Δύο ομάδες του
συγγραφέα
Στη Ρεάλ Μαδρίτης και στην Ατλέτικο είναι δύο ομάδες του
συγγραφέα. Η διαφορά είναι ότι ενώ η πρώτη είναι έργο του προέδρου της,
Florentino Perez, η δεύτερη φέρει τη σφραγίδα του προπονητή της, Cholo Simeone.
Δεν είναι τυχαίο ως εκ τούτου που οι συγκρίσεις μεταξύ της «Real Florentino»
και της «Ατλέτικο Simeone» είναι επαχθείς, όπως και τόσο εμφανείς...
1. Μονάδες ενάντια σε ομάδα
Για να ξεκινήσουμε για το ποδόσφαιρο, ακριβώς το αντίθετο
από αυτό που κάνει συνήθως ο Florentino Perez κατά τη λήψη αποφάσεων, η μεγάλη
διαφορά μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Ατλέτικο είναι ότι, ενώ η πρώτη
εξακολουθεί να συγκεντρώνει τις μεγάλες κι εκατομμυριούχες μονάδες, ο Simeone
έχει καταφέρει το ότι η Atleti είναι πάντα ως μια ομάδα, ως εκ τούτου, το
δυνατό σημείο της είναι η συλλογική λειτουργία πέραν των αστρικών ενεργειών
όπως του Griezmann στο Μπερναμπέου. Το γεγονός ότι όλη η αθλητική δύναμη είναι
στ’αποδυτήρια και όχι στα επίσημα είναι κλειδί έτσι ώστε ο Αργεντινός ο προπονητής
να διατηρεί το γκρουπ αφοσιωμένο, κανείς να μην αμφισβητεί την εξουσία του, να’ναι
πάντα ανταγωνιστικό στον αγωνιστικό χώρο και, φυσικά, να μην γίνονται αδιανόητες
δηλώσεις, όπως του Cristiano για τους συμπαίκτες του στο τέλος του ντέρμπι.
2. Αμφισβήτηση του
στυλ, αν υπάρχει
Συνεχίζοντας με το ποδόσφαιρο, και σαν αποτέλεσμα του πρώτου
σημείου, η Ρεάλ Μαδρίτης εξακολουθεί να’ναι μια ομάδα που δεν ξέρει τι παίζει,
ακριβώς το αντίθετο απ’αυτό που συμβαίνει στην Ατλέτικο Μαδρίτης. «Έχουμε μια
πολύ σαφή ταυτότητα: παίζουμε με υπερηφάνεια και πάθος», δήλωσε ο Simeone μετά
το ντέρμπι του περασμένου Σαββάτου. "Αυτό το παιχνίδι χρησίμευσε για να
καθοριστούμε ως ομάδα", πρόσθεσε ο Αργεντινός. Το ποδόσφαιρό του, αρέσει
περισσότερο ή λιγότερο, ειδικά αν δεν είναι η Atleti, αλλά η ομάδα του Cholo
είναι πάντα αναγνωρίσιμη. Σε αντίθεση, η ίδια η Μαδρίτη του Ζιντάν έχει ένα
πρόσωπο στο Μπερναμπέου κι ένα εντελώς διαφορετικό εκτός, αν και ήταν ακριβώς ο
Simeone στον οποίο ανατέθηκε να απεικονίσει τον Γάλλο προπονητή και να θάψει
την επίδραση που είχε η άφιξή του όταν ο Florentino Perez απέλυσε τον Rafa
Benitez.
3. Τέσσερις τεχνικοί αντιμετωπίζουν έναν
Πέρασαν λιγότερα από τρία χρόνια που απ’τον Ζοζέ Μουρίνιο ήρθε
ο Carlo Ancelotti, απ’τον Carlo Ancelotti ο Rafa Benitez, κι απ΄τον Rafa
Benitez ο Ζινεντίν Ζιντάν κάτι το οποίο δείχνει ότι το βασικό πρόβλημα της Ρεάλ
Μαδρίτης είναι στον τομέα της αθλητικής της διαχείρισης, ένα έργο που έχει
αναλάβει ο ίδιος ο πρόεδρος της ACS. Η αστάθεια που υπάρχει στον πάγκο του
Μπερναμπέου απαλλάσσει κατά κάποιον τρόπο τους ενοίκους του, τα πρώτα θύματα ενός
παρεμβατικού προέδρου στα πάντα, αλλά, φυσικά, με τον οποίο ο Cholo Simeone θα
διαρκούσε δύο ημέρες: της άφιξης και της αποχώρησης. Ο Αργεντινός έχει δει στη
Μαδρίτη να περνάνε ήδη τέσσερις προπονητές, κάτι το οποίο ήταν σύνηθες στην
Ατλέτικο Μαδρίτης μέχρι να έρθει (ή να επιστρέψει) αυτός.
