Απ’το Clásico του Bernabéu στο χάος: ένα τέλος κύκλου που κανείς δεν είδε να’ρχεται

Του Joel Del Rio

Η νίκη εναντίον της Μπαρτσελόνα έβαλε τέλος σε ένα αρνητικό σερί, αλλά άνοιξε ένα εσωτερικό ρήγμα που κατέληξε να εκτροχιάσει το πρότζεκτ του Τσάμπι Αλόνσο.

Εκείνη τη μέρα, η Ρεάλ Μαδρίτης νίκησε τη Μπαρτσελόνα μετά από 5 Clásico χωρίς νίκη (4 επίσημα και 1 φιλικό), και, παραδόξως, κάτι έσπασε μέσα της. Η ομάδα του Τσάμπι Αλόνσο δάγκωσε τη Μπάρτσα όπως ποτέ άλλοτε, κατάφερε να εξουδετερώσει τον Πέδρι, κάτι που έχει παρατηρηθεί λίγες φορές, και μετέφερε την κρίση και τις αμφιβολίες στην ομάδα του Χάνσι Φλικ. Ήταν ένα απόγευμα υπερηφάνειας, εξουσίας και αναγνωρίσιμου ποδοσφαίρου. Το ροκ εν ρολ που υποσχέθηκε ο tolosarra την πρώτη μέρα στο Valdebebas εκδηλώθηκε επιτέλους στο Μπερναμπέου. Αλλά εκείνος ο αγώνας, μακριά απ’το να γίνει ένα σημείο εκκίνησης, κατέληξε γίνει η αρχή του λευκού χάους.

Το παράδοξο είναι σαφές: η Μαδρίτη κέρδισε, έπεισε και κυριάρχησε... κι όμως, έχασε τον έλεγχο της πορείας. Μια επακόλουθη τακτική αλλαγή έστειλε τον Βινίσιους στον πάγκο. Ο Βραζιλιάνος έχασε την ψυχραιμία του και τ’αποδυτήρια πήραν το μήνυμα. Ή μάλλον, άδραξαν την ευκαιρία. Το ρόστερ έβαλλε σφοδρά και η πρώτη κίνηση του συλλόγου δεν ήταν να υποστηρίξει τον προπονητή, αλλά να προστατεύσει ένα στρατηγικό περιουσιακό στοιχείο: προσοχή με τον Βινίσιους, του οποίου το συμβόλαιο λήγει τον Ιούνιο του 2027 και του οποίου η ανανέωση είναι κλειδί τόσο στο αθλητικό όσο και στο οικονομικό. Κάτι που δεν έμπαινε στα λευκά σχέδια, καθώς δεν έχουν την πολυτέλεια να τους δοθεί μια γεύση απ’το δικό τους φάρμακο: να χάσουν ελεύθερο έναν παίκτη αστέρα.

Το κρυφό τίμημα εκείνου του Clásico στο Μπερναμπέου

Από τότε και μετά, οι φήμες ήταν συνεχείς κι ο Τσάμπι Αλόνσο δέχτηκε για πρώτη φορά πυρά. Τα παράπονα ήταν ότι οι προπονήσεις ήταν πολύ μεγάλες, υπερβολικά τακτικές· πάρα πολλές διακοπές, πάρα πολλές διορθώσεις· μακρά βίντεο που μείωναν τη φυσική ροή του παιχνιδιού. Και, πάνω απ' όλα, ένα επίπεδο ζήτησης που ήταν άγνωστο μέχρι τότε. «Για μένα, ήταν μια πολύτιμη και θετική δήλωση. Ο Βίνι μίλησε από καρδιάς για το τι σημαίνει αυτός ο σύλλογος για αυτόν. Για μένα, το πιο σημαντικό είναι αυτό που είπε στους συμπαίκτες του. Από την Τετάρτη, το θέμα έχει κλείσει και σκεφτόμαστε αυτό που έρχεται», διαβεβαίωσε ο Τσάμπι, ο οποίος εκείνη τη στιγμή το κατάλαβε τέλεια. Είτε θα υποχωρούσε σε κάποια σημεία είτε θα’ταν εκτός.

Η δυσαρέσκεια άρχισε να αυξάνεται, ακόμη κι ανάμεσα σε ορισμένους απ’τους έμπειρους παίκτες, και τ’αποδυτήρια εδραιώθηκαν. Αυτό το πρώτο μήνυμα μετά τη νίκη στο Clásico ήταν αρκετό για να καταλάβουν οι παίκτες ένα πράγμα: εδώ κουμάντο έκανα αυτοί. Ο προπονητής έμεινε χωρίς δίχτυ ασφαλείας, χωρίς υποστήριξη, και η επανάσταση που σκόπευε να εφαρμόσει πέθανε πριν καν αποκτήσει αρκετούς συμμάχους.

Ο Αντσελότι το είδε να έρχεται... κι ένα τέλος κύκλου

Δεν ήταν ένα νέο σενάριο στο Valdebebas. Ο Κάρλο Αντσελότι είχε ήδη προειδοποιήσει το προπονητικό του επιτελείο την περασμένη σεζόν ότι δεν θα μπορούσε να γίνει τίποτα αν η αμυντική δέσμευση παρέμενε στο ελάχιστο. Δεν ήταν η διαίσθηση ή η αίσθηση ενός βετεράνου, αλλά δεδομένα: χιλιόμετρα που διανύθηκαν, προσπάθειες υψηλής έντασης, αριθμοί που μιλούσαν από μόνοι τους. Το ίδιο συνέβη και με τον Τσάμπι Αλόνσο. Η ομάδα σταμάτησε να τρέχει και να πιστεύει. Απ’την ασφυκτική πίεση της αρχής, πήγαμε σε μια Μαδρίτη που υποχωρούσε για άλλη μια φορά, περίμενε τα γεγονότα και εναπόθετε τα πάντα στο ατομικό ταλέντο. Δεν ήταν η ιδέα του προπονητή ο οποίος έφυγε με την αίσθηση ότι χρειαζόταν περισσότερο χρόνο, περισσότερες προπονήσεις... και, πάνω απ' όλα, περισσότερη θέληση απ’τους παίκτες.

Από εκείνο το Clásico, το χάος κυρίευσε τη Μαδρίτη. Τίποτα δεν ήταν το ίδιο σ’ένα ρόστερ που είχε δει την απειλή όταν ο σύλλογος επέλεξε έναν πιο παρεμβατικό προπονητή. Η μάχη ήταν σύντομη και άνιση. Την κέρδισαν οι παίκτες με ευκολία. Μια συγγνώμη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και κατ' ιδίαν ήταν αρκετή για να τους παραδώσει τα κλειδιά των αποδυτηρίων.

Τώρα, αυτό το Σάββατο, το Μπερναμπέου θα γίνει μάρτυρας του τέλους ενός αθλητικού κύκλου. Με το μπαλάκι οριστικά στους παίκτες, πλέον χωρίς δικαιολογίες ή βλέμματα προς τον πάγκο, θα πρέπει να βγουν στο γήπεδο, να βγουν μπροστά... και να αντέξουν την καταιγίδα.