Ο Cholo είχε την εμπειρία της Αργεντινής πριν απ’την
επιστροφή
Σήμερα αναμετρώνται δύο τρόποι για να επιστρέψουν στο
σύλλογο όπου είναι ιστορία για να τον σώσουν απ’τα προβλήματα: ο ένας με
εμπειρία και τίτλους, ο άλλος που έχει αποφασίσει να ξεκινήσει απ’την κορυφή
Ο Pep Guardiola έχει δημιουργήσει μόδα στο ποδόσφαιρο από
τότε που ήταν ένας νεαρός παίκτης. Εκείνη την εποχή, ο Κρόιφ τον μετέτρεψε στο
παράδειγμα του «4» της Barca κι από τότε, έχουν αναδειχθεί και συνεχίζουν να
αναδεικνύονται οι μεγάλοι παίκτες της Masia με χαρακτηριστικά παρόμοια με των Sampedor,
Xavi, Sergio Busquets και Sergi Roberto. Και δεδομένου ότι η εμπειρία του ως
σχεδόν πρωτάρης προπονητής στη Barça αποδείχθηκε επιτυχής, πόσοι σύλλογοι έχουν
προσπαθήσει να τον μιμηθούν; Σχεδόν όλοι, με μια μάλλον ανύπαρκτη ομοιότητα
μ’αυτό που έγινε με τον Guardiola. Αυτό συνέβη στη Milan, με τους Seedorf και
Inzaghi, στον Ajax με τον Frank de Boer, στην PSV με τον Cocu, στην Εσπανιόλ με
τον Sergio, ή στην Deportivo με τον Victor Sánchez del Amo, για ν’αναφέρουμε
μερικά παραδείγματα.
Είναι όλοι παίκτες που έχουν υπάρξει αναφορές στους
συλλόγους τους, θρύλοι μιας καλύτερης εποχής, που έχουν κληθεί για να βγάλουν
τους αγαπημένους τους συλλόγους από κάποιο πρόβλημα. Τόσο έχει εξαπλωθεί αυτή η
μόδα που ακόμη και οι δύο μεγάλοι σύλλογοι της Μαδρίτης την έχουν δοκιμάσει.
Πρώτη ήταν η Ατλέτικο Μαδρίτης, η οποία βυθίστηκε σε μια πολυετή κρίση την
οποία ούτε οι δύο ευρωπαϊκοί τίτλοι δεν κατάφεραν ν’ανακουφίσουν, που κάλεσε
ένα απ’τα σύμβολα του νταμπλ, τον Diego Pablo Simeone. Κι αυτό που ήρθε μετά, είναι
ήδη μέρος της rojiblanca ιστορίας. Και τώρα, μόλις πριν από δύο μήνες, η Ρεάλ
Μαδρίτης δοκίμασε το ίδιο με τον Ζινεντίν Ζιντάν, με τ’αποτέλεσματα να πρέπει ακόμα
να εκτιμηθούν.
Είναι ακόμα πολύ δύσκολο να καθοριστεί μια συγκριτική γραμμή
μεταξύ τους, επειδή η πορεία του ενός είναι πλούσια σ’εμπειρία και διαρκεί ήδη
δέκα χρόνια, ενώ ο άλλος ξεκινά για πρώτη φορά να δημιουργείται σε μια πρώτη
ομάδα έχοντας πρώτα προπονήσει την θυγατρική της, και οι δύο περιπτώσεις έχουν
λίγη σχέση μεταξύ τους. Ενώ σε μια μεγαλύτερη ομάδα ο στόχος είναι να κερδίζει
και η απόδοση μπορεί να αξιολογηθεί αποκλειστικά μέσω των αποτελεσμάτων, στην
ακαδημία αυτό που μετράει είναι η εκπαίδευση των παικτών έτσι ώστε μία μέρα να μπορέσουν
ν’ανέβουν αυτό το σκαλοπάτι που τους λείπει για να παίξουν με την πρώτη ομάδα. Ο
Ζιντάν το ξέρει αυτό. Το πώς είναι να δουλεύεις σ’ένα μεγάλο σύλλογο στην
πραγματικότητα το γνωρίζει τέλεια απ’τα χρόνια του ως παίκτης. Και είναι
διαφορετικό το να’ναι ο διαχειριστής απ’το να’ναι ο παίκτης.
