Ήταν ένα διάστημα που του φάνηκε σαν μία ολόκληρη ζωή: 2 Μαρτίου 2014 - 21 Ιανουαρίου 2015. Τόσο έκανε να παίξει σε ματς ο Μάικλ Ολαϊτάν. Ο συμπαθής, εργατικός και χαμηλών τόνων... Μιχαλάκης. Συμβαίνει όμως αυτό όταν καταρρέεις στον αγωνιστικό χώρο και υπάρχουν μέχρι και σοβαροί φόβοι να μην μπορέσεις να ξαναπαίξεις ποδόσφαιρο. Ο Μάικλ Ολαϊτάν ήταν όμως από την αρχή αποφασισμένος να πάει κόντρα σε όλους και σε όλα. Πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο στις 12 Μαρτίου (δηλαδή δέκα μέρες μετά το τρομερό συμβάν στο ματς με τον Παναθηναϊκό και την διάγνωση για ιογενή μυοκαρδίτιδα) και από εκείνη την στιγμή και μετά δεν σταμάτησε ποτέ την προσπάθεια. Επεδίωκε μάλιστα έως και την τελευταία στιγμή να προλάβει μέρος της προετοιμασίας σε Ζέεφελντ και ΗΠΑ!
Οι πιο δύσκολοι μήνες γι' αυτόν ήταν από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο. Εξετάσεις επί εξετάσεων, ταξίδια στο Βέλγιο και σε ειδικούς γιατρούς, αναζήτηση σε παλιούς ιατρικούς φακέλους του στη Νιγηρία για να υπάρξει μία πιο πλήρη εικόνα και ένας διαρκής αγώνας για να γίνει εντελώς καλά και να επανέλθει πλήρως στα γήπεδα. Από τον Αύγουστο και μετά ξεκίνησε ειδικό πρόγραμμα, προλαβαίνοντας έτσι ένα κομμάτι της προετοιμασίας του Ολυμπιακού. Ο ίδιος δεν άντεχε μακριά από τα γήπεδα. Ήθελε να παίξει ξανά μπάλα πάση θυσία και να καλύψει το χαμένο έδαφος και τον χρόνο που απώλεσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τον Σεπτέμβριο μπήκε πιο δυνατά στις προπονήσεις, βγάζοντας και μία προπόνηση, ωστόσο λόγω της παραπανίσιας έντασης που έβαλε κρίθηκε σκόπιμο να κάνει λίγο πίσω.
Στις 20 Νοεμβρίου έκανε την πρώτη του ολοκληρωμένη προπόνηση δίχως επιπλοκές ή προβλήματα μετά από διάστημα οκτώ μηνών! Λίγες μέρες πριν είχε προκύψει ότι πήγαινε από το καλό στο καλύτερο. Στις 16 Δεκεμβρίου ο ίδιος ο Μάικλ τόνιζε σε συνέντευξή του στο συνδρομητικό κανάλι πως είναι πανέτοιμος να μπει στην αποστολή με τον Ολυμπιακό. Έλεγε χαρακτηριστικά το πόσο δύσκολα πέρασε... Μόνος εκείνος ξέρει το τι βίωσε... Τελικώς στις 20 Ιανουαρίου 2015 μπήκε για πρώτη φορά αποστολή! Μία ημέρα μετά έμελλε να παίξει κόντρα στον Τύρναβο για το Κύπελλο. Μία πολύ σημαντική στιγμή για τον ίδιο. Ενδεχομένως η πιο σπουδαία στο νέο ξεκίνημά του στο ποδόσφαιρο. Μία προσωπική δικαίωση για ένα παιδί που μπήκε αλλαγή στο 62ο λεπτό και έβγαλε διάθεση, κινητικότητα και ενέργεια στο παιχνίδι του. Στοιχεία που βέβαια τα είχε πάντα...
Για να γίνει ο παλιός πολύ καλός Ολαϊτάν θα χρειαστεί τον χρόνο του. Όμως κάθε πράγμα στον καιρό του. Η μεγάλη αρχή για τον Μάικλ έγινε, κερδίζοντας ξανά το θερμό χειροκρότημα του κόσμου του Ολυμπιακού με τον Τύρναβο. Όπως το είχε πάρει στην πρώτη ανοιχτή προπόνηση της χρονιάς στο Καραϊσκάκη, κάνοντας ατομικά τρέξιμο. Η ατσάλινη θέλησή του, η μεγάλη πίστη του στον εαυτό του και στους ανθρώπους που τον στήριξαν, το τρομερό πάθος του για την μπάλα και η μεγάλη προσπάθεια των γιατρών που τον παρακολουθούσαν και βέβαια πάνω απ' όλα του Ολυμπιακού τον έφεραν πίσω στα γήπεδα. Ο Μάικλ απέδειξε το πόσο μεγάλος μαχητής είναι. Κάνοντας το αδύνατο δυνατό, όπως σημείωνε ο ίδιος μετά το ματς Κυπέλλου στο Αλκαζάρ με τον Τύρναβο. Και θα συνεχίσει να το κάνει διότι πολύ απλά δεν έμαθε ποτέ να το βάζει κάτω...
