άλλαξε την τακτική της διάταξη για να αντισταθμίσει ένα έλλειμμα που είχε στη
μεσαία γραμμή με τον Μπενίτεθ. Ο Ζιντάν αποφάσισε οι Modric και Kroos να
παίζουν ως δίδυμο αμυντικών χαφ, κάτι πιο κλασικό και παραδοσιακό σε σχέση με
το συνηθισμένο 4-3-3 του Μπενίτεθ. Αυτό που κατάφερε έτσι, ήταν να βελτιώσει
την κυκλοφορία της μπάλας και να προστατεύσει τις πλάτες του Kroos, ο οποίος υποστηρίζεται
απ’την βρώμικη δουλειά που κάνει ο Modric. Δούλεψε πολύ καλά στα πρώτα
παιχνίδια.
Ωστόσο, στη Γρανάδα η ιδέα άλλαξε δραματικά, επιστρέφοντας
σε κάτι πιο παρόμοιο με ό,τι έγινε στο παρελθόν. Ο Kroos βρέθηκε και πάλι ως μόνος
αμυντικός χαφ κι ο Modric προωθήθηκε πολλά μέτρα πλησιάζοντας στους επιθετικούς
για να παρασέρνει τον granadino μπακ μαζί του και να απελευθερώνει την πλευρά
για τον Carvajal. Κι αν κι ο Kroos έκανε ένα μεγάλο παιχνίδι κι οργάνωνε καλά την
ομάδα, υπέφερε στην αναχαίτιση της κυκλοφορίας της μπάλας που έκανε ο Rochina,
κι ως εκ τούτου η Γρανάδα είχε πολύ περισσότερη παρουσία στη μεσαία γραμμή από
ό,τι οι άλλοι αντίπαλοι της Μαδρίτης του Ζιντάν.
4. Η πίεση στον αντίπαλο: από σταθερό φορτίο στο να
σταματήσει
Για να’χει το προηγούμενο σημείο πραγματικό αποτέλεσμα,
δηλαδή, το λευκό κέντρο να μπορεί να ελέγχει τους αγώνες, πρέπει να υπάρχει μια
απαραίτητη προϋπόθεση, που είναι η σταθερή πίεση μετά την απώλεια της μπάλας,
δηλαδή, η ομάδα του Ζιντάν να’χει όσο το δυνατόν περισσότερη κατοχή. Ίσως όταν
παίζει εντός να αισθάνεται περισσότερο υποχρεωμένη να ελέγχει τους αγώνες για
να ευχαριστήσει το κοινό της, αλλά αυτό το βάρος στο οποίο υπέβαλε τους φιλοξενούμενους
στο Μπερναμπέου δεν μεταφέρθηκε στα εκτός έδρας.
H Μπέτις, μια ομάδα που δεν είχε κερδίσει εντός έδρας μέχρι το
περασμένο Σαββατοκύριακο εναντίον της Βαλένθια, βρέθηκε κοντά στη νίκη επί της
Μαδρίτης, επειδή στο πρώτο ημίχρονο κυριάρχησε. Η Μαδρίτη εκτός έδρας αναμένει περισσότερη
πίεση. Δεν υπάρχουν ομάδες παικτών γύρω απ’τη μπάλα, έτσι ώστε όταν μείνουν
χωρίς αυτήν, να προσπαθήσουν να την κλέψουν γρήγορα. Αν το πετύχουν, έχουν
λογικά περισσότερες πιθανότητες για να αιφνιδιάσουν τον αντίπαλο και να
δημιουργήσουν περισσότερες ευκαιρίες για γκολ. Αυτό το έχουν κάνει τόσο καλά
στο Μπερναμπέου που στα δεύτερα ημίχρονα μπόρεσαν να χαλαρώσουν και να σταματήσουν
να παίζουν. Δεν συνέβη το ίδιο εκτός, όπου δυσκολεύονταν ν’ανακτήσουν τη μπάλα και να δημιουργήσουν κινδύνους.
5. Η αμυντική σιγουριά εντός έδρας εξασθενεί εκτός
Όλα τα προηγούμενα επηρεάζουν βαθύτατα την άμυνά της. Εκτός απ’την
περίπτωση της Ντεπορτίβο, την πρώτη αγωνιστική του Ζιντάν ως προπονητή, όταν οι
blanquiazules δημιούργησαν πολλές ευκαιρίες για γκολ που απέτυχαν να εκμεταλλευτούν,
ενάντια σε Sporting κι Espanyol ο Keylor Navas δεν ήταν τίποτα άλλο από έναν
θεατή για πολλά λεπτά.
