«Θα δώσουμε τα
πάντα για να φτάσουμε στο Βερολίνο. Έχουμε την ομάδα να επαναλάβουμε την
επιτυχία του περασμένου έτους», δήλωσε ο αρχηγός της Ρεάλ Μαδρίτης.
Ο Ίκερ Κασίγιας
σήκωσε το La Decima μετά τον τελικό στη Λισαβόνα την περασμένη σεζόν. Ο αρχηγός
της Ρεάλ Μαδρίτης ελπίζει να κάνει το ίδιο και φέτος στο Βερολίνο. Σε μια
συνέντευξη στα επίσημα μέσα ενημέρωσης της UEFA, Κασίγιας ανέλυσε την κατάσταση
της ομάδας στο φετινό Τσάμπιονς Λιγκ: "Το Μπερναμπέου πρέπει να είναι
φρούριο μας, αν θέλουμε να πάμε μακριά στο Champions League".
Για όποιον συνδέεται με τη Ρεάλ Μαδρίτης, το περασμένο
έτος στο Τσάμπιονς Λιγκ ήταν μια απίστευτη εμπειρία. Πώς νιώθεις γι 'αυτό τον
τελικό στη Λισαβόνα, όπου κερδίσατε το La Decima;
Νομίζω ότι θα μείνει
στην ιστορία για την ένταση του παιχνιδιού και την αγωνία που πέρασαν όλοι οι
φίλοι της Ρεάλ Μαδρίτης. Ήταν μια μεγάλη ταλαιπωρία που τελείωσε με εμάς να
σηκώνουμε το La Decima, το δέκατο Ευρωπαϊκό Κύπελλο μας.
Κανείς δεν έχει
κερδίσει το τρόπαιο δύο φορές στη σειρά, απ’την Μίλαν ,το 1990 και μετά.
Πιστεύεις ότι η Ρεάλ Μαδρίτης μπορεί να γράψει ιστορία κάνοντας το ριπίτ;
Η Ρεάλ Μαδρίτης
είναι η μόνη ομάδα που μπορεί να το κάνει φέτος επειδή το κερδίσαμε πέρυσι.
Γνωρίζουμε ότι θα είναι πολύ δύσκολο, αλλά θα αγωνιστούμε για να το πετύχουμε.
Είμαστε φιλόδοξοι, με ένα μίγμα των νέων και την εμπειρία των παλιών, γιατί
όχι; Πέρυσι παίξαμε κόντρα σε ομάδες που μας είχαν προκαλέσει πολλά προβλήματα
σε προηγούμενα τουρνουά και ήμασταν σε θέση να παίξουμε καλό ποδόσφαιρο και να
φτάσουμε στον τελικό. Θα δώσουμε τα πάντα για να φτάσουμε στο Βερολίνο. Έχουμε
την ομάδα για να το κάνουμε και ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να επαναλάβουμε την
επιτυχία του περασμένου έτους.
Ποιο θα είναι το
κλειδί για να είναι η Ρεάλ Μαδρίτης η πρώτη ομάδα που θα διατηρήσει το
Τσάμπιονς Λιγκ;
Η όρεξη, όπως αυτή
που έχουμε τώρα. Έχουμε την επιθυμία και μια ισχυρή ομάδα γεμάτη εμπειρία, από
το περασμένο έτος και τα προηγούμενα έτη. Έχουμε επίσης την εμπειρία των τριών
ημιτελικών όπου ήμασταν πολύ κοντά, αλλά δεν φτάσαμε στον τελικό. Τώρα έχουμε
μεγαλύτερη ωριμότητα και τα πράγματα έχουν πάει καλύτερα. Αν παίξουμε καλά στο
Bernanbéu και το μετατρέψουμε σε φρούριο μας και αν παίξουμε εκτός έδρας όπως πέρυσι,
τότε έχουμε την ευκαιρία να πάμε μακριά.
