Μετά από εξαίσια είκοσι πέντε λεπτά με πίεση, επαφές και
τελικές, η Ρεάλ Μαδρίτης αποφάσισε να υποχωρήσει χωρίς να ξέρουμε αν ήταν από
έλλειψη βενζίνης ή επειδή η 11άδα που ξεκίνησε ο τεχνικός δεν άντεξε στο ρυθμό
που απαιτείται σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Κάποιες φορές έμοιαζε πως δεν
συνέβαλαν όλοι προς την ίδια κατεύθυνση, μπερδεύονταν, κατέβαζαν τα χέρια και οι
επιπτώσεις ήρθαν με τη μορφή της ήττας. Πολύ επώδυνη. Πολύ επώδυνη κι όχι για
τους χαμένους τρεις βαθμούς, αλλά για την εικόνα που έβγαλαν στα δύο τελευταία
παιχνίδια κόντρα στην PSG και τη Σεβίλλη, η ίδια που απέχει πολύ απ’αυτήν της
ομάδας που προτίθεται να τα κερδίσει όλα.
Κάποιος μπορεί να μιλήσει για τις απουσίες, τους τραυματισμούς,
αλλά επίσης και για τα λάθη στις τεχνικές αποφάσεις, δύσκολες να εξηγηθούν, όταν
ψάχνει τους λόγους για να κατανοήσει την ήττα της Ρεάλ Μαδρίτης απ’την Σεβίλλη στην
οποία παραδόθηκε και η οποία ήταν ένα
βήμα μακριά απ’το να φορτώσει με γκολ μια μαδριλένικη ομάδα εντελώς
αποπροσανατολισμένη και χωρίς ικανότητα αντίδρασης. Τα τελευταία λεπτά αφήνουν πολλά
ερωτηματικά για το μέλλον, αλλά ούτε η αναγκαστική αποχώρηση του Ράμος, με το φανταστικό
γκολ του χωρίς αποτέλεσμα, δεν μπορεί να χρησιμεύσει ως επιχείρημα για να δικαιολογήσει
αυτό που συνέβη μετά απ’το ψαλιδάκι, όταν άφησε ένα κομμάτι της κλείδας του στο
χόρτο .
Το πρόβλημα που έχει ο Μπενίτεθ είναι ότι έχει παίκτες που
δεν ξέρουν σε ποια θέση παίζουν. Οι Ρονάλντο και Μπέιλ κινούνται μέσα στο γήπεδο
κι όταν έχουν την μπάλα μπορούν να δώσουν κάτι, αλλά όταν δεν συμβαίνει αυτό, δεν
κάνουν τίποτα. Κι αυτή η λεπτομέρεια χαλάει εντελώς την ομάδα. Είναι δύο απομονωμένοι
που δεν δίνουν νόημα στο συλλογικό παιχνίδι. Επιπλέον, στο χόρτο του Pizjuán θα
μπορούσε να παρατηρηθεί κάτι άγνωστο μέχρι στιγμής, όπως ότι οι συμπαίκτες του
Πορτογάλου του πέταξαν στο πρόσωπο τον εγωισμό του. Οι Modric και Danilo το έκαναν,
με το σκορ στο 2-1 κι όταν ο CR7 έκανε ένα απ’τα δικά του, απόρησαν χωρίς κάποια
εξήγηση.
Ο Kroos παραμένει άφαντος όταν πρόκειται να δώσει κάτι στην
ομάδα και οι θαρραλέοι Modric και Isco δεν είναι αρκετοί. Ο Casemiro είναι αρκετός
ως εδώ, ενώ ο Danilo εξακολουθεί χωρίς παρουσία ως madridista. Σ’αυτό το
πανόραμα κάποιες αποφάσεις του Μπενίτεθ δεν είναι κατανοητές. Είναι αλήθεια ότι
ο Jesé είχε στομαχικά προβλήματα το Σάββατο, αλλά η αντικατάσταση του θα
γίνονταν έτσι κι αλλιώς, απ’την επιστροφή του Μπέιλ. Λίγη σημασία έχει ότι ήταν
ένας απ’τους καλύτερους στα τελευταία παιχνίδια και το ίδιο ίσχυσε και για τον Isco
στην αλλαγή του, όταν υπήρχαν άλλοι παίκτες όπως οι Kroos, Μπέιλ και Ronaldo που
έκαναν ελάχιστα ή τίποτα στον αγωνιστικό χώρο.
Η Σεβίλλη είχε τον έλεγχο, καθώς της παραχωρούνταν μέτρα
σχεδόν αβίαστα. Η ισοφάριση ήρθε μετά από ένα λάθος του Casilla κι από εκεί και
πέρα ήταν αρκετό το ποδόσφαιρο του Konoplyanka και η παρουσία του Krychowiak για
να περάσουν πάνω από μια Ρεάλ Μαδρίτης αγνώριστη. Ο Tremoulinas έφτιαξε το
παιχνίδι στο δεύτερο γκολ κι ο Llorente ήρθε την κατάλληλη στιγμή για να
σκοτώσει υπό το βλέμμα του Πέπε. Στο τελευταίο τέταρτο της ώρας, είχαν την
ευκαιρία να κατατροπώσουν την Ρεάλ, αλλά οι παίκτες του Emery αρκέστηκαν στα
τρία γκολ. Κανείς δεν θα το πίστευε, αν κι ο Sergio Rico έχει πολλά να πει στον
θρίαμβο με αποκρούσεις σε καίριες στιγμές.
Ο Μπενίτεθ θα κατάλαβε ότι με τον Ρονάλντο και τον Μπέιλ στην
ομάδα, η πίεση στον αντίπαλο είναι αδύνατο να συνεχιστεί πέρα απ’τα είκοσι πέντε
λεπτά. Τουλάχιστον, γύρισε ο James κι άφησε το σημάδι του με ένα γκολ. Το
λυπηρό για τους madridistas ήταν, ότι επρόκειτο για την τελευταία φάση του
αγώνα. Τι θα συμβεί αν δεν κάθονται στον πάγκο πάντα οι ίδιοι;