4. Οι πελάτες περισσότεροι απ’τους οπαδούς
"Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ το γραφείο της Ρεάλ
Μαδρίτης. Το γραφείο μου είναι στην ACS" ομολόγησε ο Florentino Perez στον
δικαστή, όπου κατέθεσε ως μάρτυρας στην υπόθεση του μπλοκ της Púnica. Όταν ο Florentino
εξηγεί πώς λειτουργεί ο σύλλογος του οποίου προεδρεύει δεν διστάζει να
χρησιμοποιεί τον όρο πολυεθνικής. Απ’την επιχειρηματική σκοπιά της ζωής του, ο
πρόεδρος της ACS βλέπει στους οπαδούς της Ρεάλ Μαδρίτης δυνητικούς πελάτες,
ξεχνώντας την οπαδική τους κατάσταση και, στην περίπτωσή τους, ότι είναι μέλη. Υπό
αυτή την έννοια, η Ατλέτικο ενδιαφέρεται επίσης περισσότερο για τους οπαδούς της,
λιγότερο πολυάριθμοι, αλλά πιο πιστοί και φυσικά θορυβώδεις, ακριβώς επειδή αισθάνονται
περισσότερο ταυτισμένοι με τα χρώματά της.
5. Πουλάνε φανέλες… ή τις ιδρώνουν
Ο αθλητικός διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης, ο Florentino Perez,
αποκτά παίκτες που πουλάνε φανέλες. Ακόμη και με τον τωρινό προπονητή του, τον Ζινεντίν
Ζιντάν, πουλάει φανέλες με τ’όνομά του και το 5 στην πλάτη που είχε ως
ποδοσφαιριστής και που συμπτωματικά ήταν ελεύθερο μετά την αποχώρηση του Coentrao
το περασμένο καλοκαίρι. Αντίθετα, ο Simeone ζητάει απ’την Τεχνική Γραμματεία της
Atlético παίκτες που ιδρώνουν τη φανέλα. Εκτός απ’την ποιότητα, πάνω απ 'όλα ο Cholo
απαιτεί δέσμευση, η οποία αργά ή γρήγορα καταλήγει σε πλήρη ταύτιση με τη φανέλα
που φοράνε, κάτι το οποίο όχι τυχαία ο madridismo έχει φτάσει ν’αμφισβητεί,
στην περίπτωση ορισμένων πολυεκατομμυριούχων του ποδοσφαιριστών.
6. Villalón
ή «Δρ τέντωμα»
Μπορεί να μοιάζει ένα μικρό πρόβλημα, αλλά είναι γεγονός ότι
ενώ στην Ατλέτικο οι ιατρικές υπηρεσίες που διοικεί ο Δρ Villalón κάνουν πραγματικά
«θαύματα» έτσι ώστε η ανάρρωση των παικτών σε πολλές περιπτώσεις να γίνεται
νωρίτερα απ’το αναμενόμενο, στην Ρεάλ Μαδρίτης είναι τα ίδια τ’αποδυτήρια τα
οποία αμφισβητούν το έργο του Δρ Olmo, γνωστού απ’τους παίκτες ως «Δρ τέντωμα».
Περιπτώσεις όπως του Benzema και, πάνω απ'όλα, του Gareth Bale, είναι οι πιο χτυπητές,
αν κι επίσης σ’αυτή την περίπτωση είναι ο πρόεδρος ο οποίος προστατεύει τον
κύριο ένοχο.