Κέρδισες τα δύο
πρώτα τρόπαια σου στο Τσάμπιονς Λιγκ στα πρώτα χρόνια της καριέρα σου, όταν ήσουν 19 και 21. Μήπως η
αναμονή 12 χρόνων έκανε το περσινό τρόπαιο πιο ιδιαίτερο;
Κερδίζοντας το
Champions League στα 19 ή τα 21 και να κερδίζοντας ξανά πολύ αργότερα είναι
αρκετά διαφορετικό. Οι φίλαθλοι της Ρεάλ θα έχουν σίγουρα διαφορετικές
αναμνήσεις από αυτά τα τρόπαια. Θυμάμαι τη νίκη 3-0 εναντίον της Βαλένθια στο
Παρίσι, σε ένα παιχνίδι όπου ήμασταν καλύτεροι από κάθε άποψη αν και δεν ήμασταν
το φαβορί πριν τον αγώνα. Στη Γλασκώβη υποφέραμε λίγο περισσότερο, αλλά
καταφέραμε να κερδίσουμε 2-1. Στη Λισαβόνα ισοφαρίσαμε στο τέλος, πηγαίνοντας
τον αγώνα στην παράταση ,όπου ήμασταν σαφώς η καλύτερη ομάδα.
Έκανες το
ντεμπούτο σου στο Champions League σε ηλικία 18 ετών. Τι σημαίνει αυτή η
διοργάνωση για σένα;
Θυμάμαι το πρώτο
παιχνίδι μου, ήταν στην Ελλάδα εναντίον του Ολυμπιακού και έληξε 3-3. Ήταν ένα
δύσκολο παιχνίδι. Η νέα μορφή του Champions League είναι αρκετά πρόσφατη και
είμαι ένας από τους παίκτες που έχουν την τύχη να μεγαλώσουν μ’αυτήν. Χαίρομαι
πάντα να βλέπω ότι οι αριθμοί της καριέρας μου συνδέονται με αυτήν την
φανταστική διοργάνωση.
Αν και έχεις
παίξει σχεδόν 150 παιχνίδια στο Champions League, τι αισθάνεσαι όταν ακούς τον
ύμνο της διοργάνωσης;
Αυτή η διοργάνωση
είναι διαφορετική. Σημαίνει τα πάντα για τους οπαδούς της Μαδρίτης.
Αντιπροσωπεύει μια περίοδο κατά την οποία η Ρεάλ Μαδρίτης ήταν οι βασιλιάδες
της Ευρώπης και είμαστε ακόμα και σήμερα με το κύπελλο στην τροπαιοθήκη μας. Το
Τσάμπιονς Λιγκ αλλάζει τους ανθρώπους και ενθουσιάζονται όταν πρόκειται να δουν μια τόσο μεγάλη διοργάνωση.
Ποιες είναι οι
πρώτες αναμνήσεις σου παρακολουθώντας το Champions League από την τηλεόραση;
Θυμάμαι τον
τελικό στη Βαρκελώνη μεταξύ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Μπάγερν
πραγματικά καλά. Ήταν ένας αξέχαστος αγώνας. Και φυσικά μου άρεσε να βλέπω άλλους τελικούς όπως της Ρεάλ Μαδρίτης το 1998
ή όταν η Μπορούσια νίκησε την Γιουβέντους το 1997. Μου αρέσει πάντα να
παρακολουθώ ποδόσφαιρο. Όταν έχω χρόνο, μου αρέσει να παρακολουθώ τελικούς του
παρελθόντος.
Έχεις παίξει στη
Ρεάλ Μαδρίτης όλη την καριέρα σου. Τι σημαίνει αυτός ο σύλλογος για σένα;
Νιώθω πολύ
περήφανος. Δεν είναι εύκολο. Πολλοί παίκτες ποιότητας, οι καλύτεροι παίκτες, έχουν
παίξει για αυτό το κλαμπ. Όταν είσαι στο σύλλογο για 16 σεζόν, σημαίνει ότι
πρέπει να’κανες τα πράγματα σωστά για να κρατήσεις τη θέση σου και εξακολουθώ
να’μια εδώ. Οι απαιτήσεις είναι πάντα τεράστιες. Είμαι ευγνώμων σε αυτό το
σύλλογο που μου δίνει την ευκαιρία να κερδίζω τρόπαια όπως το Champions League ή
την Primera Division και να παίζω για την εθνική ομάδα, επειδή η Ρεάλ Μαδρίτης
είναι ένα εξαιρετικό εφαλτήριο.
