Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Ο Αρμπελόα έκανε λάθος στα σχόλιά του πριν από τον αγώνα: είναι
ώρα για ξενέρα. Ο madridismo θεωρεί ότι υπάρχουν αρκετοί λόγοι γι' αυτό,
δεδομένης της κακοδιαχείρισης τόσο στο γήπεδο όσο και στα γραφεία, και εκφράζει
τη δυσαρέσκειά του όπως θέλει, χωρίς να τρώει σανό για ενορχηστρωμένες
καμπάνιες και χωρίς να επιτρέπει να τον εξισώνουν με τους ultras. Η ομάδα
χειροτερεύει και οι οπαδοί του Μπερναμπέου είναι ολοένα και πιο μπουχτισμένοι με
πολλούς από τους παίκτες τους, οι οποίοι έχουν τόσο έλλειψη ποδοσφαιρικής
ικανότητας όσο και χαρακτήρα. Παίκτες υποτιμημένοι που τον τελευταίο 1,5 χρόνο,
βρίσκουν πάντα μια δικαιολογία για να δικαιολογήσουν την μηδενική τους απόδοση.
Στην αρχή της περασμένης σεζόν, ήταν το γεμάτο στομάχι, αργότερα ήταν η τεμπελιά,
μετά ήταν μια σειρά από τραυματισμούς, μετά ήταν η ελλιπής σωματική
προετοιμασία και τώρα είναι το άγχος για τις αποδοκιμασίες. Όλα εξυπηρετούν για
να αποφευχθεί η αντιμετώπιση της πραγματικότητας: αυτό το ρόστερ παρουσιάζει
μια σοβαρή έλλειψη ταλέντου, ιεραρχίας και, πάνω απ' όλα, συντριπτικής ηγεσίας.
Τα σημάδια αποσύνθεσης στα αποδυτήρια είναι αναμφισβήτητα, με σαφείς ενδείξεις
ότι ορισμένοι αρχίζουν να παλεύουν μόνοι τους, ανησυχώντας περισσότερο για το
να αποφύγουν να τους στοχοποιήσουν οι οπαδοί παρά για να συνεισφέρουν
συλλογικά. Με εξαίρεση τον Βαλβέρδε στο RMTV, κανένας παίκτης δεν εμφανίστηκε
για να δώσει στους οπαδούς του μια εξήγηση. Επιστροφή στο σπίτι, δημοσίευση μιας
φωτογραφίας στο Instagram φιλώντας το έμβλημα, κι αυτό είναι όλο.
Αύριο κλείνει η χειμερινή μεταγραφική περίοδος κι απ’το club
επιμένει ότι δεν χρειάζονται ενισχύσεις. Ακούγεται σαν αστείο. Ο μόνος
κατανοητός λόγος για μια τέτοια αδράνεια είναι ότι τα οικονομικά δεν επιτρέπουν
καμία δαπάνη, γιατί διαφορετικά δεν το καταλαβαίνει κανείς. Η ομάδα παραμένει
εξαντλημένη στην άμυνα, τόσο από άποψη ποσότητας όσο και ποιότητας, με τρεις
μέσους να καταλαμβάνουν ξανά τις θέσεις των μπακ και μία θέση στο κέντρο της
άμυνας. Στη μεσαία γραμμή, ο Ίσι έλεγχε το παιχνίδι κατά βούληση, μπροστά στην
αναποτελεσματικότητα των Καμαβινγκά, Μπραίμ κι ενός προβληματικού Μασταντουόνο,
αλλά δεν χρειάζονται ενισχύσεις. Εντάξει. Η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε μ’ενα πέναλτι
στο 100ο λεπτό, αλλά δεν θα αντιμετωπίζει κάθε μέρα έναν αντίπαλο με
τόσο λίγη δύναμη πυρός όπως η Ράγιο, η οποία ήταν καλύτερη σε πολλά κομμάτια του
αγώνα. Θα’ναι μια μακρά σεζόν στο Μπερναμπέου.
