Μετά το Ramón de Carranza, οι οπαδοί της Μαδρίτης, κολλημένοι
σε κοινοποιήσεις, φαξ, άρθρα, πηγές και παραγράφους άρθρων, εμφανίστηκαν στο
Μπερναμπέου για να ξεχάσουν τον πόνο τους. Στο τρίτο λεπτό ήταν χαρούμενοι,
γιατί αισθάνθηκαν την επιστροφή του heavy metal. Στο ημίχρονο, μεταξύ των ποτών,
έπεφταν στοιχήματα για σκορ άλλων δεκαετιών. Ωστόσο, αυτή η Μαδρίτη δεν κλείνει
ποτέ καλά, και εξακολουθεί να αφήνει τις συναυλίες στη μέση.
Κατά παράδοση, όλες οι νίκες της Μαδρίτης έρχονται με
εργοστασιακές προεπιλογές. Θα πρέπει να προσθέσουμε έναν αστερίσκο στη γωνία
του αποτελέσματος. Είναι κάτι σαν 4-1*. Προσθέτοντας πάντα ότι ο αντίπαλος -δεν
έχει σημασία αν είναι η Jaén ή η Juve- δεν υπήρχε, ότι δεν ανταγωνίστηκε, ότι αφέθηκε
να χάσει, σαν οποιοσδήποτε. Εκτιμάται ότι η τελευταία άξια νίκη της Μαδρίτης ήρθε
το 1967, πριν απ’την άφιξη του ανθρώπου στο φεγγάρι.
Όπως οι μεγάλες μπάντες της rock έκαναν πολλά χιλιόμετρα στους
δρόμους και κατέστρεψαν δωμάτια, το BBC προσθέτει, στην ικανότητά του να πετυχαίνει
γκολ, ένα μέλος με προβλήματα με το νόμο. Ο Μπενζεμά ξέχασε για λίγο τους
φίλους του με τα στριμμένα καπέλα κι αφοσιώθηκε στο να γίνει ο Hugo Sánchez στη
μικρή περιοχή. Bale και Cristiano τέντωσαν τον Guaita.
Το γκολ πάντα μακιγιάρει και φαίνεται καλό στο εξώφυλλο.
Δίπλα του, η ασίστ δεν έχει αξιοποιηθεί δεόντως. Υπάρχει η εξαίρεση, όπως
συνέβη με το τακουνάκι του Guti, νονού της αναρχίας, με τον Μπενζεμά στο
Riazor. Εκείνη τη νύχτα αυξήθηκε η κατανάλωση των καλαμιών στη Μαδρίτη. Ήταν
υποχρεωτικός ο σχολιασμός της κίνησης μέχρι οι συλλαβές βρεθούν σε θέση
οφσάιντ.
Η λίστα της Μαδρίτης -Modric, Kroos και James- έδωσε υλικό
για συζήτηση. Αυτό συνέβη κατά την πρώτη φάση. Ο Κολομβιανός στ’αριστερά της
κουνιστής καρέκλας, το εξωτερικό του δεξιού ποδιού του Κροάτη οδηγεί σ’ένα μουσείο
κι ο Γερμανός σκορπίζει τους αστραγάλους κάποιων αποστολών του περασμένου
έτους, πριν απ’τον Ιανουάριο, φυσικά.
Ο Kroos ήταν πρωταγωνιστής του γκολ του καλπασμού. Η Χετάφε έχασε
την μπάλα στο ημικύκλιο της λευκής περιοχής και ξεκίνησε η άτακτη φυγή, όπως σ’εκείνα
τα western στα οποία η σκόνη κρύβει τους Ινδιάνους. Στην αντεπίθεση η μπάλα
ήρθε στον Γερμανό και την έστειλε στο Nike του Κριστιάνο. Είναι ήδη γνωστό ότι
αν η Μαδρίτη σκοράρει στην αντεπίθεση θα πάρουν τα δαχτυλικά αποτυπώματα της δράσης
για να δουν αν αυτή είναι ύποπτη. Απ’την εποχή του Μουρίνιο υπάρχουν
αντεπιθέσεις κι αντεπιθέσεις.
Οι προπονητές αγαπούν να αφήνουν μια κληρονομιά. Ο Μπενίτεθ
επέλεξε τον Lucas Vázquez για δεξί μπακ. Σ’αυτή τη θέση, δεν έχει σημασία η πλευρά,
ο Simeone έφτιαξε τον Juanfran, ο Guardiola τον Goiko, ο Emery τον Jordi Alba,
ο Λουίς Ενρίκε τον Sergi Roberto. Ο canterano παίζει κάθε λεπτό, σαν να είχε μπει
λίγο νωρίτερα. Λερώνει το σορτσάκι με και χωρίς αιτία, κάτι που το Bernabeu υποδέχεται
με ευχαρίστηση και χειροκροτήματα.
Το έργο του κ Mateu Lahoz, ενός διαιτητή ο οποίος δείχνει
τις κάρτες σαν ένας μπάτλερ, με τρόπους και χωρίς αυστηρότητα, ευχαριστεί. Στα
πρακτικά, χωρίς αντιρρήσεις, θα μπορούσε να αντανακλάται: «Ενωμένες οι ομάδες, Ρεάλ
Μαδρίτης και Getafe, απένειμαν το θρίαμβο στη γηπεδούχο ομάδα για την ισοπέδωση
στο πρώτο ημίχρονο. Η επανάληψη των πρώτων 45 λεπτών τιμωρείται».