Είσαι συμπαίκτης
με τον Cristiano Ronaldo και τον βλέπεις να προπονείται κάθε μέρα. Τι νομίζεις
ότι τον κάνει ξεχωριστό και γιατί έχει ταιριάξει τόσο στην Ρεάλ Μαδρίτης;
Όταν ο Cristiano ήρθε
σε μας από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, η οποία είναι ένα από τα μεγαλύτερα
κλαμπ στον κόσμο και με όλο τον σεβασμό, έκανε εκείνο το τελικό βήμα που πρέπει
να κάνουν οι καλύτεροι. Όταν ήρθε έμαθε γρήγορα ότι εδώ δεν είναι το ίδιο όπως
και στην Αγγλία. Ο κόσμος περιμένει περισσότερα από σένα. Θέλουν να τα δίνεις
όλα. Έχει απολαύσει συγκλονιστικές σεζόν και βελτιώθηκε ως παίκτης. Έχουμε
γίνει μια πολύ ισχυρή, σταθερή και οργανωμένη ομάδα. Τον βοηθούμε με κάθε τρόπο
που μπορούμε και κάνει το ίδιο για εμάς.
Ο Toni Kroos έχει
λάβει πολλούς επαίνους κατά τους πρώτους έξι μήνες του στη Ρεάλ Μαδρίτης. Μίλησε
μας γι’αυτόν.
Αυτή την σεζόν έχουν
εγκαταλείψει το σύλλογο κάποιοι σημαντικοί παίκτες, και έχουν έρθει άλλοι, νέοι
παίκτες και έχουν γίνει βασικά μέρη του ρόστερ αμέσως, όπως ο James και ο
Kroos. Οι αριθμοί είναι εκεί και το αποδεικνύουν. Ο Kroos είναι άνετος με την
μπάλα, θέλει να οργανώνει το παιχνίδι, είναι γρήγορος και νέος, γι 'αυτό νομίζω
ότι η Ρεάλ Μαδρίτης πήρε μια εξαιρετική απόφαση, όταν τον υπέγραψε.
Πώς θα περιέγραφες
το στυλ σου ως τερματοφύλακας;
Είμαι ευέλικτος
και έχω γρήγορα αντανακλαστικά. Έχω παρακολουθήσει βίντεο του Arconada και
ταυτίζομαι μαζί του, αν και δεν έχω πολλές αναμνήσεις από αυτόν. Νομίζω ότι
αποσύρθηκε από το παιχνίδι όταν ήμουν 4 ή 5, αλλά οι αναμνήσεις από αυτόν έχουν
περάσει σε μένα από τους γονείς μου, τις θείες μου και τους θείους και τους
παππούδες μου.
Νομίζεις ότι οι
τερματοφύλακες έχουν την αναγνώριση που
τους αξίζει;
Όχι, γιατί δεν
αντιμετωπίζονται σαν τους υπόλοιπους παίκτες. Για να θεωρηθεί ένας
τερματοφύλακας ,μέσα σ’ένα έτος στους τρεις ή τέσσερις καλύτερους παίκτες, πρέπει
να έχει μια συγκλονιστική σεζόν και να κέρδισει πολλά τρόπαια, ενώ ίσως δεν ισχύει
το ίδιο για τους άλλους παίκτες. Το να σώσεις ένα γκολ είναι εξίσου σημαντικό
με το να το βάλεις.
Ποιος είναι ο
αγαπημένος σου τερματοφύλακας όλων των εποχών και γιατί;
Ο Πέτερ Σμάιχελ.
Μεγάλωσα όταν έπαιζε. Θυμάμαι αμυδρά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1992, όταν η
Δανία συμμετείχε την τελευταία στιγμή και οι παίκτες ήταν σε διακοπές. Ο Σμάιχελ
είχε ένα φανταστικό τουρνουά. Από’κει και μετά άρχισα να ακολουθώ την καριέρα
του. Στο Μάντσεστερ ήταν ένα παράδειγμα προς μίμηση ως τερματοφύλακας.
