Του Albert Ortega
Ένας σταθερός στο κέντρο της λευκής άμυνα
Ο canterano έχει γίνει ένας ελβετικός σουγιάς κάθε φορά που ο Zinedine Zidane έπρεπε να αντιμετωπίσει τραυματισμούς. Δημιουργεί ένα δίδυμο εγγυήσεων με τον Éder Militão
Ο Nacho Fernández είναι ένας στρατιώτης τακτικής απόδοσης που βγαίνει πάντα μπροστά στην πιο δύσκολη στιγμή, παρά το γεγονός ότι δεν απολαμβάνει έναν υψηλό βαθμό. Άρχισε καθαρίζοντας τουαλέτες πριν από μια δεκαετία, όταν έκανε το ντεμπούτο του υπό την ηγεσία του José Mourinho στο Mestalla, κι έκτοτε έχει κερδίσει με την αξία του μια αποκλειστική θέση στο ρόστερ. Κάθε παιχνίδι του λευκού canterano σχετίζεται στενά με την έννοια του «ανταποκρίνεται πάντα». Σα να’ταν σύνθημα, επαναλαμβάνεται ατελείωτα. Αν κι έχει πάψει να’ναι αλήθεια. Και είναι ότι οι παραστάσεις του canterano της La Fábrica συνδέονται με έναν έπαινο που έχει καταστεί παρωχημένος με την πάροδο του χρόνου χάρη στις αξιοσημείωτες επιδόσεις του στο Champions League και στη LaLiga. Ο αμυντικός είναι ελίτ και το δείχνει.
Ο Nacho έχει γίνει ένας «one club man» ικανός να διατηρεί
ένα χαμηλό προφίλ που δεν φαλτσάρει όταν ο Zinedine Zidane απαιτεί την παρουσία
του. Επιπλέον, η ατομική του απόδοση έχει αυξηθεί με την πάροδο του χρόνου,
καθώς και η ιεραρχία του έως ότου να ενσωματώσει το καθεστώς του βασικού ως ρουτίνα.
Δεν είναι πλέον περίεργο να βλέπεις τον canterano να λάμπει στα πιο δύσκολα
παιχνίδια. Ο Nacho είναι, σήμερα, μια ασφάλεια ζωής του υψηλότερου επιπέδου. Αριστερός
στόπερ, δεξιός στόπερ, αριστερός μπακ και δεξιός μπακ (ανάλογα τι απαιτεί ο
τεχνικός του), είναι μια ασφαλής αξία. Και αυτή η ευελιξία και η συγκέντρωση
στην καθημερινότητα είναι η μεγάλη του ποιότητα. Καθιερώνεται ανάμεσα στην ελίτ
των αμυντικών της Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς να προκαλεί επικριτικά βλέμματα, αλλά
μάλλον μια γενική αναγνώριση.
Έχει κεντήσει στην πιο καθοριστική στιγμή
Αυτός που θα’πρεπε να’ναι ο τέταρτος στόπερ του ρόστερ έχει
γίνει ένας απ’τους κεφαλαιώδεις αμυντικούς πυλώνες καθώς η ομάδα του Zinedine
Zidane επιδιώκει ένα όλο και πιο δύσκολο νταμπλ εν μέσω τόσων τραυματισμών
βαρέων βαρών. Επειδή ο Nacho Fernández έχει υπάρξει στα καλά και στα κακά. Οι αναμετρήσεις
του δεν θα μονοπωλήσουν το επίκεντρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ούτε θα
πρωταγωνιστήσουν στα εξώφυλλα, αλλά κάθε φορά που έπρεπε να βοηθήσει τον
προπονητή του αυτή τη σεζόν, έχει αγγίξει την διάκριση. Ανεξάρτητα απ’την
διοργάνωση και χωρίς να τον νοιάζει ο «εκρηκτικός» που έπρεπε να σταματήσει.
Το γνωρίζουν οι Mohamed Salah, Diego Jota, Sadio Mané ή Roberto Firmino, απ’τη Λίβερπουλ, οι Duvan Zapata και
Luis Muriel, απ’την Αταλάντα, ή Romelu Lukaku και
Lautaro Martínez, απ’την Inter του António Conte. Επίσης, ο Λέο Μέσι κι
ο Ousmane Dembélé ή ο Iago Aspas στη LaLiga, για να αναφέρουμε μερικά ακόμη
παραδείγματα του τι έχει επιτύχει. Οι απώλειες των Sergio Ramos και Raphaël
Varane έχουν ανοίξει μια τρύπα στον άξονα της άμυνας που έχουν καταλάβει δύο
δευτερεύοντες ηθοποιοί που είναι αδύνατο να βγουν από εκεί αυτές τις στιγμές:
Éder Militão και Nacho Fernández. Με διαφορετικές πορείες, αλλά μ’έναν κοινό
στόχο: να μετριάσουν δύο υπερευαίσθητες απουσίες στην καθοριστική περίοδο της σεζόν.
