Συγκρίνουμε τα δύο τμήματα του λευκού club
Έντεκα τίτλοι εναντίον έξι. Απ’την άφιξη του Pablo Laso, το λευκό
μπάσκετ διέλυσε το ποδόσφαιρο. Αναλύουμε τις κύριες αιτίες ακριβώς μετά από
έναν ακόμα τίτλο στο μπάσκετ (Copa del Rey) και σχεδόν ακόμα έναν χαμένο στο
ποδόσφαιρο (Liga)
Ένα στυλ εναντίον πολλών
Η ομάδα μπάσκετ απ’την άφιξη στον πάγκο, του Pablo Laso,
έχει ένα ξεκάθαρο στυλ παιχνιδιού: χαρούμενο, επιθετικό και γρήγορο, που
επιβραβεύει το θέαμα (είναι αλήθεια ότι ο προκάτοχός του, ο Ετόρε Μεσίνα, δεν
ήταν της ίδιας φιλοσοφίας). Στο ποδόσφαιρο έχουν περάσει τέσσερις προπονητές
(Μουρίνιο, Αντσελότι Μπενίτεθ και Ζιντάν) εντός της ίδιας περιόδου, με αρκετά
διαφορετικές ιδέες για το παιχνίδι.
Διάρκεια έναντι αλλαγών
Συγκρίνουμε τις περιπτώσεις Laso και Αντσελότι. Ο προπονητής
απ’την Βιτόρια, τώρα εστεμμένος, είχε τις δύσκολες στιγμές του. Πρέπει να
θυμάστε ότι, πριν κερδίσει τον τρίτο, έχασε δύο τελικούς Ευρωλίγκα απροσδόκητα
(σ’έναν έγινε ανατροπή στο σκορ και στον άλλο έχασε όντας φαβορί) κι ότι η
ομάδα βυθίστηκε τη σεζόν 2013-2014 μετά από 31 συνεχόμενες νίκες. Χωρίς να βρίσκεται
σε τεντωμένο σχοινί, ο Laso συνέχισε στο πόστο του και η ομάδα του αντέδρασε με
πέντε τίτλους (Σούπερ Καπ, Κύπελλο, Πρωτάθλημα, Ευρωλίγκα και το νέο Διηπειρωτικό).
Στον Αντσελότι, βυθίστηκε επίσης μια ομάδα με σερί, αυτή των
22 συνεχόμενων νικών, της σεζόν 2014-2015. Είχε κερδίσει Κύπελλο, Τσάμπιονς
Λιγκ, Σούπερ Καπ Ευρώπης και Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων παίζοντας το καλύτερο
ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια στην Ρεάλ ... Ο Ιταλός έπεσε απ’το σχοινί, παρά
το ότι ούτε τ’αποδυτήρια ούτε οι οπαδοί επιθυμούσαν την απόλυσή του. Νέα αλλαγή
κατεύθυνσης με τον Μπενίτεθ και το σκάφος να περιστρέφεται εκ νέου.
Ισπανικό μπλοκ εναντίον συσσώρευσης αστέρων:
Sergio Rodriguez, Sergio Llull, Rudy Fernández και Felipe
Reyes απαρτίζουν την ισπανική βάση της ομάδα του Laso. Κανείς δεν διεκδικεί
ν’ανακηρυχθεί καλύτερος απ’τον άλλο κι αυτό αντικατοπτρίζεται στο γήπεδο, όπου πριμοδοτείται
η ομάδα έναντι των ατόμων, που υπάρχουν και είναι πολύ καλά. Συνήθως, τα
στατιστικά της ομάδας μοιράζονται, με αρκετούς παίκτες με πολύ αποδεκτούς
αριθμούς.
Η ποδοσφαιρική ομάδα έχει έναν αστέρα πάνω απ’τους υπόλοιπους,
τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Στ’αποδυτήρια, συνήθως κάθε χρόνο, προστίθεται ακόμα
ένας. Χωρίς Κασίγιας και Xabi Alonso, το βάρος των ισπανικών παικτών έχει
μειωθεί στον Sergio Ramos.
Μεταγραφές από ανάγκη ή από καπρίτσιο
Το τμήμα μπάσκετ έχει το σχήμα ενός αθλητικού διευθυντή, του
Alberto Herreros, ο οποίος έχει στα καθήκοντά του την ανάπτυξη μιας ομάδας με
μεταγραφές, ανάλογα με το παιχνίδι ή μ’ό,τι ζητά ο προπονητής. Αν λείπει η
ανταγωνιστικότητα στις αποφασιστικές στιγμές, Noccioni. Αν λείπουν οι μύες, Slaughter.
Εάν χρειάζεται ένα πιο κυρίαρχο σέντερ, Ayón ... λάθη στις μεταγραφές έχουν υπάρξει
επίσης, αλλά οι κινήσεις είχαν πάντα στόχο την κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών.
Στο τμήμα του ποδοσφαίρου, χωρίς φιγούρα αθλητικού διευθυντή
απ’την αποχώρηση του Miguel Pardeza, οι μεταγραφές φαίνεται να γίνονται με βάση
τα καπρίτσια. Ως παράδειγμα, με την αποχώρηση του Coentrao, ο Marcelo δεν έχει
καμία φυσική αντικατάσταση, και στα δεξιά, υπάρχουν μέχρι και τέσσερις παίκτες
(Danilo, Carvajal, Arbeloa και Nacho).
Ευκαιρίες έναντι εξοστρακισμού
Luka Doncic
ενάντια σε Martin Odegaard. Ίσως
να’ναι ασύγκριτοι, αλλά η πορεία του καθενός, σε παρόμοια ηλικία, είναι
ενδεικτική του πώς δουλεύει η κάθε πλευρά. Είναι οι υποσχόμενοι στους οποίους
έχουν τις περισσότερες ελπίδες τα δύο τμήματα. Ο ένας, ο Λούκα, απ’την Σλοβενία,
έτοιμος να κλείσει τα 17, μαζεύει λεπτά και ποιοτικές εμπειρίες στη σκιά των μεγάλων,
ως ένας ακόμα.
Ο άλλος, ο Νορβηγός, έχοντας ήδη κλείσει τα 17, μόλις που έχει
πάρει λεπτά, ασήμαντα κι απλή αναφορά, με την πρώτη ομάδα, την οποία βλέπει μόνο
στην προπόνηση. Το ταλέντο του, αδιαμφισβήτητο, εξελίσσεται στην Καστίγια.