7. Δημαγωγία με
την ακαδημία
Η Atleti κέρδισε και πάλι το Σάββατο στο Bernabeu με μια
μεσαία γραμμή που απαρτίζονταν από τρεις canteranos, τους Gabi, Κόκε και Σαούλ,
πέρα απ’τον Augusto και χωρίς να υπολογίζουμε τον Fernando Torres. Είναι
ενδιαφέρον ότι, η Ρεάλ Μαδρίτης τελείωσε το παιχνίδι με τέσσερις -Carvajal,
Lucas Vázquez, Jesé και τον πρωτοεμφανιζόμενο Borja Mayoral-, αν και μόνο ο
πρώτος ήταν βασικός. Οι υπόλοιποι έπρεπε να μπουν για να καλύψουν τις πολυάριθμες
απώλειες που είχε η ομάδα τους. Ο Ζιντάν ήρθε ακριβώς απ’τον πάγκο της Καστίγια,
αν και είναι γνωστό ότι η πολιτική του Florentino με την ακαδημία είναι
περισσότερο δημαγωγική παρά πραγματική. Αυτή της Ατλέτικο δεν είναι στα
καλύτερά της, αλλά τουλάχιστον αντικατοπτρίζεται στην πρώτη ομάδα, η υψηλότερη
φιλοδοξία που μπορούν να’χουν οι νεαροί παίκτες.
8. Ο σεβασμός (ή όχι) στα σύμβολα
Αν και μπορεί να φαίνεται κάτι αυθόρμητο, δεν είναι, εξ ου
και η σοβαρότητά του. Υπό την προεδρία του Florentino είναι πολλά τα σύμβολα
της Ρεάλ Μαδρίτης, απ’τον Del Bosque στον Ίκερ Κασίγιας, μέσω των Ραούλ και
Φερνάντο Ιέρο, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τον σύλλογο απ’την πίσω πόρτα.
Ακριβώς το αντίθετο απ’αυτό, εκτός κάποιας εξαίρεσης, που συμβαίνει στην
Ατλέτικο, ένας σύλλογος παραδοσιακά πωλητής, αλλά που συνεχίζει να φροντίζει εκείνους
τους παίκτες που άφησαν το στίγμα τους. Η πιο πρόσφατη περίπτωση είναι αυτή του
Fernando Torres, όπως κάποτε ήταν ο Λουίς Αραγονές, τον οποίο το Καλντερόν υμνεί,
αν και στην περίπτωση του Niño, την ίδια στιγμή στο άλλο άκρο της συζήτησης,
για την ανανέωση του είναι ο άθικτος Cholo.
9. Αντίπαλοι άξιοι κι ανάξιοι
Από τότε που ο Simeone προπονεί την Ατλέτικο, η τάση στα ντέρμπι
της Μαδρίτης έχει αλλάξει ριζικά. Απ’τα 19 που έπαιξε μέχρι το περασμένο
Σάββατο, οι rojiblancos έχουν κερδίσει επτά κι έχουν φέρει ισοπαλία στα πέντε.
"Αναζητείται αντίπαλος για αξιοπρεπές ντέρμπι" έγραφε ένα πανό στο
Μπερναμπέου όταν η Ατλέτικο μετρούσε 14 χρόνια και 24 αγώνες χωρίς να κερδίσει
τη Ρεάλ Μαδρίτης. Αλλά τότε ήρθε ο Cholo και τώρα είναι οι rojiblancos που
«αναζητούν άξιο αντίπαλο για το ντέρμπι» με αυτό που εκνευρίζει τον Florentino
Perez να’ναι να χάνει απ΄την αυθεντική αντίπαλό του, την Atleti, την ομάδα που
βασιλεύει σήμερα στην πρωτεύουσα.
10. Η κατανομή (;) της εξουσίας
Και οι δύο είναι οι πρόεδροι των αντίστοιχων συλλόγων τους,
αν κι ο ρόλος και η δύναμη των Florentino Perez και Enrique Cerezo σε Ρεάλ
Μαδρίτης κι Ατλέτικο αντίστοιχα, δεν έχει καμία σχέση. Ενώ ο πρώτος έχει κατασκευάσει,
-σαν κατασκευαστής που είναι-, ένα σύλλογο στον οποίο κάθε απόφαση πρέπει να’χει
την έγκρισή του, ο Cerezo έχει ξεκάθαρα ένα αντιπροσωπευτικό ρόλο, κάτι το
οποίο του επιτρέπει να μεταδίδει μια εικόνα φυσικότητας ή ομαλότητας. Το
παράδοξο είναι ότι, ενώ η Ατλέτικο Μαδρίτης είναι μια Ανώνυμη Αθλητική Εταιρία,
εξ ου κι ο σημαντικός ρόλος του γενικού διευθυντή της, Miguel Ángel Gil, η Ρεάλ
Μαδρίτης δεν είναι, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο εκπληκτική τη δύναμη που έχει
ο ένας κι ο άλλος πρόεδρος, απ’τα πάντα στο τίποτα, όταν το φυσιολογικό θα’ταν το
αντίθετο.