El Cholo, στον πάγκο από τότε που αποσύρθηκε
Ο Ζιντάν, αφού αποσύρθηκε μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006
έχει υπάρξει συνδεμένος με το ποδόσφαιρο, αλλά έξω απ’αυτό, μέχρι κανά δύο
χρόνια πριν. Πρώτα ήταν πρεσβευτής της Ρεάλ Μαδρίτης, ένα πόστο ελάχιστα
καθορισμένο αλλά που, τουλάχιστον του χρησίμευσε για να ακολουθεί τον
ποδοσφαιρικό κόσμο. Αργότερα, ο Florentino του πρόσφερε τη θέση του αθλητικού
διευθυντή του συλλόγου και υπηρέτησε το πόστο. Πάνω απ'όλα θα τον θυμόμαστε για
το ότι είναι ο κύριος υπεύθυνος για την μεταγραφή του Ραφαέλ Βαράν, μια μεταγραφή
που έχει καταλήξει να’ναι μια σταθερή επιτυχία. Και κατά το πρώτο έτος του
Κάρλο Αντσελότι, ο Ζιντάν έβγαλε το κοστούμι κι έβαλε και πάλι τις φόρμες για
να γίνει ο βοηθός του. Ήταν το πρώτο βήμα προς αυτό που είναι σήμερα.
Ζιντάν και Simeone θα τεθούν αντιμέτωποι απ’τους πάγκους για
πρώτη φορά. Κι αν ο Γάλλος δεν φαίνεται ιδιαίτερα προφανές ότι επρόκειτο να
γίνει προπονητής, του Cholo θα μπορούσαμε να το διαισθανθούμε πολύ καιρό πριν απ’το
να κρεμάσει τα παπούτσια του στην Racing. Μάλιστα, ήταν τόσο προφανές που με το
που αποσύρθηκε, ο Simeone πέρασε απ’το παιχνίδι στο να’ναι ο προπονητής της Academia.
Στο ίδιο 2006 που σταμάτησε ο Ζιντάν, το έκανε επίσης κι ο Simeone, που ξεκίνησε
το μακρύ ταξίδι του για να επιστρέψει στο Καλντερόν ως προπονητής.
Κατάνια, πρώτη στάση στην Ευρώπη
Στην Racing έμεινε μόνο μισή σεζόν, στο Clausura του 2006,
αλλά γρήγορα πήρε το πρώτο μεγάλο του αποτέλεσμα στην Estudiantes, όπου
ανακηρύχθηκε πρωταθλητής του Apertura,
ο πρώτοw του τίτλος ως
προπονητής. Το Apertura του εν λόγω έτους, ήταν ένα συγκλονιστικό ορόσημο στην
ιστορία του club της La Plata, αφού εκείνη την εποχή είχαν περάσει 23 χρόνια απ’τον
τελευταίο τίτλο του. Ήταν η αρχή μιας πορείας γεμάτη από επιτυχίες που δεν έχει
συναντήσει κανένα φράγμα μέχρι τώρα. Αργότερα πέρασε απ’την River, όπου έγινε και
πάλι πρωταθλητής πριν προπονήσει την San Lorenzo. Είχε την πρώτη ευρωπαϊκή
εμπειρία του στην Κατάνια, όπου πέτυχε επιδέξια τον στόχο της σωτηρίας απ’την
πτώση των Σικελών. Και πριν απ’την επιστροφή στην Ατλέτικο, ο Simeone επέστρεψε
στην Racing για να προσπαθήσει να γίνει πρωταθλητής με την ομάδα της καρδιάς
του, και του έμεινε μόνο ένα βήμα, καθώς τερμάτισε δεύτερος πίσω απ’την Μπόκα
στο Apertura του 2011 (βέβαια, 12 βαθμούς μακριά της).
Σήμερα, αναμετρώνται όχι μόνο δύο μεγάλοι παίκτες, δύο
μεγάλα ονόματα, αλλά και δύο μονοπάτια, δύο τρόποι για να επιστρέψουν στο
σύλλογο όπου είναι ιστορία, για να τους σώσουν από δύσκολες στιγμές. Ο ένας με πολύ
εμπειρία και τίτλους, ο άλλος που έχει αποφασίσει να ξεκινήσει απ’την κορυφή.
Οι δύο θα πρέπει να σκεφτούν πριν απ’την επιλογή των 11άδων. Ο Γάλλος επειδή
δεν μπορεί να υπολογίζει στον τραυματία και ζωτικής σημασίας Marcelo -ναι έχει τον
Μπενζεμά μπροστά, όχι όμως και τον Pepe-, όπως κι ο συνάδελφός του δεν ήταν σε
θέση να’χει πίσω έγκαιρα τον Carrasco ο οποίος του λείπει και την τελευταία
στιγμή έχασε τον Σάβιτς.
