O Marcelo είναι υψίστης σημασίας για την επιδεξιότητα των
λευκών στην επίθεση τους. Η απουσία του, σε συνδυασμό μ’αυτή του Μπέιλ, αφήνει τη
Μαδρίτη χωρίς άλλον πλευρικό πέρα απ’τον Carvajal αναγκάζοντας τον Ζιντάν να δουλέψει
σε βάθος με τον πίνακα. Το να ξεφύγει απ’τη χοάνη - είναι δελεαστικό να μαζέψει
τους λευκούς παραχωρώντας τις πλευρές και θωρακίζοντας το εσωτερικό - περνά
μέσα από την εσωτερίκευση των αυτοματισμών που μασκαρεύουν τις απουσίες. Η
επιτυχία ή η αποτυχία θα είναι στους πλάγιους διαδρόμους. Κερδίζοντας εκεί,
τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση, τα υπόλοιπα τα δίνει ο Modric.
Η μέθοδος
Το ποδόσφαιρο είναι για τους παίκτες. Περισσότερο αν μιλάμε συλλόγους
συγκεκαλυμμένους σε μικτές κόσμου. Ο Ζιντάν έχει το θαυμασμό και τη θέληση των
μαθητών του. Το χάρισμά του είναι αδιαμφισβήτητο, αλλά μόλις ολοκληρωθεί η μίνι
προετοιμασία θα’ναι η ώρα των αριστοτεχνικών διαλέξεων. Το χτίσιμο μιας
ταυτότητας δεν είναι ένα ασήμαντο θέμα, αλλά το Champions League είναι προ των
πυλών και οι λευκοί πρέπει να εφαρμόσουν τις παραστάσεις τους και στα ενενήντα
λεπτά. Με τους τραυματισμούς έρχεται η ώρα να επανασχεδιάσουν το σχηματισμό, να
διανέμουν τα καθήκοντα και να επιδιώξουν τον τακτικό αιφνιδιασμό καθώς οι
αντίπαλοι θ’αρχίσουν να τιμωρούν τους λευκούς.
Μεγάλα λόγια
Χωρίζει τον αντίπαλο, αναζητάς την αριθμητική υπεροχή και κάνεις
μεγαλύτερες επιθέσεις -χωρίς ο αντίπαλος να πάρει ανάσα ούτε για ένα
δευτερόλεπτο- έτσι ώστε μόλις πάρει τη μπάλα να’χει βαριά πόδια και να πάρει
τις αποφάσεις υπό τον πειρασμό του λάθους και της έλλειψης οξυγόνου. Χωρίς τον Marcelo
η Μαδρίτη είναι τόσο μειωμένη όπως όταν ο Guardiola δεν έχει τον Alaba στην
Μπάγερν. Χωρίς τον Μπέιλ -η ανάκαμψη του καθυστερεί- μένει χωρίς το στιλέτο και
το γκολ γιατί ο Ουαλός ήταν πιο καταλυτικός απ’τον Cristiano. Μεγάλα λόγια. Οι
τίτλοι περνάνε απ’την αριστεία ως τον μόνο τρόπο, όπου δεν απαιτείται η τύχη.
Το υπόλοιπα, ποδόσφαιρο. Το άθλημα όπου όλα είναι δυνατά.
