Ένα άρθρο του Santiago Segurola, διευθυντή της Marca
Η επίθεση στον Mariano Rajoy, στον πρωθυπουργό, επέφερε το
είδος του σοκ κι απέρριψε την αξία της βίας, προχωρώντας όπου προχώρησε. Λένε
ότι ο επιτιθέμενος είναι ένα αγόρι 17 ετών, ένθερμος υποστηρικτής της Pontevedra,
με μια πολύ ασυνήθιστη σχολική ιστορία και μερικά αποσπάσματα που χρειάζονται
ψυχολογική θεραπεία. Αυτό το προφίλ μας προσκαλεί να σκεφτούμε ένα αγόρι με
προβλήματα, αλλά δεν αποτελεί δικαιολογία στην επίδραση της δράσης του. Κανένας
έχων σώας τας φρένας δεν θα δικαιολογούσε την επίθεση στον Rajoy. Και κανείς
δεν την δικαιολόγησε.
Είναι πολύ σημαντική η κοινωνική δυσανεξία στη βία,
απρόσκοπτη και χωρίς δικαιολογίες. Οποιαδήποτε μορφή αιτιολόγησης, τροφοδοτεί την
ανηθικότητα και παράγει διχαστικές επιπτώσεις ανυπολόγιστων συνεπειών. Πριν από
τέσσερα χρόνια, ο Ζοζέ Μουρίνιο, τότε προπονητής της Ρεάλ Μαδρίτης, επιτέθηκε στον
Τίτο Vilanova μετά τον τελικό του Σούπερ Καπ. Ήταν μια άνανδρη και ύπουλη
επίθεση σε ένα συνάδελφο, μια αδικαιολόγητη πράξη που άξιζε την άμεση απόλυση
του Μουρίνιο.
Μακριά από την παραδοχή της ηθικής ευθύνης που αντιστοιχούσε
στον πρόεδρο της Ρεάλ Μαδρίτης, ο Florentino Perez ανέχτηκε την επιθετικότητα
σε όλους τους δυνατούς τρόπους. Μερικές μέρες αργότερα, στο Santiago Bernabeu
Trophy, επέτρεψε την παρουσία του περιβόητου πανό που καθόρισε ένα μεγάλο μέρος
της καριέρας του ως πρόεδρος.
«Μου, το δάχτυλό σου δείχνει το δρόμο», έγραφε το πανό. Ήταν
μια πρόποση στη βία που επικρίθηκε από πολλούς οπαδούς κι αγκαλιάστηκε από ένα
πολύ σημαντικό τμήμα του madridismo. Ούτε ο Τύπος ξέφυγε απ’την αθλιότητα. Ένα
αρρωστημένο πρόγραμμα της τηλεόρασης πέρασε το πανό από μελέτη, ανάμεσα σε
κραυγαλέες προσχωρήσεις αρκετών ομιλητών.
Ο Florentino Perez ήρε την κατηγορία του δράστη μετά την αρχική
εκπροσώπηση των αξιών της Ρεάλ Μαδρίτης. Το διακήρυξε αρκετές φορές σε πολλά
φόρουμ. Μετέτρεψε έναν απρόσωπο στον πνευματικό ηγέτη ενός συλλόγου με δεκάδες
εκατομμύρια οπαδούς σ’όλον τον κόσμο.
Δεν είχε καμία σημασία αν το έκανε από ευκολία, φόβο ή πλήρη
προσκόλληση στον επιτιθέμενο. Ο Florentino Perez νομιμοποίησε σ’όλα τα επίπεδα,
συμπεριλαμβανομένης της ηθικής, τις βίαιες ενέργειες του Μουρίνιο. Η ανεκτική
ανευθυνότητα του, τον υποβάθμισε ως ηγέτη. Επιπλέον, η παρακμή του Florentino
Perez ως προέδρου της Ρεάλ Μαδρίτης ξεκίνησε εκείνη την εποχή, όπου η ηθική
ηγεσία ήταν πολύ πιο σημαντική απ’ότι η ευκαιριακή ηγεσία.


