Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Ίσως είναι απλώς θέμα χρόνου. Πολύ χρόνου. Απ’την έναρξη της
σεζόν 24/25 έχουν περάσει 18 μήνες κι ακόμα δεν έχουμε νέα από ποδοσφαιριστές των
οποίων η συμβολή στην κατάκτηση του Champions League και της La Liga απ’τη Ρεάλ
Μαδρίτης ήταν αξιοσημείωτη ή εξαιρετική. Ένα πράγμα είναι η απόδοση των
Βινίσιους, Μπέλιγχαμ, Ροντρίγκο, Βαλβέρδε ή Καμαβινγκά να αποδεικνύεται
ανεπαρκής σε ορισμένους αγώνες κι εντελώς άλλο να’χουν ουσιαστικά αποσυνδεθεί
απ’το κορυφαίο ποδόσφαιρο. Στο club συνεχίζουν να τους περιμένουν, όπως επίσης συνεχίζουν
να περιμένουν να’ρθει κάποια προσφορά για κάποιον. Αλλά μετά από 1,5 χρόνο, τα
μέλη αρχίζουν να αναρωτιούνται αν θα ξαναδούν κάποια μέρα εκείνη την αυτοκρατορική
εκδοχή του Τζουντ Μπέλιγχαμ, τον χειρουργικό Ροντρίγκο που πρωταγωνίστησε στις αδύνατες
ανατροπές του Champions League, ή εκείνον τον Φέντε Βαλβέρδε που ο Κρος, με
τόση στοργή όσο και έλλειψη κλινικής κρίσης, όρισε ως διάδοχό του και του έδωσε
το νούμερο 8. Όσο φίλοι κι αν είναι, μοιάζουν τόσο όσο το αυγό με το κάστανο. Εν
ολίγοις, το ερώτημα που πρέπει να γίνει είναι αν αυτοί οι παίκτες έχουν ήδη
παίξει τα 25 καλύτερα παιχνίδια τους στη Μαδρίτη, παρόλο που είναι μόνο μεταξύ
22 και 27 ετών. Ή αν είναι ικανοί να διατηρήσουν για καιρό το επίπεδο που
απαιτεί αυτός ο σύλλογος για να ανταγωνιστείς για τα πάντα.
Ίσως είναι θέμα υπομονής. Αυτής
που χάνει το madridista μέλος μπροστά στην αθλητική αλλά κι επίσης θεσμική παρακμή
της ομάδας. Ή αυτής που αρχίζει να χάνει ο Μπαπέ, αφού δεν ήρθε στη Ρεάλ
Μαδρίτης για να συμβιβάζεται με το παρηγορητικό έπαθλο του να’ναι ο πρώτος
σκόρερ στη La Liga ή στο Champions League. Στη Λισαβόνα, το μήνυμά του προς
τους συμπαίκτες του είχε ένα σαφές βάρος: «Ήταν μια βραδιά Champions League,
και στο πρώτο ημίχρονο, δεν βγήκαμε να παίξουμε έναν αγώνα Champions League».
«Αυτό που είδαμε δεν ήταν φυσιολογικό». «Αν στο ημίχρονο χάναμε με 5-1, δεν θα
εξέπληττε κανέναν». «Ως ποδοσφαιριστές είμαστε σε μια γυάλα, και δεν βλέπουμε καλά
τα πράγματα». «Δεν είναι δυνατόν να κερδίζει η Μπενφίκα κάθε μονομαχία, κάθε διεκδικούμενη
μπάλα 50-50 ήταν δική τους». «Είναι θέμα αποφασιστικότητας, επιθυμίας για
νίκη». Ο Μπαπέ έχει 36 γκολ σε 29 αγώνες. Ο Μπαπέ δεν έχει κερδίσει κανένα Champions
League. Ο Μπαπέ πεινάει. Κι ο Μπαπέ αρχίζει να φαίνεται πολύ μόνος, πολύ συχνά,
κουβαλώντας την ομάδα μαζί με τον Κουρτουά.
Ίσως είναι θέμα ποιότητας. Έλλειψης ποιότητας. Παικτών που
νομίζουν ότι είναι κάτι που δεν είναι, παικτών που δεν έχουν καταλάβει ακόμη
ότι για να περπατάς μέσα στα ματς κάνοντας διαχείριση δυνάμεων, πρέπει να
μπορείς να το κάνεις. Ότι μόνο πραγματικά μεγάλοι παίκτες μπορούν να παίζουν με
μισή ταχύτητα, και στο ρόστερ υπάρχουν μόνο δύο τέτοιοι, παρόλο που εκεί μέσα νομίζουν
ότι είναι πολλοί.
Αυτό που έχει γίνει σαφές σ’αυτό το σημείο είναι ότι δεν ήταν
θέμα προπονητή. Ούτε προπονητή φυσικής κατάστασης.
