Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Σε τρεις αγώνες στον πάγκο, ο Αρμπελόα έχει βάλει τρεις διαφορετικές άμυνες, τρία διαφορετικά κέντρα και τρεις διαφορετικές επιθέσεις. Μη νομίζετε ότι πρόκειται για πειράματα, δοκιμές ή τακτικές ιδιοτροπίες, γιατί το πράγμα είναι πιο απλό: είναι θέμα επιβίωσης. Η επαναλαμβανόμενη μάστιγα που πλήττει τη madridista άμυνα τον τελευταίο 1,5 χρόνο ανάγκασε τον προπονητή να ξεκινήσει το δεύτερο ημίχρονο εναντίον της Μονακό με 3 μέσους να καταλαμβάνουν 3 απ’τις 4 θέσεις της άμυνας, ακόμη αν κι αργότερα θα’μπαιναν οι Φραν Γκαρθία και Καρβαχάλ.
Απ’τους 6 λευκούς μέσους που συνυπήρξαν μαζί στο γήπεδο,
κανένας δεν είναι ο οργανωτής μέσος που χρειάζεται τόσο αυτή η ομάδα από τότε
που έφυγε ο Κρος. Ούτε θα γίνει ποτέ. Μιας και φαίνεται σαφές ότι ο σύλλογος
δεν σκέφτεται να υπογράψει έναν παίκτη αυτού του προφίλ στις 10 μέρες που
απομένουν πριν από το κλείσιμο της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, ο Αρμπελόα
δεν θα’χει άλλη επιλογή απ’το να παραδώσει τα ηνία της μεσαίας γραμμής σε έναν
απ’αυτούς που έχει ήδη στο ρόστερ, και υπάρχει η αίσθηση ότι ο επιλεγμένος μπορεί
να’ναι ο Αρντά Γκιουλέρ. Καλή επιλογή. Αν και δεν είναι παραδοσιακός αμυντικός
μέσος, με τη μπάλα στα πόδια του, ο Τούρκος είναι ο παίκτης με την περισσότερη διαύγεια,
προσωπικότητα και ικανότητα πάσας για να βγάζει στην κόντρα τους επιθετικούς
μόλις ανοίγουν χώροι. Έχει προσωπικότητα, έχει ποδόσφαιρο (κάτι του οποίου
στερούνται αρκετοί συμπαίκτες του) και έχει επίσης, να τα λέμε όλα, ελαττώματα
στην έξοδο της μπάλας, επειδή είναι ένας παίκτης σε εξέλιξη που δεν παίζει στη
φυσική του θέση. Αλλά πρόκειται για έναν ξεχωριστό παίκτη που συνδέεται φυσικά
με τον πρώτο σκόρερ της ομάδας, οπότε αξίζει να ποντάρεις σ’αυτόν παρά τα σκαμπανεβάσματα
μπορεί να δείχνει. Δεδομένων όσων έχουμε δει, και ειδικά λαμβάνοντας όλα όσα
τον περιβάλλουν, η επιλογή να τον εδραιώσει στο κέντρο, όπως άρχισε να κάνει ο
Τσάμπι Αλόνσο στους πρώτους αγώνες του, έχει κάθε λογική. Επειδή επίσης ο Μπέλιγχαμ,
η άλλη εναλλακτική, εξακολουθεί να μην είναι ο παίκτης που ήταν, ακόμη κι αν χθες
πέτυχε ένα γκολ και το πανηγύρισε με ειρωνεία και αίσθηση χιούμορ. Αυτό είναι
ένα καλό σημάδι. Μακάρι εκτός απ’το χαμόγελο να ανακτήσει τη φυσική κατάσταση
και το ποδόσφαιρο που θάμπωσε τους πάντες.
