Ο χρόνος λοιπόν γυρίζει στις 6/11/1986 όταν οι "κίτρινοι" πήγαν στη Λομβαρδία για να παίξουν την πρόκριση τους για πρώτη φορά στον όμιλο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
Οι παίκτες του Ιωαννίδη, αφού πρώτα είχαν αποκλείσει εύκολα τη Βελγική Σουνέρ Οστάνδης (με συνολικό σκορ 250-154), υποδέχθηκαν τους Ιταλούς στο Αλεξάνδρειο. Τους διέλυσαν με το τρομακτικό 98-67 (διαφορά 31 πόντων, ημίχρονο 60-34), ενώ πέντε λεπτά προ της λήξης είχε προηγηθεί ακόμα και με 38 πόντους!
Η ρεβάνς στο Μιλάνο δεν θα ήταν εύκολη, αλλά +31 δεν είχε ανατραπεί ποτέ στην ιστορία της διοργάνωσης. Ο Γκάλης με 44 πόντους από το πρώτο ματς απειλούσε τους Μιλανέζους.
Ο Μιχάλης Λεάνης σχολιάζει...
"Η Γκαζέτα είχε κάνει πρώτο θέμα εκείνο τον αγώνα και τον Γκάλη. Ηταν απίστευτη η ήττα της Τρεϊσερ αφού ήταν η βαρύτερη που είχε υποστεί μέχρι τότε σε ευρωπαϊκό αγώνα της.
Ημουν φοιτητής Νομικής στη Ρώμη και είχα πάει και στον αγώνα της Θεσσαλονίκης, αλλά και στη ρεβάνς. Είχε κόσμο ο Αρης στο ματς αυτό. Πιστεύαμε ότι θα έχανε με 10-15 πόντους, αλλά όχι ότι θα έμενε έξω. Ηταν μεγάλη ευκαιρία. Ο Μακαντού με τον προπονητή Νταν Πίτερσον έλεγαν ότι για να σταματήσουν τον Γκάλη έπρεπε να τον... κλειδώσουν στο ξενοδοχείο!
Τελικά είχαν στήσει μια άμυνα με παγίδες πάνω του που τον κράτησε στους 16 πόντους.
Στο ημίχρονο ο Αρης έχανε με 14 πόντους (44-30), αλλά και πάλι δεν τρόμαζε κανείς. Δεν έπαιζε καλά, αλλά και οι Ιταλοί ήταν πολύ νευρικοί. Μιλάμε για μια τεράστια ομάδα που έπαιζε όλη τη χρονιά της.
Οι διαφορές στα μπάτζετ ήταν τεράστιες. Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο η αποζημίωση του βετεράνου Μακάντου της Τρέισερ (με 14 χρόνια θητεία στο NBA) θα ξεπερνούσε κατά πολύ το συνολικό προϋπολογισμό του Άρη εκείνης της χρονιάς!
Μέχρι το 30' ο Αρης το είχε το παιχνίδι. O Σούμποτιτς χτύπησε και είχε βγει έξω. Κάπου εκεί μπλόκαρε στην επίθεση. Στο 35' η διαφορά πήγε πάνω κάτω στους 25-28 πόντους. Οταν άρχισε να κάνει απίστευτα λάθη μέχρι και ο Γκάλης κατάλαβα ότι η πρόκριση είχε χαθεί. Είχε αρχίσει η κατηφόρα και ο πανικός. Εβαλε ο Ρωμανίδης δυο καλάθια σερί και άνθισε κάπως η ελπίδα, αλλά αμέσως πήγε στον πάγκο. Δεν υπήρχε καθαρό μυαλό. Η Ολίμπια πήγε στο +34, ο Γιαννάκης μείωσε με τρίποντο τρία λεπτά πριν το τέλος, αλλά μετά ο Αρης δεν ξαναέβαλε καλάθι. Οι διαιτητές στο τέλος σφύριζαν τα πάντα εις βάρος των "κιτρίνων" ενώ οι επιλογές ήταν τραγικές.
Στα τελευταία δευτερόλεπτα δεν έγινε ούτε καν φάουλ για να σταματήσει ο χρόνος. Κάτι, έστω μια πίεση, τίποτα...", καταλήγει ο Μιχάλης Λεάνης που είδε τον Αρη τα επόμενα χρόνια να σαρώνει στην Ευρώπη και να γράφει ιστορία. Εκείνο το βράδι στο Μιλάνο όμως...
Τελικά με 83-49 η Tracer πέτυχε τη μεγαλύτερη ανατροπή στην ιστορία του Πρωταθλητριών καθηλώνοντας τον Αρη στους 19 πόντους σε όλο το δεύτερο μέρος. Το κατάμεστο "Παλατρουσάρντι" πανηγύριζε. Κανείς Ιταλός δεν πίστευε αυτό που συνέβη... Στο τέλος της χρονιάς η Τρεϊσερ κατέκτησε το Κύπελλο νικώντας τη Μακάμπι στη Γενεύη. Πως θα άλλαζε η ιστορία, αν...
ΥΓ: Θυμίζουμε ότι στον απόηχο του αποκλεισμού, πολλά ακούστηκαν από διάφορους, χωρίς όμως τελικά να αποδειχτεί κάτι. Φήμες που κυκλοφόρησαν σχολίαζαν την μεγάλη οικονομική ζημία που θα είχε υποστεί η Τρέισερ αν έμενε έξω από τη συνέχεια, σε συνδυασμό με το ότι οι Θεσσαλονικείς -ύστερα απ΄ την αποτυχία της προηγούμενης χρονιάς με τον άδοξο αποκλεισμό από τη Λιμόζ- δεν είχαν στον προγραμματισμό τους την επιπλέον διάκριση...
Οι πόντοι εκείνου του 83-49:
Τρέισερ: Μπάρνια 8, Μποζέλι 9, Ντ΄Αντόνι 9, Πρέμιερ 20, Μενεγκίν 12, Γκαλινάρι 1,, Μπάρλοου 12, Μάκαντου 12.
Άρης: Λυπηρίδης, Γιαννάκης 15, Γκάλης 16, Σούμποτιτς 7, Φιλίππου 4, Ρωμανίδης 2, Τζάκσον 5, Δοξάκης.
Ολο το ματς:
www.sday.gr
