Μια άποψη του Santiago Segurola, διευθυντή της Marca
Δεν υπήρχε λόγος να πιστεύουμε στην ηγετικότητα του Modric,
όταν εντάχθηκε στην Ρεάλ Μαδρίτης. Είχε θεωρηθεί ένας παίκτης κλάσης, του
καλύτερου υλικού της Κροατίας, με μια φήμη δημιουργίας, πιο προετοιμασμένος
κυρίως για την απόλαυση των επιτελικών μέσων παρά για τα καθήκοντα των μέσων.
Δεν χρειάστηκε πολύ στο να πείσει, αλλά όχι τόσο ώστε να μετατραπεί σε
αδιαμφισβήτητο. Σ’εκείνη την ομάδα του Μουρίνιο αφθονούσαν τ’αστέρια.
Ένα σουτ μέσης απόστασης στο Old Trafford άλλαξε
την αντίληψη που υπήρχε για τον Modric.
Εκείνο το βράδυ έσωσε τη Μαδρίτη από μια κακή βραδιά. Εισήλθε στο δεύτερο
ημίχρονο και γράπωσε με το δεξί τη νίκη. Δεν ήταν το πρώτο του γκολ. Ναι, ήταν
το πιο σημαντικό. Από εκείνη τη στιγμή, ο Modric άρχισε να γίνεται πιο
διαβόητος για την ομάδα και για τους οπαδούς. Το Μπερναμπέου, ένα στάδιο όπου οι
συμπάθειες δεν διανέμονται δωρεάν, άρχισε να γιορτάζει μ’έναν παίκτη που γιγαντώνονταν
βδομάδα με τη βδομάδα.
Από όλες τις συνεισφορές του Αντσελότι, λίγες ήταν πιο συγκλονιστικές
απ’την απόφασή του σχετικά με τον Modric. Ο τραυματισμός του Khedira σήμαινε
μια ευκαιρία που ο Κροάτης παίκτης δεν άφησε να περάσει ανεκμετάλλευτη. Ο
ωραίος επιτελικός μέσος μετατράπηκε σ’έναν ολοκληρωτικό μέσο. Λόγω αντοχής,
τεχνικής, ευφυΐας και επιρροής στο παιχνίδι, ο Modric έφτασε σε μια κεφαλαιώδη
σημασία στη Ρεάλ Μαδρίτης, συμπεριλαμβανομένης της υπέροχης αμυντικής του
ανάγνωσης.
Τα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου εναντίον της Μπάγερν
τον έχρισαν. Η εντυπωσιακή του εμφάνιση έπαιξε σημαντικό ρόλο σ’εκείνα τ’αξέχαστα
διπλά ματς. Η ιεραρχία του στην ομάδα αυξήθηκε εκθετικά. Σπάνια στην ιστορία
έχει γίνει τόσο αισθητή μια απουσία όσο αυτή του Modric στη σεζόν 14-15. Η
ομάδα που έκανε 22 διαδοχικές νίκες και την οποία ερωτεύτηκαν οι οπαδοί ξεφούσκωσε
χωρίς τον εκπληκτικό διευθυντή της στη μεσαία γραμμή.


