Ο madridismo βρήκε έναν ένοχο και του φώναξε "Florentino παραιτήσου!"

Του Jesus Garrido

Ούτε καν τα μεγάφωνα δεν σκέπασαν τις κραυγές

Το Μπερναμπέου ήταν μια κραυγή. Απ’τα μέσα του πρώτο μέρους μέχρι και το τέλος του αγώνα είχε ξεκάθαρο ποιος ήταν υπεύθυνος για την ήττα. Δεν ήταν ο Μπενίτεθ, ούτε οι παίκτες. Οι κραυγές κατευθύνονταν προς τα επίσημα

Το Clásico τελείωνε. Το τέλος της χειρότερης ανάμνησης του προέδρου της Ρεάλ Μαδρίτης πλησίαζε στο τριπλό σφύριγμα του διαιτητή. Αλλά ο εφιάλτης θα μπορούσε να γίνει αιώνιος, θα μπορούσε να γραφτεί στο μαύρο θρύλο της Ρεάλ Μαδρίτης, αν δεν έχει ήδη κερδίσει τουλάχιστον μια θέση σ’αυτούς. Μια τελευταία επικίνδυνη φάση της Μπάρτσα κυρίευσε τον Florentino Perez και όλους τους merengues οπαδούς, τόσο όσο και τα άλλα τέσσερα γκολ. Το τελευταίο σουτ, ήταν του Munir el Haddadi, ενός παιδιού που η Μαδρίτη προτίμησε να παίξει στη Barca. Αυτή η ενέργεια του Ισπανού διεθνή να ολοκληρώσει ένα σουτ μ’αυτό τον τρόπο εμπόδισε αυτόν που έχει γίνει, προφανώς, ο νούμερο ένα δημόσιος εχθρός της Μαδρίτης, τον Gerard Piqué να δείξει πάλι την παλάμη του στον κόσμο με την οργή που είχε μέσα του απ'τις αποδοκιμασίες. Επέπληξε το παιδί, μετά του «ζήτησε συγγνώμη» στα κοινωνικά δίκτυα. Πόσο λίγο χρειάζονταν για να εκραγεί από χαρά.

Η ζημιά είχε γίνει. Ο Florentino ποτέ δεν ταπεινώθηκε με τέτοιο τρόπο στο ίδιο του το σπίτι, μπροστά στα μάτια των τόσων «φίλων» που τον περιέβαλλαν. Πώς να εξηγήσει σε όλους, συντρόφους στα επίσημα και στο ευρύ κοινό, τι είχε συμβεί έτσι ώστε η ομάδα που πριν από ένα χρόνο και κάτι ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης να ταπεινωθεί απ’τον αιώνιο αντίπαλο στο σπίτι; Και ακόμα χειρότερα, πώς να αντιμετωπίσει τα αμήχανα βλέμματα του περίγυρού του ενώπιον της κραυγής του κόσμου του, που ζητούσε το κεφάλι του σε ομόφωνες και σταθερές κραυγές, "Florentino παραιτήσου!"; Είναι πρακτικά αδύνατο. Ακόμη κι ο ύμνος στη διαπασών δεν μπορούσε να καλύψει τις κραυγές του κοινού. Έπρεπε να αποδώσει ευθύνες. Κι απ’το περιβάλλον του  αρχίζουν ήδη να διαισθάνονται ότι ο Μπενίτεθ δεν θα διαρκέσει πέρα ​​από αυτήν την εβδομάδα που έρχεται.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο αξιοσέβαστος κόσμος της Ρεάλ στρέφει το θυμό του προς τα επίσημα κι όχι προς το γήπεδο. Δεν υπάρχουν πλέον οι δικαιολογίες ότι οι αποδοκιμασίες πάνε πάντα προς τους ίδιους, δηλαδή, στους παίκτες και στους προπονητές που έχουν περάσει με την πάροδο των ετών. Στην πρώτη του εποχή, η καταστροφή των Galácticos έκανε τον Florentino να φύγει καθώς είχε κάνει την ομάδα να μαστίζεται απ’τα εγώ και την απουσία ελέγχου. Τώρα, οι οπαδοί είναι και πάλι κουρασμένοι. Οι πρώτες κραυγές εναντίον του προέδρου ακούστηκαν όταν παρουσίασε τον Danilo, λίγο αφότου είχε απολύσει τον πιο αγαπητό προπονητή της Ρεάλ Μαδρίτης τα τελευταία χρόνια, τον Αντσελότι. Το πάρτι της Μπαρτσελόνα, δεν δικαίωσε, ακριβώς, την εν λόγω απόφαση.

Ο Rafa Benitez, ήταν ένας προπονητής, ο οποίος ερχόταν με ένα πολύ καλό βιογραφικό, αλλά με το προφίλ ενός προπονητή που εκ των προτέρων θεωρήθηκε τόσο απ’τον Τύπο, όσο κι απ’τους οπαδούς και ακόμα και σ’ένα κομμάτι στο εσωτερικό του συλλόγου, ότι δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει στη Μαδρίτη. Μπορούσε πάντα να βρει καταφύγιο στα αποτελέσματα του μέχρι στιγμής, γιατί είναι αλήθεια ότι μέχρι το Pizjuán δεν είχε χάσει ούτε ένα παιχνίδι. Αλλά τώρα έχει χάσει δύο παιχνίδια, σ’ένα από αυτά κακοποιήθηκε απ’τον απόλυτο εχθρό, είναι έξι βαθμούς πίσω (χωρίς Μέσι, χωρίς, Aleix Vidal, χωρίς Arda στη Barça) και με τ’αποδυτήρια να περιφρονούν πρακτικά τον ίδιο τους τον τεχνικό. Ότι δεν έχει όλη την ευθύνη; Μπορεί, αλλά θα του κοστίσει το πόστο του.

Την λεκτική επιβεβαίωση (γιατί οι εμπειρικές αποδείξεις υπήρξαν πολλές φορές) του ότι υπάρχει προβληματισμός για μια κατεστραμμένη ομάδα, χωρίς καμία κόλλα να την διορθώσει, την έδωσε ο Luka Modric. Ο Κροάτης μιλάει καλά ισπανικά, όχι τέλεια, αλλά αρκετά για να εκφράσει όλο τον πόνο της καρδιάς του γι’αυτή την ήττα: «Δεν είναι η πρώτη φορά που δεν παίξαμε ως ομάδα», δήλωσε ο Modric, τη στιγμή που αναγνωρίζει ότι δεν βρίσκουν τη λύση: «Έχω πει επανειλημμένα ότι πρέπει να μάθουμε απ’τα λάθη μας, αλλά δεν το κάνουμε».

«Ήταν καλύτεροι και πρέπει να αντιδράσουμε», δήλωσε ο Emilio Butragueño στη συνέντευξη με τη Monica Marchante στο «Canal +». Το ερώτημα που πρέπει να κάνει στον εαυτό της η Μαδρίτη είναι αν θα αντιδράσουν αυτοί που πρέπει κάνοντας αυτά που πρέπει. 196 εκατομμύρια μεταξύ των δύο πιο ακριβών παικτών στην ομάδα που δεν εγγυώνται ούτε τίτλους ούτε καλό παιχνίδι, είναι αρκετοί λόγοι για σκέψη. Όπως επίσης είναι αρκετό για σκέψη το γεγονός ότι τα μισά απ’τα δώδεκα έτη διοίκησης, τελείωσαν άτιτλα...