Ωστόσο, πρώτα η Μπέτις και ειδικά η Γρανάδα, στη συνέχεια, έκαναν
τη madridista άμυνα να περάσει πολύ άσχημα. Έχοντας περισσότερο τη μπάλα η
αντίπαλη ομάδα, είχε περισσότερες πιθανότητες να βγει στην επίθεση, κάτι το
οποίο απαιτούσε μεγαλύτερη συμμετοχή στην άμυνα απ’τους επιθετικούς της
Μαδρίτης, μιας και οι Rochina και Peñaranda, χωρίς να πάμε παραπέρα, έκαναν τον
Carvajal να υποφέρει, καθώς ήταν μόνος στην πλευρά του.
6. Η συμμετοχή του Cristiano, ή σκοράρει ή ούτε καν
εμφανίζεται
Η κατάσταση της φόρμας του Cristiano Ronaldo προκαλεί
συζήτηση για μήνες. Είναι αλήθεια ότι εμφανίζεται όλο και λιγότερο το θηρίο που
κατέστρεφε άμυνες με τη δύναμη και την ταχύτητά του, αλλά ο αριθμός των γκολ
που έχει σκοράρει αυτή τη σεζόν εξακολουθεί να είναι πολύ υψηλός.
Ωστόσο, η επιρροή του στο παιχνίδι γίνεται όλο και μικρότερη,
κάτι το οποίο κρύβεται αρκετά στα παιχνίδια στο Chamartin. Σ’αυτά, καθώς η
Μαδρίτη έχει ευκαιρίες, κατοχή και εγγύτητα στην αντίπαλη περιοχή, ο Κριστιάνο
μπορεί να εμφανίζεται σ’αυτό που είναι πραγματικά καθοριστικός: στην εκτέλεση.
Εναντίον της Εσπανιόλ, στο δεύτερο γκολ του, έδειξε ότι μπορεί ακόμα να βάλει
γκολ της κλάσης ενός θρύλου, όπως είναι αυτός.
Αλλά όταν η Μαδρίτη δεν κυριαρχεί, ο Κριστιάνο είναι σκιά
του εαυτού του. Σε άλλες εποχές, έναν κλειστό αγώνα όπως της Μπέτις θα τον είχε
ξεκλειδώσει ο ίδιος μ’ένα σουτ από μακριά, με μια κεφαλιά ή ένα φάουλ. Πιο περιορισμένος
σωματικά δεν έχει ακρίβεια σ’αυτές τις λεπτομέρειες. Δεν υπερβαίνει πλέον τα
όρια και δεν συμμετέχει στη δημιουργία. Είναι άλλος παίκτης, ένας πιο ταπεινός
έξω απ’το Μπερναμπέου.
7. James, Isco και η ασταθής επιρροή τους στο παιχνίδι
Όταν η Μαδρίτη κυριαρχεί στους αγώνες, James και Isco εμφανίζονται
πολύ συχνά, δημιουργούν συνήθως τις καλύτερες φάσεις στην επίθεση και, στην
περίπτωση του Κολομβιανού, συνήθως τις τελειώνει. Ο Ζιντάν έχει ανακτήσει τον Isco
για τον madridista στόχο και στο Μπερναμπέου είναι χάρμα οφθαλμών. Ο James, με
τον τραυματισμό του Bale, έχει επιστρέψει στην 11άδα, αλλά ακόμη δεν έχει κάνει
αυτό το άλμα.
Αυτό το επίπεδο του James πέφτει περαιτέρω όταν παίζει εκτός.
Τόσο εναντίον της Μπέτις όσο κι εναντίον της Γρανάδας, ο Zidane αποφάσισε να τον
αντικαταστήσει προσπαθώντας να βρει άλλες λύσεις. Αλλά είναι ότι ούτε ο Isco
συμμετέχει πολύ περισσότερο στο παιχνίδι. Ενάντια στους rojiblancos δεν φάνηκε
σχεδόν σε καμία στιγμή.