Ποιος έχει τη
μεγαλύτερη επιρροή στην εξέλιξη σου ως τερματοφύλακας;
Με βοήθησε πολύ
που ο Μπουφόν ξεκίνησε την καριέρα του τόσο νέος. Είναι τρία χρόνια μεγαλύτερος
από μένα και, όταν έκανε το ντεμπούτο του το 1998, υπήρχε μια κατηγορία νεαρών
τερματοφυλάκων, στην οποία ανήκα, μαζί με τον Landreau και τον Frey, να
ακολουθούμε ακριβώς πίσω του. Βλέποντας ένα νεαρό φύλακα της Πάρμα να αρχίζει
να παίζει για την Ιταλία, διότι οι προπονητές είχαν πίστη σε αυτόν, σε κάνει να
πιστέψεις ότι μπορείς να κάνεις το ίδιο. Οι καριέρες μας είναι παρόμοιες, γιατί
έκανα το ντεμπούτο μου σε πολύ νεαρή ηλικία και ακόμα παίζουμε και οι δύο.
Είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια.
Έπαιξες τον πρώτο
σου τελικό στο Champions League το 2000, σε ηλικία 19 ετών. Μιλήσε μας για εκείνον
τον τελικό, πως ήταν που τον κέρδισες και τι συναισθήματα ένιωσες;
Ήταν μια δύσκολη
χρονιά. Ο μόνος τρόπος που θα μπορούσαμε να συμμετέχουμε την επόμενη σεζόν στο
Champions League ήταν να το κατακτήσουμε(στην Ισπανία η Ρεάλ βγήκε 5η
το 2000). Αποκλείσαμε την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και, στη συνέχεια, την Μπάγερν,
τις δύο φιναλίστ από το προηγούμενο έτος. Δεν ήμασταν το φαβορί, η Βαλένθια
ήταν ,επειδή έπαιζαν ωραίο ποδόσφαιρο, αλλά εκείνη την ημέρα η πίεση ήταν σε
αυτούς. Κερδίσαμε με 3-0 παίζοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο κατακτώντας το La
Octava.
Κοιτάζοντας πίσω
στο τελικό του 2002, τι αισθάνθηκες όταν έκανες ζέσταμα για να μπεις στον αγώνα;
Εκείνη η χρονιά
ήταν διαφορετική, επειδή ο προπονητής, ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, είχε επιλέξει να
παίζει ο César αντί για μένα τους τελευταίους 2 μήνες. Όταν είδα ότι τραυματίστηκε,
πολλές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου. Είχα άγχος, επειδή είχα παίξει μόνο
δύο ή τρεις φορές κατά τους δύο προηγούμενους μήνες. Ήμουν νευρικός, επειδή οι
Γερμανοί άρχισαν να μας πιέζουν. Μας έκαναν πραγματικά να ιδρώσουμε, αλλά
καταφέραμε να κρατήσουμε το προβάδισμα μας. Έχω πολύ καλές αναμνήσεις. Ήταν ένα
σημείο καμπής στην καριέρα μου.
Όλοι θυμούνται τον
τελικό για το υπέροχο γκολ του Ζιντάν,
αλλά κι εσύ εκάνες μια σειρά από κρίσιμες επεμβάσεις. Πώς θα ανέλυες την
συμβολή σου;
Λοιπόν, δεν ήταν
θεαματικές επεμβάσεις. Η μία ήταν σε μια κεφαλιά που πήγαινε στη γωνία. Ήταν θέμα
αντανακλαστικών, γρήγορης αντίδρασης. Οι Γερμανοί μας πίεζαν στα τελευταία
λεπτά. Έκανα τρεις ή τέσσερις επεμβάσεις αλλά δεν ήταν θεαματικές, αλλά έκαναν
τη δουλειά. Μας βοήθησαν να επιτύχουμε τον στόχο μας.
Από όλους τους
συμπαίκτες που είχες, ποιους θα συμπεριλάμβανες στην πρώτη πεντάδα σου;
Έχω την τύχη να έχω
παίξει με πολύ καλούς παίκτες. Ο Redondo ήταν απίστευτος το 2000. Ο Φερνάντο
Ιέρο, ο Ρομπέρτο Κάρλος, ο Φίγκο, ο Ραούλ, ο Μπέκαμ,
ο Guti, ο Ρονάλντο, ο Ζιντάν ... και τώρα ο Κριστιάνο, ο Μπενζεμά, ο Sergio
Ramos ... Δεν μπορώ να επιλέξω μόνο πέντε. Ακόμα κι αν έχω να επιλέξω έντεκα πάλι δεν θα ξέρω ποιους να βάλω.