Ευελιξία και γέννηση της άμυνας των τριών
Ο «παράγοντας Nacho» έχει επιτρέψει στη Ρεάλ Μαδρίτης να πάει από μια άμυνα τριών στόπερ σε δύο σε αμέτρητες περιπτώσεις, ενεργώντας έτσι ως μεντεσές ανάμεσα στις δύο διαδρομές που ο Γάλλος προπονητής έχει ταξιδέψει σε αυτήν την σεζόν. Ο κεντρικός αμυντικός, έχοντας επίγνωση των τεχνικών περιορισμών του και της τακτικής του σοφίας, έχει απελευθερωθεί, μακριά απ’το να φοβηθεί. Κουβαλώντας, διεκδικώντας, τραβώντας αντιπάλους στην έξοδο της μπάλας και ακόμη και κάνοντας ρήγματα προς την περιοχή. Για τον madridista κεντρικό αμυντικό, θα μπορούσε κανείς να πει ότι παίρνει -σχεδόν- πάντα τη σωστή απόφαση και την εφαρμόζει με αξιοσημείωτο τρόπο. «Πάντα ένιωθα πολύ σημαντικός σε αυτό το ρόστερ, ακόμα κι αν δεν έπαιζα πολύ. Πάντα θεωρούσα τον εαυτό μου ένα σημαντικό κομμάτι, ειδικά με τον Zidane, και όχι μόνο στη θέση μου», δήλωνε ο canterano πριν μερικές βδομάδες σε συνέντευξη Τύπου.
Με ένα Euro στο βάθος για το οποίο αυξάνει τις πιθανότητες μετά
από καιρό που δεν έχει πάρει ούτε μια ανταμοιβή απ’τον Luis Enrique κι ένα
συμβόλαιο έως τον Ιούνιο του 2022 σε διαδικασία αναθεώρησης, ο λευκός στόπερ
συγκεντρώνει οπαδούς και αποβάλει κλισέ. Προσθέτοντας πολλούς πόντους και
κάνοντας λίγα λάθη. Δουλεύοντας στη σκιά χωρίς ούτε ένα παράπονο όταν περίμενε
τη σειρά του και κεντώντας μετά την συσπείρωση. «Εγώ περίμενα μια μέρα να παίξω
ένα παιχνίδι με τη Μαδρίτη και έχω 200 παιχνίδια [τώρα 228]. Είμαι χαρούμενος,
είμαι εκεί που θέλω να είμαι. Εγώ δεν περίμενα περισσότερα. Παλεύω για το
σύλλογο που ήλπιζα να είμαι. Δεν θα τον άλλαζα για κανέναν. Οι προσφορές
έρχονται κάθε καλοκαίρι, αλλά επαναλαμβάνω ότι είμαι χαρούμενος. Φυσικά θα
ήθελα να παίζω περισσότερο, έτσι είναι, αλλά ονειρευόμουν να παίξω σ’αυτήν την
ομάδα», ανακοίνωνε κατηγορηματικά ο πρωταγωνιστής τον Νοέμβριο του 2020.
Ο Nacho έχει επίγνωση του πόσο τυχερός είναι που βρίσκεται
εκεί που βρίσκεται και έχει κερδίσει βήμα προς βήμα την απόλαυση της τρέχουσας
κατάστασής του. Αν την περασμένη σεζόν έπαιξε μόνο 685 λεπτά, αυτή τη σεζόν
είναι ο ενδέκατος ποδοσφαιριστής με τα περισσότερα λεπτά στο ρόστερ σ’όλες τις διοργανώσεις
(2.381) κι ο τρίτος αμυντικός μετά τον Raphaël Varane (3.481) και τον Ferland
Mendy (3.197). Ή για να το θέσουμε αλλιώς, ο Nacho ξεκίνησε την σεζόν με τον
συνηθισμένο ρόλο ενός βασικού κομματιού της μονάδας Β και έχει καταλήξει να ανεβεί
στην προνομιακή ομάδα των πρώτων σπαθιών της παλιάς φρουράς της Ρεάλ Μαδρίτης. Ενάντια
στην Τσέλσι, και πάλι, θα πρέπει να δείξει γιατί έχει κερδίσει το να συνεχίσει
στο σπίτι του.