gazzetta.gr
Οι πιο δύσκολοι μήνες γι' αυτόν ήταν από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο. Εξετάσεις επί εξετάσεων, ταξίδια στο Βέλγιο και σε ειδικούς γιατρούς, αναζήτηση σε παλιούς ιατρικούς φακέλους του στη Νιγηρία για να υπάρξει μία πιο πλήρη εικόνα και ένας διαρκής αγώνας για να γίνει εντελώς καλά και να επανέλθει πλήρως στα γήπεδα. Από τον Αύγουστο και μετά ξεκίνησε ειδικό πρόγραμμα, προλαβαίνοντας έτσι ένα κομμάτι της προετοιμασίας του Ολυμπιακού. Ο ίδιος δεν άντεχε μακριά από τα γήπεδα. Ήθελε να παίξει ξανά μπάλα πάση θυσία και να καλύψει το χαμένο έδαφος και τον χρόνο που απώλεσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Τον Σεπτέμβριο μπήκε πιο δυνατά στις προπονήσεις, βγάζοντας και μία προπόνηση, ωστόσο λόγω της παραπανίσιας έντασης που έβαλε κρίθηκε σκόπιμο να κάνει λίγο πίσω.
Στις 20 Νοεμβρίου έκανε την πρώτη του ολοκληρωμένη προπόνηση δίχως επιπλοκές ή προβλήματα μετά από διάστημα οκτώ μηνών! Λίγες μέρες πριν είχε προκύψει ότι πήγαινε από το καλό στο καλύτερο. Στις 16 Δεκεμβρίου ο ίδιος ο Μάικλ τόνιζε σε συνέντευξή του στο συνδρομητικό κανάλι πως είναι πανέτοιμος να μπει στην αποστολή με τον Ολυμπιακό. Έλεγε χαρακτηριστικά το πόσο δύσκολα πέρασε... Μόνος εκείνος ξέρει το τι βίωσε... Τελικώς στις 20 Ιανουαρίου 2015 μπήκε για πρώτη φορά αποστολή! Μία ημέρα μετά έμελλε να παίξει κόντρα στον Τύρναβο για το Κύπελλο. Μία πολύ σημαντική στιγμή για τον ίδιο. Ενδεχομένως η πιο σπουδαία στο νέο ξεκίνημά του στο ποδόσφαιρο. Μία προσωπική δικαίωση για ένα παιδί που μπήκε αλλαγή στο 62ο λεπτό και έβγαλε διάθεση, κινητικότητα και ενέργεια στο παιχνίδι του. Στοιχεία που βέβαια τα είχε πάντα...
Για να γίνει ο παλιός πολύ καλός Ολαϊτάν θα χρειαστεί τον χρόνο του. Όμως κάθε πράγμα στον καιρό του. Η μεγάλη αρχή για τον Μάικλ έγινε, κερδίζοντας ξανά το θερμό χειροκρότημα του κόσμου του Ολυμπιακού με τον Τύρναβο. Όπως το είχε πάρει στην πρώτη ανοιχτή προπόνηση της χρονιάς στο Καραϊσκάκη, κάνοντας ατομικά τρέξιμο. Η ατσάλινη θέλησή του, η μεγάλη πίστη του στον εαυτό του και στους ανθρώπους που τον στήριξαν, το τρομερό πάθος του για την μπάλα και η μεγάλη προσπάθεια των γιατρών που τον παρακολουθούσαν και βέβαια πάνω απ' όλα του Ολυμπιακού τον έφεραν πίσω στα γήπεδα. Ο Μάικλ απέδειξε το πόσο μεγάλος μαχητής είναι. Κάνοντας το αδύνατο δυνατό, όπως σημείωνε ο ίδιος μετά το ματς Κυπέλλου στο Αλκαζάρ με τον Τύρναβο. Και θα συνεχίσει να το κάνει διότι πολύ απλά δεν έμαθε ποτέ να το βάζει κάτω...
gazzetta.gr
