Του Carlos Carpio, υποδιευθυντή της Marca
Ο Eden Hazard έχει χρέος στη Ρεάλ Μαδρίτης κι ακόμη δεν το’χει καταλάβει. Τουλάχιστον χθες ζήτησε συγγνώμη για τα ακατάλληλα γέλια του στο γήπεδο μετά τον αποκλεισμό του.
Ο Βέλγος είναι εδώ και δύο χρόνια στον πιο απαιτητικό σύλλογο
στον κόσμο και κοιτάζοντας τον φαίνεται σαν να μην τον αφορά. Κι αποδεικνύεται
ότι συμβαίνει, επειδή το να είναι ψη ακριβότερη υπογραφή στην ιστορία του πιο
επιτυχημένου συλλόγου στον κόσμο του αθλητισμού συνεπάγεται ορισμένες
υποχρεώσεις, κυρίως το να συμβάλει με σημαντικό τρόπο στην αύξηση αυτών των
επιτυχιών, και δύο χρόνια αργότερα η συμβολή του Hazard είναι μηδενική. Μπορούσε
να το κάνει την Τετάρτη στους ημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά μια ακόμη
μέρα πέρασε στις μύτες των ποδιών απ’το παιχνίδι. Όταν τελείωσε κι ολοκληρώθηκε
ο αποκλεισμός της Ρεάλ Μαδρίτης, η αντίθεση ανάμεσα στην απογοητευμένη έκφραση
των Modric, Casemiro ή Benzema και στα γέλια του Eden μέσα στο γήπεδο με τον
φίλο του Zouma και με τον Mendy, απεικόνισε τη συμμετοχή των μεν και δε εξοργίζοντας
ταυτόχρονα τον madridismo, ο οποίος δεν συγχωρεί αυτά τα πράγματα. Βλέποντας το
χάος που προκάλεσε το ακατάλληλο γέλιο του, χθες ζήτησε συγγνώμη στα δίκτυά του
λέγοντας ότι δεν ήταν πρόθεσή του να τον προσβάλει.
Αυτή η χειρονομία είναι η πρώτη λεπτομέρεια που αξίζει
χειροκρότημα σε έναν παίκτη που δεν έχει σταθεί στο ύψος της Ρεάλ Μαδρίτης ούτε
εντός ούτε εκτός του γηπέδου αυτά τα δύο χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της
περιόδου έχει παίξει μόλις 40 απ’τα 99 πιθανά παιχνίδια στα οποία έχει
σημειώσει τέσσερα γκολ σε 2.388 λεπτά (26,6% του συνόλου). Έχει μπορέσει να
παίξει τέσσερις ολόκληρους αγώνες, επειδή ήταν εκτός με ιατρική άδεια για 396 μέρες
λόγω των εννέα τραυματισμών που έχει υποστεί: τέσσερις τραυματικοί και πέντε
μυϊκοί, εκτός απ’τη χειρουργική επέμβαση στο δεξιό του αστράγαλο τον Μάρτιο του
2020, αφότου τραυματίστηκε τον Νοέμβριο του 2019 απ’το τάκλινγκ του συμπατριώτη
του Meunier και μια δέκατη απουσία λόγω ασθένειας (covid). Αν στα δεδομένα της
απόδοσής του προσθέσουμε τα περισσότερα από 120 εκατομμύρια που πλήρωσε η
Μαδρίτη όταν του έμενε μόνο ένα έτος στο συμβόλαιό του και τα καθαρά 15
εκατομμύρια που τον καθιστούν τον υψηλότερο αμειβόμενο ποδοσφαιριστή στο ρόστερ,
το συμπέρασμα μπορεί να είναι μόνο αυτό: εκτός απ’την πιο ακριβή, η μεταγραφή
του Hazard είναι η χειρότερη στην ιστορία του λευκού κλαμπ. Τουλάχιστον μέχρι
να αποδειχθεί το αντίθετο.
Ο Hazard δεν στάθηκε στο ύψος της Ρεάλ Μαδρίτης από την
πρώτη μέρα, όταν εμφανίστηκε στην προετοιμασία με περισσότερα από έξι παραπανίσια
κιλά. Εκείνη τη μέρα στο κλαμπ περισσότεροι από ένας συνειδητοποίησαν ότι είχαν
κάνει λάθος όταν είχαν κάνει λάθος στην επιλογή του παίκτη που καλείται να διαδεχθεί
τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Και το επιβεβαίωσαν ξανά όταν στις αρχές της δεύτερης
σεζόν έδωσε προτεραιότητα στο να πάει στην εθνική Βελγίου ενώ ήταν τραυματίας
αντί να μείνει για να ανακάμψει. Ο Hazard δεν είναι αφοσιωμένος, δεν φροντίζει
αρκετά τον εαυτό του, δεν έχει τη νοοτροπία ενός ηγέτη και δεν τα καταφέρνει με
τις απαιτήσεις που συνεπάγεται το να είναι το αστέρι της Μαδρίτης. Εάν δεν
ενοχλείται ώστε να καθίσει και να σκεφτεί ότι οι οπαδοί του συλλόγου του μπορεί
να αισθάνονται άσχημα να τον βλέπουν να γελάει μετά τον αποκλεισμό, είναι
επειδή δεν μπορεί να το καταλάβει καθώς το ποδόσφαιρο δεν είναι το πρώτο πράγμα
για αυτόν. Κι αυτό, όταν πρέπει να τραβάς το κάρο της Ρεάλ Μαδρίτης σε κάθε
παιχνίδι, δείχνει ότι βρίσκεσαι σε λάθος μέρος. Ο Hazard είναι ένας πολύ καλός
ποδοσφαιριστής, αλλά δεν θέλει να είναι ο καλύτερος, γι 'αυτό δεν είναι φτιαγμένος
για τη Ρεάλ Μαδρίτης.
