Μια άποψη του υποδιευθυντή της Marca, Carlos Carpio.
Ούτε το χατ τρικ του στα πρώτα 19 λεπτά χθες. Ούτε τα πέντε σ’ένα
ματς για δεύτερη φορά. Ούτε τα 21 χατ-τρικ του. Ούτε τα 104 γκολ σε 102
παιχνίδια μακριά απ’το Μπερναμπέου. Ούτε τα 231 σε 203 ματς πρωταθλήματος, που τον
κάνουν τον κορυφαίο σκόρερ της Ρεάλ Μαδρίτης στο πρωτάθλημα. Ούτε ότι πέρασε αυτό
το ιστορικό ρεκόρ του Ραούλ. Ούτε ότι χρειάστηκε 347 παιχνίδια λιγότερα για να το
κάνει. Επαναλαμβάνω: 347 παιχνίδια λιγότερα, περίπου εννέα σεζόν. Ούτε ο απίστευτος
μέσος όρος του 1,13 γκολ ανά παιχνίδι σ’ένα πρωτάθλημα όπως το ισπανικό, ένας μέσος
όρος μακριά απ’όλων των άλλων, συμπεριλαμβανομένου του Μέσι.
Το εκπληκτικό πράγμα με τον Cristiano δεν είναι τίποτα απ’όλα
αυτά.
Αυτό που είναι πραγματικά εκπληκτικό είναι ότι, μετά τη
διατήρηση του απίστευτου επίπεδου της αποτελεσματικότητας του για έβδομη σεζόν,
ήταν αρκετό ένα απόγευμα, στ’οποίο έχασε μια ξεκάθαρη ευκαιρία σε ένα φιλικό
εναντίον της Γαλατασαράι, για να τον αποδοκιμάσει ένα μέρος των οπαδών. Το
εκπληκτικό είναι ότι μετά τον αγώνα δεν βγήκε να-μετά συγχωρήσεως- να διαολοστείλει
τους εν λόγω οπαδούς.
Υπάρχει ένα κομμάτι των οπαδών της Ρεάλ Μαδρίτης που ζητά
από καιρό την πώληση του Κριστιάνο. Τώρα, στα 30 του χρόνια. Δεν τρέχει όπως πριν.
Εμφανίζεται μόνο ενάντια των μικρών. Σκέφτεται περισσότερο τα γκολ του, παρά την
ομάδα. Μπορούμε να εισπράξουμε περισσότερα από 100 εκατομμύρια απ’την Παρί Σεν
Ζερμέν. Ο Messi είναι καλύτερος. Έχουμε κερδίσει λίγους τίτλους μαζί του.
Είναι πολύ αξιοσέβαστα επιχειρήματα. Για
ένα μέλος της Barcelona ή της Ατλέτικο. Να τ'ακούς από έναν που πληρώνει
συνδρομή στη Ρεάλ Μαδρίτης, είναι κάτι που εκπλήσσει.


