Του Rubén Jiménez
Ο υποψήφιος πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης αμφισβητεί την εξουσία του προέδρου
Ο Ενρίκε Ρικέλμε έχει περάσει στην επίθεση. Με την έναρξη
της προεκλογικής εκστρατείας και την ημερομηνία των εκλογών να έχει πλέον
οριστεί επίσημα για τις 7 Ιουνίου, ο υποψήφιος πρόεδρος συνεχίζει να μιλάει στα
μέσα ενημέρωσης για να εξηγήσει τη θέση του, τα σχέδιά του για τα μέλη του
συλλόγου, το αθλητικό του πρότζεκτ... και επίσης να επικρίνει ορισμένες από τις
πολιτικές του Φλορεντίνο Πέρεθ. Σε αυτήν την περίπτωση, στοχεύει άμεσα κάποιον
πολύ κοντά στον πρόεδρο, τον Άνας Λαγκράρι.
«Γιατί η ιδιωτικοποίηση του συλλόγου, καθώς επίσης και η
Super League και πολλά άλλα θέματα, βρίσκονται στα χέρια κάποιου πολύ κοντά
του, κάποιου που πρόσφατα έγινε μέλος, παρακάμπτοντας όλες τις πιθανές λίστες
αναμονής; Γιατί υπάρχει κάποιος με τόση δύναμη δίπλα στον πρόεδρο που δεν
κατέχει καμία επίσημη θέση και που, επιπλέον, εμπλέκεται στις περισσότερες
δραστηριότητες του συλλόγου;» δήλωσε ο Ρικέλμε σε συνέντευξή του στο The
Athletic.
«Γιατί θα’πρεπε να σταματήσει να ανήκει στα μέλη του;»
Σε αυτή τη συνέντευξη, εκτός από το ότι επιμένει ότι έχει
ολοκληρώσει δύο σημαντικές μεταγραφές και μιλάει για έναν προπονητή για ένα
μακροπρόθεσμο πρότζεκτ, ο Ρικέλμε επικρίνει για άλλη μια φορά την
ιδιωτικοποίηση του συλλόγου, την εταιρική αναδιάρθρωση που θέλει να εγκρίνει ο
Φλορεντίνο Πέρεθ τους επόμενους μήνες: «Γιατί να σταματήσει η Ρεάλ Μαδρίτης να
ανήκει στα μέλη της; Βρίσκεται πραγματικά ο σύλλογος σε τόσο επισφαλή
οικονομική κατάσταση ώστε να είναι απαραίτητο αυτό; (...) Στην πραγματικότητα,
η ιδιωτικοποίηση χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για να δικαιολογηθεί η αλλαγή
του καταστατικού».
«Ένα πράγμα που μπορώ να υποσχεθώ με απόλυτη βεβαιότητα
είναι ότι δεν θα εφάρμοζα ποτέ την ιδέα της ιδιωτικοποίησης του συλλόγου,
επειδή είναι απλώς περιττή. Η Ρεάλ Μαδρίτης θα μπορούσε να μειώσει άμεσα το
κόστος της κατά 130 έως 140 εκατομμύρια ευρώ χωρίς κανένα πρόβλημα», εξηγεί ο
Ρικέλμε, ο οποίος κοιτάζει και πάλι απευθείας το τηλεοπτικό κανάλι του
συλλόγου: «Ας πάρουμε για παράδειγμα το Real Madrid TV. Το λειτουργικό του
κόστος υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που θα θεωρούνταν φυσιολογικό για το μερίδιο τηλεθέασης
που παράγει».
